ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഏവമുക്തോ ഽബ്രവീദേനം നാഹം മൃത്യുജരാന്വിതാഃ പ്രജാഃ സ്രക്ഷ്യാമി ഭദ്രം തേ സ്ഥിതോ ഽഹം ത്വം സൃജ പ്രജാഃ

അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'മരണവും വയസ്സും അനുഭവിക്കുന്ന ജീവികളെ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കില്ല. നിനക്ക് നല്ലതാകട്ടെ, ഞാൻ നിന്നിൽ നില്ക്കുന്നു, നീ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കു.'

ഏതേ യേ വൈ മയാ സൃഷ്ടാ വിരൂപാ നീലലോഹിതാഃ സഹസ്രാണാം സഹസ്രം തു ആത്മനോ നിഃസൃതാഃ പ്രജാഃ

ഇവരാണ് ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ച, വിചിത്രരായി നീലയും ചുവപ്പും കലർന്നവർ, ആയിരക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങൾ, എന്റെ തന്നെ ഭാഗത്തു നിന്നു ഉദിച്ച ജീവികൾ.

ഏതേ ദേവാ ഭവിഷ്യന്തി രുദ്രാ നാമ മഹാബലാഃ പൃഥിവ്യാമന്തരിക്ഷേ ച ദിക്ഷു ചൈവ പരിശ്രിതാഃ

ഇവരാണ് ഭാവിയിൽ രുദ്രന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ. ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഇവർ വ്യാപിച്ചിരിക്കും.

ശതരുദ്രാഃ സമാത്മാനോ ഭവിഷ്യന്തീതി യാജ്ഞികാഃ യജ്ഞഭാജോ ഭവിഷ്യന്തി സര്വദേവഗണൈഃ സഹ

ശതരുദ്രന്മാരുടെ സാരവുമായി ഐക്യമായ യാഗകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം യാഗഫലത്തിൽ പങ്കുചേരും.

മന്വന്തരേഷു യേ ദേവാ ഭവിഷ്യന്തീഹ ഭേദതഃ സാര്ധം തൈര് ഈജ്യമാനാസ് തേ സ്ഥാസ്യന്തീഹ ആ യുഗക്ഷയാത്

മനുവിന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ വിവിധ ദേവന്മാർ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അവരോടൊപ്പം പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദേവന്മാർ ഈ ലോകത്തിൽ യുഗാന്തം വരെ നിലനിൽക്കും.

ഏവമുക്തസ്തദാ ബ്രഹ്മാ മഹാദേവേന ധീമതാ പ്രത്യുവാച നമസ്കൃത്യ ഹൃഷ്യമാണഃ പ്രജാപതിഃ

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവ് ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഏവം ഭവതു ഭദ്രം തേ യഥാ തേ വ്യാഹൃതം വിഭോ ബ്രഹ്മണാ സമനുജ്ഞാതേ തഥാ സര്വമഭൂത്കില

അങ്ങനെയാകട്ടെ; നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെയാകട്ടെ മഹാനേ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുമതിയോടെ എല്ലാം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.

തതഃ പ്രഭൃതി ദേവേശോ ന ചാസൂയത വൈ പ്രജാഃ ഊര്ധ്വരേതാഃ സ്ഥിതഃ സ്ഥാണുര് യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്

അത് മുതൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു പുതിയ സൃഷ്ടി നടത്തിയില്ല; ഉർദ്ധ്വരേതസ്സായി, അവൻ അചഞ്ചലനായി എല്ലാ ജീവികളും ലയിക്കുന്നതുവരെ നിലനിന്നു.

യസ്മാദുക്തഃ സ്ഥിതോ ഽസ്മീതി തസ്മാത്സ്ഥാണുരിതി സ്മൃതഃ ഏഷ ദേവോ മഹാദേവഃ പുരുഷോ ഽര്കസമദ്യുതിഃ

"ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു" എന്നു അവൻ പറഞ്ഞതിനാൽ, അവനെ സ്ഥാണു എന്നു ഓർക്കുന്നു. ഈ ദൈവം മഹാദേവൻ, സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള പുരുഷൻ—

അര്ധനാരീനരവപുസ് തേജസാ ജ്വലനോപമഃ സ്വേച്ഛയാസൌ ദ്വിധാഭൂതഃ പൃഥക് സ്ത്രീ പുരുഷഃ പൃഥക്

പാതി സ്ത്രീ, പാതി പുരുഷൻ എന്ന രൂപത്തിൽ, തീപോലുള്ള തേജസ്സോടെ, സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ അവൻ രണ്ടായി ഭിന്നിച്ചു; ഒരു ഭാഗം സ്ത്രീ, മറ്റേ ഭാഗം പുരുഷൻ.

