ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഹാ രുദ്ര രുദ്ര രുദ്രേതി രുരോദ നിപപാത ച തം ദൃഷ്ട്വാ ഭഗവാന്രുദ്രോ ദേവീമാഹ ച ശങ്കരഃ

"ഹാ രുദ്രാ, രുദ്രാ, രുദ്രാ!" എന്ന് വിളിച്ചു കരഞ്ഞ് നിലത്ത് വീണു. അവനെ കണ്ട ശങ്കരനായ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

പശ്യ ബാലം മഹാഭാഗേ ബാഷ്പപര്യാകുലേക്ഷണമ് മമാനുസ്മരണേ യുക്തം മദാരാധനതത്പരമ്

മഹാഭാഗേ, ഈ ബാലനെ നോക്കൂ. അവന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൻ എന്നെ ഓർത്ത്, എന്റെ ആരാധനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.

സാ ച ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവീ പരാശരമനിന്ദിതാ ദുഃഖാത് സംക്ലിന്നസര്വാങ്ഗമ് അസ്രാകുലവിലോചനമ്

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, പാരാശര എന്ന അപരിഹാര്യയായ മഹാദേവി, ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി, ശരീരം മുഴുവൻ ക്ഷീണിച്ച്, കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരാൽ നിറഞ്ഞു.

ലിങ്ഗാര്ചനവിധൌ സക്തം ഹര രുദ്രേതി വാദിനമ് പ്രാഹ ഭര്താരമീശാനം ശങ്കരം ജഗതാമുമാ

ലിംഗാരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ട് 'ഹരാ, രുദ്രാ' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ബാലനെ കണ്ട ഉമാദേവി, ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു.

ഈപ്സിതം യച്ഛ സകലം പ്രസീദ പരമേശ്വര നിശമ്യ വചനം തസ്യാഃ ശങ്കരഃ പരമേശ്വരഃ

അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ദയവായി നൽകണം, പരമേശ്വരാ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശങ്കരൻ, പരമേശ്വരൻ—

ഭാര്യാമാര്യാമുമാം പ്രാഹ തതോ ഹാലാഹലാശനഃ രക്ഷാമ്യേനം ദ്വിജം ബാലം ഫുല്ലേന്ദീവരലോചനമ്

വിഷം കുടിച്ചവൻ, തന്റെ മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യയായ ഉമയോടു പറഞ്ഞു: 'പൂത്ത നീലനീർമ്മലരുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ഈ ദ്വിജബാലനെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കും.'

ദദാമി ദൃഷ്ടിം മദ്രൂപദര്ശനക്ഷമ ഏഷ വൈ ഏവമുക്ത്വാ ഗണൈര് ദിവ്യൈര് ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ

'എന്റെ രൂപം കാണാൻ കഴിയുന്ന ദർശനം ഞാൻ അവനു നൽകുന്നു.' എന്ന് പറഞ്ഞശേഷം, ദിവ്യഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭഗവാൻ നീലലോഹിതൻ—

ബ്രഹ്മേന്ദ്രവിഷ്ണുരുദ്രാദ്യൈഃ സംവൃതഃ പരമേശ്വരഃ ദദൌ ച ദര്ശനം തസ്മൈ മുനിപുത്രായ ധീമതേ

ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും രുദ്രനും മറ്റുള്ളവരും കൂടെ നിന്നു, പരമേശ്വരൻ ആ മുനിപുത്രനു ദർശനം നൽകി.

സോ ഽപി ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവമ് ആനന്ദാസ്രാവിലേക്ഷണഃ നിപപാത ച ഹൃഷ്ടാത്മാ പാദയോസ്തസ്യ സാദരമ്

മഹാദേവനെ കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു, ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പി, അവൻ ആദരപൂർവം അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു.

പുനര്ഭവാന്യാഃ പാദൌ ച നന്ദിനശ് ച മഹാത്മനഃ സഫലം ജീവിതം മേ ഽദ്യ ബ്രഹ്മാദ്യാംസ്താംസ്തദാഹ സഃ

പിന്നീട് ഭവാനിയുടെയും മഹാത്മാവായ നന്ദിയുടെയും പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി. 'ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതം സഫലമായി,' എന്ന് ബ്രഹ്മാദിമാരോടു പറഞ്ഞു.

രക്ഷാര്ഥമാഗതസ്ത്വദ്യ മമ ബാലേന്ദുഭൂഷണഃ കോ ഽന്യഃ സമോ മയാ ലോകേ ദേവോ വാ ദാനവോ ഽപി വാ

'ഇന്ന്, ചന്ദ്രക്കല അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ എന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി വന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്ത് ദേവന്മാരിലോ ദാനവന്മാരിലോ എന്നെപ്പോലെ ആരുമുണ്ടോ?'

