ലിങ്ഗപുരാണമ്

തച്ഛരീരസമുത്പന്നൈഃ കാര്യൈസ്തൈഃ കാരണൈഃ സഹ ക്ഷേത്രജ്ഞാഃ സമവര്തന്ത ഗാത്രേഭ്യസ്തസ്യ ധീമതഃ

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച പ്രവർത്തികളും അതിന്റെ കാരണങ്ങളുമായി, ആ ജ്ഞാനികൾ അവൻ്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ചു.

തതോ ദേവാസുരപിതൄന് മാനുഷാംശ് ച ചതുഷ്ടയമ് സിസൃക്ഷുര് അമ്ഭാംസ്യേതാനി സ്വമ് ആത്മാനമ് അയൂയുജത്

അതിനുശേഷം, ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു, അവൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ ഈ വെള്ളത്തിൽ ചേർത്തു.

തതസ്തു യുഞ്ജതസ്തസ്യ തമോമാത്രസമുദ്ഭവമ് സമഭിധ്യായതഃ സര്ഗം പ്രയത്നേന പ്രജാപതേഃ

അപ്പോൾ, അവൻ സൃഷ്ടിക്കാനായി യുക്തിയായി, അന്ധകാരത്തിന്റെ സാരത്തിൽ നിന്നു പ്രജാപതിയുടെ സൃഷ്ടി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു.

തതോ ഽസ്യ ജഘനാത്പൂര്വമ് അസുരാ ജജ്ഞിരേ സുതാഃ അസുഃ പ്രാണഃ സ്മൃതോ വിപ്രാസ് തജ്ജന്മാനസ് തതോ ഽസുരാഃ

അതിനുശേഷം, അവന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ആദ്യം അസുരസന്താനങ്ങൾ ജനിച്ചത്. 'അസു' എന്നത് ജീവൻ എന്നാണ് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നത്. അതിൽ നിന്നാണ് അസുരന്മാർ എന്ന പേര് വന്നത്.

യയാ സൃഷ്ടാസുരാഃ സര്വേ താം തനും സ വ്യപോഹത സാപവിദ്ധാ തനുസ് തേന സദ്യോ രാത്രിര് അജായത

അസുരന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ച ആ ശരീരം അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ ശരീരം ഉടനേ രാത്രിയായി മാറി.

സാ തമോബഹുലാ യസ്മാത് തതോ രാത്രിര്നിയാമികാ ആവൃതാസ്തമസാ രാത്രൌ പ്രജാസ്തസ്മാത്സ്വപന്ത്യുത

അത് അന്ധകാരത്തിൽ നിറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് രാത്രി നിയന്ത്രകയായത്. രാത്രിയിൽ അന്ധകാരത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട് സകല ജീവികളും ഉറങ്ങുന്നു.

സൃഷ്ട്വാസുരാംസ്തതഃ സോ വൈ തനുമന്യാമഗൃഹ്ണത അവ്യക്താം സത്ത്വബഹുലാം തതസ്താം സോ ഽഭ്യപൂജയത്

അസുരശരീരം സൃഷ്ടിച്ചതിനു ശേഷം, അവൻ മറ്റൊരു അവ്യക്തമായ, സത്ത്വം നിറഞ്ഞ ശരീരം സ്വീകരിച്ചു. പിന്നെ അതിനെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു.

തതസ്താം യുഞ്ജതസ് തസ്യ പ്രിയമ് ആസീത് പ്രജാപതേഃ തതോ മുഖാത്സമുത്പന്നാ ദീവ്യതസ്തസ്യ ദേവതാഃ

അവൻ ആ ശരീരത്തിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ, പ്രജാപതിക്ക് ആനന്ദം അനുഭവപ്പെട്ടു. അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് പ്രകാശം പരത്തിക്കൊണ്ട് ദേവതകൾ ജനിച്ചു.

യതോ ഽസ്യ ദീവ്യതോ ജാതാസ് തേന ദേവാഃ പ്രകീര്തിതാഃ ധാതുര്ദിവിതി യഃ പ്രോക്തഃ ക്രീഡായാം സ വിഭാവ്യതേ

അവൻ പ്രകാശം പരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ദേവതകൾ ജനിച്ചതിനാൽ അവരെ ദേവന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. 'ദിവ്' എന്നത് പ്രകാശിക്കുക എന്നർത്ഥം, അതിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര്.

യസ്മാത്തസ്യ തു ദീവ്യന്തോ ജജ്ഞിരേ തേന ദേവതാഃ ദേവാന്സൃഷ്ട്വാഥ ദേവേശസ് തനുമന്യാമപദ്യത

അവനിൽ നിന്ന് പ്രകാശിച്ച് ദേവതകൾ ജനിച്ചതിനാലാണ് അവരെ ദേവതകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ദേവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചശേഷം, ദേവതകളുടെ നാഥൻ മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിച്ചു.

