ലിങ്ഗപുരാണമ്

ലജ്ജായാം വിനയഃ പുത്രോ വ്യവസായോ വസോഃ സുതഃ ക്ഷേമഃ ശാന്തിസുതശ്ചാപി സുഖം സിദ്ധേര്വ്യജായത

ലജ്ജയിൽ നിന്ന് വിനയം, വപുവിൽ നിന്ന് വ്യവസായം, ശാന്തിയിൽ നിന്ന് ക്ഷേമം, സിദ്ധിയിൽ നിന്ന് സുഖം ജനിച്ചു.

യശഃ കീര്തിസുതശ്ചാപി ഇത്യേതേ ധര്മസൂനവഃ കാമസ്യ ഹര്ഷഃ പുത്രോ വൈ ദേവ്യാം പ്രീത്യാം വ്യജായത

കീർത്തിയിൽ നിന്ന് യശസ് എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു—ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ. പ്രീതിദേവിയിൽ നിന്ന് കാമനു ഹർഷൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

ഇത്യേഷ വൈ സുതോദര്കഃ സര്ഗോ ധര്മസ്യ കീര്തിതഃ ജജ്ഞേ ഹിംസാ ത്വധര്മാദ്വൈ നികൃതിം ചാനൃതം സുതമ്

ഇങ്ങനെ ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാരുടെ സൃഷ്ടി വിവരിച്ചു. അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഹിംസ ജനിച്ചു; അവളിൽ നിന്ന് നികൃതി, അനൃതി എന്ന പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

നികൃത്യാം തു ദ്വയം ജജ്ഞേ ഭയം നരക ഏവ ച മായാ ച വേദനാ ചാപി മിഥുനദ്വയമേതയോഃ

നികൃതിയിൽ നിന്ന് ഭയം, നരകം എന്ന രണ്ടു പേർ ജനിച്ചു; അവരിൽ നിന്ന് മായയും വേദനയും—ഇവ രണ്ടുകൂട്ടികൾ.

ഭൂയോ ജജ്ഞേ ഽഥ വൈ മായാ മൃത്യും ഭൂതാപഹാരിണമ് വേദനായാഃ സുതശ്ചാപി ദുഃഖം ജജ്ഞേ ച രൌരവഃ

പിന്നീട് മായയിൽ നിന്ന് മൃത്യു, ജീവികളെ അകറ്റുന്നവൻ, ജനിച്ചു; വേദനയിൽ നിന്ന് ദു:ഖവും റൗരവനും ജനിച്ചു.

മൃത്യോര് വ്യാധിജരാശോകക്രോധാസൂയാശ് ച ജജ്ഞിരേ ദുഃഖോത്തരാഃ സുതാ ഹ്യേതേ സര്വേ ചാധര്മലക്ഷണാഃ

മരണത്തിൽ നിന്ന് രോഗം, വയസ്സായിത്തീരുക, ദു:ഖം, കോപം, അസൂയ എന്നിവ ജനിച്ചു. ഇവയെല്ലാം ദു:ഖം നിറഞ്ഞവയും അധർമ്മം നിറഞ്ഞവയും ആണ്.

നൈഷാം ഭാര്യാസ്തു പുത്രാശ് ച സര്വേ ഹ്യേതേ പരിഗ്രഹാഃ ഇത്യേഷ താമസഃ സര്ഗോ ജജ്ഞേ ധര്മനിയാമകഃ

ഇവരുടെ ഭാര്യമാരും മക്കളും എല്ലാം സ്വത്തായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ തന്നെ, ധർമ്മം നിയന്ത്രിക്കുന്ന താമസിക സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു.

പ്രജാഃ സൃജേതി വ്യാദിഷ്ടോ ബ്രഹ്മണാ നീലലോഹിതഃ സോ ഽഭിധ്യായ സതീം ഭാര്യാം നിര്മമേ ഹ്യാത്മസംഭവാന്

ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചതിനുശേഷം, നീലലോഹിതൻ തന്റെ ഭാര്യ സതിയെ ഓർത്ത്, തന്റെ തന്നെ ഭാഗത്തു നിന്നു സന്തതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു.

നാധികാന്ന ച ഹീനാംസ്താന് മാനസാനാത്മനഃ സമാന് സഹസ്രം ഹി സഹസ്രാണാം സോ ഽസൃജത് കൃത്തിവാസസഃ

അവൻ അവരെ തനിക്കു മേലോ താഴെയോ അല്ലാതെ, മനസ്സിൽ തുല്യരായി ആയിരക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

തുല്യാനേവാത്മനഃ സര്വാന് രൂപതേജോബലശ്രുതൈഃ പിങ്ഗലാന്സനിഷങ്ഗാംശ് ച സകപര്ദാന്സലോഹിതാന്

അവൻ അവരെ രൂപത്തിലും തേജസ്സിലും ശക്തിയിലും അറിവിലും തനിക്കു തുല്യരായി, കവിള് നിറം, ആയുധങ്ങൾ, ചുരുളിയുള്ള മുടി, ചുവന്ന നിറം എന്നിവയോടെ സൃഷ്ടിച്ചു.

