ലിങ്ഗപുരാണമ്

ജാതൂകര്ണ്യോ ഹരിഃ സാക്ഷാത് കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ മുനിഃ വ്യാസാസ്ത്വേതേ ച ശൃണ്വന്തു കലൌ യോഗേശ്വരാന് ക്രമാത്

ജാതൂകർണ്ണൻ, ഹരിയെന്ന ഭഗവാൻ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്ന മഹാമുനി — ഇവരാണ് വ്യാസന്മാർ. ഇനി കലിയുഗത്തിൽ യോഗേശ്വരന്മാരെ ക്രമത്തിൽ കേൾക്കട്ടെ.

അസംഖ്യാതാ ഹി കല്പേഷു വിഭോഃ സര്വാന്തരേഷു ച കലൌ രുദ്രാവതാരാണാം വ്യാസാനാം കില ഗൌരവാത്

കല്പങ്ങളിലും എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് കലിയുഗത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ, രുദ്രന്റെയും വ്യാസന്റെയും അവതാരങ്ങൾ അനവധി ആണ്, അത്രയേറെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ്.

വൈവസ്വതാന്തരേ കല്പേ വാരാഹേ യേ ച താന് പുനഃ അവതാരാന് പ്രവക്ഷ്യാമി തഥാ സര്വാന്തരേഷു വൈ

വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ, വാരാഹകല്പത്തിൽ, അവിടെ ഉണ്ടായ അവതാരങ്ങളെ വീണ്ടും ഞാൻ പറയും. അതുപോലെ എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഉണ്ടായവരെയും.

മന്വന്തരാണി വാരാഹേ വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ് തഥൈവ ചോര്ധ്വകല്പേഷു സിദ്ധാന്വൈവസ്വതാന്തരേ

ഇപ്പോൾ വാരാഹകല്പത്തിലെ മന്വന്തരങ്ങൾ നീ പറയണം. അതുപോലെ മേലുള്ള കല്പങ്ങളിലും വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിലെ സിദ്ധന്മാരെയും.

മനുഃ സ്വായമ്ഭുവസ്ത്വാദ്യസ് തതഃ സ്വാരോചിഷോ ദ്വിജാഃ ഉത്തമസ്താമസശ്ചൈവ രൈവതാശ്ചാക്ഷുഷസ് തഥാ

ആദ്യ മനു സ്വായംഭുവൻ, പിന്നെ സ്വാരോചിഷൻ, ഉത്തമൻ, താമസൻ, റൈവതൻ, ചാക്ഷുഷൻ — ഇവരാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.

വൈവസ്വതശ് ച സാവര്ണിര് ധര്മഃ സാവര്ണികഃ പുനഃ പിശങ്ഗശ്ചാപിശങ്ഗാഭഃ ശബലോ വര്ണകസ് തഥാ

വൈവസ്വതനും സാവർണിയും, വീണ്ടും ധർമ്മസാവർണികനും, പിശംഗൻ, അപിശംഗാഭൻ, ശബലൻ, വർണകൻ ഇവരും.

ഔകാരാന്താ അകാരാദ്യാ മനവഃ പരികീര്തിതാഃ ശ്വേതഃ പാണ്ഡുസ് തഥാ രക്തസ് താമ്രഃ പീതശ്ച കാപിലഃ

‘ഔ’ എന്നിൽ അവസാനിക്കുകയും ‘അ’യിൽ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന മനുക്കൾ: ശ്വേതൻ, പാണ്ഡു, രക്തൻ, താമ്രൻ, പീതൻ, കാപിലൻ — ഇവരാണ്.

കൃഷ്ണഃ ശ്യാമസ് തഥാ ധൂമ്രഃ സുധൂമ്രശ് ച ദ്വിജോത്തമാഃ അപിശങ്ഗഃ പിശങ്ഗശ് ച ത്രിവര്ണഃ ശബലസ് തഥാ

കൃഷ്ണൻ, ശ്യാമൻ, അതുപോലെ തന്നെ ധൂമ്രൻ, സുധൂമ്രൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അപിശംഗൻ, പിശംഗൻ, മൂന്ന് നിറങ്ങളുള്ളവൻ, ശബലൻ ഇവരും കൂടിയാണ്.

കാലംധുരസ്തു കഥിതാ വര്ണതോ മനവഃ ശുഭാഃ നാമതോ വര്ണതശ്ചൈവ വര്ണതഃ പുനരേവ ച

മനുക്കൾക്ക് കലന്ധുര എന്ന പേരും വർണ്ണവും അനുസരിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. പേരിലും വർണ്ണത്തിലും, വീണ്ടും വർണ്ണത്തിലും ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു.

