ലിങ്ഗപുരാണമ്

ജ്ഞാത്വാ ശക്തിസുതസ്യാസ്യ സംകല്പം മുനിപുങ്ഗവഃ വസിഷ്ഠോ ഭഗവാന്പ്രാഹ പൌത്രം ധീമാന് ഘൃണാനിധിഃ

ശക്തിയുടെ മകന്റെ മനസ്സിലെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, മഹാമുനിയായ വസിഷ്ഠൻ, കരുണയും ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞവൻ, തന്റെ പൗത്രനോട് പറഞ്ഞു.

സ്ഥാനേ പൌത്ര മുനിശ്രേഷ്ഠ സംകല്പസ്തവ സുവ്രത തഥാപി ശൃണു ലോകസ്യ ക്ഷയം കര്തും ന ചാര്ഹസി

"മുനിശ്രേഷ്ഠനായ പൗത്രാ, നിന്റെ ഉദ്ദേശം ശരിയാണ്, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവനേ, എങ്കിലും കേൾക്കൂ — ലോകം നശിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല."

രാക്ഷസാനാമഭാവായ കുരു സര്വേശ്വരാര്ചനമ് ത്രൈലോക്യം ശൃണു ശാക്തേയ അപരാധ്യതി കിം തവ

"രാക്ഷസന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സർവ്വേശ്വരനെ ആരാധിക്കൂ. ശാക്തേയ, മൂന്നു ലോകവും നശിച്ചാൽ അതിൽ നിനക്ക് എന്ത് കുറ്റമുണ്ട്?"

തതസ്തസ്യ വസിഷ്ഠസ്യ നിയോഗാച്ഛക്തിനന്ദനഃ രാക്ഷസാനാമഭാവായ മതിം ചക്രേ മഹാമതിഃ

അതിനുശേഷം വസിഷ്ഠന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ശക്തിയുടെ മകൻ രാക്ഷസന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കാൻ മനസ്സുറച്ചു.

അദൃശ്യന്തീം വസിഷ്ഠം ച പ്രണമ്യാരുന്ധതീം തതഃ കൃത്വൈകലിങ്ഗം ക്ഷണികം പാംസുനാ മുനിസന്നിധൌ

അദൃശ്യന്തിക്കും വസിഷ്ഠനും അരുന്ധതിക്കും വന്ദനം ചെയ്ത്, മുനികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പുഴുവളരുന്ന മണലാൽ ഒരു താൽക്കാലിക ലിംഗം നിർമ്മിച്ചു.

സമ്പൂജ്യ ശിവസൂക്തേന ത്ര്യംബകേന ശുഭേന ച ജപ്ത്വാ ത്വരിതരുദ്രം ച ശിവസംകല്പമേവ ച

ശിവസൂക്തവും ത്ര്യമ്പകസ്തോത്രവും ഉച്ചരിച്ച്, ത്വരിതരുദ്രവും ശിവസങ്കല്പവും ജപിച്ച്, അതിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.

നീലരുദ്രം ച ശാക്തേയസ് തഥാ രുദ്രം ച ശോഭനമ് വാമീയം പവമാനം ച പഞ്ചബ്രഹ്മ തഥൈവ ച

ശാക്തേയൻ നീലരുദ്രവും മനോഹരമായ രുദ്രവും വാമീയവും പവമാനവും പഞ്ചബ്രഹ്മവും ജപിച്ചു.

ഹോതാരം ലിങ്ഗസൂക്തം ച അഥര്വശിര ഏവ ച അഷ്ടാങ്ഗമര്ഘ്യം രുദ്രായ ദത്ത്വാഭ്യര്ച്യ യഥാവിധി

ഹോതാരം, ലിംഗസൂക്തം, അഥർവശിരസ് എന്നിവയും അഷ്ടാംഗാർഘ്യവും രുദ്രനു സമർപ്പിച്ച്, യഥാവിധി ആരാധിച്ചു.

ഭഗവന്രക്ഷസാ രുദ്ര ഭക്ഷിതോ രുധിരേണ വൈ പിതാ മമ മഹാതേജാ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ ശങ്കര

"പ്രഭോ രുദ്രാ, എന്റെ മഹാതേജസ്സായ അച്ഛൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം രാക്ഷസനാൽ രക്തത്തോടുകൂടി തിന്നുപോയി, ശങ്കരാ."

ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമി ഭഗവന് പിതരം ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ ഏവം വിജ്ഞാപയാംല്ലിങ്ഗം പ്രണിപത്യ മുഹുര്മുഹുഃ

"പ്രഭോ, അച്ഛനെയും സഹോദരന്മാരെയും ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു," എന്ന് പറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും ലിംഗത്തിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു അപേക്ഷിച്ചു.

ഹാ രുദ്ര രുദ്ര രുദ്രേതി രുരോദ നിപപാത ച തം ദൃഷ്ട്വാ ഭഗവാന്രുദ്രോ ദേവീമാഹ ച ശങ്കരഃ

"ഹാ രുദ്രാ, രുദ്രാ, രുദ്രാ!" എന്ന് വിളിച്ചു കരഞ്ഞ് നിലത്ത് വീണു. അവനെ കണ്ട ശങ്കരനായ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

പശ്യ ബാലം മഹാഭാഗേ ബാഷ്പപര്യാകുലേക്ഷണമ് മമാനുസ്മരണേ യുക്തം മദാരാധനതത്പരമ്

മഹാഭാഗേ, ഈ ബാലനെ നോക്കൂ. അവന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൻ എന്നെ ഓർത്ത്, എന്റെ ആരാധനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.

സാ ച ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവീ പരാശരമനിന്ദിതാ ദുഃഖാത് സംക്ലിന്നസര്വാങ്ഗമ് അസ്രാകുലവിലോചനമ്

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, പാരാശര എന്ന അപരിഹാര്യയായ മഹാദേവി, ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി, ശരീരം മുഴുവൻ ക്ഷീണിച്ച്, കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീരാൽ നിറഞ്ഞു.

ലിങ്ഗാര്ചനവിധൌ സക്തം ഹര രുദ്രേതി വാദിനമ് പ്രാഹ ഭര്താരമീശാനം ശങ്കരം ജഗതാമുമാ

ലിംഗാരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ട് 'ഹരാ, രുദ്രാ' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ബാലനെ കണ്ട ഉമാദേവി, ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു.

ഈപ്സിതം യച്ഛ സകലം പ്രസീദ പരമേശ്വര നിശമ്യ വചനം തസ്യാഃ ശങ്കരഃ പരമേശ്വരഃ

അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ദയവായി നൽകണം, പരമേശ്വരാ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശങ്കരൻ, പരമേശ്വരൻ—

ഭാര്യാമാര്യാമുമാം പ്രാഹ തതോ ഹാലാഹലാശനഃ രക്ഷാമ്യേനം ദ്വിജം ബാലം ഫുല്ലേന്ദീവരലോചനമ്

വിഷം കുടിച്ചവൻ, തന്റെ മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യയായ ഉമയോടു പറഞ്ഞു: 'പൂത്ത നീലനീർമ്മലരുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ഈ ദ്വിജബാലനെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കും.'

ദദാമി ദൃഷ്ടിം മദ്രൂപദര്ശനക്ഷമ ഏഷ വൈ ഏവമുക്ത്വാ ഗണൈര് ദിവ്യൈര് ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ

'എന്റെ രൂപം കാണാൻ കഴിയുന്ന ദർശനം ഞാൻ അവനു നൽകുന്നു.' എന്ന് പറഞ്ഞശേഷം, ദിവ്യഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭഗവാൻ നീലലോഹിതൻ—

ബ്രഹ്മേന്ദ്രവിഷ്ണുരുദ്രാദ്യൈഃ സംവൃതഃ പരമേശ്വരഃ ദദൌ ച ദര്ശനം തസ്മൈ മുനിപുത്രായ ധീമതേ

ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും രുദ്രനും മറ്റുള്ളവരും കൂടെ നിന്നു, പരമേശ്വരൻ ആ മുനിപുത്രനു ദർശനം നൽകി.

സോ ഽപി ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവമ് ആനന്ദാസ്രാവിലേക്ഷണഃ നിപപാത ച ഹൃഷ്ടാത്മാ പാദയോസ്തസ്യ സാദരമ്

മഹാദേവനെ കണ്ടപ്പോൾ, സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു, ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പി, അവൻ ആദരപൂർവം അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു.

പുനര്ഭവാന്യാഃ പാദൌ ച നന്ദിനശ് ച മഹാത്മനഃ സഫലം ജീവിതം മേ ഽദ്യ ബ്രഹ്മാദ്യാംസ്താംസ്തദാഹ സഃ

പിന്നീട് ഭവാനിയുടെയും മഹാത്മാവായ നന്ദിയുടെയും പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി. 'ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതം സഫലമായി,' എന്ന് ബ്രഹ്മാദിമാരോടു പറഞ്ഞു.