ഉത്സൃഷ്ടാ സാ തനുസ്തേന സദ്യോ ഽഹഃ സമജായത തസ്മാദഹോ ധര്മയുക്തം ദേവതാഃ സമുപാസതേ

അവൻ ഉപേക്ഷിച്ച ആ ശരീരം ഉടനെ പകൽ ആയി. അതുകൊണ്ടാണ് ധർമ്മം നിറഞ്ഞ പകൽ ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നത്.

സത്ത്വമാത്രാത്മികാമേവ തതോ ഽന്യാം സോ ഽഭ്യമന്യത പിതൃവന്മന്യമാനസ്യ പുത്രാംസ്താന്ധ്യായതഃ പ്രഭോഃ

ശുദ്ധസത്ത്വം മാത്രം ഉള്ള മറ്റൊരു ശരീരം അവൻ ചിന്തിച്ചു. പിതാക്കന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കാനായി, പ്രഭു ധ്യാനിച്ചു.

പിതരോ ഹ്യുപപക്ഷാഭ്യാം രാത്ര്യഹ്ണോര് അന്തരേ ഽഭവന് തസ്മാത്തേ പിതരോ ദേവാഃ പിതൃത്വം തേന തേഷു തത്

രാത്രിയും പകലും തമ്മിലുള്ള ഇരുണ്ട സമയങ്ങളിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിലും അർദ്ധപകലിലും, പിതാക്കന്മാർ ഉദിച്ചു. അതുകൊണ്ട് അവർ ദേവന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു; പിതൃഭാവം അവരിൽ സ്ഥാപിതമാണ്.

യയാ സൃഷ്ടാസ്തു പിതരസ് തനും താം സ വ്യപോഹത സാപവിദ്ധാ തനുസ്തേന സദ്യഃ സംധ്യാ വ്യജായത

പിതാക്കന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ച ആ ശരീരം അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ ശരീരം ഉടനെ സന്ധ്യയായി.

യസ്മാദഹര്ദേവതാനാം രാത്രിര്യാ സാസുരീ സ്മൃതാ തയോര്മധ്യേ തു പൈത്രീ യാ തനുഃ സാ തു ഗരീയസീ

പകൽ ദേവന്മാരുടെതാണ്, രാത്രി അസുരന്മാരുടേത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ രണ്ടിനും ഇടയിൽ ഉള്ള പിതൃശരീരം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്.

തസ്മാദ്ദേവാ സുരാഃ സര്വേ ഋഷയോ മാനവാസ് തഥാ ഉപാസന്തേ മുദായുക്താ രാത്ര്യഹ്ണോര് മധ്യമാം തനുമ്

അതിനാൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും, സ്വർഗ്ഗവാസികളും, ഋഷിമാരും, മനുഷ്യരും സന്തോഷത്തോടെ രാത്രിയും പകലും തമ്മിലുള്ള മധ്യഭാഗമായ ആ രൂപം ആരാധിക്കുന്നു.

തതോ ഹ്യന്യാം പുനര്ബ്രഹ്മാ തനും വൈ സമഗൃഹ്ണത രജോമാത്രാത്മികായാം തു മനസാ സോ ഽസൃജത്പ്രഭുഃ

അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ചു; അത് മുഴുവനും രാജസ്സിൽ നിന്നുള്ളതായിരുന്നു. തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ആ മഹാത്മാവ് സൃഷ്ടി നടത്തി.

രജഃപ്രിയാംസ്തതഃ സോ ഽഥ മാനസാനസൃജത്സുതാന് മനസ്വിനസ്തതസ്തസ്യ മാനവാ ജജ്ഞിരേ സുതാഃ

അവൻ രാജസ്സിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പുത്രന്മാരെ മനസ്സിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു. അവിടുന്ന് മനസ്സുള്ള ആ പുത്രന്മാർ മനുഷ്യരായി ജനിച്ചു.

സൃഷ്ട്വാ പുനഃ പ്രജാശ്ചാപി സ്വാം തനും താമ് അപോഹത സാപവിദ്ധാ തനുസ്തേന ജ്യോത്സ്നാ സദ്യസ്ത്വജായത

പിന്നീട് അവൻ വീണ്ടും പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ ആ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ രൂപം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഉടൻ തന്നെ ജ്യോത്സ്ന ജനിച്ചു.

യസ്മാദ്ഭവന്തി സംഹൃഷ്ടാ ജ്യോത്സ്നായാ ഉദ്ഭവേ പ്രജാഃ ഇത്യേതാസ്തനവസ്തേന ഹ്യ് അപവിദ്ധാ മഹാത്മനാ

ജ്യോത്സ്നയുടെ ഉദയത്തിൽ പ്രജകൾ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നതിനാൽ, ആ മഹാത്മാവ് ആ രൂപങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു.

