ലിങ്ഗപുരാണമ്

കന്യേ ദ്വേ ച മഹാഭാഗേ യാഭ്യാം ജാതാ ഇമാഃ പ്രജാഃ ദേവീ നാമ തഥാകൂതിഃ പ്രസൂതിശ്ചൈവ തേ ഉഭേ

ഇവിടെ ജനങ്ങൾക്കു ജന്മം നൽകിയ രണ്ട് മഹാഭാഗ്യവതികളായ പുത്രിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരാണ് ദേവഹൂതി, ആകൂതി എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ളവർ.

സ്വായംഭുവഃ പ്രസൂതിം തു ദക്ഷായ പ്രദദൌ പ്രഭുഃ പ്രാണോ ദക്ഷ ഇതി ജ്ഞേയഃ സംകല്പോ മനുരുച്യതേ

സ്വായംഭുവമനു പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി. ദക്ഷനാണ് പ്രാണൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്; മനുവിനെ സംകല്പം എന്നും വിളിക്കുന്നു.

രുചേഃ പ്രജാപതേഃ സോ ഽഥ ആകൂതിം പ്രത്യപാദയത് ആകൂത്യാം മിഥുനം ജജ്ഞേ മാനസസ്യ രുചേഃ ശുഭമ്

പിന്നീട് പ്രജാപതി രുചി ആകൂതിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ആകൂതിയിൽ നിന്ന് രുചിക്ക് മനസ്സിൽ നിന്നു ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു.

യജ്ഞശ് ച ദക്ഷിണാ ചൈവ യമലൌ സംബഭൂവതുഃ യജ്ഞസ്യ ദക്ഷിണായാം തു പുത്രാ ദ്വാദശ ജജ്ഞിരേ

യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും എന്ന ഇരട്ടകുട്ടികൾ ജനിച്ചു. യജ്ഞനും ദക്ഷിണയിലും നിന്ന് പന്ത്രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

യാമാ ഇതി സമാഖ്യാതാ ദേവാഃ സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ ഏതസ്യ പുത്രാ യജ്ഞസ്യ തസ്മാദ്യാമാശ് ച തേ സ്മൃതാഃ

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇവരെ യാമന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇവരാണ് യജ്ഞന്റെ പുത്രന്മാർ; അതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ യാമന്മാർ എന്നു ഓർക്കുന്നത്.

അജിതശ്ചൈവ ശുക്രശ് ച ഗണൌ ദ്വൌ ബ്രഹ്മണാ കൃതൌ യാമാഃ പൂര്വം പ്രജാതാ യേ തേ ഽഭവംസ്തു ദിവൌകസഃ

അജിതനും ശുക്രനും എന്ന രണ്ടു സംഘങ്ങളെ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. ആദ്യം ജനിച്ച യാമന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവരായി.

സ്വായംഭുവസുതായാം തു പ്രസൂത്യാം ലോകമാതരഃ തസ്യാം കന്യാശ്ചതുര്വിംശദ് ദക്ഷസ് ത്വജനയത് പ്രഭുഃ

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ പുത്രിയായ പ്രസൂതിയിൽ നിന്നാണ് ലോകമാതാക്കളായവർ ജനിച്ചത്. അവളിൽ ദക്ഷൻ ഇരുപത്തിയൊന്ന് പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

സര്വാസ്താശ് ച മഹാഭാഗാഃ സര്വാഃ കമലലോചനാഃ ഭോഗവത്യശ് ച താഃ സര്വാഃ സര്വാസ്താ യോഗമാതരഃ

അവരൊക്കെയും മഹാഭാഗ്യവതികളായിരുന്നു, എല്ലാവർക്കും താമരപ്പൂക്കണ്ണുകളും ആസ്വാദനസമ്പത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവരൊക്കെയും യോഗത്തിന്റെ മാതാക്കളാണ്.

സര്വാശ് ച ബ്രഹ്മവാദിന്യഃ സര്വാ വിശ്വസ്യ മാതരഃ ശ്രദ്ധാ ലക്ഷ്മീര്ധൃതിസ്തുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിര്മേധാ ക്രിയാ തഥാ

അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, ലോകത്തിന്റെ മാതാക്കളായിരുന്നു. വിശ്വാസം, ലക്ഷ്മി, ധൈര്യം, സംതൃപ്തി, പോഷണം, ബുദ്ധി, പ്രവർത്തനം ഇവരാണ്.

ബുദ്ധിര്ലജ്ജാ വപുഃ ശാന്തിഃ സിദ്ധിഃ കീര്തിസ്ത്രയോദശ പത്ന്യര്ഥം പ്രതിജഗ്രാഹ ധര്മോ ദാക്ഷായണീഃ പ്രഭുഃ

ബുദ്ധി, ലജ്ജ, സൗന്ദര്യം, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി—ഇവ പതിമൂന്ന് പേരെ ധർമ്മൻ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരായി ഭാര്യകളായി സ്വീകരിച്ചു.

