ലിങ്ഗപുരാണമ്

വിശാഖാസു സമുത്പന്നോ ഗ്രഹാണാം പ്രഥമോ ഗ്രഹഃ ത്വിഷിമാന് ധര്മപുത്രസ്തു സോമോ ദേവോ വസുസ്തു സഃ

വിശാഖയിൽ ജനിച്ച ആദ്യഗ്രഹം, പ്രകാശമുള്ളതും ധർമ്മപുത്രനുമാണ്. സോമദേവൻ വസുവാണ്.

ശീതരശ്മിഃ സമുത്പന്നഃ കൃത്തികാസു നിശാകരഃ ഷോഡശാര്ചിര്ഭൃഗോഃ പുത്രഃ ശുക്രഃ സൂര്യാദനന്തരമ്

തണുത്ത കിരണങ്ങളുള്ള, രാത്രിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ കൃതികയിൽ ജനിച്ചു. പതിനാറ് കിരണങ്ങളുള്ള ഭൃഗുപുത്രനായ ശുക്രൻ സൂര്യനു ശേഷം വന്നവനാണ്.

താരാഗ്രഹാണാം പ്രവരസ് തിഷ്യേ ക്ഷേത്രേ സമുത്ഥിതഃ ഗ്രഹശ്ചാങ്ഗിരസഃ പുത്രോ ദ്വാദശാര്ചിര്ബൃഹസ്പതിഃ

താരഗ്രഹങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായത് തിഷ്യത്തിൽ ഉദിച്ചു. അങ്കിരസിന്റെ പുത്രനായ, പന്ത്രണ്ടു കിരണങ്ങളുള്ള ബൃഹസ്പതി ഗ്രഹം ജനിച്ചു.

ഫാല്ഗുനീഷു സമുത്പന്നഃ പൂര്വാഖ്യാസു ജഗദ്ഗുരുഃ നവാര്ചിര്ലോഹിതാങ്ഗശ് ച പ്രജാപതിസുതോ ഗ്രഹഃ

പൂർവഫല്ഗുനിയിൽ ജനിച്ച ലോകഗുരു, പ്രജാപതിയുടെ പുത്രനായ, ഒമ്പത് കിരണങ്ങളുള്ള ചുവന്നവൻ, ആ ഗ്രഹം ഉദിച്ചു.

ആഷാഢാസ്വിഹ പൂര്വാസു സമുത്പന്ന ഇതി സ്മൃതഃ രേവതീഷ്വേവ സപ്താര്ചിഃസ്ഥാനേ സൌരിഃ ശനൈശ്ചരഃ

പൂർവാഷാഢയിൽ ആ ഗ്രഹം ജനിച്ചതായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. രേവതിയിൽ, ഏഴ് കിരണങ്ങളുള്ള സ്ഥാനത്ത്, ശനൈശ്ചരനായ ശനിയും സ്ഥിതി ചെയ്തു.

സൌമ്യോ ബുധോ ധനിഷ്ഠാസു പഞ്ചാര്ചിര് ഉദിതോ ഗ്രഹഃ തമോമയോ മൃത്യുസുതഃ പ്രജാക്ഷയകരഃ ശിഖീ

സൗമ്യനായ ബുധൻ ധനിഷ്ഠയിൽ, അഞ്ചു കിരണങ്ങളുള്ള ഗ്രഹമായി ഉദിച്ചു. ഇരുട്ടിൽനിന്നുള്ള, മരണപുത്രനായ, സകലജീവികളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ശിഖി ജനിച്ചു.

ആശ്ലേഷാസു സമുത്പന്നഃ സര്വഹാരീ മഹാഗ്രഹഃ തഥാ സ്വനാമധേയേഷു ദാക്ഷായണ്യഃ സമുത്ഥിതാഃ

ആശ്ലേഷയിൽ ജനിച്ച മഹാഗ്രഹം, എല്ലാം തിന്നുന്നവൻ ആയിരുന്നു. അതുപോലെ, ദക്ഷയുടെ പുത്രിമാർ തങ്ങളുടെ പേരിലുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഉദിച്ചു.

തമോവീര്യമയോ രാഹുഃ പ്രകൃത്യാ കൃഷ്ണമണ്ഡലഃ ഭരണീഷു സമുത്പന്നോ ഗ്രഹശ്ചന്ദ്രാര്കമര്ദനഃ

അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തിയില്‍ നിന്നുണ്ടായ രാഹു സ്വഭാവത്തില്‍ കറുത്ത വട്ടംപോലെയാണ്. ഭരണി നക്ഷത്രത്തില്‍ ജനിച്ച ഈ ഗ്രഹം ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും ബാധിക്കുന്നു.

ഏതേ താരാ ഗ്രഹാശ്ചാപി ബോദ്ധവ്യാ ഭാര്ഗവാദയഃ ജന്മനക്ഷത്രപീഡാസു യാന്തി വൈഗുണ്യതാം യതഃ

ഭൃഗു മുതലായ ഈ നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്, കാരണം ജനന നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങളില്‍ ഇവ ദുഷ്പ്രഭാവം ഉണ്ടാക്കുന്നു.

