ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ ഏവൈകാദശാര്ധേന സ്ഥിതോ ഽസൌ പരമേശ്വരഃ തത്ര യാ സാ മഹാഭാഗാ ശങ്കരസ്യാര്ധകായിനീ

അവൻ, പരമേശ്വരൻ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നായി അവിടെ നിലനിന്നു; അവിടെ ശങ്കരന്റെ പാതി ശരീരമായ മഹാഭാഗ്യവതിയായ ദേവി—

പ്രാഗുക്താ തു മഹാദേവീ സ്ത്രീ സൈവേഹ സതീ ഹ്യഭൂത് ഹിതായ ജഗതാം ദേവീ ദക്ഷേണാരാധിതാ പുരാ

മുൻപേ പറഞ്ഞ മഹാദേവിയാണ് ഈ സ്ത്രീയും സതിയും; ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ദക്ഷൻ പുരാതനകാലത്ത് ഈ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു.

കാര്യാര്ഥം ദക്ഷിണം തസ്യാഃ ശുക്ലം വാമം തഥാസിതമ് ആത്മാനം വിഭജസ്വേതി പ്രോക്താ ദേവേന ശംഭുനാ

ഒരു നിർദ്ദേശം പാലിക്കാനായി, ശംഭു അവളോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ശരീരം വിഭജിക്കൂ—വലത് ഭാഗം വെള്ളയും ഇടത് ഭാഗം കറുപ്പും ആക്കൂ."

സാ തഥോക്താ ദ്വിധാഭൂതാ ശുക്ലാ കൃഷ്ണാ ച വൈ ദ്വിജാഃ തസ്യാ നാമാനി വക്ഷ്യാമി ശൃണ്വന്തു ച സമാഹിതാഃ

അവളെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു—വെള്ളയും കറുപ്പും, ദ്വിജന്മാരേ. അവളുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

സ്വാഹാ സ്വധാ മഹാവിദ്യാ മേധാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ സതീ ദാക്ഷായണീ വിദ്യാ ഇച്ഛാശക്തിഃ ക്രിയാത്മികാ

സ്വാഹ, സ്വധ, മഹാവിദ്യ, മേധ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, സതി, ദാക്ഷായണി, വിദ്യ, ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാത്മിക—

അപര്ണാ ചൈകപര്ണാ ച തഥാ ചൈവൈകപാടലാ ഉമാ ഹൈമവതീ ചൈവ കല്യാണീ ചൈകമാതൃകാ

അപർണ്ണ, ഏകപർണ്ണ, ഏകപാടല, ഉമ, ഹൈമവതി, കല്യാണി, ഏകമാതൃക—

ഖ്യാതിഃ പ്രജ്ഞാ മഹാഭാഗാ ലോകേ ഗൌരീതി വിശ്രുതാ ഗണാംബികാ മഹാദേവീ നന്ദിനീ ജാതവേദസീ

ഖ്യാതി, പ്രജ്ഞ, മഹാഭാഗ്യവതി, ലോകത്തിൽ ഗൗരി എന്നറിയപ്പെടുന്നവൾ, ഗണാംബിക, മഹാദേവി, നന്ദിനി, ജാതവേദസി—

ഏകരൂപമഥൈതസ്യാഃ പൃഥഗ്ദേഹവിഭാവനാത് സാവിത്രീ വരദാ പുണ്യാ പാവനീ ലോകവിശ്രുതാ

അവളുടെ രൂപങ്ങൾ വിഭജിച്ചതിനാൽ, സാവിത്രി, വരദാ, പുണ്യവതി, ലോകത്തിൽ പാവനിയായി പ്രശസ്തയായവൾ—

ആജ്ഞാ ആവേശനീ കൃഷ്ണാ താമസീ സാത്ത്വികീ ശിവാ പ്രകൃതിര്വികൃതാ രൌദ്രീ ദുര്ഗാ ഭദ്രാ പ്രമാഥിനീ

ആജ്ഞ, ആവേശനി, കൃഷ്ണ, താമസി, സാത്ത്വികി, ശിവ, പ്രകൃതി, വികൃത, റൗദ്രി, ദുര്‍ഗാ, ഭദ്ര, പ്രമാഥിനി—

കാലരാത്രിര്മഹാമായാ രേവതീ ഭൂതനായികാ ദ്വാപരാന്തവിഭാഗേ ച നാമാനീമാനി സുവ്രതാഃ

കാലരാത്രി, മഹാമായ, രേവതി, ഭൂതനായിക—ദ്വാപരയുഗാന്തത്തിൽ ഇവയാണ് അവളുടെ പേരുകൾ, ധർമ്മശീലന്മാരേ.

