ലിങ്ഗപുരാണമ്

വാപീകൂപതഡാഗൈശ് ച ദീര്ഘികാഭിസ്തു സര്വതഃ മത്തമാതങ്ഗയൂഥൈശ് ച തുരങ്ഗൈശ് ച സുശോഭനൈഃ

എല്ലാ ഭാഗത്തും കിണറുകളും കുളങ്ങളും വലിയ ജലാശയങ്ങളും നീണ്ട തടാകങ്ങളും, കൂടാതെ മദംപൊങ്ങുന്ന ആനകളുടെയും മനോഹരമായ കുതിരകളുടെയും കൂട്ടങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.

രഥൈശ് ച വിവിധാകാരൈര് വിചിത്രൈര്വിശ്വതോമുഖൈഃ സഭാപ്രപാദിഭിശ് ചൈവ ക്രീഡാസ്ഥാനൈഃ പൃഥക് പൃഥക്

വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള, അത്ഭുതകരമായ, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഥങ്ങളും, സഭാമണ്ഡപങ്ങളും ഗോപുരദ്വാരങ്ങളും, വേറേ വേറേ കളിസ്ഥലങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വേദാധ്യയനശാലാഭിര് വിവിധാഭിഃ സമന്തതഃ അധൃഷ്യം മനസാപ്യന്യൈര് മയസ്യൈവ ച മായയാ

ചുറ്റും വിവിധവിധ വേദപാഠശാലകൾ കൊണ്ടും, മറ്റാരുടെയും മനസ്സിൽ പോലും കീഴടക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം, മായയുടെ ശക്തിയാൽ മാത്രം മായൻ അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.

പതിവ്രതാഭിഃ സര്വത്ര സേവിതം മുനിപുങ്ഗവാഃ കൃത്വാപി സുമഹത് പാപമ് അപാപൈഃ ശങ്കരാര്ചനാത്

എല്ലായിടത്തും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീകൾ സേവനം ചെയ്തിരുന്നു. മഹത്തായ പാപം ചെയ്താലും ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചതിനാൽ അവർ പാപരഹിതരായി.

ദൈത്യേശ്വരൈര്മഹാഭാഗൈഃ സദാരൈഃ സസുതൈര്ദ്വിജാഃ ശ്രൌതസ്മാര്താര്ഥധര്മജ്ഞൈസ് തദ്ധര്മനിരതൈഃ സദാ

ദൈത്യാധിപന്മാർ, അവരുടെ ഭാര്യകളും മക്കളുമൊത്ത്, വേദവും സ്മൃതിയും അനുസരിച്ചുള്ള ധർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതും, ആ ധർമ്മങ്ങളിൽ ഉറച്ചവരുമായിരുന്നു.

മഹാദേവേതരം ത്യക്ത്വാ ദേവം തസ്യാര്ചനേ സ്ഥിതൈഃ വ്യൂഢോരസ്കൈര് വൃഷസ്കന്ധൈഃ സര്വായുധധരൈഃ സദാ

മഹാദേവനല്ലാത്ത ദേവന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ ദേവനെ ആരാധിക്കാൻ നിലകൊണ്ടവർ, വീർയമുള്ള നെഞ്ചും കാളയുടെ തോളുകളും എല്ലാ ആയുധങ്ങളും കൈവശം വച്ചവരുമായിരുന്നു.

സര്വദാ ക്ഷുധിതൈശ്ചൈവ ദാവാഗ്നിസദൃശേക്ഷണൈഃ പ്രശാന്തൈഃ കുപിതൈശ്ചൈവ കുബ്ജൈര് വാമനകൈസ് തഥാ

എപ്പോഴും വിശപ്പുള്ളവരും, കാട്ടുതീ പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവരും, ശാന്തരും കോപമുള്ളവരുമായും, കൂടാതെ കുനിഞ്ഞവരും ചെറുതായവരുമായും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

നീലോത്പലദലപ്രഖ്യൈര് നീലകുഞ്ചിതമൂര്ധജൈഃ നീലാദ്രിമേരുസംകാശൈര് നീരദോപമനിഃസ്വനൈഃ മയേന രക്ഷിതൈഃ സര്വൈഃ ശിക്ഷിതൈര്യുദ്ധലാലസൈഃ

നീലനീരാളംപോലെയുള്ള, നീലമായി ചുരുണ്ട മുടിയുള്ള, നീലപർവ്വതത്തെയും മേറുവിനെയുംപ്പോലെയുള്ള, മേഘഗർജ്ജനപോലുള്ള ശബ്ദമുള്ള, മായയുടെ സൈന്യങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ച, യുദ്ധത്തിൽ പരിശീലനം നേടിയ, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അഥ സമരരതൈഃ സദാ സമന്താച് ഛിവപദപൂജനയാ സുലബ്ധവീര്യൈഃ രവിമരുദമരേന്ദ്രസംനികാശൈഃ സുരമഥനൈഃ സുദൃഢൈഃ സുസേവിതം തത്

എപ്പോഴും യുദ്ധത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരും, ശിവപാദസേവനത്തിലൂടെ എളുപ്പത്തിൽ വീര്യം നേടിയവരുമായ, സൂര്യനും കാറ്റും ഇന്ദ്രനും പോലെയുള്ള, ഉറച്ച മനസ്സുള്ള, ധൈര്യശാലികളാൽ ആ നഗരം നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

സേന്ദ്രാ ദേവാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ദ്രുമാ ദാവാഗ്നിനാ യഥാ പുരത്രയാഗ്നിനാ ദഗ്ധാ ഹ്യ് അഭവന് ദൈത്യവൈഭവാത്

പിന്നീട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരും മരങ്ങളും, ത്രിപുരാഗ്നിയിൽ കാട്ടുതീയിൽപോലെ ദഹിക്കപ്പെട്ടു; ദൈത്യരുടെ ശക്തിയാൽ അവർ നശിച്ചു.

അഥൈവം തേ തദാ ദഗ്ധാ ദേവാ ദേവേശ്വരം ഹരിമ് അഭിവന്ദ്യ തദാ പ്രാഹുസ് തമപ്രതിമവര്ചസമ്

അങ്ങനെ അവർ നശിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ഹരിയെ സമീപിച്ച്, അവന്റെ അപരിമിതമായ തേജസ്സിനെ പുകഴ്ത്തി.

സോ ഽപി നാരായണഃ ശ്രീമാന് ചിന്തയാമാസ ചേതസാ കിം കാര്യം ദേവകാര്യേഷു ഭഗവാനിതി സ പ്രഭുഃ

ആ മഹത്വമുള്ള നാരായണൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: 'ദേവന്മാരുടെ കാര്യത്തിനായി എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്നാണ് ആ പ്രഭു ആലോചിച്ചത്.

തദാ സസ്മാര വൈ യജ്ഞം യജ്ഞമൂര്തിര്ജനാര്ദനഃ യജ്വാ യജ്ഞഭുഗീശാനോ യജ്വനാം ഫലദഃ പ്രഭുഃ

അപ്പോൾ യജ്ഞസ്വരൂപനായ ജനാർദ്ദനൻ യജ്ഞത്തെ ഓർത്തു; യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർക്കു ഫലം നൽകുന്ന യജ്ഞഭോക്താവും യജ്ഞങ്ങളുടെ ഇശ്വരനുമാണ് ആ പ്രഭു.

തതോ യജ്ഞഃ സ്മൃതസ്തേന ദേവകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ ദേവം തേ പുരുഷം ചൈവ പ്രണേമുസ്തുഷ്ടുവുസ്തദാ

അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ യജ്ഞത്തെ ഓർത്തു, അവർ ആ ദൈവപുരുഷനെ വണങ്ങി പുകഴ്ത്തി.