രക്ഷാര്ഥമാഗതസ്ത്വദ്യ മമ ബാലേന്ദുഭൂഷണഃ കോ ഽന്യഃ സമോ മയാ ലോകേ ദേവോ വാ ദാനവോ ഽപി വാ

'ഇന്ന്, ചന്ദ്രക്കല അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ എന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി വന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്ത് ദേവന്മാരിലോ ദാനവന്മാരിലോ എന്നെപ്പോലെ ആരുമുണ്ടോ?'

അഥ തസ്മിന്ക്ഷണാദേവ ദദര്ശ ദിവി സംസ്ഥിതമ് പിതരം ഭ്രാതൃഭിഃ സാര്ധം ശാക്തേയസ്തു പരാശരഃ

അപ്പോൾ അതേ സമയത്ത്, ശക്തിയിൽ ഭക്തിയുള്ള പാരാശരൻ ആകാശത്തിൽ തന്റെ പിതാവിനെയും സഹോദരന്മാരെയും കണ്ടു.

സൂര്യമണ്ഡലസംകാശേ വിമാനേ വിശ്വതോമുഖേ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹിതം ദൃഷ്ട്വാ നനാമ ച ജഹര്ഷ ച

സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള, എല്ലാ ദിക്കിലും മുഖം കാണിക്കുന്ന ദിവ്യവിമാനത്തിൽ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പിതാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ വണങ്ങി സന്തോഷിച്ചു.

തദാ വൃഷധ്വജോ ദേവഃ സഭാര്യഃ സഗണേശ്വരഃ വസിഷ്ഠപുത്രം പ്രാഹേദം പുത്രദര്ശനതത്പരമ്

അപ്പോൾ കാളയെ ചിഹ്നമായുള്ള ദേവൻ, ഭാര്യയോടും ഗണന്മാരോടും കൂടെ, തന്റെ മകനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച വസിഷ്ഠപുത്രനോട് പറഞ്ഞു:

ശക്തേ പശ്യ സുതം ബാലമ് ആനന്ദാസ്രാവിലേക്ഷണമ് അദൃശ്യന്തീം ച വിപ്രേന്ദ്ര വസിഷ്ഠം പിതരം തവ

'ശക്തി, സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുള്ള നിന്റെ മകനെയും, മഹാബ്രാഹ്മണനായ നീ, ഇപ്പോഴും ദൃശ്യമാകാത്ത വസിഷ്ഠനെയും നോക്കൂ.'

അരുന്ധതീം മഹാഭാഗാം കല്യാണീം ദേവതോപമാമ് മാതരം പിതരം ചോഭൌ നമസ്കുരു മഹാമതേ

'മഹാഭാഗയായ, മംഗളമായ, ദേവതയെപ്പോലെയുള്ള അരുന്ധതിയെ—നിന്റെ അമ്മയെ—കാണൂ. മഹാമതിയായവനേ, അമ്മയെയും അച്ഛനെയും വണങ്ങൂ.'

തദാ ഹരം പ്രണമ്യാശു ദേവദേവമുമാം തഥാ വസിഷ്ഠം ച തദാ ശ്രേഷ്ഠം ശക്തിര് വൈ ശങ്കരാജ്ഞയാ

അപ്പോൾ ശങ്കരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശക്തി ഹരനെയും ദേവദേവിയായ ഉമയെയും വസിഷ്ഠനെയും വേഗത്തിൽ വണങ്ങി.

മാതരം ച മഹാഭാഗാം കല്യാണീം പതിദേവതാമ് അരുന്ധതീം ജഗന്നാഥനിയോഗാത്പ്രാഹ ശക്തിമാന്

പിന്നീട്, ലോകനാഥന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശക്തൻ മഹാഭാഗ്യവതിയായ, മംഗളമായ, ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്ന അരുന്ധതിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഭോ വത്സ വത്സ വിപ്രേന്ദ്ര പരാശര മഹാദ്യുതേ രക്ഷിതോ ഽഹം ത്വയാ താത ഗര്ഭസ്ഥേന മഹാത്മനാ

'കുഞ്ഞേ, കുഞ്ഞേ, മഹാബ്രാഹ്മണനായ പാരാശരാ, മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, ഞാൻ ഗർഭസ്ഥനായിരുന്നപ്പോൾ നീ എന്നെ സംരക്ഷിച്ചു, പിതാവേ മഹാത്മാവേ.'