ലിങ്ഗപുരാണമ്

വിശിഷ്ടാന് ഹരികേശാംശ് ച ദൃഷ്ടിഘ്നാംശ് ച കപാലിനഃ മഹാരൂപാന്വിരൂപാംശ് ച വിശ്വരൂപാന് സ്വരൂപിണഃ

അവരെ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള മുടിയോടെ, ഭയങ്കരമായ കാഴ്ചയോടെ, കപാലം കൈവശമുള്ളവരായി, വലിയ രൂപവും വിചിത്രമായ രൂപങ്ങളും എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നവരായി സൃഷ്ടിച്ചു.

രഥിനശ്ചര്മിണശ്ചൈവ വര്മിണശ് ച വരൂഥിനഃ സഹസ്രശതബാഹൂംശ് ച ദിവ്യാന് ഭൌമാന്തരിക്ഷഗാന്

രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ചർമ്മം ധരിക്കുന്നവർ, കവർച്ചയിൽ ആയുധധാരികൾ, ശതബാഹുക്കൾ, സഹസ്രബാഹുക്കൾ, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും വസിക്കുന്ന ദൈവികരായവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സ്ഥൂലശീര്ഷാന് അഷ്ടദംഷ്ട്രാന് ദ്വിജിഹ്വാംസ് താംസ് ത്രിലോചനാന് അന്നാദാന് പിശിതാശാംശ് ച ആജ്യപാന്സോമപാനപി

വലിയ തലയും എട്ട് പല്ലുകളും ഇരട്ട നാവും മൂന്നു കണ്ണുകളും ഉള്ളവർ, ഭക്ഷണം, മാംസം, നെയ്യ്, സോമം എന്നിവ കഴിക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

മീഢുഷോ ഽതികപാലാംശ് ച ശിതികണ്ഠോര്ധ്വരേതസഃ ഹവ്യാദാഞ്ഛ്രുതധര്മാംശ് ച ധര്മിണോ ഹ്യഥ ബര്ഹിണഃ

ഭയങ്കരമായ രക്ഷകർ, നീലകണ്ഠന്മാർ, ഉർദ്ധ്വരേതസ്സുകൾ, ഹോമഭാഗം കഴിക്കുന്നവർ, വേദം പഠിച്ചവർ, ധാർമ്മികരും ദർഭയാലങ്കൃതരുമായവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആസീനാന്ധാവതശ്ചൈവ പഞ്ചഭൂതാന്സഹസ്രശഃ അധ്യാപിനോ ഽധ്യായിനശ് ച ജപതോ യുഞ്ജതസ് തഥാ

ഇരുത്തും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികൾ, അധ്യാപകർ, പാരായണക്കാർ, ജപം ചെയ്യുന്നവർ, യോഗം ചെയ്യുന്നവർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ധൂമവന്തോ ജ്വലന്തശ് ച നദീമന്തോ ഽതിദീപ്തിനഃ വൃദ്ധാന്ബുദ്ധിമതശ്ചൈവ ബ്രഹ്മിഷ്ഠാഞ്ശുഭദര്ശനാന്

പുകപടർന്നവരും ജ്വലിക്കുന്നവരും ഗർജ്ജിക്കുന്നവരും അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളവരും, പ്രായമുള്ളവരും ജ്ഞാനികളുമായവരും ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചവരും ശുഭദർശികളുമാണ്.

നീലഗ്രീവാന് സഹസ്രാക്ഷാന് സര്വാംശ്ചാഥ ക്ഷമാകരാന് അദൃശ്യാന്സര്വഭൂതാനാം മഹായോഗാന്മഹൌജസഃ

നീലവണ്ണമുള്ള കഴുത്തുള്ളവരും ആയിരം കണ്ണുള്ളവരും ക്ഷമയുള്ളവരും, എല്ലാം ജീവികൾക്ക് അദൃശ്യരായവരും മഹായോഗികളും മഹാശക്തിയുള്ളവരുമാണ്.

ഭ്രമന്തോ ഽഭിദ്രവന്തശ് ച പ്ലവന്തശ് ച സഹസ്രശഃ അയാതയാമാന് അസൃജദ് രുദ്രാനേതാന് സുരോത്തമാന്

അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് ഭ്രമിച്ചുനടക്കുന്നവരും ഓടുന്നവരും ചാടുന്നവരുമായ, ക്ഷീണം അറിയാത്ത ഈ രുദ്രന്മാരെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ബ്രഹ്മാ ദൃഷ്ട്വാബ്രവീദേനം മാസ്രാക്ഷീരീദൃശീഃ പ്രജാഃ സ്രഷ്ടവ്യാ നാത്മനസ്തുല്യാഃ പ്രജാ ദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

അവരെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഭയങ്കരമായ കണ്ണുള്ള ഇങ്ങനെയുള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കരുത് ദേവാ, തനിക്കു തുല്യരായ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതില്ല. നമസ്കാരം.'

