ലിങ്ഗപുരാണമ്

സദസദ്വ്യക്തമവ്യക്തം പിതാ മാതാ പിതാമഹഃ സ്വര്ഗദ്വാരം മോക്ഷദ്വാരം പ്രജാദ്വാരം ത്രിവിഷ്ടപഃ

ഉണ്ടായതും ഇല്ലാതതും, പ്രകടമായതും അപ്രകടമായതും, അച്ഛനും അമ്മയും പിതാമഹനും, സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള വാതായനവും മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും സൃഷ്ടിയുടെ വാതായനവും മൂന്നു ലോകങ്ങളുമാണ്.

നിര്വാണം ഹൃദയശ്ചൈവ ബ്രഹ്മലോകഃ പരാ ഗതിഃ ദേവാസുരവിനിര്മാതാ ദേവാസുരപരായണഃ

മോക്ഷം, ഹൃദയം, ബ്രഹ്മലോകം, പരമഗതി — ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും അവർക്കുള്ള പരമാശ്രയവുമാണ്.

ദേവാസുരഗുരുര് ദേവോ ദേവാസുരനമസ്കൃതഃ ദേവാസുരമഹാമാത്രോ ദേവാസുരഗണാശ്രയഃ

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഗുരു, ദേവൻ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്നവൻ, മഹാമന്ത്രിയും അവരുടെയൊക്കെ ആശ്രയവുമാണ്.

ദേവാസുരഗണാധ്യക്ഷോ ദേവാസുരഗണാഗ്രണീഃ ദേവാധിദേവോ ദേവര്ഷിര് ദേവാസുരവരപ്രദഃ

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സംഘങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടക്കാരൻ, അവരിൽ മുന്നിലുള്ളവൻ, ദേവന്മാരുടെ ദേവൻ, ദൈവമുനി, ദേവന്മാര്ക്കും അസുരന്മാർക്കും വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.

ദേവാസുരേശ്വരോ വിഷ്ണുര് ദേവാസുരമഹേശ്വരഃ സര്വദേവമയോ ഽചിന്ത്യോ ദേവതാത്മാ സ്വയമ്ഭവഃ

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഈശ്വരൻ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രൂപം, മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തത്, ദേവതകളുടെ ആത്മാവും സ്വയംജനിച്ചവനും.

ഉദ്ഗതസ്ത്രിക്രമോ വൈദ്യോ വരദോ ഽവരജോ ഽമ്ബരഃ ഇജ്യോ ഹസ്തീ തഥാ വ്യാഘ്രോ ദേവസിംഹോ മഹര്ഷഭഃ

ഉയർന്നവൻ, മൂന്നു പടികൾ എടുത്തവൻ, വൈദ്യൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ഇളയവൻ, ആകാശവസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ആന, പുലി, ദേവസിംഹം, മഹാരിഷഭം.

വിബുധാഗ്ര്യഃ സുരഃ ശ്രേഷ്ഠഃ സ്വര്ഗദേവസ്തഥോത്തമഃ സംയുക്തഃ ശോഭനോ വക്താ ആശാനാം പ്രഭവോ ഽവ്യയഃ

വിദ്വാന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുൻപുള്ളവൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഉത്തമദേവൻ, ഏകതയിൽ ഉള്ളവൻ, ഭംഗിയുള്ളവൻ, വാഗ്മി, ദിശകളുടെ ഉദ്ഭവം, അക്ഷയം.

ഗുരുഃ കാന്തോ നിജഃ സര്ഗഃ പവിത്രഃ സര്വവാഹനഃ ശൃങ്ഗീ ശൃങ്ഗപ്രിയോ ബഭ്രൂ രാജരാജോ നിരാമയഃ

ഗുരു, പ്രിയൻ, സ്വയം സൃഷ്ടി, വിശുദ്ധൻ, എല്ലാം വഹിക്കുന്നവൻ, കൊമ്പുള്ളവൻ, കൊമ്പ് പ്രിയൻ, കപ്പിലവർണ്ണൻ, രാജാധിരാജൻ, രോഗമില്ലാത്തവൻ.

അഭിരാമഃ സുശരണോ നിരാമഃ സര്വസാധനഃ ലലാടാക്ഷോ വിശ്വദേഹോ ഹരിണോ ബ്രഹ്മവര്ചസഃ

ആകർഷകൻ, ഉത്തമമായ ആശ്രയം, രോഗമില്ലാത്തവൻ, എല്ലാം നേടാനുള്ള മാർഗം, നെറ്റിയിലൊരു കണ്ണുള്ളവൻ, വിശ്വരൂപൻ, മാൻ, ബ്രഹ്മതേജസ്സുള്ളവൻ.