സദ്യോ രാത്ര്യഹനീ ചൈവ സംധ്യാ ജ്യോത്സ്നാ ച ജജ്ഞിരേ ജ്യോത്സ്നാ സംധ്യാ അഹശ്ചൈവ സത്ത്വമാത്രാത്മകം ത്രയമ്

ഉടൻ തന്നെ രാത്രി, പകൽ, സന്ധ്യ, ജ്യോത്സ്ന ഇവ ജനിച്ചു. ജ്യോത്സ്ന, സന്ധ്യ, പകൽ — ഇവ മൂന്നും ശുദ്ധ സത്ത്വഗുണത്തിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്.

തമോമാത്രാത്മികാ രാത്രിഃ സാ വൈ തസ്മാന്നിശാത്മികാ തസ്മാദ്ദേവാ ദിവാതന്വാ തുഷ്ട്യാ സൃഷ്ടാ മുഖാത്തു വൈ

രാത്രി മുഴുവനും തമസ്സിൽ നിന്നുള്ളതും ഇരുണ്ടതുമായതാണ്. അതിനാൽ, പകൽ രൂപത്തിൽ നിന്നുള്ള ദേവന്മാർ അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് സന്തോഷത്തോടെ ജനിച്ചു.

യസ്മാത്തേഷാം ദിവാ ജന്മ ബലിനസ്തേന വൈ ദിവാ തന്വാ യയാസുരാന് രാത്രൌ ജഘനാദസൃജത്പ്രഭുഃ

അവർ പകൽ ജനിച്ചതിനാൽ, പകൽ സമയത്ത് അവർ ശക്തരാണ്. ആ രൂപത്തിൽ, അദ്ധേഹം രാത്രി തന്റെ വയറിൽ നിന്ന് അസുരന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

പ്രാണേഭ്യോ നിശിജന്മാനോ ബലിനോ നിശി തേന തേ ഏതാന്യേവ ഭവിഷ്യാണാം ദേവാനാമസുരൈഃ സഹ

പ്രാണങ്ങളിൽ നിന്ന് രാത്രിയിൽ ജനിച്ചവർ രാത്രിയിൽ ശക്തരാണ്; ഭാവിയിൽ ദേവന്മാരിൽ ഇവരും അസുരന്മാരും ഉണ്ടാകും.

പിതൄണാം മാനവാനാം ച അതീതാനാഗതേഷു വൈ മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു നിമിത്താനി ഭവന്തി ഹി

പിതാക്കന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും ഇവയാണ് കാരണം.

ജ്യോത്സ്നാ രാത്ര്യഹനീ സംധ്യാ ചത്വാര്യംഭാംസി താനി വൈ ഭാന്തി യസ്മാത് തതോ ഽംഭാംസി ശബ്ദോ ഽയം സുമനീഷിഭിഃ

ജ്യോത്സ്ന, രാത്രി, പകൽ, സന്ധ്യ — ഈ നാലും 'അംഭാംസി' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഇവ പ്രകാശിക്കുന്നതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ ഈ പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഭാതിര്ദീപ്തൌ നിഗദിതഃ പുനശ്ചാഥ പ്രജാപതിഃ സോ ഽമ്ഭാംസ്യേതാനി സൃഷ്ട്വാ തു ദേവമാനുഷദാനവാന്

'ഭാതി' എന്നത് പ്രകാശം എന്നർത്ഥം വരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു. അതിനുശേഷം പ്രജാപതി ഈ അംഭാംസികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നെ ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ദാനവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

പിതൄംശ്ചൈവ സൃജത്തന്വാ ആത്മനാ വിവിധാന്പുനഃ താമുത്സൃജ്യ തനും ജ്യോത്സ്നാം തതോ ഽന്യാം പ്രാപ്യ സ പ്രഭുഃ

അവൻ തന്റെ രൂപത്തിൽ നിന്ന് പിതാക്കന്മാരെയും, പിന്നെയും വിവിധ ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു. ജ്യോത്സ്ന എന്ന ആ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, അദ്ധേഹം മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

മൂര്തിം തമോരജഃപ്രായാം പുനരേവാഭ്യപൂജയത് അന്ധകാരേ ക്ഷുധാവിഷ്ടാംസ് തതോ ഽന്യാന് സോ ഽസൃജത് പ്രഭുഃ

താമസും രാജസ്സും കൂടുതലുള്ള, ഇരുട്ടിലും വിശപ്പിലും നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു രൂപം അദ്ധേഹം വീണ്ടും ആരാധിച്ചു; പിന്നെ അദ്ധേഹം മറ്റുള്ളവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.