തപസാരാധ്യ ദേവേശം പുരാ ലബ്ധം ഹി ശങ്കരാത് വാസുദേവേതി യോ നിത്യം പ്രണവേന സമന്വിതമ്
പണ്ടു, കഠിനതപസ്സിലൂടെ ദേവനാഥനെ ആരാധിച്ച്, ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ഇതു ലഭിച്ചു: 'വാസുദേവ' എന്ന നാമം പ്രണവത്തോടൊപ്പം എപ്പോഴും ജപിക്കുന്നവൻ—
നമസ്കാരസമായുക്തം ഭഗവച്ഛബ്ദസംയുതമ് ജപേദേവം ഹി യോ വിദ്വാന് ധ്രുവം സ്ഥാനം പ്രപദ്യതേ
നമസ്കാരവും 'ഭഗവാൻ' എന്ന ശബ്ദവും ചേർത്ത് ഭക്തിപൂർവ്വം ജപിക്കുന്ന ജ്ഞാനി ധ്രുവന്റെ സ്ഥിരമായ സ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കും.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ് ച പരമര്ഷയഃ മാത്രാ സഹ ധ്രുവം സര്വേ തസ്മിന് സ്ഥാനേ ന്യവേശയന്
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും അവരുടെ അമ്മമാരോടൊപ്പം ആ സ്ഥലത്ത് ഉറപ്പോടെ താമസിച്ചു.
വിഷ്ണോരാജ്ഞാം പുരസ്കൃത്യ ജ്യോതിഷാം സ്ഥാനമാപ്തവാന് ഏവം ധ്രുവോ മഹാതേജാ ദ്വാദശാക്ഷരവിദ്യയാ
വിഷ്ണുവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം മഹാതേജസ്സുള്ള ധ്രുവൻ പന്ത്രണ്ടക്ഷര മന്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സ്ഥാനം നേടി.
അവാപ മഹതീം സിദ്ധിമ് ഏതത്തേ കഥിതം മയാ
അവൻ വലിയ സിദ്ധി നേടി; ഇതാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.
തസ്മാദ്യോ വാസുദേവായ പ്രണാമം കുരുതേ നരഃ സ യാതി ധ്രുവസാലോക്യം ധ്രുവത്വം തസ്യ തത്തഥാ
അതിനാൽ വാസുദേവനോട് നമസ്കരിക്കുന്ന ആരും ധ്രുവന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും; അവന്റെ സ്ഥിരതയും ധ്രുവനുപോലെയാകും.
ദേവാനാം ദാനവാനാം ച ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ് ഉത്പത്തിം ബ്രൂഹി സൂതാദ്യ യഥാക്രമമനുത്തമമ്
ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും പാമ്പുകളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ഉത്ഭവം എങ്ങനെ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ പറയൂ, സൂതാ.
സംകല്പാദ്ദര്ശനാത്സ്പര്ശാത് പൂര്വേഷാം സൃഷ്ടിരുച്യതേ ദക്ഷാത്പ്രാചേതസാദൂര്ധ്വം സൃഷ്ടിര്മൈഥുനസംഭവാ
മുന്പ് സൃഷ്ടി ചിന്തയിലും ദർശനത്തിലും സ്പർശത്തിലും നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്; പ്രചേതസിന്റെ മകനായ ദക്ഷൻ ശേഷം, സൃഷ്ടി ലൈംഗിക സംയോജനത്തിലൂടെ നടന്നു.
യദാ തു സൃജതസ്തസ്യ ദേവര്ഷിഗണപന്നഗാന് ന വൃദ്ധിമഗമല്ലോകസ് തദാ മൈഥുനയോഗതഃ
ദേവന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും പാമ്പുകളെയും സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ലോകങ്ങൾ വളരുന്നില്ലായിരുന്നു; അപ്പോൾ ലൈംഗിക സംയോജനത്തിലൂടെ വളർച്ച ഉണ്ടായി.
ദക്ഷഃ പുത്രസഹസ്രാണി പഞ്ച സൂത്യാമജീജനത് താംസ്തു ദൃഷ്ട്വാ മഹാഭാഗാന് സിസൃക്ഷുര്വിവിധാഃ പ്രജാഃ
ദക്ഷൻ ജനനത്തിലൂടെ അഞ്ചായിരം പുത്രന്മാരെ ഉണ്ടാക്കി; അവരെ കണ്ടു, പലതരം ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, ദക്ഷൻ ഭാഗ്യവാൻ ആയിരുന്നു.
