ലിങ്ഗപുരാണമ്

അംശുര് വിവസ്വാംസ്ത്വഷ്ടാ ച പര്ജന്യോ വിഷ്ണുരേവ ച വരുണോ മാഘമാസേ തു സൂര്യ ഏവ തു ഫാല്ഗുനേ

അംശു, വിവസ്വാൻ, ത്വഷ്ടാവ്, പർജന്യൻ, വിഷ്ണു, മാഘമാസത്തിൽ വരുണൻ, ഫാൽഗുനത്തിൽ സൂര്യൻ.

ചൈത്രേ മാസി ഭവേദംശുര് ധാതാ വൈശാഖതാപനഃ ജ്യേഷ്ഠേ മാസി ഭവേദിന്ദ്ര ആഷാഢേ ചാര്യമാ രവിഃ

ചൈത്രമാസത്തിൽ അംശു, വൈശാഖത്തിൽ ധാതാവ്, ജ്യേഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രൻ, ആശാഢത്തിൽ അര്യാമനും രവിയും.

വിവസ്വാന് ശ്രാവണേ മാസി പ്രൌഷ്ഠപദേ ഭഗഃ സ്മൃതഃ പര്ജന്യോ ഽശ്വയുജേ മാസി ത്വഷ്ടാ വൈ കാര്തികേ രവിഃ

ശ്രാവണത്തിൽ വിവസ്വാൻ, പ്രൗഷ്ടപദത്തിൽ ഭാഗൻ, ആശ്വയുജത്തിൽ പർജന്യൻ, കാർത്തികയിൽ ത്വഷ്ടാവും രവിയും.

മാര്ഗശീര്ഷേ ഭവേന്മിത്രഃ പൌഷേ വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ പഞ്ചരശ്മിസഹസ്രാണി വരുണസ്യാര്കകര്മണി

മാർഗശീർഷത്തിൽ മിത്രൻ, പൗഷത്തിൽ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു; വരുണന്റെ സൂര്യപ്രവൃത്തിക്ക് അയ്യായിരം കിരണങ്ങളുണ്ട്.

ഷഡ്ഭിഃ സഹസ്രൈഃ പൂഷാ തു ദേവോ ഽംശുഃ സപ്തഭിസ് തഥാ ധാതാഷ്ടഭിഃ സഹസ്രൈസ്തു നവഭിസ്തു ശതക്രതുഃ

പൂഷൻ ദേവൻ ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ, ധാതാവ് ഏഴായിരം കിരണങ്ങളാൽ, ശതക്രതു എട്ടായിരം കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

വിവസ്വാന് ദശഭിര് യാതി യാത്യേകാദശഭിര് ഭഗഃ സപ്തഭിസ്തപതേ മിത്രസ് ത്വഷ്ടാ ചൈവാഷ്ടഭിഃ സ്മൃതഃ

വിവസ്വാൻ പത്ത് കിരണങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഭാഗൻ പതിനൊന്ന് കിരണങ്ങളോടെ; മിത്രൻ ഏഴ് കിരണങ്ങളാൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നു; ത്വഷ്ടാവ് എട്ട് കിരണങ്ങളാൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

അര്യമാ ദശഭിര് യാതി പര്ജന്യോ നവഭിസ് തഥാ ഷഡ്ഭീ രശ്മിസഹസ്രൈസ്തു വിഷ്ണുസ്തപതി മേദിനീമ്

അര്യാമൻ പത്ത് കിരണങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പർജന്യൻ ഒമ്പത് കിരണങ്ങളോടെ; വിഷ്ണു ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ ചൂടാക്കുന്നു.

വസംതേ കപിലഃ സൂര്യോ ഗ്രീഷ്മേ കാഞ്ചനസപ്രഭഃ ശ്വേതോ വര്ഷാസു വര്ണേന പാണ്ഡുഃ ശരദി ഭാസ്കരഃ

വസന്തത്തിൽ സൂര്യൻ കപിലവർണ്ണനാണ്; ഗ്രീഷ്മത്തിൽ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം; മഴക്കാലത്ത് വെളുപ്പ്; ശരത്തിൽ പാണ്ടു നിറം.

ഹേമന്തേ താമ്രവര്ണസ്തു ശിശിരേ ലോഹിതോ രവിഃ ഇതി വര്ണാഃ സമാഖ്യാതാ മയാ സൂര്യസമുദ്ഭവാഃ

ഹേമന്തത്തിൽ താമ്രവർണ്ണവും, ശിശിരത്തിൽ ചുവപ്പും; ഇങ്ങനെ സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള നിറങ്ങൾ ഞാൻ വിവരിച്ചു.