അഥ തസ്മിന്ക്ഷണാദേവ ദദര്ശ ദിവി സംസ്ഥിതമ് പിതരം ഭ്രാതൃഭിഃ സാര്ധം ശാക്തേയസ്തു പരാശരഃ

അപ്പോൾ അതേ സമയത്ത്, ശക്തിയിൽ ഭക്തിയുള്ള പാരാശരൻ ആകാശത്തിൽ തന്റെ പിതാവിനെയും സഹോദരന്മാരെയും കണ്ടു.

സൂര്യമണ്ഡലസംകാശേ വിമാനേ വിശ്വതോമുഖേ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹിതം ദൃഷ്ട്വാ നനാമ ച ജഹര്ഷ ച

സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള, എല്ലാ ദിക്കിലും മുഖം കാണിക്കുന്ന ദിവ്യവിമാനത്തിൽ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പിതാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ വണങ്ങി സന്തോഷിച്ചു.

തദാ വൃഷധ്വജോ ദേവഃ സഭാര്യഃ സഗണേശ്വരഃ വസിഷ്ഠപുത്രം പ്രാഹേദം പുത്രദര്ശനതത്പരമ്

അപ്പോൾ കാളയെ ചിഹ്നമായുള്ള ദേവൻ, ഭാര്യയോടും ഗണന്മാരോടും കൂടെ, തന്റെ മകനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച വസിഷ്ഠപുത്രനോട് പറഞ്ഞു:

ശക്തേ പശ്യ സുതം ബാലമ് ആനന്ദാസ്രാവിലേക്ഷണമ് അദൃശ്യന്തീം ച വിപ്രേന്ദ്ര വസിഷ്ഠം പിതരം തവ

'ശക്തി, സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുള്ള നിന്റെ മകനെയും, മഹാബ്രാഹ്മണനായ നീ, ഇപ്പോഴും ദൃശ്യമാകാത്ത വസിഷ്ഠനെയും നോക്കൂ.'

അരുന്ധതീം മഹാഭാഗാം കല്യാണീം ദേവതോപമാമ് മാതരം പിതരം ചോഭൌ നമസ്കുരു മഹാമതേ

'മഹാഭാഗയായ, മംഗളമായ, ദേവതയെപ്പോലെയുള്ള അരുന്ധതിയെ—നിന്റെ അമ്മയെ—കാണൂ. മഹാമതിയായവനേ, അമ്മയെയും അച്ഛനെയും വണങ്ങൂ.'

തദാ ഹരം പ്രണമ്യാശു ദേവദേവമുമാം തഥാ വസിഷ്ഠം ച തദാ ശ്രേഷ്ഠം ശക്തിര് വൈ ശങ്കരാജ്ഞയാ

അപ്പോൾ ശങ്കരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശക്തി ഹരനെയും ദേവദേവിയായ ഉമയെയും വസിഷ്ഠനെയും വേഗത്തിൽ വണങ്ങി.

മാതരം ച മഹാഭാഗാം കല്യാണീം പതിദേവതാമ് അരുന്ധതീം ജഗന്നാഥനിയോഗാത്പ്രാഹ ശക്തിമാന്

പിന്നീട്, ലോകനാഥന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശക്തൻ മഹാഭാഗ്യവതിയായ, മംഗളമായ, ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്ന അരുന്ധതിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഭോ വത്സ വത്സ വിപ്രേന്ദ്ര പരാശര മഹാദ്യുതേ രക്ഷിതോ ഽഹം ത്വയാ താത ഗര്ഭസ്ഥേന മഹാത്മനാ

'കുഞ്ഞേ, കുഞ്ഞേ, മഹാബ്രാഹ്മണനായ പാരാശരാ, മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, ഞാൻ ഗർഭസ്ഥനായിരുന്നപ്പോൾ നീ എന്നെ സംരക്ഷിച്ചു, പിതാവേ മഹാത്മാവേ.'

അണിമാദിഗുണൈശ്വര്യം മയാ വത്സ പരാശര ലബ്ധമദ്യാനനം ദൃഷ്ടം തവ ബാല മമാജ്ഞയാ

പരാശരാ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ അണിമാദി ശക്തികളിൽ പ്രഭുത്വം നേടിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നിവിടെ, കുഞ്ഞേ, ഞാൻ നിന്റെ മുഖം കണ്ടു സന്തോഷപ്പെട്ടു.