സ്ഥാവരാണാം പതിശ്ചൈവ നിയതേന്ദ്രിയവര്തനഃ സിദ്ധാര്ഥഃ സര്വഭൂതാര്ഥോ ഽചിന്ത്യഃ സത്യഃ ശുചിവ്രതഃ

സ്ഥാവരങ്ങളുടെ നാഥൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, സിദ്ധിയുള്ളവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ലക്ഷ്യം, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, സത്യവാൻ, ശുദ്ധവ്രതൻ.

വ്രതാധിപഃ പരം ബ്രഹ്മ മുക്താനാം പരമാ ഗതിഃ വിമുക്തോ മുക്തകേശശ് ച ശ്രീമാഞ്ഛ്രീവര്ധനോ ജഗത്

വ്രതങ്ങളുടെ അധിപൻ, പരബ്രഹ്മം, മോക്ഷം ലഭിച്ചവർക്കുള്ള പരമഗതി, സ്വതന്ത്രൻ, വിടർത്തിയ മുടിയുള്ളവൻ, മഹാതേജസ്വി, ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ലോകം.

യഥാപ്രധാനം ഭഗവാന് ഇതി ഭക്ത്യാ സ്തുതോ മയാ ഭക്തിമേവം പുരസ്കൃത്യ മയാ യജ്ഞപതിര്വിഭുഃ

പ്രധാനമായ ക്രമത്തിൽ, ഭക്തിയോടെ ഞാൻ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭക്തിയെ മുൻനിർത്തി ഞാൻ യജ്ഞപതിയായ സർവ്വവ്യാപിയായവനെ സ്തുതിച്ചു.

തതോ ഹ്യനുജ്ഞാം പ്രാപ്യൈവം സ്തുതോ ഭക്തിമതാം ഗതിഃ തസ്മാല്ലബ്ധ്വാ സ്തവം ശംഭോര് നൃപസ്ത്രൈലോക്യവിശ്രുതഃ

അനുമതി നേടി, ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, ഭക്തന്മാരുടെ ലക്ഷ്യമായവൻ; അങ്ങനെ ശംഭുവിന്റെ സ്തവം ലഭിച്ച രാജാവാണ് മൂന്നുലോകത്തും പ്രശസ്തനായത്.

അശ്വമേധസഹസ്രസ്യ ഫലം പ്രാപ്യ മഹായശാഃ ഗണാധിപത്യം സമ്പ്രാപ്തസ് തണ്ഡിനസ്തേജസാ പ്രഭോഃ

ആയിരം അശ്വമേധ യാഗഫലം നേടിയ മഹാശ്രീമാനായവൻ, തണ്ടിയുടെ തേജസ്സിലൂടെ ഗണങ്ങളുടെ അധിപത്യം നേടി.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ് വാപി ശ്രാവയേദ്ബ്രാഹ്മണാനപി അശ്വമേധസഹസ്രസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി വൈ ദ്വിജാഃ

ആർ ഈ സ്തുതി വായിച്ചാലും, കേട്ടാലും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാലും, അവൻ തീർച്ചയായും ആയിരം അശ്വമേധ യാഗഫലം പ്രാപിക്കും, ദ്വിജന്മാരേ.

ബ്രഹ്മഘ്നശ് ച സുരാപശ് ച സ്തേയീ ച ഗുരുതല്പഗഃ ശരണാഗതഘാതീ ച മിത്രവിശ്വാസഘാതകഃ

ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, കള്ളൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവൻ, അഭയം തേടിയവനെ കൊല്ലുന്നവൻ, സുഹൃത്തിന്റെ വിശ്വാസം ദ്രോഹിക്കുന്നവൻ.

മാതൃഹാ പിതൃഹാ ചൈവ വീരഹാ ഭ്രൂണഹാ തഥാ സംവത്സരം ക്രമാജ്ജപ്ത്വാ ത്രിസംധ്യം ശങ്കരാശ്രമേ

അമ്മയെ കൊല്ലുന്നവൻ, അച്ഛനെ കൊല്ലുന്നവൻ, വീരനെ കൊല്ലുന്നവൻ, ഗർഭസ്ഥശിശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ — ഒരു സംവത്സരം തുടർച്ചയായി, മൂന്ന് സന്ദ്യകളിലും ശങ്കരാശ്രമത്തിൽ ജപിച്ചാൽ.

ദേവമ് ഇഷ്ട്വാ ത്രിസംധ്യം ച സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ദൈവത്തെ പ്രഭാതം, മധ്യാഹ്നം, സായാഹ്നം എന്നിങ്ങനെ ദിവസത്തിലെ മൂന്നു സമയങ്ങളിലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, എല്ലായ്പ്പാപങ്ങളും വിട്ടൊഴിയുന്നു.

ത്രിധന്വാ ദേവദേവസ്യ പ്രസാദാത്തണ്ഡിനസ് തഥാ അശ്വമേധസഹസ്രസ്യ ഫലം പ്രാപ്യ പ്രയത്നതഃ

ത്രീധൻവൻ, ദേവദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, പരിശ്രമത്തോടെ, ആയിരം അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾക്കു തുല്യമായ ഫലം നേടി.

