ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ പൂര്വേ ബ്രഹ്മണാ യേ ഽഭിഷേചിതാഃ തേ ഹ്യേതേ ചാഭിഷിച്യന്തേ മനവശ് ച ഭവന്തി തേ

സ്വായംഭുവ കാലഘട്ടത്തിൽ ബ്രഹ്മാവു നിയമിച്ചവരും, ഇവരും, വീണ്ടും നിയമിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ മനുക്കളായി മാറുന്നു.

മന്വന്തരേഷ്വതീതേഷു ഗതാ ഹ്യേതേഷു പാര്ഥിവാഃ ഏവമന്യേ ഽഭിഷിച്യന്തേ പ്രാപ്തേ മന്വന്തരേ തതഃ

മുന്‍പ് കഴിഞ്ഞ മന്വന്തരങ്ങളിൽ രാജാക്കന്മാർ പോയശേഷം, പുതിയ മന്വന്തരം വന്നപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ ഭരണാധികാരികളായി നിയമിക്കപ്പെടുന്നു.

അതീതാനാഗതാഃ സര്വേ നൃപാ മന്വന്തരേ സ്മൃതാഃ ഏതാനുത്പാദ്യ പുത്രാംസ്തു പ്രജാസംതാനകാരണാത്

കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാരും, സന്തതിയെ നിലനിർത്താൻ മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചശേഷം ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

കശ്യപോ ഗോത്രകാമസ്തു ചചാര സ പുനസ്തപഃ പുത്രോ ഗോത്രകരോ മഹ്യം ഭവതാദ് ഇതി ചിന്തയന്

ഗോത്രം ഉണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ കശ്യപൻ വീണ്ടും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. 'എന്റെ ഗോത്രം നിലനിർത്തുന്ന ഒരു മകൻ എനിക്കു ജനിക്കണം' എന്ന് ആലോചിച്ചു.

തസ്യൈവം ധ്യായമാനസ്യ കശ്യപസ്യ മഹാത്മനഃ ബ്രഹ്മയോഗാത്സുതൌ പശ്ചാത് പ്രാദുര്ഭൂതൌ മഹൌജസൌ

അങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മഹാത്മാവായ കശ്യപനു, ബ്രഹ്മയോഗത്തിന്റെ ഫലമായി, വലിയ തേജസ്സുള്ള രണ്ടു മക്കൾ പിന്നീട് ജനിച്ചു.

വത്സരശ്ചാസിതശ്ചൈവ താവുഭൌ ബ്രഹ്മവാദിനൌ വത്സരാന്നൈധ്രുവോ ജജ്ഞേ രൈഭ്യശ് ച സുമഹായശാഃ

വത്സരനും അസിതനും രണ്ടുപേരും ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വത്സരനിൽ നിന്ന് നൈധ്രുവൻ ജനിച്ചു. രൈഭ്യൻ മഹത്തായ പ്രശസ്തിയുള്ളവനായിരുന്നു.

രൈഭ്യസ്യ രൈഭ്യാ വിജ്ഞേയാ നൈധ്രുവസ്യ വദാമി വഃ ച്യവനസ്യ തു കന്യായാം സുമേധാഃ സമപദ്യത

രൈഭ്യന്റെ സന്തതികളെ രൈഭ്യർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നൈധ്രുവന്റെ വംശത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു. ച്യവനന്റെ മകളിൽ നിന്ന് സുമേധൻ ജനിച്ചു.

നൈധ്രുവസ്യ തു സാ പത്നീ മാതാ വൈ കുണ്ഡപായിനാമ് അസിതസ്യൈകപര്ണായാം ബ്രഹ്മിഷ്ഠഃ സമപദ്യത

അവൾ നൈധ്രുവന്റെ ഭാര്യയും കുണ്ഡപായിന്മാരുടെ അമ്മയുമായിരുന്നു. അസിതനും ഏകപർണയും ചേർന്ന് വലിയ ജ്ഞാനമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ജനിച്ചു.

ശാണ്ഡില്യാനാം വരഃ ശ്രീമാന് ദേവലഃ സുമഹാതപാഃ ശാണ്ഡില്യാ നൈധ്രുവാ രൈഭ്യാസ് ത്രയഃ പക്ഷാസ്തു കാശ്യപാഃ

ശാണ്ഡില്യരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും മഹത്തായ തപസ്സുകാരനുമായ ദേവളൻ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. ശാണ്ഡില്യർ, നൈധ്രുവർ, രൈഭ്യർ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ശാഖകളും, കാശ്യപർ മറ്റൊരു ശാഖയുമാണ്.