നാരദഃ പ്രാഹ ഹര്യശ്വാന് ദക്ഷപുത്രാന് സമാഗതാന് ഭുവഃ പ്രമാണം സര്വം തു ജ്ഞാത്വോര്ധ്വമധ ഏവ ച
ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാരായ ഹര്യശ്വന്മാരെ നാരദൻ ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: 'ഭൂമിയുടെ അളവ് മുഴുവനും, മേലും കീഴും, മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം—'
തതഃ സൃഷ്ടിം വിശേഷേണ കുരുധ്വം മുനിസത്തമാഃ തേ തു തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രയാതാഃ സര്വതോദിശമ്
'അപ്പോൾ, മഹർഷിമാരേ, നിങ്ങൾ വിശദമായി സൃഷ്ടി നടത്തൂ.' ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവർ എല്ലാദിശയിലേക്കും പോയി.
അദ്യാപി ന നിവര്തന്തേ സമുദ്രാദിവ സിന്ധവഃ ഹര്യശ്വേഷു ച നഷ്ടേഷു പുനര്ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ
ഇന്നും അവർ തിരികെ വരുന്നില്ല, നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ; ഹര്യശ്വന്മാർ ഇല്ലാതായപ്പോൾ, ജീവികളുടെ പ്രഭുവായ ദക്ഷൻ വീണ്ടും—
സൂത്യാമേവ ച പുത്രാണാം സഹസ്രമസൃജത്പ്രഭുഃ ശബലാ നാമ തേ വിപ്രാഃ സമേതാഃ സൃഷ്ടിഹേതവഃ
അവൻ വീണ്ടും ജനനത്തിലൂടെ ആയിരം പുത്രന്മാരെ ഉണ്ടാക്കി; അവർ ശബലന്മാർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, മഹർഷിമാരേ, സൃഷ്ടിക്കാനായി ഒന്നിച്ചവരാണ്.
നാരദോ ഽനുഗതാന്പ്രാഹ പുനസ്താന്സൂര്യവര്ചസഃ ഭുവഃ പ്രമാണം സര്വം തു ജ്ഞാത്വാ ഭ്രാതൄന് പുനഃ പുനഃ
സൂര്യപ്രഭയുള്ള ആ ശബലന്മാരോട് നാരദൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഭൂമിയുടെ അളവ് മുഴുവനും മനസ്സിലാക്കി, നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിക്കൂ.'
ആഗത്യ വാഥ സൃഷ്ടിം വൈ കരിഷ്യഥ വിശേഷതഃ തേ ഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ ജഗ്മുര്ഭ്രാതൃഗതിം തഥാ
'നിങ്ങൾ വന്നശേഷം, നിങ്ങൾ വിശദമായി സൃഷ്ടി നടത്തും.' അവർയും അതേ വഴിയിൽ, സഹോദരന്മാർ പോയതുപോലെ, പോയി.
തതസ്തേഷ്വപി നഷ്ടേഷു ഷഷ്ടികന്യാഃ പ്രജാപതിഃ വൈരിണ്യാം ജനയാമാസ ദക്ഷഃ പ്രാചേതസസ്തദാ
അവരും ഇല്ലാതായപ്പോൾ, പ്രചേതസിന്റെ മകനായ പ്രജാപതി ദക്ഷൻ, വൈരിണിയിൽ അറുപത് പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
പ്രാദാത്സ ദശകം ധര്മേ കശ്യപായ ത്രയോദശ വിംശത്സപ്ത ച സോമായ ചതസ്രോ ഽരിഷ്ടനേമയേ
അവരിൽ പത്ത് ധർമ്മനു, പതിമൂന്ന് കശ്യപനു, ഇരുപത്തേഴു സോമനു, നാലു അരിഷ്ടനേമിക്ക് നൽകി.
ദ്വേ ചൈവ ഭൃഗുപുത്രായ ദ്വേ കൃശാശ്വായ ധീമതേ ദ്വേ ചൈവാങ്ഗിരസേ തദ്വത് താസാം നാമാനി വിസ്തരാത്
രണ്ട് ഭൃഗുപുത്രനു, രണ്ട് ബുദ്ധിമാനായ കൃശാശ്വനു, രണ്ട് അങ്ങിരസിനും അങ്ങനെ തന്നു; അവരുടെ പേരുകൾ വിശദമായി പറയുന്നു.
ശൃണുധ്വം ദേവമാതൄണാം പ്രജാവിസ്താരമാദിതഃ മരുത്വതീ വസൂര് യാമിര് ലമ്ബാ ഭാനുരരുന്ധതീ
ദേവമാതാക്കളുടെ സന്തതിയുടെ വ്യാപ്തി ആദ്യം മുതൽ കേൾക്കൂ: മരുത്വതീ, വസൂ, യാമി, ലംബാ, ഭാനു, അരുന്ധതി.
