ലിങ്ഗപുരാണമ്

കാലാഗ്നിരുദ്രസംകാശാന് കാലരുദ്രോപമാംസ്തദാ പ്രാഹ ദേവോ ഹരിഃ സാക്ഷാത് പ്രണിപത്യ സ്ഥിതാന് പ്രഭുഃ

പ്രളയാഗ്നിപോലെയും കാലരുദ്രനോടു സമാനവുമായിരുന്നു അവർ. അപ്പോൾ ഹരി, നമസ്കരിച്ച് അവിടെ നില്ക്കുന്നവരോട് പ്രസാദത്തോടെ സംസാരിച്ചു.

ദഗ്ധ്വാ ഭിത്ത്വാ ച ഭുക്ത്വാ ച ഗത്വാ ദൈത്യപുരത്രയമ് പുനര്യഥാഗതം വീരാ ഗന്തുമര്ഹഥ ഭൂതയേ

ദൈത്യരുടെ മൂന്നു നഗരങ്ങൾ ചുട്ടു തകർത്തു അനുഭവിച്ച ശേഷം, നിങ്ങൾ വീരന്മാർ വന്നതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോകണം, ലോകത്തിന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി.

തതഃ പ്രണമ്യ ദേവേശം ഭൂതസംഘാഃ പുരത്രയമ് പ്രവിശ്യ നഷ്ടാസ്തേ സര്വേ ശലഭാ ഇവ പാവകമ്

അതിനുശേഷം, ദേവേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ച്, ഭൂതഗണങ്ങൾ മൂന്നു നഗരങ്ങളിൽ കടന്നു, എല്ലാവരും പാമ്പുകുത്തിയ പോലെ അകറ്റപ്പെട്ടു.

തതസ്തു നഷ്ടാസ്തേ സര്വേ ഭൂതാ ദേവേശ്വരാജ്ഞയാ നനൃതുര് മുമുദുശ് ചൈവ ജഗുര് ദൈത്യാഃ സഹസ്രശഃ

അപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആ സകല ജീവികളും നശിച്ചു; ആയിരക്കണക്കിന് ദൈത്യർ ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു, സന്തോഷിച്ചു, പാടുകയും ചെയ്തു.

തുഷ്ടുവുര്ദേവദേവേശം പരമാത്മാനമീശ്വരമ് തതഃ പരാജിതാ ദേവാ ധ്വസ്തവീര്യാഃ ക്ഷണേന തു

അവർ ദേവദേവനായ പരമാത്മാവിനെയും ഈശ്വരനെയും സ്തുതിച്ചു; പിന്നെ ദേവന്മാർ തോറ്റു, അവരുടെ ശക്തി ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ ഇല്ലാതായി.

സേന്ദ്രാഃ സംഗമ്യ ദേവേശമ് ഉപേന്ദ്രം ധിഷ്ഠിതാ ഭയാത് താന്ദൃഷ്ട്വാ ചിന്തയാമാസ ഭഗവാന്പുരുഷോത്തമഃ

ഇന്ദ്രനും കൂടെ ദേവന്മാർ ദേവദേവനായ ഉപേന്ദ്രനോടു ചേർന്നു, ഭയത്താൽ അവരെ കണ്ട ഭഗവാൻ പുരുഷോത്തമൻ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കിം കൃത്യമിതി സംതപ്തഃ സംതപ്താന്സേന്ദ്രകാന്ക്ഷണമ് കഥം തു തേഷാം ദൈത്യാനാം ബലം ഹത്വാ പ്രയത്നതഃ

ദുഃഖിതനായി, 'എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചിന്തിച്ചു; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദുഃഖിതരായ ദേവന്മാരെ കണ്ടു, ആ ദൈത്യരുടെ ശക്തി എങ്ങനെ ശ്രമിച്ച് ഇല്ലാതാക്കാം എന്ന് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.

ദേവകാര്യം കരിഷ്യാമി പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ പാപം വിചാരതോ നാസ്തി ധര്മിഷ്ഠാനാം ന സംശയഃ

'പരമേശ്വരന്റെ കൃപയാൽ ദേവരുടെ കാര്യം ഞാൻ നിർവഹിക്കും; ധർമ്മപഥത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കു പാപം ഉണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല.'

തസ്മാദ്ദൈത്യാ ന വധ്യാസ്തേ ഭൂതൈശ്ചോപസദോദ്ഭവൈഃ പാപം നുദതി ധര്മേണ ധര്മേ സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്

'അതിനാൽ ആ ദൈത്യരെ യാഗജന്യ ജീവികളാലോ ഭൂതങ്ങളാലോ കൊല്ലാൻ പാടില്ല; പാപം ധർമ്മംകൊണ്ട് അകറ്റാം, എല്ലാം ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.'

ധര്മാദൈശ്വര്യമിത്യേഷാ ശ്രുതിരേഷാ സനാതനീ ദൈത്യാശ്ചൈതേ ഹി ധര്മിഷ്ഠാഃ സര്വേ ത്രിപുരവാസിനഃ

'ഐശ്വര്യം ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് — ഇതാണ് ശാശ്വതമായ ഉപദേശം; ഈ ത്രിപുരവാസികളായ ദൈത്യർ എല്ലാവരും ധർമ്മനിഷ്ഠരാണ്.'