സ ഏവൈകാദശാര്ധേന സ്ഥിതോ ഽസൌ പരമേശ്വരഃ തത്ര യാ സാ മഹാഭാഗാ ശങ്കരസ്യാര്ധകായിനീ

അവൻ, പരമേശ്വരൻ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നായി അവിടെ നിലനിന്നു; അവിടെ ശങ്കരന്റെ പാതി ശരീരമായ മഹാഭാഗ്യവതിയായ ദേവി—

പ്രാഗുക്താ തു മഹാദേവീ സ്ത്രീ സൈവേഹ സതീ ഹ്യഭൂത് ഹിതായ ജഗതാം ദേവീ ദക്ഷേണാരാധിതാ പുരാ

മുൻപേ പറഞ്ഞ മഹാദേവിയാണ് ഈ സ്ത്രീയും സതിയും; ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ദക്ഷൻ പുരാതനകാലത്ത് ഈ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു.

കാര്യാര്ഥം ദക്ഷിണം തസ്യാഃ ശുക്ലം വാമം തഥാസിതമ് ആത്മാനം വിഭജസ്വേതി പ്രോക്താ ദേവേന ശംഭുനാ

ഒരു നിർദ്ദേശം പാലിക്കാനായി, ശംഭു അവളോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ശരീരം വിഭജിക്കൂ—വലത് ഭാഗം വെള്ളയും ഇടത് ഭാഗം കറുപ്പും ആക്കൂ."

സാ തഥോക്താ ദ്വിധാഭൂതാ ശുക്ലാ കൃഷ്ണാ ച വൈ ദ്വിജാഃ തസ്യാ നാമാനി വക്ഷ്യാമി ശൃണ്വന്തു ച സമാഹിതാഃ

അവളെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു—വെള്ളയും കറുപ്പും, ദ്വിജന്മാരേ. അവളുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

സ്വാഹാ സ്വധാ മഹാവിദ്യാ മേധാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ സതീ ദാക്ഷായണീ വിദ്യാ ഇച്ഛാശക്തിഃ ക്രിയാത്മികാ

സ്വാഹ, സ്വധ, മഹാവിദ്യ, മേധ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, സതി, ദാക്ഷായണി, വിദ്യ, ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാത്മിക—

അപര്ണാ ചൈകപര്ണാ ച തഥാ ചൈവൈകപാടലാ ഉമാ ഹൈമവതീ ചൈവ കല്യാണീ ചൈകമാതൃകാ

അപർണ്ണ, ഏകപർണ്ണ, ഏകപാടല, ഉമ, ഹൈമവതി, കല്യാണി, ഏകമാതൃക—

ഖ്യാതിഃ പ്രജ്ഞാ മഹാഭാഗാ ലോകേ ഗൌരീതി വിശ്രുതാ ഗണാംബികാ മഹാദേവീ നന്ദിനീ ജാതവേദസീ

ഖ്യാതി, പ്രജ്ഞ, മഹാഭാഗ്യവതി, ലോകത്തിൽ ഗൗരി എന്നറിയപ്പെടുന്നവൾ, ഗണാംബിക, മഹാദേവി, നന്ദിനി, ജാതവേദസി—

ഏകരൂപമഥൈതസ്യാഃ പൃഥഗ്ദേഹവിഭാവനാത് സാവിത്രീ വരദാ പുണ്യാ പാവനീ ലോകവിശ്രുതാ

അവളുടെ രൂപങ്ങൾ വിഭജിച്ചതിനാൽ, സാവിത്രി, വരദാ, പുണ്യവതി, ലോകത്തിൽ പാവനിയായി പ്രശസ്തയായവൾ—

ആജ്ഞാ ആവേശനീ കൃഷ്ണാ താമസീ സാത്ത്വികീ ശിവാ പ്രകൃതിര്വികൃതാ രൌദ്രീ ദുര്ഗാ ഭദ്രാ പ്രമാഥിനീ

ആജ്ഞ, ആവേശനി, കൃഷ്ണ, താമസി, സാത്ത്വികി, ശിവ, പ്രകൃതി, വികൃത, റൗദ്രി, ദുര്‍ഗാ, ഭദ്ര, പ്രമാഥിനി—

കാലരാത്രിര്മഹാമായാ രേവതീ ഭൂതനായികാ ദ്വാപരാന്തവിഭാഗേ ച നാമാനീമാനി സുവ്രതാഃ

കാലരാത്രി, മഹാമായ, രേവതി, ഭൂതനായിക—ദ്വാപരയുഗാന്തത്തിൽ ഇവയാണ് അവളുടെ പേരുകൾ, ധർമ്മശീലന്മാരേ.