ഗൌതമീ കൌശികീ ചാര്യാ ചണ്ഡീ കാത്യായനീ സതീ കുമാരീ യാദവീ ദേവീ വരദാ കൃഷ്ണപിങ്ഗലാ

ഗൗതമി, കൗശികി, ആര്യ, ചണ്ഡി, കാത്യായനി, സതി, കുമാരി, യാദവി, ദേവി, വരദാ, കൃഷ്ണപിംഗല.

ബര്ഹിധ്വജാ ശൂലധരാ പരമാ ബ്രഹ്മചാരിണീ മഹേന്ദ്രോപേന്ദ്രഭഗിനീ ദൃഷദ്വത്യ് ഏകശൂലധൃക്

യജ്ഞകൂശം അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവളും, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവളും, ഉത്തമ ബ്രഹ്മചാരിണിയായവളും, മഹേന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും സഹോദരിയായവളും, ദൃശ്യദ്വതീ നദീതീരത്ത് ഏകത്രിശൂലം പിടിച്ചവളുമാണ് അവൾ.

അപരാജിതാ ബഹുഭുജാ പ്രഗല്ഭാ സിംഹവാഹിനീ ശുമ്ഭാദിദൈത്യഹന്ത്രീ ച മഹാമഹിഷമര്ദിനീ

ജയിക്കാനാവാത്തവളും, അനേകം കൈകളുള്ളവളും, ധൈര്യശാലിയായവളും, സിംഹത്തിൽ സവാരിയായവളും, ശുംബനും മറ്റ് അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചവളും, മഹാമഹിഷാസുരനെ കീഴടക്കിയവളുമാണ് അവൾ.

അമോഘാ വിന്ധ്യനിലയാ വിക്രാന്താ ഗണനായികാ ദേവ്യാ നാമവികാരാണി ഇത്യേതാനി യഥാക്രമമ്

നിഷ്ഫലമാകാത്തവളും, വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നവളും, അതിവീര്യശാലിയായവളും, ഗണങ്ങളുടെ നായികയായവളുമാണ് ഈ ദേവിയുടെ വിവിധ നാമങ്ങൾ ക്രമമായി പറയപ്പെടുന്നത്.

ഭദ്രകാല്യാ മയോക്താനി സമ്യക്ഫലപ്രദാനി ച യേ പഠന്തി നരാസ്തേഷാം വിദ്യതേ ന ച പാതകമ്

ഭദ്രകാളിയുടെ ഈ നാമങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, പൂർണ്ണമായ ഫലം നൽകുന്നവയാണ്. ഇവ ചൊല്ലുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് പാപം ഉണ്ടാകില്ല.

അരണ്യേ പര്വതേ വാപി പുരേ വാപ്യഥവാ ഗൃഹേ രക്ഷാമേതാം പ്രയുഞ്ജീത ജലേ വാഥ സ്ഥലേ ഽപി വാ

കാടിലും, പർവ്വതത്തിലും, നഗരത്തിലും, വീട്ടിലും, ജലത്തിൽ ആയാലും, കരയിൽ ആയാലും, ഈ രക്ഷാ മന്ത്രം പ്രയോഗിക്കണം.

വ്യാഘ്രകുമ്ഭീനചോരേഭ്യോ ഭയസ്ഥാനേ വിശേഷതഃ ആപത്സ്വപി ച സര്വാസു ദേവ്യാ നാമാനി കീര്തയേത്

പുലി, മുങ്ങ, കള്ളൻ തുടങ്ങിയവരിൽ നിന്നുള്ള ഭയമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച്, എല്ലാ അപകടങ്ങളിലും ദേവിയുടെ നാമങ്ങൾ ചൊല്ലണം.

ആര്യകഗ്രഹഭൂതൈശ് ച പൂതനാമാതൃഭിസ് തഥാ അഭ്യര്ദിതാനാം ബാലാനാം രക്ഷാമേതാം പ്രയോജയേത്

ആര്യക, ഗ്രഹം, ഭൂതം, പൂതന, മാതൃകകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് പീഡിക്കപ്പെടുന്ന കുട്ടികൾക്കായി ഈ രക്ഷാ മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

മഹാദേവീകലേ ദ്വേ തു പ്രജ്ഞാ ശ്രീശ് ച പ്രകീര്തിതേ ആഭ്യാം ദേവീസഹസ്രാണി യൈര്വ്യാപ്തമഖിലം ജഗത്

മഹാദേവിയുടെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്: ജ്ഞാനം ഉം ഐശ്വര്യം. ഇവകൊണ്ടു ആയിരക്കണക്കിന് ദേവികൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

അനയാ ദേവദേവോ ഽസൌ സത്യാ രുദ്രോ മഹേശ്വരഃ ആതിഷ്ഠത്സര്വലോകാനാം ഹിതായ പരമേശ്വരഃ

അവളാൽ ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ സത്യനായ രുദ്രൻ, മഹേശ്വരൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ക്ഷേമം വരുത്താൻ സ്ഥിതി ചെയ്തു.