അദൃശ്യന്തീം മഹാഭാഗാം രക്ഷ വത്സ മഹാമതേ അരുന്ധതീം ച പിതരം വസിഷ്ഠം മമ സര്വദാ

മഹാമനസ്സുള്ള വത്സാ, മഹാഭാഗയായ അദൃശ്യയായ അരുന്ധതിയെയും നിന്റെ അച്ഛനായ വസിഷ്ഠനെയും എപ്പോഴും എന്റെ പേരിൽ സംരക്ഷിക്കണം.

അന്വയഃ സകലോ വത്സ മമ സംതാരിതസ്ത്വയാ പുത്രേണ ലോകാഞ്ജയതീത്യ് ഉക്തം സദ്ഭിഃ സദൈവ ഹി

കുഞ്ഞേ, എന്റെ വംശം മുഴുവൻ നീ, എന്റെ മകനായി, രക്ഷിച്ചു. ലോകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവൻ മക്കളുടെ വഴി ആണെന്ന് സദാചാരികൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പറയുന്നു.

ഈപ്സിതം വരയേശാനം ജഗതാം പ്രഭവം പ്രഭുമ് ഗമിഷ്യാമ്യഭിവന്ദ്യേശം ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ ശങ്കരമ്

എനിക്ക് ഇഷ്ടമായ വരമായി ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും അധിപതിയുമായ ഈശ്വരനെ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ ശങ്കരനെ വന്ദിക്കാൻ പോകുന്നു.

ഏവം പുത്രമുപാമന്ത്ര്യ പ്രണമ്യ ച മഹേശ്വരമ് നിരീക്ഷ്യ ഭാര്യാം സദസി ജഗാമ പിതരം വശീ

ഇങ്ങനെ മകനോട് പറഞ്ഞ് മഹേശ്വരനെ നമസ്കരിച്ച്, വശിയായവൻ സഭയിൽ ഭാര്യയെ നോക്കി തന്റെ അച്ഛനോടൊപ്പം പോയി.

ഗതം ദൃഷ്ട്വാഥ പിതരം തദാഭ്യര്ച്യൈവ ശങ്കരമ് തുഷ്ടാവ വാഗ്ഭിര് ഇഷ്ടാഭിഃ ശാക്തേയഃ ശശിഭൂഷണമ്

അച്ഛൻ പോയതറിഞ്ഞ്, ശാക്തേയൻ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചു, ഇഷ്ടമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ചന്ദ്രകിരീടിയായ പ്രഭുവിനെ സ്തുതിച്ചു.

തതസ്തുഷ്ടോ മഹാദേവോ മന്മഥാന്ധകമര്ദനഃ അനുഗൃഹ്യാഥ ശാക്തേയം തത്രൈവാന്തരധീയത

അപ്പോൾ മന്മഥനെയും അന്ധകനെyum സംഹരിക്കുന്ന മഹാദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ ശാക്തേയനെ അനുഗ്രഹിച്ചു അവിടെയേ വെച്ച് അദൃശ്യനായി.

ഗതേ മഹേശ്വരേ സാംബേ പ്രണമ്യ ച മഹേശ്വരമ് ദദാഹ രാക്ഷസാനാം തു കുലം മന്ത്രേണ മന്ത്രവിത്

മഹേശ്വരൻ പോയശേഷം, ശാംഭു മഹേശ്വരനെ നമസ്കരിച്ചു, മന്ത്രജ്ഞനായവൻ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് രാക്ഷസരുടെ വംശം ദഹിപ്പിച്ചു.

തദാഹ പൌത്രം ധര്മജ്ഞോ വസിഷ്ഠോ മുനിഭിര് വൃതഃ അലമ് അത്യന്തകോപേന താത മന്യുമിമം ജഹി

അപ്പോൾ ധർമ്മത്തെ അറിയുന്ന വസിഷ്ഠൻ, മുനിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, തന്റെ മുമ്മക്കനോട് പറഞ്ഞു: "മകൻ, ഈ അത്യന്തം കോപം മതിയാകട്ടെ, ഈ ക്രോധം നിയന്ത്രിക്കണം."

രാക്ഷസാ നാപരാധ്യന്തി പിതുസ് തേ വിഹിതം തഥാ മൂഢാനാമേവ ഭവതി ക്രോധോ ബുദ്ധിമതാം ന ഹി

രാക്ഷസുകൾക്ക് യാതൊരു പാപവും ചെയ്തിട്ടില്ല; ഇത് നിന്റെ അച്ഛൻ നിർണ്ണയിച്ചതാണ്. ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് കോപം വരാറില്ല, അത് മണ്ടന്മാർക്കാണ്.