ഓഷധീഷു ബലം ധത്തേ സ്വധയാ ച പിതൃഷ്വപി സൂര്യോ ഽമരേഷ്വപ്യമൃതം ത്രയം ത്രിഷു നിയച്ഛതി

സൂര്യൻ ഔഷധങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകുന്നു, പിതൃകൾക്ക് സ്വധ, ദേവന്മാർക്ക് അമൃതം — ഈ മൂന്നു വസ്തുക്കളും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കുന്നു.

ഏവം രശ്മിസഹസ്രം തത് സൌരം ലോകാര്ഥസാധകമ് ഭിദ്യതേ ലോകമാസാദ്യ ജലശീതോഷ്ണനിഃസ്രവമ്

ഇങ്ങനെ, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള ആ സൗരശക്തി ലോകങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ സാധിപ്പിക്കുന്നു; അതു ലോകങ്ങളിൽ എത്തുമ്പോൾ ജലംകൊണ്ട് തണുപ്പും ചൂടും വിടരുന്നു.

ഇത്യേതന്മണ്ഡലം ശുക്ലം ഭാസ്വരം സൂര്യസംജ്ഞിതമ് നക്ഷത്രഗ്രഹസോമാനാം പ്രതിഷ്ഠായോനിരേവ ച

ഇങ്ങനെ പ്രകാശമുള്ള ഈ ഭാസ്വരമായ വൃത്തം സൂര്യൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ഗ്രഹങ്ങൾക്കും ചന്ദ്രനുമുള്ള അടിസ്ഥാനവും ഉദ്ഭവവുമിതാണ്.

ചന്ദ്രഋക്ഷഗ്രഹാഃ സര്വേ വിജ്ഞേയാഃ സൂര്യസംഭവാഃ നക്ഷത്രാധിപതിഃ സോമോ നയനം വാമമീശിതുഃ

എല്ലാ ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവ സൂര്യനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയണം; നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അധിപൻ സോമൻ, ഈശന്റെ ഇടത് കണ്ണാണ്.

നയനം ചൈവമ് ഈശസ്യ ദക്ഷിണം ഭാസ്കരഃ സ്വയമ് തേഷാം ജനാനാം ലോകേ ഽസ്മിന് നയനം നയതേ യതഃ

ഇങ്ങനെ, ഈശന്റെ വലത് കണ്ണ് സ്വയം സൂര്യനാണ്; ഈ ലോകത്തിൽ അവയുടെ കാഴ്ച എല്ലാ ജീവികൾക്കും ദിശയാകുന്നു.

ശേഷാഃ പഞ്ച ഗ്രഹാ ജ്ഞേയാ ഈശ്വരാഃ കാമചാരിണഃ പഠ്യതേ ചാഗ്നിരാദിത്യ ഉദകം ചന്ദ്രമാഃ സ്മൃതഃ

ശേഷിക്കുന്ന അഞ്ചു ഗ്രഹങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളായി അറിയണം; അഗ്നി, സൂര്യൻ, ജലം, ചന്ദ്രൻ — ഇവയും പറയപ്പെടുന്നു.

ശേഷാണാം പ്രകൃതിം സമ്യഗ് വക്ഷ്യമാണാം നിബോധത സുരസേനാപതിഃ സ്കന്ദഃ പഠ്യതേ ഽങ്ഗാരകോ ഗ്രഹഃ

ഇനി ശേഷിച്ചവയുടെ സ്വഭാവം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ. ദേവസേനാപതി ആയ സ്കന്ദൻ ഗ്രഹങ്ങളിൽ അങ്കാരകനെന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

നാരായണം ബുധം പ്രാഹുര് ദേവം ജ്ഞാനവിദോ ജനാഃ സര്വലോകപ്രഭുഃ സാക്ഷാദ് യമോ ലോകപ്രഭുഃ സ്വയമ്

ജ്ഞാനമുള്ളവർ ബുധനെ നാരായണൻ എന്ന ദൈവമായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. സർവ്വലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ യമൻ തന്നെയാണ് സാക്ഷാൽ ലോകപതി.

മഹാഗ്രഹോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ മന്ദഗാമീ ശനൈശ്ചരഃ ദേവാസുരഗുരൂ ദ്വൌ തു ഭാനുമന്തൌ മഹാഗ്രഹൌ

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, മന്ദഗതിയിലുള്ള ശനൈശ്ചരൻ മഹാഗ്രഹമാണ്, ദേവാസുരരുടെ ഗുരുവുമാണ്. രണ്ട് പ്രകാശമുള്ളവർ രണ്ടും മഹാഗ്രഹങ്ങളാണ്.