വിശിഷ്ടാന് ഹരികേശാംശ് ച ദൃഷ്ടിഘ്നാംശ് ച കപാലിനഃ മഹാരൂപാന്വിരൂപാംശ് ച വിശ്വരൂപാന് സ്വരൂപിണഃ

അവരെ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള മുടിയോടെ, ഭയങ്കരമായ കാഴ്ചയോടെ, കപാലം കൈവശമുള്ളവരായി, വലിയ രൂപവും വിചിത്രമായ രൂപങ്ങളും എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നവരായി സൃഷ്ടിച്ചു.

രഥിനശ്ചര്മിണശ്ചൈവ വര്മിണശ് ച വരൂഥിനഃ സഹസ്രശതബാഹൂംശ് ച ദിവ്യാന് ഭൌമാന്തരിക്ഷഗാന്

രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ചർമ്മം ധരിക്കുന്നവർ, കവർച്ചയിൽ ആയുധധാരികൾ, ശതബാഹുക്കൾ, സഹസ്രബാഹുക്കൾ, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും വസിക്കുന്ന ദൈവികരായവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സ്ഥൂലശീര്ഷാന് അഷ്ടദംഷ്ട്രാന് ദ്വിജിഹ്വാംസ് താംസ് ത്രിലോചനാന് അന്നാദാന് പിശിതാശാംശ് ച ആജ്യപാന്സോമപാനപി

വലിയ തലയും എട്ട് പല്ലുകളും ഇരട്ട നാവും മൂന്നു കണ്ണുകളും ഉള്ളവർ, ഭക്ഷണം, മാംസം, നെയ്യ്, സോമം എന്നിവ കഴിക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

മീഢുഷോ ഽതികപാലാംശ് ച ശിതികണ്ഠോര്ധ്വരേതസഃ ഹവ്യാദാഞ്ഛ്രുതധര്മാംശ് ച ധര്മിണോ ഹ്യഥ ബര്ഹിണഃ

ഭയങ്കരമായ രക്ഷകർ, നീലകണ്ഠന്മാർ, ഉർദ്ധ്വരേതസ്സുകൾ, ഹോമഭാഗം കഴിക്കുന്നവർ, വേദം പഠിച്ചവർ, ധാർമ്മികരും ദർഭയാലങ്കൃതരുമായവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആസീനാന്ധാവതശ്ചൈവ പഞ്ചഭൂതാന്സഹസ്രശഃ അധ്യാപിനോ ഽധ്യായിനശ് ച ജപതോ യുഞ്ജതസ് തഥാ

ഇരുത്തും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികൾ, അധ്യാപകർ, പാരായണക്കാർ, ജപം ചെയ്യുന്നവർ, യോഗം ചെയ്യുന്നവർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ധൂമവന്തോ ജ്വലന്തശ് ച നദീമന്തോ ഽതിദീപ്തിനഃ വൃദ്ധാന്ബുദ്ധിമതശ്ചൈവ ബ്രഹ്മിഷ്ഠാഞ്ശുഭദര്ശനാന്

പുകപടർന്നവരും ജ്വലിക്കുന്നവരും ഗർജ്ജിക്കുന്നവരും അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളവരും, പ്രായമുള്ളവരും ജ്ഞാനികളുമായവരും ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചവരും ശുഭദർശികളുമാണ്.

നീലഗ്രീവാന് സഹസ്രാക്ഷാന് സര്വാംശ്ചാഥ ക്ഷമാകരാന് അദൃശ്യാന്സര്വഭൂതാനാം മഹായോഗാന്മഹൌജസഃ

നീലവണ്ണമുള്ള കഴുത്തുള്ളവരും ആയിരം കണ്ണുള്ളവരും ക്ഷമയുള്ളവരും, എല്ലാം ജീവികൾക്ക് അദൃശ്യരായവരും മഹായോഗികളും മഹാശക്തിയുള്ളവരുമാണ്.

ഭ്രമന്തോ ഽഭിദ്രവന്തശ് ച പ്ലവന്തശ് ച സഹസ്രശഃ അയാതയാമാന് അസൃജദ് രുദ്രാനേതാന് സുരോത്തമാന്

അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് ഭ്രമിച്ചുനടക്കുന്നവരും ഓടുന്നവരും ചാടുന്നവരുമായ, ക്ഷീണം അറിയാത്ത ഈ രുദ്രന്മാരെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ബ്രഹ്മാ ദൃഷ്ട്വാബ്രവീദേനം മാസ്രാക്ഷീരീദൃശീഃ പ്രജാഃ സ്രഷ്ടവ്യാ നാത്മനസ്തുല്യാഃ പ്രജാ ദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

അവരെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഭയങ്കരമായ കണ്ണുള്ള ഇങ്ങനെയുള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കരുത് ദേവാ, തനിക്കു തുല്യരായ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതില്ല. നമസ്കാരം.'