നവ പ്രകൃതയോ ദേവാഃ പുലസ്ത്യസ്യ വദാമി വഃ ചതുര്യുഗേ ഹ്യതിക്രാന്തേ മനോരേകാദശേ പ്രഭോഃ

പുലസ്ത്യന്റെ ഒമ്പത് ദൈവിക സ്വഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു. നാലു യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പതിനൊന്നാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലത്ത്,

അര്ധാവശിഷ്ടേ തസ്മിംസ്തു ദ്വാപരേ സമ്പ്രവര്തിതേ മാനവസ്യ നരിഷ്യന്തഃ പുത്ര ആസീദ് ദമഃ കില

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ പാതി ശേഷിക്കുമ്പോൾ, ദ്വാപരയുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, മാനവന്മാർക്ക് ദമ എന്നൊരു മകൻ ഉണ്ടായി.

ദമസ്യ തസ്യ ദായാദസ് തൃണബിന്ദുരിതി സ്മൃതഃ ത്രേതായുഗമുഖേ രാജാ തൃതീയേ സംബഭൂവ ഹ

ദമയുടെ വംശാവലി തൃണബിന്ദു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. മൂന്നാമത്തെ ത്രേതായുഗം തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ രാജാവായി.

തസ്യ കന്യാ ത്വിലവിലാ രൂപേണാപ്രതിമാഭവത് പുലസ്ത്യായ സ രാജര്ഷിസ് താം കന്യാം പ്രത്യപാദയത്

അവന്റെ മകൾ ഇലവിലാ സൗന്ദര്യത്തിൽ തുല്യരില്ലാത്തവളായിരുന്നു. ആ രാജർഷി അവളെ പുലസ്ത്യന് നൽകി.

ഋഷിര് ഐരവിലോ യസ്യാം വിശ്രവാഃ സമപദ്യത തസ്യ പത്ന്യശ്ചതസ്രസ്തു പൌലസ്ത്യകുലവര്ധനാഃ

ഇലവിലയിൽ നിന്ന് ഐരാവിലൻ എന്ന ഋഷിയും, വിശ്രവസും ജനിച്ചു. വിശ്രവസിന് നാലു ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ പൗലസ്ത്യ വംശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

ബൃഹസ്പതേഃ ശുഭാ കന്യാ നാമ്നാ വൈ ദേവവര്ണിനീ പുഷ്പോത്കടാ ബലാകാ ച സുതേ മാല്യവതഃ സ്മൃതേഃ

ബൃഹസ്പതിയുടെ പുണ്യവതിയായ മകൾ ദേവവർണിനി, പൂഷ്പോത്കട, ബാലാക, മാല്യവതിന്റെ മകൾ എന്നിങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

കൈകസീ മാലിനഃ കന്യാ താസാം വൈ ശൃണുത പ്രജാഃ ജ്യേഷ്ഠം വൈശ്രവണം തസ്മാത് സുഷുവേ ദേവവര്ണിനീ

കൈകസി മാലിനിന്റെ മകളാണ്. അവരുടെ സന്തതികളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ദേവവർണിനി വൈശ്രവണനെ, മൂത്തവനെ, പ്രസവിച്ചു.

കൈകസീ ചാപ്യജനയദ് രാവണം രാക്ഷസാധിപമ് കുമ്ഭകര്ണം ശൂര്പണഖാം ധീമന്തം ച വിഭീഷണമ്

കൈകസി രാക്ഷസാധിപനായ രാവണനെയും, കുംഭകർണനെയും, ശൂർപണഖയെയും, ധീരനായ വിഭീഷണനെയും പ്രസവിച്ചു.

പുഷ്പോത്കടാ ഹ്യജനയത് പുത്രാംസ്തസ്മാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ മഹോദരം പ്രഹസ്തം ച മഹാപാര്ശ്വം ഖരം തഥാ

പൂഷ്പോത്കട മകന്മാരെ പ്രസവിച്ചു: മഹോദരൻ, പ്രഹസ്തൻ, മഹാപാർശ്വൻ, ഖരൻ എന്നിവരാണ് അവരിൽ പ്രധാനങ്ങൾ.

കുമ്ഭീനസീം തഥാ കന്യാം ബലായാഃ ശൃണുത പ്രജാഃ ത്രിശിരാ ദൂഷണശ്ചൈവ വിദ്യുജ്ജിഹ്വശ് ച രാക്ഷസഃ

ബാലയുടെ മകളിൽ കുംഭീനസി പ്രസിദ്ധയാണ്. അവളുടെ സന്തതികളിൽ ത്രിശിരാസ്, ദൂഷണൻ, വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ എന്ന രാക്ഷസൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കന്യാ വൈ മാലികാ ചാപി ബലായാഃ പ്രസവഃ സ്മൃതഃ ഇത്യേതേ ക്രൂരകര്മാണഃ പൌലസ്ത്യാ രാക്ഷസാ നവ

മാലികയും ബാലയുടെ മകളായി ജനിച്ചു. ഇവരാണ് പൗലസ്ത്യ വംശത്തിൽ ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്ത ഒമ്പത് രാക്ഷസർ.