സംകല്പാ ച മുഹൂര്താ ച സാധ്യാ വിശ്വാ ച ഭാമിനീ ധര്മപത്ന്യഃ സമാഖ്യാതാസ് താസാം പുത്രാന്വദാമി വഃ
സംകല്പ, മുഹൂർത്ത, സാദ്ധ്യ, വിശ്വ, ഭാമിനി എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ധർമ്മന്റെ ഭാര്യമാരാണ്. അവരുടെ മക്കളെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും.
വിശ്വേദേവാസ്തു വിശ്വായാഃ സാധ്യാ സാധ്യാനജീജനത് മരുത്വത്യാം മരുത്വന്തോ വസോസ്തു വസവസ് തഥാ
വിശ്വയുടെ മക്കൾ വിശ്വദേവന്മാർ ആണ്; സാദ്ധ്യയുടെ മക്കൾ സാദ്ധ്യർ; മരുത്വതിയുടെ മക്കൾ മരുതുകൾ; വസുവിന്റെ മക്കൾ വസുക്കൾ ആണ്.
ഭാനോസ്തു ഭാനവഃ പ്രോക്താ മുഹൂര്തായാ മുഹൂര്തകാഃ ലമ്ബായാ ഘോഷനാമാനോ നാഗവീഥിസ്തു യാമിജഃ
ഭാനുവിന്റെ മക്കൾ ഭാനവന്മാർ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; മുഹൂർത്തയുടെ മക്കൾ മുഹൂർത്തകർ; ലംബയുടെ മകൻ ഘോഷനാമനാണ്; നാഗവീതിയുടെ മകൻ യാമിജൻ ആണ്.
സംകല്പായാസ്തു സംകല്പോ വസുസര്ഗം വദാമി വഃ ജ്യോതിഷ്മന്തസ്തു യേ ദേവാ വ്യാപകാഃ സര്വതോദിശമ്
സംകല്പയുടെ മകൻ സംകല്പൻ ആണ്. ഇനി ഞാൻ വസുക്കളുടെ ഉത്ഭവം നിങ്ങളോട് പറയും. പ്രകാശമുള്ള ദേവന്മാർ, എല്ലാ ദിശകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവർ, വസുക്കളാണ്.
വസവസ്തേ സമാഖ്യാതാഃ സര്വഭൂതഹിതൈഷിണഃ ആപോ ധ്രുവശ് ച സോമശ് ച ധരശ്ചൈവാനിലോ ഽനലഃ
വസുക്കൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭലത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. അവർ: ആപ, ധ്രുവ, സോമ, ധര, അനിലൻ, അനലൻ എന്നിങ്ങനെ.
പ്രത്യൂഷശ് ച പ്രഭാസശ് ച വസവോ ഽഷ്ടൌ പ്രകീര്തിതാഃ അജൈകപാദ് അഹിര്ബുധ്ന്യോ വിരൂപാക്ഷഃ സഭൈരവഃ
പ്രത്യൂഷൻ, പ്രഭാസൻ എന്നിവരും ചേർന്ന് എട്ട് വസുക്കൾ ആയി അറിയപ്പെടുന്നു. അജൈകപാദ്, അഹിർബുധ്ന്യൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, സഭൈരവൻ,
ഹരശ് ച ബഹുരൂപശ് ച ത്ര്യംബകശ് ച സുരേശ്വരഃ സാവിത്രശ് ച ജയന്തശ് ച പിനാകീ ചാപരാജിതഃ
ഹരൻ, ബഹുരൂപൻ, ത്രയമ്പകൻ, സുരേശ്വരൻ, സാവിത്രൻ, ജയന്തൻ, പിനാകി, അപരാജിതൻ,
ഏതേ രുദ്രാഃ സമാഖ്യാതാ ഏകാദശ ഗണേശ്വരാഃ കശ്യപസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി പത്നീഭ്യഃ പുത്രപൌത്രകമ്
ഇവരൊക്കെയും പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ, ഗണങ്ങളുടെ നാഥന്മാർ ആകുന്നു. ഇനി ഞാൻ കശ്യപന്റെ ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ച മക്കളെയും മക്കളുടെ മക്കളെയും നിങ്ങളോട് പറയും.
അദിതിശ് ച ദിതിശ്ചൈവ അരിഷ്ടാ സുരസാ മുനിഃ സുരഭിര് വിനതാ താമ്രാ തദ്വത് ക്രോധവശാ ഇലാ
അദിതി, ദിതി, അരിഷ്ട, സുരസ, മുനി, സുരഭി, വിനത, താമ്ര, ക്രോധവശ, ഇലാ,
കദ്രൂസ്ത്വിഷാ ദനുസ്തദ്വത് താസാം പുത്രാന്വദാമി വഃ തുഷിതാ നാമ യേ ദേവാശ് ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ മനോഃ
കദ്രു, ത്വിഷ, ദനു എന്നിവരും. ഇവരുടെ മക്കളെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും. ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ തുഷിതദേവന്മാർ ജനിച്ചു.