മുച്യതേ തേന ദോഷേണ തതസ്തദ്ഗ്രഹഭക്തിതഃ സര്വഗ്രഹാണാമേതേഷാമ് ആദിരാദിത്യ ഉച്യതേ

ആ ഗ്രഹത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാല്‍ ആ ദോഷം മാറും. ഈ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളില്‍ സൂര്യനാണ് ആദ്യം എന്നത് പറയപ്പെടുന്നു.

താരാഗ്രഹാണാം ശുക്രസ്തു കേതൂനാം ചാപി ധൂമവാന് ധ്രുവഃ കില ഗ്രഹാണാം തു വിഭക്താനാം ചതുര്ദിശമ്

നക്ഷത്രങ്ങളിലും ഗ്രഹങ്ങളിലും ശുക്രനാണ് പ്രധാനം; ധൂമവാൻ ആണ് ഗ്രഹപ്പൊട്ടുകളില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടത്; നാലു ദിക്കുകളിലായി നിലകൊള്ളുന്ന ഗ്രഹങ്ങളില്‍ ധ്രുവനാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനി.

നക്ഷത്രാണാം ശ്രവിഷ്ഠാ സ്യാദ് അയനാനാം തഥോത്തരമ് വര്ഷാണാം ചൈവ പഞ്ചാനാമ് ആദ്യഃ സംവത്സരഃ സ്മൃതഃ

നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ ശ്രവിഷ്ഠയാണ് പ്രധാനത്; അയനങ്ങളില്‍ ഉത്തരായനമാണ്; അഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങളില്‍ ആദ്യം വരുന്നത് സംവത്സരമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

ഋതൂനാം ശിശിരശ്ചാപി മാസാനാം മാഘ ഉച്യതേ പക്ഷാണാം ശുക്ലപക്ഷസ്തു തിഥീനാം പ്രതിപത്തഥാ

ഋതുക്കളില്‍ ശിശിരം പ്രധാനമാണ്; മാസങ്ങളില്‍ മാഘം; പക്ഷങ്ങളില്‍ ശുക്ലപക്ഷം; തിഥികളില്‍ പ്രതിപതിയും പ്രധാനമാണ്.

അഹോരാത്രവിഭാഗാനാമ് അഹശ്ചാദിഃ പ്രകീര്തിതഃ മുഹൂര്താനാം തഥൈവാദിര് മുഹൂര്തോ രുദ്രദൈവതഃ

പകലും രാത്രിയും വിഭജിക്കുമ്പോള്‍ പകലാണ് ആദ്യം; മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ ആദ്യ മുഹൂർത്തം രുദ്രനു സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ക്ഷണശ്ചാപി നിമേഷാദിഃ കാലഃ കാലവിദാം വരാഃ ശ്രവണാന്തം ധനിഷ്ഠാദി യുഗം സ്യാത്പഞ്ചവാര്ഷികമ്

ക്ഷണങ്ങളിൽ നിമിഷമാണ് ആദ്യം; കാലത്തെ അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ശ്രവണയുടെ അവസാനം മുതൽ ധനിഷ്ഠയുടെ ആരംഭം വരെ ആയ കാലം അഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങളാണ്.

ഭാനോര്ഗതിവിശേഷേണ ചക്രവത്പരിവര്തതേ ദിവാകരഃ സ്മൃതസ്തസ്മാത് കാലകൃദ്വിഭുരീശ്വരഃ

സൂര്യന്റെ പ്രത്യേകമായ ചലനത്താൽ ദിവാകരൻ ചക്രംപോലെ ചുറ്റുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കാലം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭഗവാൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

ചതുര്വിധാനാം ഭൂതാനാം പ്രവര്തകനിവര്തകഃ തസ്യാപി ഭഗവാന് രുദ്രഃ സാക്ഷാദ്ദേവഃ പ്രവര്തകഃ

നാലു വിധമായ ജീവികളുടെ ആരംഭവും അവസാനവും അവൻ ചെയ്യുന്നു; അവനു പോലും ഭഗവാൻ രുദ്രൻ നേരിട്ട് ആരംഭം നൽകുന്ന ദൈവമാണ്.

ഇത്യേഷ ജ്യോതിഷാമേവം സംനിവേശോ ഽര്ഥനിശ്ചയഃ ലോകസംവ്യവഹാരാര്ഥം മഹാദേവേന നിര്മിതഃ

ഇങ്ങനെ, ഈ ജ്യോതിഷങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും അർത്ഥനിശ്ചയവും ലോകത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിനായി മഹാദേവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.

ബുദ്ധിപൂര്വം ഭഗവതാ കല്പാദൌ സമ്പ്രവര്തിതഃ സ ആശ്രയോ ഽഭിമാനീ ച സര്വസ്യ ജ്യോതിരാത്മകഃ

കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഭഗവാൻ മുൻകൂട്ടി ആലോചിച്ച് ഇതെല്ലാം ആരംഭിച്ചു; അവൻ എല്ലാവർക്കും ആധാരവും, പ്രധാനിയും, പ്രകാശത്തിന്റെ സ്വഭാവവുമാണ്.