വിഭീഷണോ ഽതിശുദ്ധാത്മാ ധര്മജ്ഞഃ പരികീര്തിതഃ പുലസ്ത്യസ്യ മൃഗാഃ പുത്രാഃ സര്വേ വ്യാഘ്രാശ് ച ദംഷ്ട്രിണഃ

വിഭീഷണൻ അത്യന്തം ശുദ്ധഹൃദയനും ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. പുലസ്ത്യന്റെ മക്കൾ മൃഗങ്ങളായും, പല്ലുള്ള വ്യാഘ്രങ്ങളായും ജനിച്ചു.

ഭൂതാഃ പിശാചാഃ സര്പാശ് ച സൂകരാ ഹസ്തിനസ് തഥാ വാനരാഃ കിംനരാശ്ചൈവ യേ ച കിംപുരുഷാസ് തഥാ

ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, പന്നികൾ, ആനകൾ, കുരങ്ങുകൾ, കിന്നരന്മാർ, കിംപുരുഷന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അനപത്യഃ ക്രതുസ്തസ്മിന് സ്മൃതോ വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ അത്രേഃ പത്ന്യോ ദശൈവാസന് സുംദര്യശ് ച പതിവ്രതാഃ

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ ക്രതു സന്താനരഹിതനായിരുന്നു എന്ന് ഓർമ്മിക്കുന്നു. അത്രിക്ക് പത്ത് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ എല്ലാവരും സുന്ദരികളും ഭർത്താവിനോട് വിശ്വസ്തരുമായി ജീവിച്ചു.

ഭദ്രാശ്വസ്യ ഘൃതാച്യാം വൈ ദശാപ്സരസി സൂനവഃ ഭദ്രാഭദ്രാ ച ജലദാ മന്ദാ നന്ദാ തഥൈവ ച

ഘൃതാചി എന്ന ദശാംഗനയിൽ നിന്ന് ഭദ്രാശ്വന് ഭദ്ര, അഭദ്ര, ജലദ, മന്ദ, നന്ദ എന്നിങ്ങനെ മക്കളുണ്ടായി.

ബലാബലാ ച വിപ്രേന്ദ്രാ യാ ച ഗോപാബലാ സ്മൃതാ തഥാ താമരസാ ചൈവ വരക്രീഡാ ച വൈ ദശ

ബല, അബല, ഗോപാബല, താമരസ, വരക്രീഡ എന്നിങ്ങനെ പത്ത് പെൺമക്കളും ഉണ്ടായിരിന്നു.

ആത്രേയവംശപ്രഭവാസ് താസാം ഭര്താ പ്രഭാകരഃ സ്വര്ഭാനുപിഹിതേ സൂര്യേ പതിതേ ഽസ്മിന്ദിവോ മഹീമ്

അത്രി വംശത്തിൽ ജനിച്ചവരുടെ ഭർത്താവായിരുന്ന പ്രഭാകരൻ. സ്വർഭാനു സൂര്യനെ മറച്ചു, സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്കു വീണപ്പോൾ,

തമോ ഽഭിഭൂതേ ലോകേ ഽസ്മിന് പ്രഭാ യേന പ്രവര്തിതാ സ്വസ്ത്യസ്തു ഹി തവേത്യുക്തേ പതന്നിഹ ദിവാകരഃ

ലോകം ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രഭാകരൻ പ്രകാശം പടർത്തി. 'നിനക്കു ശുഭം സംഭവിക്കട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ സൂര്യൻ ഇവിടെ വീണു.

ബ്രഹ്മര്ഷേര്വചനാത്തസ്യ പപാത ന വിഭുര്ദിവഃ തതഃ പ്രഭാകരേത്യുക്തഃ പ്രഭുരത്രിര്മഹര്ഷിഭിഃ

ബ്രഹ്മർഷിയുടെ വചനം കേട്ടതോടെ, ആ പ്രകാശവാൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണില്ല. അതുകൊണ്ടു മഹർഷിമാർ അവനെ പ്രഭാകരൻ എന്നു വിളിച്ചു.

ഭദ്രായാം ജനയാമാസ സോമം പുത്രം യശസ്വിനമ് സ താസു ജനയാമാസ പുനഃ പുത്രാംസ്തപോധനഃ

ഭദ്രയിൽ പ്രഭാകരൻ യശസ്സുള്ള സോമനെ ജനിപ്പിച്ചു. ആ തപസ്സുകാരൻ മറ്റുള്ളവരിൽ വീണ്ടും മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു.