ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഗൌതമീ കൌശികീ ചാര്യാ ചണ്ഡീ കാത്യായനീ സതീ കുമാരീ യാദവീ ദേവീ വരദാ കൃഷ്ണപിങ്ഗലാ

ഗൗതമി, കൗശികി, ആര്യ, ചണ്ഡി, കാത്യായനി, സതി, കുമാരി, യാദവി, ദേവി, വരദാ, കൃഷ്ണപിംഗല.

ബര്ഹിധ്വജാ ശൂലധരാ പരമാ ബ്രഹ്മചാരിണീ മഹേന്ദ്രോപേന്ദ്രഭഗിനീ ദൃഷദ്വത്യ് ഏകശൂലധൃക്

യജ്ഞകൂശം അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവളും, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവളും, ഉത്തമ ബ്രഹ്മചാരിണിയായവളും, മഹേന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും സഹോദരിയായവളും, ദൃശ്യദ്വതീ നദീതീരത്ത് ഏകത്രിശൂലം പിടിച്ചവളുമാണ് അവൾ.

അപരാജിതാ ബഹുഭുജാ പ്രഗല്ഭാ സിംഹവാഹിനീ ശുമ്ഭാദിദൈത്യഹന്ത്രീ ച മഹാമഹിഷമര്ദിനീ

ജയിക്കാനാവാത്തവളും, അനേകം കൈകളുള്ളവളും, ധൈര്യശാലിയായവളും, സിംഹത്തിൽ സവാരിയായവളും, ശുംബനും മറ്റ് അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചവളും, മഹാമഹിഷാസുരനെ കീഴടക്കിയവളുമാണ് അവൾ.

അമോഘാ വിന്ധ്യനിലയാ വിക്രാന്താ ഗണനായികാ ദേവ്യാ നാമവികാരാണി ഇത്യേതാനി യഥാക്രമമ്

നിഷ്ഫലമാകാത്തവളും, വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നവളും, അതിവീര്യശാലിയായവളും, ഗണങ്ങളുടെ നായികയായവളുമാണ് ഈ ദേവിയുടെ വിവിധ നാമങ്ങൾ ക്രമമായി പറയപ്പെടുന്നത്.

ഭദ്രകാല്യാ മയോക്താനി സമ്യക്ഫലപ്രദാനി ച യേ പഠന്തി നരാസ്തേഷാം വിദ്യതേ ന ച പാതകമ്

ഭദ്രകാളിയുടെ ഈ നാമങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, പൂർണ്ണമായ ഫലം നൽകുന്നവയാണ്. ഇവ ചൊല്ലുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് പാപം ഉണ്ടാകില്ല.

അരണ്യേ പര്വതേ വാപി പുരേ വാപ്യഥവാ ഗൃഹേ രക്ഷാമേതാം പ്രയുഞ്ജീത ജലേ വാഥ സ്ഥലേ ഽപി വാ

കാടിലും, പർവ്വതത്തിലും, നഗരത്തിലും, വീട്ടിലും, ജലത്തിൽ ആയാലും, കരയിൽ ആയാലും, ഈ രക്ഷാ മന്ത്രം പ്രയോഗിക്കണം.

വ്യാഘ്രകുമ്ഭീനചോരേഭ്യോ ഭയസ്ഥാനേ വിശേഷതഃ ആപത്സ്വപി ച സര്വാസു ദേവ്യാ നാമാനി കീര്തയേത്

പുലി, മുങ്ങ, കള്ളൻ തുടങ്ങിയവരിൽ നിന്നുള്ള ഭയമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച്, എല്ലാ അപകടങ്ങളിലും ദേവിയുടെ നാമങ്ങൾ ചൊല്ലണം.

ആര്യകഗ്രഹഭൂതൈശ് ച പൂതനാമാതൃഭിസ് തഥാ അഭ്യര്ദിതാനാം ബാലാനാം രക്ഷാമേതാം പ്രയോജയേത്

ആര്യക, ഗ്രഹം, ഭൂതം, പൂതന, മാതൃകകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് പീഡിക്കപ്പെടുന്ന കുട്ടികൾക്കായി ഈ രക്ഷാ മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

മഹാദേവീകലേ ദ്വേ തു പ്രജ്ഞാ ശ്രീശ് ച പ്രകീര്തിതേ ആഭ്യാം ദേവീസഹസ്രാണി യൈര്വ്യാപ്തമഖിലം ജഗത്

മഹാദേവിയുടെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്: ജ്ഞാനം ഉം ഐശ്വര്യം. ഇവകൊണ്ടു ആയിരക്കണക്കിന് ദേവികൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

അനയാ ദേവദേവോ ഽസൌ സത്യാ രുദ്രോ മഹേശ്വരഃ ആതിഷ്ഠത്സര്വലോകാനാം ഹിതായ പരമേശ്വരഃ

അവളാൽ ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ സത്യനായ രുദ്രൻ, മഹേശ്വരൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ക്ഷേമം വരുത്താൻ സ്ഥിതി ചെയ്തു.

രുദ്രഃ പശുപതിശ്ചാസീത് പുരാ ദഗ്ധം പുരത്രയമ് ദേവാശ് ച പശവഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തസ്യ തേജസാ

രുദ്രനും, പശുപതിയും ആയവൻ, മുമ്പ് മൂന്നു പുരങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചു. അവന്റെ തേജസ്സാൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും ജീവികളും അവന്റെ പശുക്കളായി മാറി.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ആദിസര്ഗക്രമം ശുഭമ് സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ലോകം ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജോത്തമാന്

ആദിസൃഷ്ടിയുടെ ഈ ശുഭമായ കഥ ആരെങ്കിലും ചൊല്ലുകയോ കേൾക്കുകയോ, ഉത്തമദ്വിജന്മാരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

സമാസാദ് വിസ്തരാച്ചൈവ സര്ഗഃ പ്രോക്തസ്ത്വയാ ശുഭഃ കഥം പശുപതിശ്ചാസീത് പുരം ദഗ്ധും മഹേശ്വരഃ

സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും നീ ഈ ശുഭമായ സൃഷ്ടിയെ വിവരിച്ചു. എന്നാൽ മഹേശ്വരൻ പശുപതിയായി ആ നഗരം എങ്ങനെ ദഹിപ്പിച്ചു?

കഥം ച പശവശ്ചാസന് ദേവാഃ സബ്രഹ്മകാഃ പ്രഭോഃ മയസ്യ തപസാ പൂര്വം സുദുര്ഗം നിര്മിതം പുരമ്

ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും ചേർന്ന് പശുക്കളായി എങ്ങനെ മാറി? മായയുടെ തപസ്സാൽ അത്യന്തം ദുർജയമായ നഗരം മുമ്പ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഹൈമം ച രാജതം ദിവ്യമ് അയസ്മയമ് അനുത്തമമ് സുദുര്ഗം ദേവദേവേന ദഗ്ധമിത്യേവ നഃ ശ്രുതമ്

സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ദിവ്യമായ ഇരുമ്പ് എന്നിവകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അതുല്യവും ദുർജയവുമായ മൂന്നു പുരങ്ങൾ ദേവദേവൻ ദഹിപ്പിച്ചതായി ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

കഥം ദദാഹ ഭഗവാന് ഭഗനേത്രനിപാതനഃ ഏകേനേഷുനിപാതേന ദിവ്യേനാപി തദാ കഥമ്

ഭഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഭഗവാൻ എങ്ങനെ ഒരു ദിവ്യബാണം കൊണ്ട് ആ പുരങ്ങൾ ഒറ്റയടിക്ക് ദഹിപ്പിച്ചു?

വിഷ്ണുനോത്പാദിതൈര്ഭൂതൈര് ന ദഗ്ധം തത്പുരത്രയമ് പുരസ്യ സംഭവഃ സര്വോ വരലാഭഃ പുരാ ശ്രുതഃ

വിഷ്ണുവാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഭൂതങ്ങൾകൊണ്ടല്ല ആ മൂന്നു പുരങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചത്. ആ പുരത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും വരദാനവും മുമ്പ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇദാനീം ദഹനം സര്വം വക്തുമര്ഹസി സുവ്രത തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സൂതഃ പൌരാണികോത്തമഃ

ഇപ്പോൾ നീ ആ പുരങ്ങളുടെ ദഹനം മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരണം, സദാചാരനായവളേ. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സൂതൻ, പുരാണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ,

യഥാ ശ്രുതം തഥാ പ്രാഹ വ്യാസാദ് വിശ്വാര്ഥസൂചകാത് ത്രൈലോക്യസ്യാസ്യ ശാപാദ്ധി മനോവാക്കായസംഭവാത്

വ്യാസനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ, ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവനിൽ നിന്ന്, ഈ ത്രൈലോക്യത്തിന് ശാപം മൂലം മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് അതു ഉദിച്ചുവെന്ന് പറഞ്ഞു.

നിഹതേ താരകേ ദൈത്യേ താരപുത്രേ സബാന്ധവേ സ്കന്ദേന വാ പ്രയത്നേന തസ്യ പുത്രാ മഹാബലാഃ

താരകനെ, അവന്റെ ബന്ധുക്കളെയും, വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ സ്‌കന്ദൻ വധിച്ചപ്പോൾ, താരകന്റെ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ,

വിദ്യുന്മാലീ താരകാക്ഷഃ കമലാക്ഷശ് ച വീര്യവാന് തപസ്തേപുര്മഹാത്മാനോ മഹാബലപരാക്രമാഃ

വിദ്യുന്മാലി, താരകാക്ഷൻ, വീരനായ കമലാക്ഷൻ—ഈ മഹാത്മാക്കൾ, വലിയ ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവർ, കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.

തപ ഉഗ്രം സമാസ്ഥായ നിയമേ പരമേ സ്ഥിതാഃ തപസാ കര്ശയാമാസുര് ദേഹാന് സ്വാന്ദാനവോത്തമാഃ

അവർ കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു, വലിയ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. തപസ്സിലൂടെ ആ ദാനവശ്രേഷ്ഠന്മാർ തങ്ങളുടെ ശരീരം ദുഃഖിപ്പിച്ചു.

തേഷാം പിതാമഹഃ പ്രീതോ വരദഃ പ്രദദൌ വരമ് അവധ്യത്വം ച സര്വേഷാം സര്വഭൂതേഷു സര്വദാ

അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ച പിതാമഹൻ, വരദായകൻ, അവർക്കു് ഒരു വരം നൽകി: എല്ലാ ജീവികളിലും ഒരിക്കലും ആരും അവരെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ലെന്ന്.

സഹിതാ വരയാമാസുഃ സര്വലോകപിതാമഹമ് താന് അബ്രവീത് തദാ ദേവോ ലോകാനാം പ്രഭുര് അവ്യയഃ

അവർ ഒരുമിച്ച് ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനോടു് വരം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അവ്യയനായ ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭു അവരോട് പറഞ്ഞു.

നാസ്തി സര്വാമരത്വം വൈ നിവര്തധ്വമ് അതോ ഽസുരാഃ അന്യം വരം വൃണീധ്വം വൈ യാദൃശം സമ്പ്രരോചതേ

"എല്ലാവർക്കും അമരത്വം ലഭ്യമല്ല—ഇത് ഉപേക്ഷിക്കൂ, അസുരന്മാരേ. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള മറ്റൊരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ."

തതസ്തേ സഹിതാ ദൈത്യാഃ സമ്പ്രധാര്യ പരസ്പരമ് ബ്രഹ്മാണമബ്രുവന്ദൈത്യാഃ പ്രണിപത്യ ജഗദ്ഗുരുമ്

അപ്പോൾ ആ ദാനവർ ഒരുമിച്ച് ആലോചിച്ച്, ലോകഗുരുവായ ബ്രഹ്മാവിന് വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു് അവനോട് പറഞ്ഞു.

വയം പുരാണി ത്രീണ്യേവ സമാസ്ഥായ മഹീമിമാമ് വിചരിഷ്യാമ ലോകേശ ത്വത്പ്രസാദാജ്ജഗദ്ഗുരോ

"ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭുവേ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഞങ്ങൾ ഈ ഭൂമിയിൽ പുരാതനമായ മൂന്ന് നഗരങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരും പാർക്കും."

തഥാ വര്ഷസഹസ്രേഷു സമേഷ്യാമഃ പരസ്പരമ് ഏകീഭാവം ഗമിഷ്യന്തി പുരാണ്യേതാനി ചാനഘ

"അങ്ങനെ, ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചേരും; അപ്പോൾ ആ പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഒന്നായി ചേർന്നുപോകും, പാപരഹിതനേ."

സമാഗതാനി ചൈതാനി യോ ഹന്യാദ്ഭഗവംസ്തദാ ഏകേനൈവേഷുണാ ദേവഃ സ നോ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി

"ഭഗവനേ, ആ നഗരങ്ങൾ ഒന്നായി ചേരുമ്പോൾ, ഒരൊറ്റ അമ്പുകൊണ്ടു് അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ മാത്രം ഞങ്ങളുടെ മരണമായിരിക്കട്ടെ."