ഗൌതമീ കൌശികീ ചാര്യാ ചണ്ഡീ കാത്യായനീ സതീ കുമാരീ യാദവീ ദേവീ വരദാ കൃഷ്ണപിങ്ഗലാ

ഗൗതമി, കൗശികി, ആര്യ, ചണ്ഡി, കാത്യായനി, സതി, കുമാരി, യാദവി, ദേവി, വരദാ, കൃഷ്ണപിംഗല.

ബര്ഹിധ്വജാ ശൂലധരാ പരമാ ബ്രഹ്മചാരിണീ മഹേന്ദ്രോപേന്ദ്രഭഗിനീ ദൃഷദ്വത്യ് ഏകശൂലധൃക്

യജ്ഞകൂശം അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവളും, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവളും, ഉത്തമ ബ്രഹ്മചാരിണിയായവളും, മഹേന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും സഹോദരിയായവളും, ദൃശ്യദ്വതീ നദീതീരത്ത് ഏകത്രിശൂലം പിടിച്ചവളുമാണ് അവൾ.

അപരാജിതാ ബഹുഭുജാ പ്രഗല്ഭാ സിംഹവാഹിനീ ശുമ്ഭാദിദൈത്യഹന്ത്രീ ച മഹാമഹിഷമര്ദിനീ

ജയിക്കാനാവാത്തവളും, അനേകം കൈകളുള്ളവളും, ധൈര്യശാലിയായവളും, സിംഹത്തിൽ സവാരിയായവളും, ശുംബനും മറ്റ് അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചവളും, മഹാമഹിഷാസുരനെ കീഴടക്കിയവളുമാണ് അവൾ.

അമോഘാ വിന്ധ്യനിലയാ വിക്രാന്താ ഗണനായികാ ദേവ്യാ നാമവികാരാണി ഇത്യേതാനി യഥാക്രമമ്

നിഷ്ഫലമാകാത്തവളും, വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നവളും, അതിവീര്യശാലിയായവളും, ഗണങ്ങളുടെ നായികയായവളുമാണ് ഈ ദേവിയുടെ വിവിധ നാമങ്ങൾ ക്രമമായി പറയപ്പെടുന്നത്.

ഭദ്രകാല്യാ മയോക്താനി സമ്യക്ഫലപ്രദാനി ച യേ പഠന്തി നരാസ്തേഷാം വിദ്യതേ ന ച പാതകമ്

ഭദ്രകാളിയുടെ ഈ നാമങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, പൂർണ്ണമായ ഫലം നൽകുന്നവയാണ്. ഇവ ചൊല്ലുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് പാപം ഉണ്ടാകില്ല.

അരണ്യേ പര്വതേ വാപി പുരേ വാപ്യഥവാ ഗൃഹേ രക്ഷാമേതാം പ്രയുഞ്ജീത ജലേ വാഥ സ്ഥലേ ഽപി വാ

കാടിലും, പർവ്വതത്തിലും, നഗരത്തിലും, വീട്ടിലും, ജലത്തിൽ ആയാലും, കരയിൽ ആയാലും, ഈ രക്ഷാ മന്ത്രം പ്രയോഗിക്കണം.

വ്യാഘ്രകുമ്ഭീനചോരേഭ്യോ ഭയസ്ഥാനേ വിശേഷതഃ ആപത്സ്വപി ച സര്വാസു ദേവ്യാ നാമാനി കീര്തയേത്

പുലി, മുങ്ങ, കള്ളൻ തുടങ്ങിയവരിൽ നിന്നുള്ള ഭയമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച്, എല്ലാ അപകടങ്ങളിലും ദേവിയുടെ നാമങ്ങൾ ചൊല്ലണം.

ആര്യകഗ്രഹഭൂതൈശ് ച പൂതനാമാതൃഭിസ് തഥാ അഭ്യര്ദിതാനാം ബാലാനാം രക്ഷാമേതാം പ്രയോജയേത്

ആര്യക, ഗ്രഹം, ഭൂതം, പൂതന, മാതൃകകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് പീഡിക്കപ്പെടുന്ന കുട്ടികൾക്കായി ഈ രക്ഷാ മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

മഹാദേവീകലേ ദ്വേ തു പ്രജ്ഞാ ശ്രീശ് ച പ്രകീര്തിതേ ആഭ്യാം ദേവീസഹസ്രാണി യൈര്വ്യാപ്തമഖിലം ജഗത്

മഹാദേവിയുടെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്: ജ്ഞാനം ഉം ഐശ്വര്യം. ഇവകൊണ്ടു ആയിരക്കണക്കിന് ദേവികൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.