ഭഗവാനപി തം ദൃഷ്ട്വാ യജ്ഞം പ്രാഹ സനാതനമ് സനാതനസ്തദാ സേന്ദ്രാന് ദേവാന് ആലോക്യ ചാച്യുതഃ

ഭഗവാൻ ആ ശാശ്വതമായ യജ്ഞത്തെ കണ്ടു സംസാരിച്ചു; പിന്നെ ശാശ്വതനായ അച്യുതൻ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരെ നോക്കി അവരോട് പറഞ്ഞു.

അനേനോപസദാ ദേവാ യജധ്വം പരമേശ്വരമ് പുരത്രയവിനാശായ ജഗത്ത്രയവിഭൂതയേ

ഈ മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ച്, ദേവന്മാരേ, പരമേശ്വരനായി ആരാധനം നടത്തൂ. മൂന്നു നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാനും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കാനും ഇതാണ് വഴി.

അഥ തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ സിംഹനാദം മഹത്കൃത്വാ യജ്ഞേശം തുഷ്ടുവുഃ സുരാഃ

അപ്പോൾ, ദേവദേവനായ ധീരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ വലിയ ഒരു ഘോർഷം മുഴക്കി യജ്ഞേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.

തതഃ സംചിന്ത്യ ഭഗവാന് സ്വയമേവ ജനാര്ദനഃ പുനഃ പ്രാഹ സ സര്വാംസ്താംസ് ത്രിദശാംസ്ത്രിദശേശ്വരഃ

അതിനുശേഷം, ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ ആലോചിച്ച് വീണ്ടും എല്ലാ ദേവന്മാരോടും, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവായവൻ, സംസാരിച്ചു.

ഹത്വാ ദഗ്ധ്വാ ച ഭൂതാനി ഭുക്ത്വാ ചാന്യായതോ ഽപി വാ യജേദ്യദി മഹാദേവമ് അപാപോ നാത്ര സംശയഃ

ആർക്കെങ്കിലും അന്യായമായി കൊല്ലുകയോ, ചുട്ടുകളയുകയോ, അനുഭവിക്കുകയോ ചെയ്താലും, മഹാദേവനെ ഭക്ത്യാ ആരാധിച്ചാൽ, പാപം ഇല്ലാതാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അപാപാ നൈവ ഹന്തവ്യാഃ പാപാ ഏവ ന സംശയഃ ഹന്തവ്യാഃ സര്വയത്നേന കഥം വധ്യാഃ സുരോത്തമാഃ

പാപമില്ലാത്തവരെ ഒരിക്കലും കൊല്ലരുത്; പാപികളെയാണ് സംശയമില്ലാതെ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി കൊല്ലേണ്ടത്. ഉത്തമദേവന്മാരെ എങ്ങനെ കൊല്ലാൻ കഴിയും?

അസുരാ ദുര്മദാഃ പാപാ അപി ദേവൈര്മഹാബലൈഃ തസ്മാന്ന വധ്യാ രുദ്രസ്യ പ്രഭാവാത് പരമേഷ്ഠിനഃ

അസുരന്മാർ അഹങ്കാരികളും പാപികളും ആയാലും, മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ അവരെ കൊല്ലരുത്; അതുകൊണ്ട്, പരമേശ്വരനായ രുദ്രന്റെ ശക്തിയാൽ അവർ കൊല്ലപ്പെടാൻ പാടില്ല.

കോ ഽഹം ബ്രഹ്മാഥവാ ദേവാ ദൈത്യാ ദേവാരിസൂദനാഃ മുനയശ് ച മഹാത്മാനഃ പ്രസാദേന വിനാ പ്രഭോഃ

ഞാനും ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും ദേവശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നവരും മഹാത്മാക്കളായ മുനികളും—പ്രഭുവിന്റെ കൃപ ഇല്ലാതെ ആരാണ് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയുക?

യഃ സപ്തവിംശകോ നിത്യഃ പരാത്പരതരഃ പ്രഭുഃ വിശ്വാമരേശ്വരോ വന്ദ്യോ വിശ്വാധാരോ മഹേശ്വരഃ

ഏഴു ഇരുപത്തിയൊന്നാമൻ, നിത്യൻ, പരമന്മാരിൽ പരമൻ, വിശ്വത്തിന്റെയും അമരന്മാരുടെയും പ്രഭു, ആരാധനാർഹൻ, എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായ മഹേശ്വരൻ—അവനാണ്.

സ ഏവ സര്വദേവേശഃ സര്വേഷാമപി ശങ്കരഃ ലീലയാ ദേവദൈത്യേന്ദ്രവിഭാഗമകരോദ്ധരഃ

അവനാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പ്രഭു, എല്ലാവർക്കും ശങ്കരൻ, തന്റെ ലീലയാൽ ദേവന്മാരെയും ദൈത്യാധിപന്മാരെയും വേർതിരിച്ചവൻ.

തസ്യാംശമ് ഏകം സമ്പൂജ്യ ദേവാ ദേവത്വമ് ആഗതാഃ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മത്വമ് ആപന്നോ ഹ്യ് അഹം വിഷ്ണുത്വമേവ ച

അവന്റെ ഒരു അംശം പോലും ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ ദൈവത്വം നേടി, ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മത്വം നേടി, ഞാനും വിഷ്ണുത്വം നേടി.

തമ് അപൂജ്യ ജഗത്യസ്മിന് കഃ പുമാന് സിദ്ധിമിച്ഛതി തസ്മാത്തേനൈവ ഹന്തവ്യാ ലിങ്ഗാര്ചനവിധേര് ബലാത്

ഇഹലോകത്ത് അവനെ ആരാധിക്കാതെ ആരാണ് വിജയത്തെ ആഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുക? അതുകൊണ്ട്, ലിംഗാര്ച്ചനവിധിയുടെ ശക്തിയാൽ അവരെ അവൻ തന്നെയാണ് കൊല്ലേണ്ടത്.

ധര്മനിഷ്ഠാശ് ച തേ സര്വേ ശ്രൌതസ്മാര്തവിധൌ സ്ഥിതാഃ തഥാപി യജമാനേന രൌദ്രേണോപസദാ പ്രഭുമ് രുദ്രമിഷ്ട്വാ യഥാന്യായം ജേഷ്യാമോ ദൈത്യസത്തമാന്

അവരൊക്കെയും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരാണ്, ശ്രൗതസ്മാര്ത്തവിധികളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ. എങ്കിലും, യജമാനന്റെ ഭയങ്കരമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ, രുദ്രനെ യുക്തിയായി ആരാധിച്ച്, നാം ദൈത്യശ്രേഷ്ഠന്മാരെ ജയിക്കും.

സതാരകാക്ഷേണ മയേന ഗുപ്തം സ്വസ്ഥം ച ഗുപ്തം സ്ഫടികാഭമേകമ് കോ നാമ ഹന്തും ത്രിപുരം സമര്ഥോ മുക്ത്വാ ത്രിനേത്രം ഭഗവന്തമേകമ്

സതാരകാക്ഷനായ മായയാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന, സുസ്ഥിരവും സ്ഫടികംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നതുമായ ത്രിപുരയെ, മൂന്ന് കണ്ണുള്ള ഭഗവാനെ ഒഴികെ ആരാണ് നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുക?

ഏവമുക്ത്വാ ഹരിശ്ചേഷ്ട്വാ യജ്ഞേനോപസദാ പ്രഭുമ് ഉപവിഷ്ടോ ദദര്ശാഥ ഭൂതസംഘാന്സഹസ്രശഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരിയും യജ്ഞം നടത്തി പ്രഭുവിനെ സമീപിച്ചു, ഇരുന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് ഭൂതഗണങ്ങളെ കണ്ടു.