ദാരാണ്യേതാനി വൈ തസ്യ വിഹിതാനി സ്വയംഭുവാ താഭ്യഃ ശിഷ്ടായവീയസ്യ ഏകാദശ സുലോചനാഃ

ഇവരാണ് സ്വയംഭുവായുള്ള ധർമ്മന്റെ ഭാര്യകൾ. അവരിൽ ശേഷിച്ച ചെറുപ്പക്കാരിൽ പതിനൊന്നു പേരും മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ളവരായിരുന്നു.

സതീ ഖ്യാത്യഥ സംഭൂതിഃ സ്മൃതിഃ പ്രീതിഃ ക്ഷമാ തഥാ സംനതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ

സതി, ഖ്യാതി, സംഭൂതി, സ്മൃതി, പ്രീതി, ക്ഷമ, സംനതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സ്വധ—ഇവരാണ്.

താസ് തഥാ പ്രത്യപദ്യന്ത പുനരന്യേ മഹര്ഷയഃ രുദ്രോ ഭൃഗുര് മരീചിശ് ച അങ്ഗിരാഃ പുലഹഃ ക്രതുഃ

ഇവരെ പിന്നീട് മറ്റുമഹർഷികൾ സ്വീകരിച്ചു: രുദ്രൻ, ഭൃഗു, മരീചി, അങ്കിരാസ്, പുലഹ, ക്രതു.

പുലസ്ത്യോ ഽത്രിര് വസിഷ്ഠശ് ച പിതരോ ഽഗ്നിസ്തഥൈവ ച സതീം ഭവായ പ്രായച്ഛത് ഖ്യാതിം ച ഭൃഗവേ തതഃ

പുലസ്ത്യൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, പിതാക്കന്മാർ, അഗ്നി ഇവരും. സതിയെ ഭവനു, ഖ്യാതിയെ ഭൃഗുവിന് നൽകി.

മരീചയേ ച സംഭൂതിം സ്മൃതിമങ്ഗിരസേ ദദൌ പ്രീതിം ചൈവ പുലസ്ത്യായ ക്ഷമാം വൈ പുലഹായ ച

സംഭൂതിയെ മരീചിക്ക്, സ്മൃതിയെ അങ്കിരാസിന്, പ്രീതിയെ പുലസ്ത്യന്, ക്ഷമയെ പുലഹയ്ക്ക് നൽകി.

ക്രതവേ സംനതിം നാമ അനസൂയാം തഥാത്രയേ ഊര്ജാം ദദൌ വസിഷ്ഠായ സ്വാഹാമപ്യഗ്നയേ ദദൌ

സംനതിയെ ക്രതുവിന്, അനസൂയയെ അത്രിക്ക്, ഊർജയെ വസിഷ്ഠന്, സ്വാഹയെ അഗ്നിക്ക് നൽകി.

സ്വധാം ചൈവ പിതൃഭ്യസ്തു താസ്വപത്യാ നിബോധത ഏതാഃ സര്വാ മഹാഭാഗാഃ പ്രജാസ്വനുസൃതാഃ സ്ഥിതാഃ

സ്വധയെ പിതാക്കന്മാർക്ക് നൽകി. ഇനി അവരുടെ സന്തതിയെ കേൾക്കൂ: ഇവർ എല്ലാവരും മഹാഭാഗ്യവതികളായി വിവിധ ജനതകളിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ശ്രദ്ധാ കാമം വിജജ്ഞേ വൈ ദര്പോ ലക്ഷ്മീസുതഃ സ്മൃതഃ

എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും, സൃഷ്ടി സംഹാരമുണ്ടാകുന്നതുവരെ, ശ്രദ്ദയ്ക്ക് കാമൻ ജനിച്ചു; ലക്ഷ്മിയുടെ മകനായി ദർപ്പൻ അറിയപ്പെടുന്നു.

ധൃത്യാസ്തു നിയമഃ പുത്രസ് തുഷ്ട്യാഃ സംതോഷ ഏവ ച പുഷ്ട്യാ ലോഭഃ സുതശ്ചാപി മേധാപുത്രഃ ശ്രുതസ് തഥാ

ധൃതിയിൽ നിന്ന് നിയമം ജനിച്ചു, തുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് സന്തോഷം, പുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് ലോഭം, മേധയിൽ നിന്ന് ശ്രുതി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

ക്രിയായാമഭവത്പുത്രോ ദണ്ഡഃ സമയ ഏവ ച ബുദ്ധ്യാം ബോധഃ സുതസ് തദ്വത് പ്രമാദോ ഽപ്യുപജായത

ക്രിയയിൽ നിന്ന് ദണ്ഡനും സമയവും ജനിച്ചു; ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് ബോധം എന്ന പുത്രനും അതുപോലെ പ്രമാദവും ജനിച്ചു.

