ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഗതാസുര് ഭഗവാന് ആസീത് പ്രീതിശ് ചൈനമ് അശിശ്രിയത് സ്വാം തനും സ തതോ ബ്രഹ്മാ താമപോഹത ഭാസ്വരാമ്

ഭഗവാന്റെ ജീവൻ വിട്ടുപോയപ്പോൾ, സ്നേഹം അവനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി. പിന്നെ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ പ്രകാശമുള്ള രൂപം ഉപേക്ഷിച്ചു.

ദ്വിധാ കൃത്വാ സ്വകം ദേഹമ് അര്ധേന പുരുഷോ ഽഭവത് അര്ധേന നാരീ സാ തസ്യ ശതരൂപാ വ്യജായത

തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ഒരു ഭാഗം പുരുഷനായി, മറ്റേ ഭാഗം സ്ത്രീയായി. ആ സ്ത്രീയായിരുന്നു ശതരൂപ.

പ്രകൃതിം ഭൂതധാത്രീം താം കാമാദ്വൈ സൃഷ്ടവാന്പ്രഭുഃ സാ ദിവം പൃഥിവീം ചൈവ മഹിമ്നാ വ്യാപ്യധിഷ്ഠിതാ

പ്രഭു ആ സ്ത്രീയെ, സകലഭൂതങ്ങളുടെയും മാതാവായ പ്രകൃതിയായി, ആഗ്രഹത്തോടെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവളുടെ മഹത്വം കൊണ്ട്, ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും അവൾ നിറച്ചു അധിഷ്ഠിച്ചു.

ബ്രഹ്മണഃ സാ തനുഃ പൂര്വാ ദിവമാവൃത്യ തിഷ്ഠതി യാ ത്വര്ധാത്സൃജതോ നാരീ ശതരൂപാ വ്യജായത

ബ്രഹ്മാവിന്റെ പഴയ ശരീരം ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി നില്ക്കുന്നു; അതിൽ നിന്നുള്ള സ്ത്രീഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ശതരൂപ ജനിച്ചത്.

സാ ദേവീ നിയുതം തപ്ത്വാ തപഃ പരമദുശ്ചരമ് ഭര്താരം ദീപ്തയശസം പുരുഷം പ്രത്യപദ്യത

ആ ദേവി, അനേകം വർഷങ്ങൾ ദുഷ്കരമായ തപസ്സ് ചെയ്തു, അതിന്റെ ഫലമായി ദീപ്തിയുള്ള പുരുഷനെ ഭർത്താവായി നേടി.

സ വൈ സ്വായംഭുവഃ പൂര്വം പുരുഷോ മനുരുച്യതേ തസ്യൈവ സപ്തതിയുഗം മന്വന്തരമിഹോച്യതേ

ആ പുരുഷനാണ് മുമ്പ് സ്വായംഭുവമനുവെന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടത്. അവന്റെ എഴുപത് യുഗങ്ങളടങ്ങിയ കാലഘട്ടമാണ് ഇവിടെ മന്വന്തരം എന്നു പറയുന്നത്.

ലേഭേ സ പുരുഷഃ പത്നീം ശതരൂപാമ് അയോനിജാമ് തയാ സാര്ധം സ രമതേ തസ്മാത്സാ രതിരുച്യതേ

ആ പുരുഷൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്നല്ല ജനിച്ച ശതരൂപയെ ഭാര്യയായി നേടി. അവളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ രതി എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

പ്രഥമഃ സംപ്രയോഗാത്മാ കല്പാദൌ സമപദ്യത വിരാജമ് അസൃജദ് ബ്രഹ്മാ സോ ഽഭവത് പുരുഷോ വിരാട്

ആദ്യമായുള്ള അവരുടെ സംഗമം കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നടന്നു. ബ്രഹ്മാവ് വിരാട് എന്ന മഹാപുരുഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

സമ്രാട് ച ശതരൂപാ വൈ വൈരാജഃ സ മനുഃ സ്മൃതഃ സ വൈരാജഃ പ്രജാസര്ഗം സസര്ജ പുരുഷോ മനുഃ

ശതരൂപ സാമ്രാജ്ഞിയായി. വിരാജിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുരുഷനാണ് മനുവെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. ആ വയരാജമനു സകല ജന്തുക്കളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

വൈരാജാത്പുരുഷാദ് വീരാച് ഛതരൂപാ വ്യജായത പ്രിയവ്രതോത്താനപാദൌ പുത്രൌ ദ്വൌ ലോകസംമതൌ

വിരാജ് എന്ന പുരുഷനിൽ നിന്നാണ് ശതരൂപ ജനിച്ചത്. അവൾക്ക് പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ഇരുവരും ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരാണ്.

കന്യേ ദ്വേ ച മഹാഭാഗേ യാഭ്യാം ജാതാ ഇമാഃ പ്രജാഃ ദേവീ നാമ തഥാകൂതിഃ പ്രസൂതിശ്ചൈവ തേ ഉഭേ

ഇവിടെ ജനങ്ങൾക്കു ജന്മം നൽകിയ രണ്ട് മഹാഭാഗ്യവതികളായ പുത്രിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരാണ് ദേവഹൂതി, ആകൂതി എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ളവർ.

സ്വായംഭുവഃ പ്രസൂതിം തു ദക്ഷായ പ്രദദൌ പ്രഭുഃ പ്രാണോ ദക്ഷ ഇതി ജ്ഞേയഃ സംകല്പോ മനുരുച്യതേ

സ്വായംഭുവമനു പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി. ദക്ഷനാണ് പ്രാണൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്; മനുവിനെ സംകല്പം എന്നും വിളിക്കുന്നു.

രുചേഃ പ്രജാപതേഃ സോ ഽഥ ആകൂതിം പ്രത്യപാദയത് ആകൂത്യാം മിഥുനം ജജ്ഞേ മാനസസ്യ രുചേഃ ശുഭമ്

പിന്നീട് പ്രജാപതി രുചി ആകൂതിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ആകൂതിയിൽ നിന്ന് രുചിക്ക് മനസ്സിൽ നിന്നു ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു.

യജ്ഞശ് ച ദക്ഷിണാ ചൈവ യമലൌ സംബഭൂവതുഃ യജ്ഞസ്യ ദക്ഷിണായാം തു പുത്രാ ദ്വാദശ ജജ്ഞിരേ

യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും എന്ന ഇരട്ടകുട്ടികൾ ജനിച്ചു. യജ്ഞനും ദക്ഷിണയിലും നിന്ന് പന്ത്രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

യാമാ ഇതി സമാഖ്യാതാ ദേവാഃ സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ ഏതസ്യ പുത്രാ യജ്ഞസ്യ തസ്മാദ്യാമാശ് ച തേ സ്മൃതാഃ

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇവരെ യാമന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇവരാണ് യജ്ഞന്റെ പുത്രന്മാർ; അതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ യാമന്മാർ എന്നു ഓർക്കുന്നത്.

അജിതശ്ചൈവ ശുക്രശ് ച ഗണൌ ദ്വൌ ബ്രഹ്മണാ കൃതൌ യാമാഃ പൂര്വം പ്രജാതാ യേ തേ ഽഭവംസ്തു ദിവൌകസഃ

അജിതനും ശുക്രനും എന്ന രണ്ടു സംഘങ്ങളെ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. ആദ്യം ജനിച്ച യാമന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവരായി.

സ്വായംഭുവസുതായാം തു പ്രസൂത്യാം ലോകമാതരഃ തസ്യാം കന്യാശ്ചതുര്വിംശദ് ദക്ഷസ് ത്വജനയത് പ്രഭുഃ

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ പുത്രിയായ പ്രസൂതിയിൽ നിന്നാണ് ലോകമാതാക്കളായവർ ജനിച്ചത്. അവളിൽ ദക്ഷൻ ഇരുപത്തിയൊന്ന് പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

സര്വാസ്താശ് ച മഹാഭാഗാഃ സര്വാഃ കമലലോചനാഃ ഭോഗവത്യശ് ച താഃ സര്വാഃ സര്വാസ്താ യോഗമാതരഃ

അവരൊക്കെയും മഹാഭാഗ്യവതികളായിരുന്നു, എല്ലാവർക്കും താമരപ്പൂക്കണ്ണുകളും ആസ്വാദനസമ്പത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവരൊക്കെയും യോഗത്തിന്റെ മാതാക്കളാണ്.

സര്വാശ് ച ബ്രഹ്മവാദിന്യഃ സര്വാ വിശ്വസ്യ മാതരഃ ശ്രദ്ധാ ലക്ഷ്മീര്ധൃതിസ്തുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിര്മേധാ ക്രിയാ തഥാ

അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, ലോകത്തിന്റെ മാതാക്കളായിരുന്നു. വിശ്വാസം, ലക്ഷ്മി, ധൈര്യം, സംതൃപ്തി, പോഷണം, ബുദ്ധി, പ്രവർത്തനം ഇവരാണ്.

ബുദ്ധിര്ലജ്ജാ വപുഃ ശാന്തിഃ സിദ്ധിഃ കീര്തിസ്ത്രയോദശ പത്ന്യര്ഥം പ്രതിജഗ്രാഹ ധര്മോ ദാക്ഷായണീഃ പ്രഭുഃ

ബുദ്ധി, ലജ്ജ, സൗന്ദര്യം, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി—ഇവ പതിമൂന്ന് പേരെ ധർമ്മൻ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരായി ഭാര്യകളായി സ്വീകരിച്ചു.

ദാരാണ്യേതാനി വൈ തസ്യ വിഹിതാനി സ്വയംഭുവാ താഭ്യഃ ശിഷ്ടായവീയസ്യ ഏകാദശ സുലോചനാഃ

ഇവരാണ് സ്വയംഭുവായുള്ള ധർമ്മന്റെ ഭാര്യകൾ. അവരിൽ ശേഷിച്ച ചെറുപ്പക്കാരിൽ പതിനൊന്നു പേരും മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ളവരായിരുന്നു.

സതീ ഖ്യാത്യഥ സംഭൂതിഃ സ്മൃതിഃ പ്രീതിഃ ക്ഷമാ തഥാ സംനതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ

സതി, ഖ്യാതി, സംഭൂതി, സ്മൃതി, പ്രീതി, ക്ഷമ, സംനതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സ്വധ—ഇവരാണ്.

താസ് തഥാ പ്രത്യപദ്യന്ത പുനരന്യേ മഹര്ഷയഃ രുദ്രോ ഭൃഗുര് മരീചിശ് ച അങ്ഗിരാഃ പുലഹഃ ക്രതുഃ

ഇവരെ പിന്നീട് മറ്റുമഹർഷികൾ സ്വീകരിച്ചു: രുദ്രൻ, ഭൃഗു, മരീചി, അങ്കിരാസ്, പുലഹ, ക്രതു.

പുലസ്ത്യോ ഽത്രിര് വസിഷ്ഠശ് ച പിതരോ ഽഗ്നിസ്തഥൈവ ച സതീം ഭവായ പ്രായച്ഛത് ഖ്യാതിം ച ഭൃഗവേ തതഃ

പുലസ്ത്യൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, പിതാക്കന്മാർ, അഗ്നി ഇവരും. സതിയെ ഭവനു, ഖ്യാതിയെ ഭൃഗുവിന് നൽകി.

മരീചയേ ച സംഭൂതിം സ്മൃതിമങ്ഗിരസേ ദദൌ പ്രീതിം ചൈവ പുലസ്ത്യായ ക്ഷമാം വൈ പുലഹായ ച

സംഭൂതിയെ മരീചിക്ക്, സ്മൃതിയെ അങ്കിരാസിന്, പ്രീതിയെ പുലസ്ത്യന്, ക്ഷമയെ പുലഹയ്ക്ക് നൽകി.

ക്രതവേ സംനതിം നാമ അനസൂയാം തഥാത്രയേ ഊര്ജാം ദദൌ വസിഷ്ഠായ സ്വാഹാമപ്യഗ്നയേ ദദൌ

സംനതിയെ ക്രതുവിന്, അനസൂയയെ അത്രിക്ക്, ഊർജയെ വസിഷ്ഠന്, സ്വാഹയെ അഗ്നിക്ക് നൽകി.

സ്വധാം ചൈവ പിതൃഭ്യസ്തു താസ്വപത്യാ നിബോധത ഏതാഃ സര്വാ മഹാഭാഗാഃ പ്രജാസ്വനുസൃതാഃ സ്ഥിതാഃ

സ്വധയെ പിതാക്കന്മാർക്ക് നൽകി. ഇനി അവരുടെ സന്തതിയെ കേൾക്കൂ: ഇവർ എല്ലാവരും മഹാഭാഗ്യവതികളായി വിവിധ ജനതകളിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ശ്രദ്ധാ കാമം വിജജ്ഞേ വൈ ദര്പോ ലക്ഷ്മീസുതഃ സ്മൃതഃ

എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും, സൃഷ്ടി സംഹാരമുണ്ടാകുന്നതുവരെ, ശ്രദ്ദയ്ക്ക് കാമൻ ജനിച്ചു; ലക്ഷ്മിയുടെ മകനായി ദർപ്പൻ അറിയപ്പെടുന്നു.

ധൃത്യാസ്തു നിയമഃ പുത്രസ് തുഷ്ട്യാഃ സംതോഷ ഏവ ച പുഷ്ട്യാ ലോഭഃ സുതശ്ചാപി മേധാപുത്രഃ ശ്രുതസ് തഥാ

ധൃതിയിൽ നിന്ന് നിയമം ജനിച്ചു, തുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് സന്തോഷം, പുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് ലോഭം, മേധയിൽ നിന്ന് ശ്രുതി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.