അന്യാഃ സൃജ ത്വം ഭദ്രം തേ പ്രജാ വൈ മൃത്യുസംയുതാഃ നാരപ്സ്യന്തേ ഹി കര്മാണി പ്രജാവഗതമൃത്യവഃ

'നിനക്ക് നല്ലതാകട്ടെ, നീ വേറൊരു സൃഷ്ടി നടത്തുക. ഇവർ മരണബന്ധിതരായതിനാൽ, ജീവൻമാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.'

ഏവമുക്തോ ഽബ്രവീദേനം നാഹം മൃത്യുജരാന്വിതാഃ പ്രജാഃ സ്രക്ഷ്യാമി ഭദ്രം തേ സ്ഥിതോ ഽഹം ത്വം സൃജ പ്രജാഃ

അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'മരണവും വയസ്സും അനുഭവിക്കുന്ന ജീവികളെ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കില്ല. നിനക്ക് നല്ലതാകട്ടെ, ഞാൻ നിന്നിൽ നില്ക്കുന്നു, നീ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കു.'

ഏതേ യേ വൈ മയാ സൃഷ്ടാ വിരൂപാ നീലലോഹിതാഃ സഹസ്രാണാം സഹസ്രം തു ആത്മനോ നിഃസൃതാഃ പ്രജാഃ

ഇവരാണ് ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ച, വിചിത്രരായി നീലയും ചുവപ്പും കലർന്നവർ, ആയിരക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങൾ, എന്റെ തന്നെ ഭാഗത്തു നിന്നു ഉദിച്ച ജീവികൾ.

ഏതേ ദേവാ ഭവിഷ്യന്തി രുദ്രാ നാമ മഹാബലാഃ പൃഥിവ്യാമന്തരിക്ഷേ ച ദിക്ഷു ചൈവ പരിശ്രിതാഃ

ഇവരാണ് ഭാവിയിൽ രുദ്രന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ. ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഇവർ വ്യാപിച്ചിരിക്കും.

ശതരുദ്രാഃ സമാത്മാനോ ഭവിഷ്യന്തീതി യാജ്ഞികാഃ യജ്ഞഭാജോ ഭവിഷ്യന്തി സര്വദേവഗണൈഃ സഹ

ശതരുദ്രന്മാരുടെ സാരവുമായി ഐക്യമായ യാഗകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം യാഗഫലത്തിൽ പങ്കുചേരും.

മന്വന്തരേഷു യേ ദേവാ ഭവിഷ്യന്തീഹ ഭേദതഃ സാര്ധം തൈര് ഈജ്യമാനാസ് തേ സ്ഥാസ്യന്തീഹ ആ യുഗക്ഷയാത്

മനുവിന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ വിവിധ ദേവന്മാർ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അവരോടൊപ്പം പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദേവന്മാർ ഈ ലോകത്തിൽ യുഗാന്തം വരെ നിലനിൽക്കും.

ഏവമുക്തസ്തദാ ബ്രഹ്മാ മഹാദേവേന ധീമതാ പ്രത്യുവാച നമസ്കൃത്യ ഹൃഷ്യമാണഃ പ്രജാപതിഃ

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവ് ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഏവം ഭവതു ഭദ്രം തേ യഥാ തേ വ്യാഹൃതം വിഭോ ബ്രഹ്മണാ സമനുജ്ഞാതേ തഥാ സര്വമഭൂത്കില

അങ്ങനെയാകട്ടെ; നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെയാകട്ടെ മഹാനേ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുമതിയോടെ എല്ലാം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.

തതഃ പ്രഭൃതി ദേവേശോ ന ചാസൂയത വൈ പ്രജാഃ ഊര്ധ്വരേതാഃ സ്ഥിതഃ സ്ഥാണുര് യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്

അത് മുതൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു പുതിയ സൃഷ്ടി നടത്തിയില്ല; ഉർദ്ധ്വരേതസ്സായി, അവൻ അചഞ്ചലനായി എല്ലാ ജീവികളും ലയിക്കുന്നതുവരെ നിലനിന്നു.

യസ്മാദുക്തഃ സ്ഥിതോ ഽസ്മീതി തസ്മാത്സ്ഥാണുരിതി സ്മൃതഃ ഏഷ ദേവോ മഹാദേവഃ പുരുഷോ ഽര്കസമദ്യുതിഃ

"ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു" എന്നു അവൻ പറഞ്ഞതിനാൽ, അവനെ സ്ഥാണു എന്നു ഓർക്കുന്നു. ഈ ദൈവം മഹാദേവൻ, സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള പുരുഷൻ—