ലജ്ജായാം വിനയഃ പുത്രോ വ്യവസായോ വസോഃ സുതഃ ക്ഷേമഃ ശാന്തിസുതശ്ചാപി സുഖം സിദ്ധേര്വ്യജായത

ലജ്ജയിൽ നിന്ന് വിനയം, വപുവിൽ നിന്ന് വ്യവസായം, ശാന്തിയിൽ നിന്ന് ക്ഷേമം, സിദ്ധിയിൽ നിന്ന് സുഖം ജനിച്ചു.

യശഃ കീര്തിസുതശ്ചാപി ഇത്യേതേ ധര്മസൂനവഃ കാമസ്യ ഹര്ഷഃ പുത്രോ വൈ ദേവ്യാം പ്രീത്യാം വ്യജായത

കീർത്തിയിൽ നിന്ന് യശസ് എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു—ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ. പ്രീതിദേവിയിൽ നിന്ന് കാമനു ഹർഷൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

ഇത്യേഷ വൈ സുതോദര്കഃ സര്ഗോ ധര്മസ്യ കീര്തിതഃ ജജ്ഞേ ഹിംസാ ത്വധര്മാദ്വൈ നികൃതിം ചാനൃതം സുതമ്

ഇങ്ങനെ ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാരുടെ സൃഷ്ടി വിവരിച്ചു. അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഹിംസ ജനിച്ചു; അവളിൽ നിന്ന് നികൃതി, അനൃതി എന്ന പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

നികൃത്യാം തു ദ്വയം ജജ്ഞേ ഭയം നരക ഏവ ച മായാ ച വേദനാ ചാപി മിഥുനദ്വയമേതയോഃ

നികൃതിയിൽ നിന്ന് ഭയം, നരകം എന്ന രണ്ടു പേർ ജനിച്ചു; അവരിൽ നിന്ന് മായയും വേദനയും—ഇവ രണ്ടുകൂട്ടികൾ.

ഭൂയോ ജജ്ഞേ ഽഥ വൈ മായാ മൃത്യും ഭൂതാപഹാരിണമ് വേദനായാഃ സുതശ്ചാപി ദുഃഖം ജജ്ഞേ ച രൌരവഃ

പിന്നീട് മായയിൽ നിന്ന് മൃത്യു, ജീവികളെ അകറ്റുന്നവൻ, ജനിച്ചു; വേദനയിൽ നിന്ന് ദു:ഖവും റൗരവനും ജനിച്ചു.

മൃത്യോര് വ്യാധിജരാശോകക്രോധാസൂയാശ് ച ജജ്ഞിരേ ദുഃഖോത്തരാഃ സുതാ ഹ്യേതേ സര്വേ ചാധര്മലക്ഷണാഃ

മരണത്തിൽ നിന്ന് രോഗം, വയസ്സായിത്തീരുക, ദു:ഖം, കോപം, അസൂയ എന്നിവ ജനിച്ചു. ഇവയെല്ലാം ദു:ഖം നിറഞ്ഞവയും അധർമ്മം നിറഞ്ഞവയും ആണ്.

നൈഷാം ഭാര്യാസ്തു പുത്രാശ് ച സര്വേ ഹ്യേതേ പരിഗ്രഹാഃ ഇത്യേഷ താമസഃ സര്ഗോ ജജ്ഞേ ധര്മനിയാമകഃ

ഇവരുടെ ഭാര്യമാരും മക്കളും എല്ലാം സ്വത്തായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ തന്നെ, ധർമ്മം നിയന്ത്രിക്കുന്ന താമസിക സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു.

പ്രജാഃ സൃജേതി വ്യാദിഷ്ടോ ബ്രഹ്മണാ നീലലോഹിതഃ സോ ഽഭിധ്യായ സതീം ഭാര്യാം നിര്മമേ ഹ്യാത്മസംഭവാന്

ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചതിനുശേഷം, നീലലോഹിതൻ തന്റെ ഭാര്യ സതിയെ ഓർത്ത്, തന്റെ തന്നെ ഭാഗത്തു നിന്നു സന്തതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു.

നാധികാന്ന ച ഹീനാംസ്താന് മാനസാനാത്മനഃ സമാന് സഹസ്രം ഹി സഹസ്രാണാം സോ ഽസൃജത് കൃത്തിവാസസഃ

അവൻ അവരെ തനിക്കു മേലോ താഴെയോ അല്ലാതെ, മനസ്സിൽ തുല്യരായി ആയിരക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.