അന്യാഃ സൃജ ത്വം ഭദ്രം തേ പ്രജാ വൈ മൃത്യുസംയുതാഃ നാരപ്സ്യന്തേ ഹി കര്മാണി പ്രജാവഗതമൃത്യവഃ

'നിനക്ക് നല്ലതാകട്ടെ, നീ വേറൊരു സൃഷ്ടി നടത്തുക. ഇവർ മരണബന്ധിതരായതിനാൽ, ജീവൻമാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.'

ഏവമുക്തോ ഽബ്രവീദേനം നാഹം മൃത്യുജരാന്വിതാഃ പ്രജാഃ സ്രക്ഷ്യാമി ഭദ്രം തേ സ്ഥിതോ ഽഹം ത്വം സൃജ പ്രജാഃ

അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'മരണവും വയസ്സും അനുഭവിക്കുന്ന ജീവികളെ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കില്ല. നിനക്ക് നല്ലതാകട്ടെ, ഞാൻ നിന്നിൽ നില്ക്കുന്നു, നീ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കു.'

ഏതേ യേ വൈ മയാ സൃഷ്ടാ വിരൂപാ നീലലോഹിതാഃ സഹസ്രാണാം സഹസ്രം തു ആത്മനോ നിഃസൃതാഃ പ്രജാഃ

ഇവരാണ് ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ച, വിചിത്രരായി നീലയും ചുവപ്പും കലർന്നവർ, ആയിരക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങൾ, എന്റെ തന്നെ ഭാഗത്തു നിന്നു ഉദിച്ച ജീവികൾ.

ഏതേ ദേവാ ഭവിഷ്യന്തി രുദ്രാ നാമ മഹാബലാഃ പൃഥിവ്യാമന്തരിക്ഷേ ച ദിക്ഷു ചൈവ പരിശ്രിതാഃ

ഇവരാണ് ഭാവിയിൽ രുദ്രന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ. ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഇവർ വ്യാപിച്ചിരിക്കും.

ശതരുദ്രാഃ സമാത്മാനോ ഭവിഷ്യന്തീതി യാജ്ഞികാഃ യജ്ഞഭാജോ ഭവിഷ്യന്തി സര്വദേവഗണൈഃ സഹ

ശതരുദ്രന്മാരുടെ സാരവുമായി ഐക്യമായ യാഗകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം യാഗഫലത്തിൽ പങ്കുചേരും.

മന്വന്തരേഷു യേ ദേവാ ഭവിഷ്യന്തീഹ ഭേദതഃ സാര്ധം തൈര് ഈജ്യമാനാസ് തേ സ്ഥാസ്യന്തീഹ ആ യുഗക്ഷയാത്

മനുവിന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ വിവിധ ദേവന്മാർ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അവരോടൊപ്പം പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദേവന്മാർ ഈ ലോകത്തിൽ യുഗാന്തം വരെ നിലനിൽക്കും.

ഏവമുക്തസ്തദാ ബ്രഹ്മാ മഹാദേവേന ധീമതാ പ്രത്യുവാച നമസ്കൃത്യ ഹൃഷ്യമാണഃ പ്രജാപതിഃ

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവ് ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഏവം ഭവതു ഭദ്രം തേ യഥാ തേ വ്യാഹൃതം വിഭോ ബ്രഹ്മണാ സമനുജ്ഞാതേ തഥാ സര്വമഭൂത്കില

അങ്ങനെയാകട്ടെ; നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെയാകട്ടെ മഹാനേ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുമതിയോടെ എല്ലാം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.

തതഃ പ്രഭൃതി ദേവേശോ ന ചാസൂയത വൈ പ്രജാഃ ഊര്ധ്വരേതാഃ സ്ഥിതഃ സ്ഥാണുര് യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്

അത് മുതൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു പുതിയ സൃഷ്ടി നടത്തിയില്ല; ഉർദ്ധ്വരേതസ്സായി, അവൻ അചഞ്ചലനായി എല്ലാ ജീവികളും ലയിക്കുന്നതുവരെ നിലനിന്നു.