പ്രജാപതിസുതാവുക്തൌ തതഃ ശുക്രബൃഹസ്പതീ ആദിത്യമൂലമഖിലം ത്രൈലോക്യം നാത്ര സംശയഃ

പിന്നീട്, ശുക്രനും ബൃഹസ്പതിയും പ്രജാപതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ് എന്ന് പറയുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളും സൂര്യനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഭവത്യസ്മാജ്ജഗത്കൃത്സ്നം സദേവാസുരമാനുഷമ് രുദ്രേന്ദ്രോപേന്ദ്രചന്ദ്രാണാം വിപ്രേന്ദ്രാഗ്നിദിവൌകസാമ്

അവനിൽ നിന്നാണ് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടെ ഈ സകല ജഗത്തും ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. രുദ്രൻ, ഇന്ദ്രൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാർ, അഗ്നി, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ എന്നിവരും അതിലുണ്ട്.

ദ്യുതിര്ദ്യുതിമതാം കൃത്സ്നം യത്തേജഃ സര്വലൌകികമ് സര്വാത്മാ സര്വലോകേശോ മഹാദേവഃ പ്രജാപതിഃ

പ്രകാശമുള്ളവരുടെ പ്രകാശം മുഴുവൻ, നിന്റെ ലോകത്തിലെ എല്ലാ തേജസ്സും, സർവ്വാത്മാവും സർവ്വലോകങ്ങളുടെ അധിപനും മഹാദേവനും പ്രജാപതിയും ആകുന്നു.

സൂര്യ ഏവ ത്രിലോകേശോ മൂലം പരമദൈവതമ് തതഃ സംജായതേ സര്വം തത്രൈവ പ്രവിലീയതേ

സൂര്യൻ മാത്രം മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും പരമദൈവവുമാണ്. അവനിൽ നിന്നാണ് എല്ലാം ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, എല്ലാം അവനിൽ തന്നെ ലയിക്കുന്നു.

ഭാവാഭാവൌ ഹി ലോകാനാമ് ആദിത്യാന്നിഃസൃതൌ പുരാ അവിജ്ഞേയോ ഗ്രഹോ വിപ്രാ ദീപ്തിമാന്സുപ്രഭോ രവിഃ

ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും നാശവും ആദിയിൽ സൂര്യനിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ ഗ്രഹം, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എളുപ്പത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയില്ല—അവൻ പ്രകാശമുള്ള രവി തന്നെയാണ്.

അത്ര ഗച്ഛന്തി നിധനം ജായന്തേ ച പുനഃ പുനഃ ക്ഷണാ മുഹൂര്താ ദിവസാ നിശാഃ പക്ഷാശ് ച കൃത്സ്നശഃ

ഇവിടെ, നിമിഷങ്ങൾ, മുഹൂർത്തങ്ങൾ, പകലുകൾ, രാത്രികൾ, പക്ഷങ്ങൾ എല്ലാം അവസാനിക്കുകയും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മാസാഃ സംവത്സരശ്ചൈവ ഋതവോ ഽഥ യുഗാനി ച തദാദിത്യാദൃതേ ഹ്യേഷാ കാലസംഖ്യാ ന വിദ്യതേ

മാസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ, ঋതുക്കൾ, യുകങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം സൂര്യനെ ഇല്ലാതെ കാലത്തിന്റെ അളവ് എന്നതൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.

കാലാദൃതേ ന നിയമോ ന ദീക്ഷാ നാഹ്നികക്രമഃ ഋതൂനാം ച വിഭാഗശ് ച പുഷ്പം മൂലം ഫലം കുതഃ

കാലം ഇല്ലാതെ നിയമവും ദീക്ഷയും ദൈനംദിനക്രമവും ഇല്ല. ঋതുക്കളുടെ വിഭജനം, പൂവ്, വേരു, പഴം എന്നിവയും ഉണ്ടാകില്ല.

കുതഃ സസ്യവിനിഷ്പത്തിസ് തൃണൌഷധിഗണോ ഽപി ച അഭാവോ വ്യവഹാരാണാം ജന്തൂനാം ദിവി ചേഹ ച

വിത്തിന്റെ വിളവെടുപ്പ് എങ്ങനെയുണ്ടാകും? പുല്ലും ഔഷധികളും എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ജീവികൾക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും നിലനിൽപ്പില്ല.

ജഗത്പ്രതാപനമൃതേ ഭാസ്കരം രുദ്രരൂപിണമ് സ ഏഷ കാലശ്ചാഗ്നിശ് ച ദ്വാദശാത്മാ പ്രജാപതിഃ

ഭാസ്‌കരൻ എന്ന രുദ്രസ്വരൂപനായ സൂര്യൻ ഇല്ലാതെ ലോകം പ്രകാശിക്കില്ല. അവൻ തന്നെയാണ് കാലവും അഗ്നിയും പന്ത്രണ്ടുവിധ പ്രജാപതിയും.

തപത്യേഷ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാസ് ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് സ ഏഷ തേജസാം രാശിഃ സമസ്തഃ സാര്വലൌകികഃ

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ ചലനശീലികളെയും അചലങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഉഷ്ണമാക്കുന്നു. അവൻ എല്ലാ തേജസ്സിന്റെയും ആകെ സമാഹാരമാണ്, സർവ്വലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.