തസ്മാദവധ്യതാം പ്രാപ്താ നാന്യഥാ ദ്വിജപുങ്ഗവാഃ കൃത്വാപി സുമഹത്പാപം രുദ്രമഭ്യര്ചയന്തി യേ

'അതിനാൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവർ അപ്രഹര്യരായി; വലിയ പാപം ചെയ്താലും, രുദ്രനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് വേറേതായ വിധിയില്ല.'

മുച്യന്തേ പാതകൈഃ സര്വൈഃ പദ്മപത്രമിവാംഭസാ പൂജയാ ഭോഗസംപത്തിര് അവശ്യം ജായതേ ദ്വിജാഃ

'അരാധനയാൽ അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴുകുന്നു, ജലത്തിൽ തൊട്ടാലും താമരയിലിന് ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ; ദ്വിജന്മാരേ, ആരാധനകൊണ്ട് ഭോഗവും സമ്പത്തും ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.'

തസ്മാത്തേ ഭോഗിനോ ദൈത്യാ ലിങ്ഗാര്ചനപരായണാഃ തസ്മാത്കൃത്വാ ധര്മവിഘ്നമ് അഹം ദേവാഃ സ്വമായയാ

'അതിനാൽ, ലിംഗാരാധനയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ദൈത്യർ ഭോഗികൾ ആണ്; അതിനാൽ, ദേവന്മാരേ, അവരുടെ ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ച് ഞാൻ എന്റെ മായയാൽ—'

ദൈത്യാനാം ദേവകാര്യാര്ഥം ജേഷ്യേ ഽഹം ത്രിപുരം ക്ഷണാത് വിചാര്യൈവം തതസ്തേഷാം ഭഗവാന്പുരുഷോത്തമഃ കര്തും വ്യവസിതശ്ചാഭൂദ് ധര്മവിഘ്നം സുരാരിണാമ്

'—ദേവരുടെ കാര്യത്തിനായി, ദൈത്യരെയും ത്രിപുരയെയും ഒരു നിമിഷത്തിൽ ജയിക്കും; ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, ഭഗവാൻ പുരുഷോത്തമൻ, ദൈവശത്രുക്കളുടെ ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.'

അസൃജച്ച മഹാതേജാഃ പുരുഷം ചാത്മസംഭവമ് മായീ മായാമയം തേഷാം ധര്മവിഘ്നാര്ഥമച്യുതഃ

ശക്തനായ അച്യുതൻ തന്റെ തന്നെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള ഒരു പുരുഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു; മായയാൽ നിറഞ്ഞവനായി, അവരുടെ ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സം വരുത്താനായി.

ശാസ്ത്രം ച ശാസ്താ സര്വേഷാമ് അകരോത്കാമരൂപധൃക് സര്വസംമോഹനം മായീ ദൃഷ്ടപ്രത്യയസംയുതമ്

ആ മായാവി, ഇഷ്ടരൂപം സ്വീകരിച്ച്, എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു; അതിൽ മായയും ഭ്രമവും നിറഞ്ഞു, കാണുന്നവരെ ആകർഷിക്കുന്നതും, കാഴ്ചപ്രമാണങ്ങൾ ചേർന്നതുമായിരിന്നു.

ഏതത്സ്വാങ്ഗഭവായൈവ പുരുഷായോപദിശ്യ തു മായീ മായാമയം ശാസ്ത്രം ഗ്രന്ഥഷോഡശലക്ഷകമ്

സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ആ പുരുഷനോട് അച്യുതൻ ഈ മായാഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിച്ചു; പതിനാറായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയ, മായയാൽ നിറഞ്ഞ ഗ്രന്ഥം.

ശ്രൌതസ്മാര്തവിരുദ്ധം ച വര്ണാശ്രമവിവര്ജിതമ് ഇഹൈവ സ്വര്ഗനരകം പ്രത്യയം നാന്യഥാ പുനഃ

വേദവും സ്മൃതിയും വിരുദ്ധമായി, വർണ്ണാശ്രമം ഇല്ലാതെ, സ്വർഗ്ഗവും നരകവും ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഉണ്ടെന്നു പഠിപ്പിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥം, വേറൊന്നുമില്ലെന്ന് പറയുന്നു.

തച്ഛാസ്ത്രമുപദിശ്യൈവ പുരുഷായാച്യുതഃ സ്വയമ് പുരത്രയവിനാശായ പ്രാഹൈനം പുരുഷം ഹരിഃ

അച്യുതൻ ആ ഗ്രന്ഥം ആ പുരുഷനോട് പഠിപ്പിച്ചു; ത്രിപുരനാശത്തിനായി ഹരിയും ആ പുരുഷനോട്这样 പറഞ്ഞു.