ഗാണപത്യം ദൃഢം പ്രാപ്തഃ സര്വദേവനമസ്കൃതഃ ആസീത്ത്രിധന്വനശ്ചാപി വിദ്വാംസ്ത്രയ്യാരുണോ നൃപഃ

ഗണപതിയിലേക്കുള്ള ഉറച്ച ഭക്തി നേടിയതും, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദരം ലഭിച്ചതും, ത്രീയാരുണ വംശത്തിലെ പണ്ഡിതനായ രാജാവായ ത്രീധൻവൻ അങ്ങനെയായിരുന്നു.

തസ്യ സത്യവ്രതോ നാമ കുമാരോ ഽഭൂന്മഹാബലഃ തേന ഭാര്യാ വിദര്ഭസ്യ ഹൃതാ ഹത്വാമിതൌജസമ്

അവനു സത്യവ്രതൻ എന്ന മഹാബലശാലിയായ ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വിദർഭരാജാവിന്റെ ഭാര്യയെ അത്യധികം ശക്തനായവനെ കൊല്ലുകയും അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു.

പാണിഗ്രഹണമന്ത്രേഷു നിഷ്ഠാമ് അപ്രാപിതേഷ്വിഹ തേനാധര്മേണ സംയുക്തം രാജാ ത്രയ്യാരുണോ ഽത്യജത്

വിവാഹമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിവാഹം പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുമ്പ്, അങ്ങനെ അക്രമം ചെയ്തതുകൊണ്ട് രാജാവ് ത്രീയാരുണൻ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

പിതരം സോ ഽബ്രവീത് ത്യക്തഃ ക്വ ഗച്ഛാമീതി വൈ ദ്വിജാഃ പിതാ ത്വേനമഥോവാച ശ്വപാകൈഃ സഹ വര്തയ

പിതാവാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ എവിടേക്ക് പോകണം?' അപ്പോൾ പിതാവ് പറഞ്ഞു: 'നീ ചൂതന്മാരോടൊപ്പം ജീവിക്കണം.'

ഇത്യുക്തഃ സ വിചക്രാമ നഗരാദ്വചനാത് പിതുഃ സ തു സത്യവ്രതോ ധീമാഞ് ഛ്വപാകാവസഥാന്തികേ

അങ്ങനെ പിതാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അവൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി. ബുദ്ധിമാനായ സത്യവ്രതൻ ചൂതന്മാരുടെ കുടിയിലരികെ താമസിച്ചു.

പിത്രാ ത്യക്തോ ഽവസദ്വീരഃ പിതാ ചാസ്യ വനം യയൌ സര്വലോകേഷു വിഖ്യാതസ് ത്രിശങ്കുരിതി വീര്യവാന്

പിതാവാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ധീരനായ സത്യവ്രതൻ അവിടെ താമസിച്ചു. പിതാവ് കാടിലേക്ക് പോയി. സത്യവ്രതൻ ത്രിശങ്കു എന്ന പേരിൽ ലോകമെങ്ങും പ്രശസ്തനായി.

വസിഷ്ഠകോപാത്പുണ്യാത്മാ രാജാ സത്യവ്രതഃ പുരാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാതേജാ വരം ദത്ത്വാ ത്രിശങ്കവേ

ഒരു കാലത്ത് വസിഷ്ഠന്റെ കോപത്താൽ, പുണ്യശാലിയായ രാജാവ് സത്യവ്രതനും മഹാതപസ്സായ വിശ്വാമിത്രനും ത്രിശങ്കുവിന് വരം നൽകി.

രാജ്യേ ഽഭിഷിച്യ തം പിത്ര്യേ യാജയാമാസ തം മുനിഃ മിഷതാം ദേവതാനാം ച വസിഷ്ഠസ്യ ച കൌശികഃ

കൗശികമുനി, ദേവന്മാരുടെയും വസിഷ്ഠന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ, അവനെ പിതൃരാജ്യത്തിൽ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു, യാഗവും നടത്തി.

സശരീരം തദാ തം വൈ ദിവമാരോപയദ്വിഭുഃ തസ്യ സത്യവ്രതാ നാമ ഭാര്യാ കൈകയവംശജാ

അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവ് അവനെ ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി. സത്യവ്രതന്റെ ഭാര്യ, കൈകേയവംശത്തിൽ ജനിച്ചവൾ, സത്യവ്രത എന്നായിരുന്നു.

കുമാരം ജനയാമാസ ഹരിശ്ചന്ദ്രമകല്മഷമ് ഹരിശ്ചന്ദ്രസ്യ ച സുതോ രോഹിതോ നാമ വീര്യവാന്

അവൾ പാപരഹിതനായ ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ പ്രസവിച്ചു. ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ മകൻ രോഹിതൻ എന്ന ധീരനും ജനിച്ചു.