യസ്മാദുക്തഃ സ്ഥിതോ ഽസ്മീതി തസ്മാത്സ്ഥാണുരിതി സ്മൃതഃ ഏഷ ദേവോ മഹാദേവഃ പുരുഷോ ഽര്കസമദ്യുതിഃ

"ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു" എന്നു അവൻ പറഞ്ഞതിനാൽ, അവനെ സ്ഥാണു എന്നു ഓർക്കുന്നു. ഈ ദൈവം മഹാദേവൻ, സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള പുരുഷൻ—

അര്ധനാരീനരവപുസ് തേജസാ ജ്വലനോപമഃ സ്വേച്ഛയാസൌ ദ്വിധാഭൂതഃ പൃഥക് സ്ത്രീ പുരുഷഃ പൃഥക്

പാതി സ്ത്രീ, പാതി പുരുഷൻ എന്ന രൂപത്തിൽ, തീപോലുള്ള തേജസ്സോടെ, സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ അവൻ രണ്ടായി ഭിന്നിച്ചു; ഒരു ഭാഗം സ്ത്രീ, മറ്റേ ഭാഗം പുരുഷൻ.

സ ഏവൈകാദശാര്ധേന സ്ഥിതോ ഽസൌ പരമേശ്വരഃ തത്ര യാ സാ മഹാഭാഗാ ശങ്കരസ്യാര്ധകായിനീ

അവൻ, പരമേശ്വരൻ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നായി അവിടെ നിലനിന്നു; അവിടെ ശങ്കരന്റെ പാതി ശരീരമായ മഹാഭാഗ്യവതിയായ ദേവി—

പ്രാഗുക്താ തു മഹാദേവീ സ്ത്രീ സൈവേഹ സതീ ഹ്യഭൂത് ഹിതായ ജഗതാം ദേവീ ദക്ഷേണാരാധിതാ പുരാ

മുൻപേ പറഞ്ഞ മഹാദേവിയാണ് ഈ സ്ത്രീയും സതിയും; ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ദക്ഷൻ പുരാതനകാലത്ത് ഈ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു.

കാര്യാര്ഥം ദക്ഷിണം തസ്യാഃ ശുക്ലം വാമം തഥാസിതമ് ആത്മാനം വിഭജസ്വേതി പ്രോക്താ ദേവേന ശംഭുനാ

ഒരു നിർദ്ദേശം പാലിക്കാനായി, ശംഭു അവളോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ശരീരം വിഭജിക്കൂ—വലത് ഭാഗം വെള്ളയും ഇടത് ഭാഗം കറുപ്പും ആക്കൂ."

സാ തഥോക്താ ദ്വിധാഭൂതാ ശുക്ലാ കൃഷ്ണാ ച വൈ ദ്വിജാഃ തസ്യാ നാമാനി വക്ഷ്യാമി ശൃണ്വന്തു ച സമാഹിതാഃ

അവളെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു—വെള്ളയും കറുപ്പും, ദ്വിജന്മാരേ. അവളുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

സ്വാഹാ സ്വധാ മഹാവിദ്യാ മേധാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ സതീ ദാക്ഷായണീ വിദ്യാ ഇച്ഛാശക്തിഃ ക്രിയാത്മികാ

സ്വാഹ, സ്വധ, മഹാവിദ്യ, മേധ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, സതി, ദാക്ഷായണി, വിദ്യ, ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാത്മിക—

അപര്ണാ ചൈകപര്ണാ ച തഥാ ചൈവൈകപാടലാ ഉമാ ഹൈമവതീ ചൈവ കല്യാണീ ചൈകമാതൃകാ

അപർണ്ണ, ഏകപർണ്ണ, ഏകപാടല, ഉമ, ഹൈമവതി, കല്യാണി, ഏകമാതൃക—

ഖ്യാതിഃ പ്രജ്ഞാ മഹാഭാഗാ ലോകേ ഗൌരീതി വിശ്രുതാ ഗണാംബികാ മഹാദേവീ നന്ദിനീ ജാതവേദസീ

ഖ്യാതി, പ്രജ്ഞ, മഹാഭാഗ്യവതി, ലോകത്തിൽ ഗൗരി എന്നറിയപ്പെടുന്നവൾ, ഗണാംബിക, മഹാദേവി, നന്ദിനി, ജാതവേദസി—

ഏകരൂപമഥൈതസ്യാഃ പൃഥഗ്ദേഹവിഭാവനാത് സാവിത്രീ വരദാ പുണ്യാ പാവനീ ലോകവിശ്രുതാ

അവളുടെ രൂപങ്ങൾ വിഭജിച്ചതിനാൽ, സാവിത്രി, വരദാ, പുണ്യവതി, ലോകത്തിൽ പാവനിയായി പ്രശസ്തയായവൾ—

ആജ്ഞാ ആവേശനീ കൃഷ്ണാ താമസീ സാത്ത്വികീ ശിവാ പ്രകൃതിര്വികൃതാ രൌദ്രീ ദുര്ഗാ ഭദ്രാ പ്രമാഥിനീ

ആജ്ഞ, ആവേശനി, കൃഷ്ണ, താമസി, സാത്ത്വികി, ശിവ, പ്രകൃതി, വികൃത, റൗദ്രി, ദുര്‍ഗാ, ഭദ്ര, പ്രമാഥിനി—