ഗന്തുമര്ഹസി നാശായ ഭോ തൂര്ണം പുരവാസിനാമ് ധര്മാസ് തഥാ പ്രണശ്യന്തു ശ്രൌതസ്മാര്താ ന സംശയഃ

'നീ വേഗത്തിൽ പോയി, ആ നഗരവാസികളെ നശിപ്പിക്കണം; വേദസ്മൃതികളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ധർമ്മങ്ങൾ അശേഷം നശിക്കട്ടെ — ഇതിൽ സംശയമില്ല.'

തതഃ പ്രണമ്യ തം മായീ മായാശാസ്ത്രവിശാരദഃ പ്രവിശ്യ തത്പുരം തൂര്ണം മുനിര്മായാം തദാകരോത്

അപ്പോൾ, ആ മായാവി, മായാഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, അച്യുതനോട് വന്ദനം ചെയ്ത്, വേഗത്തിൽ ആ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു; അവിടെ ആ മുനി തന്റെ മായാപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി.

മായയാ തസ്യ തേ ദൈത്യാഃ പുരത്രയനിവാസിനഃ ശ്രൌതം സ്മാര്തം ച സംത്യജ്യ തസ്യ ശിഷ്യാസ്തദാഭവന്

അവന്റെ മായാവശാൽ, ആ പുരത്രയത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ദൈത്യന്മാർ, വേദാചാരവും ആചാരപരമായ കർമ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അപ്പോൾ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരായി മാറി.

തത്യജുശ് ച മഹാദേവം ശങ്കരം പരമേശ്വരമ് നാരദോ ഽപി തദാ മായീ നിയോഗാന്മായിനഃ പ്രഭോഃ

അവർ മഹാദേവനായ ശങ്കരനെ, പരമേശ്വരനെ പോലും ഉപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ, നാരദനും ആ മായാവാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മായയിൽ അകപ്പെട്ടു.

പ്രവിശ്യ തത്പുരം തേന മായിനാ സഹ ദീക്ഷിതഃ മുനിഃ ശിഷ്യൈഃ പ്രശിഷ്യൈശ് ച സംവൃതഃ സര്വതഃ സ്വയമ്

ആ മായാവാനോടൊപ്പം ആ മുനി ആ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. തന്റെ ശിഷ്യന്മാരും ശിഷ്യശിഷ്യന്മാരും ചുറ്റും ഇരുന്ന്, അവൻ ദീക്ഷയെടുത്തു.

സ്ത്രീധര്മം ചാകരോത്സ്ത്രീണാം ദുശ്ചാരഫലസിദ്ധിദമ് ചക്രുസ്താഃ സര്വദാ ലബ്ധ്വാ സദ്യ ഏവ ഫലം സ്ത്രിയഃ

അവൻ സ്ത്രീധർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു, അതിലൂടെ പ്രയാസമുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ കഴിയും. ആ സ്ത്രീകൾ ഉടനടി ഫലം ലഭിച്ചതിനാൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും അതു അനുഷ്ഠിച്ചു.

ജനാസക്താ ബഭൂവുസ്താ വിനിന്ദ്യ പതിദേവതാഃ അദ്യാപി ഗൌരവാത്തസ്യ നാരദസ്യ കലൌ മുനേഃ

അവർ ലോകജീവിതത്തിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി, ഭർത്താവിനെ ദേവതയായി ആരാധിക്കുന്നതിനെ അപഹാസ്യം ചെയ്തു. ഇന്നും കലിയുഗത്തിൽ, ആ നാരദമുനിയുടെ മാന്യതകൊണ്ട് ഇത് തുടരുന്നു.

നാര്യശ്ചരന്തി സംത്യജ്യ ഭര്തൄന് സ്വൈരം വൃഥാധമാഃ സ്ത്രീണാം മാതാ പിതാ ബന്ധുഃ സഖാ മിത്രം ച ബാന്ധവഃ

സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വേച്ഛയോടെ, തെറ്റായ രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് അമ്മ, അച്ഛൻ, ബന്ധു, സ്നേഹിതൻ, കൂട്ടുകാരൻ, ബന്ധുക്കൾ—

ഭര്താ ഏവ ന സംദേഹസ് തഥാപ്യ് ആസഹമായയാ കൃത്വാപി സുമഹത്പാപം യാ ഭര്തുഃ പ്രേമസംയുതാ

—ഇവയൊക്കെയും സംശയമില്ലാതെ ഭർത്താവാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മായാവശാൽ വലിയ പാപം ചെയ്തിട്ടും, ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ സ്ത്രീ ചേർന്നാൽ—

പ്രാപ്നുയാത് പരമം സ്വര്ഗം നരകം ച വിപര്യയാത് പുരൈകാ മുനിശാര്ദൂലാഃ സര്വധര്മാന് സദാ പതിമ്

—അവൾ പരമസ്വർഗം നേടും; അതിന്റെ വിപരീതം ചെയ്താൽ നരകത്തിൽ വീഴും. ഒരേ നഗരത്തിൽ, മഹാമുനികളേ, സ്ത്രീകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭർത്താവിനെ തന്നെ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളായും കണക്കാക്കുന്നു.