ഏകരൂപപ്രധാനസ്യ പരിണാമോ ഽയമദ്ഭുതഃ നൈഷ ശക്യഃ പ്രസംഖ്യാതും യാഥാതഥ്യേന കേനചിത്

ഏകരൂപമായ മുഖ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ ഈ അത്ഭുതകരമായ പരിവർത്തനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാലും പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഗതാഗതം മനുഷ്യേണ ജ്യോതിഷാം മാംസചക്ഷുഷാ ആഗമാദനുമാനാച്ച പ്രത്യക്ഷാദുപപത്തിതഃ

ജ്യോതിഷങ്ങളുടെ വരവും പോകലും മനുഷ്യന് കണ്ണിലൂടെ, ആചാരപരമ്പരയിലൂടെ, അനുമാനത്തിലൂടെ, നേരിട്ടുള്ള അനുഭവത്തിലൂടെ, യുക്തിയിലൂടെ അറിയാവുന്നതാണ്.

പരീക്ഷ്യ നിപുണം ബുദ്ധ്യാ ശ്രദ്ധാതവ്യം വിപശ്ചിതാ ചക്ഷുഃ ശാസ്ത്രം ജലം ലേഖ്യം ഗണിതം മുനിസത്തമാഃ

തീക്ഷ്ണമായ ബുദ്ധിയോടെ പരിശോധിച്ചശേഷം വിശ്വാസം വേണം, ജ്ഞാനിയേ; കണ്ണ്, ശാസ്ത്രം, വെള്ളം, എഴുത്ത്, ഗണിതം — ഇതെല്ലാം പ്രധാനമാണ്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ.

പഞ്ചൈതേ ഹേതവോ ജ്ഞേയാ ജ്യോതിര്മാനവിനിര്ണയേ

ജ്യോതിഷങ്ങളുടെ അളവ് നിർണ്ണയിക്കാൻ ഈ അഞ്ചു കാരണങ്ങൾ അറിയേണ്ടതാണ്.

കഥം വിഷ്ണോഃ പ്രസാദാദ്വൈ ധ്രുവോ ബുദ്ധിമതാം വരഃ മേഢീഭൂതോ ഗ്രാഹാണാം വൈ വക്തുമര്ഹസി സാംപ്രതമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാൽ ധ്രുവൻ എങ്ങനെ ഗ്രഹങ്ങളിൽ അസ്ഥിരമായ തൂണായി മാറി? ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇത് ഇപ്പോൾ പറയണം.

ഏതമര്ഥം മയാ പൃഷ്ടോ നാനാശാസ്ത്രവിശാരദഃ മാര്കണ്ഡേയഃ പുരാ പ്രാഹ മഹ്യം ശുശ്രൂഷവേ ദ്വിജാഃ

ഈ കാര്യത്തിൽ വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മാർക്കണ്ടേയൻ ഒരിക്കൽ എന്നോട് ചോദിച്ചു; ഞാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ കേൾക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു, ദ്വിജന്മാരേ.

സാര്വഭൌമോ മഹാതേജാഃ സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ ഉത്താനപാദോ രാജാ വൈ പാലയാമാസ മേദിനീമ്

സകലരാജാക്കന്മാരിലും പ്രഭാവം നിറഞ്ഞവനും ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനുമായ ഉത്താനപാദൻ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു.

തസ്യ ഭാര്യാദ്വയമ് അഭൂത് സുനീതിഃ സുരുചിസ് തഥാ അഗ്രജായാമഭൂത്പുത്രഃ സുനീത്യാം തു മഹായശാഃ

അവനു രണ്ടു ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—സുനീതിയും സുരുചിയും. സുനീതിയിൽ നിന്നു, മൂത്ത ഭാര്യയിൽ നിന്നു, മഹാപ്രശസ്തനായ ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

ധ്രുവോ നാമ മഹാപ്രാജ്ഞഃ കുലദീപോ മഹാമതിഃ കദാചിത് സപ്തവര്ഷേ ഽപി പിതുരങ്കമ് ഉപാവിശത്

ധ്രുവൻ എന്ന പേരിലുള്ള ആ ബാലൻ, കുടുംബത്തിന്റെ വിളക്കായും വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവനുമായും, ഏഴാം വയസ്സിൽ തന്നെ അപ്പന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു.

സുരുചിസ്തം വിനിര്ധൂയ സ്വപുത്രം പ്രീതിമാനസാ ന്യവേശയത്തം വിപ്രേന്ദ്രാ ഹ്യ് അങ്കം രൂപേണ മാനിതാ

സുരുചി അവനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു, സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം മകനെ അപ്പന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, അവന്റെ രൂപം കണ്ട് ആദരവോടെ നോക്കി.