രുദ്രഃ പശുപതിശ്ചാസീത് പുരാ ദഗ്ധം പുരത്രയമ് ദേവാശ് ച പശവഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തസ്യ തേജസാ

രുദ്രനും, പശുപതിയും ആയവൻ, മുമ്പ് മൂന്നു പുരങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചു. അവന്റെ തേജസ്സാൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും ജീവികളും അവന്റെ പശുക്കളായി മാറി.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ആദിസര്ഗക്രമം ശുഭമ് സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ലോകം ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജോത്തമാന്

ആദിസൃഷ്ടിയുടെ ഈ ശുഭമായ കഥ ആരെങ്കിലും ചൊല്ലുകയോ കേൾക്കുകയോ, ഉത്തമദ്വിജന്മാരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

സമാസാദ് വിസ്തരാച്ചൈവ സര്ഗഃ പ്രോക്തസ്ത്വയാ ശുഭഃ കഥം പശുപതിശ്ചാസീത് പുരം ദഗ്ധും മഹേശ്വരഃ

സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും നീ ഈ ശുഭമായ സൃഷ്ടിയെ വിവരിച്ചു. എന്നാൽ മഹേശ്വരൻ പശുപതിയായി ആ നഗരം എങ്ങനെ ദഹിപ്പിച്ചു?

കഥം ച പശവശ്ചാസന് ദേവാഃ സബ്രഹ്മകാഃ പ്രഭോഃ മയസ്യ തപസാ പൂര്വം സുദുര്ഗം നിര്മിതം പുരമ്

ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും ചേർന്ന് പശുക്കളായി എങ്ങനെ മാറി? മായയുടെ തപസ്സാൽ അത്യന്തം ദുർജയമായ നഗരം മുമ്പ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഹൈമം ച രാജതം ദിവ്യമ് അയസ്മയമ് അനുത്തമമ് സുദുര്ഗം ദേവദേവേന ദഗ്ധമിത്യേവ നഃ ശ്രുതമ്

സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ദിവ്യമായ ഇരുമ്പ് എന്നിവകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അതുല്യവും ദുർജയവുമായ മൂന്നു പുരങ്ങൾ ദേവദേവൻ ദഹിപ്പിച്ചതായി ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

കഥം ദദാഹ ഭഗവാന് ഭഗനേത്രനിപാതനഃ ഏകേനേഷുനിപാതേന ദിവ്യേനാപി തദാ കഥമ്

ഭഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഭഗവാൻ എങ്ങനെ ഒരു ദിവ്യബാണം കൊണ്ട് ആ പുരങ്ങൾ ഒറ്റയടിക്ക് ദഹിപ്പിച്ചു?

വിഷ്ണുനോത്പാദിതൈര്ഭൂതൈര് ന ദഗ്ധം തത്പുരത്രയമ് പുരസ്യ സംഭവഃ സര്വോ വരലാഭഃ പുരാ ശ്രുതഃ

വിഷ്ണുവാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഭൂതങ്ങൾകൊണ്ടല്ല ആ മൂന്നു പുരങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചത്. ആ പുരത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും വരദാനവും മുമ്പ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇദാനീം ദഹനം സര്വം വക്തുമര്ഹസി സുവ്രത തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സൂതഃ പൌരാണികോത്തമഃ

ഇപ്പോൾ നീ ആ പുരങ്ങളുടെ ദഹനം മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരണം, സദാചാരനായവളേ. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സൂതൻ, പുരാണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ,

യഥാ ശ്രുതം തഥാ പ്രാഹ വ്യാസാദ് വിശ്വാര്ഥസൂചകാത് ത്രൈലോക്യസ്യാസ്യ ശാപാദ്ധി മനോവാക്കായസംഭവാത്

വ്യാസനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ, ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവനിൽ നിന്ന്, ഈ ത്രൈലോക്യത്തിന് ശാപം മൂലം മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് അതു ഉദിച്ചുവെന്ന് പറഞ്ഞു.