സ്വരാത്മാനഃ സമാഖ്യാതാശ് ചാന്തരേശാഃ സമാസതഃ വൈവസ്വത ഋകാരസ്തു മനുഃ കൃഷ്ണഃ സുരേശ്വരഃ

സ്വരസ്വഭാവമുള്ളവരും, അകത്തുള്ള ഇശ്വരന്മാരും സംക്ഷിപ്തമായി പറയപ്പെട്ടു. വൈവസ്വതൻ, ഋകാരൻ, മനു, കൃഷ്ണൻ, സുരേശ്വരൻ ഇവരാണ്.

സപ്തമസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി യുഗാവര്തേഷു യോഗിനഃ സമതീതേഷു കല്പേഷു തഥാ ചാനാഗതേഷു വൈ

അവരിൽ ഏഴാമനായ യോഗികളെ ഞാൻ പറയാം, കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിൽ, കഴിഞ്ഞ കല്പങ്ങളിലും വരാനിരിക്കുന്ന കാലങ്ങളിലും.

വാരാഹഃ സാമ്പ്രതം ജ്ഞേയഃ സപ്തമാന്തരതഃ ക്രമാത് യോഗാവതാരാംശ് ച വിഭോഃ ശിഷ്യാണാം സംതതിസ് തഥാ

ഇപ്പോൾ അറിയേണ്ടത് വാർാഹൻ ആണു, ഏഴാമത്തെ ഇടവേളയിൽ ക്രമമായി. അതുപോലെ തന്നെ ഭഗവാന്റെ യോഗാവതാരങ്ങളും ശിഷ്യരുടേയും വംശാവലിയും.

സമ്പ്രേക്ഷ്യ സര്വകാലേഷു തഥാവര്തേഷു യോഗിനാമ് ആദ്യേ ശ്വേതഃ കലൌ രുദ്രഃ സുതാരോ മദനസ് തഥാ

എല്ലാ കാലങ്ങളിലും യോഗികളുടെ ചക്രങ്ങളിലും നോക്കി, ആദിയിൽ ശ്വേതൻ, കലിയുഗത്തിൽ രുദ്രൻ, സുതാരൻ, മദനൻ ഇവരും.

സുഹോത്രഃ കങ്കണശ്ചൈവ ലോകാക്ഷിര് മുനിസത്തമാഃ ജൈഗീഷവ്യോ മഹാതേജാ ഭഗവാന് ദധിവാഹനഃ

സുഹോത്രൻ, കങ്കണൻ, ലോകാക്ഷി, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ജൈഗീഷവ്യൻ മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ഭഗവാൻ ദധിവാഹനൻ.

ഋഷഭശ് ച മുനിര്ധീമാന് ഉഗ്രശ്ചാത്രിഃ സുബാലകഃ ഗൌതമശ്ചാഥ ഭഗവാന് സര്വദേവനമസ്കൃതഃ

ഋഷഭൻ എന്ന ധീരനായ മുനി, ഉഗ്രൻ, അത്രി, സുബാലകൻ, ഗൗതമൻ, സർവ്വദേവന്മാരും വന്ദിക്കുന്ന ഭഗവാൻ.

വേദശീര്ഷശ് ച ഗോകര്ണോ ഗുഹാവാസീ ശിഖണ്ഡഭൃത് ജടാമാല്യട്ടഹാസശ് ച ദാരുകോ ലാങ്ഗലീ തഥാ

വേദശീർഷൻ, ഗോകർണൻ, ഗുഹാവാസി, ശിഖണ്ടധാരി, ജടാമാലി, ഠ്ഠഹാസൻ, ദാരുകൻ, കൂടാതെ ലാംഗലി.

മഹാകായമുനിഃ ശൂലീ ദണ്ഡീ മുണ്ഡീശ്വരഃ സ്വയമ് സഹിഷ്ണുഃ സോമശര്മാ ച നകുലീശോ ജഗദ്ഗുരുഃ

മഹാകായനായ മുനി, ശൂലി, ദണ്ഡി, സ്വയം മുന്ഡീശ്വരൻ, സഹിഷ്ണു, സോമശർമ, നകുലീശൻ, ലോകഗുരു.

വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ സമ്യക് പ്രോക്താ ഹി പരമാത്മനഃ യോഗാചാര്യാവതാരാ യേ സര്വാവര്തേഷു സുവ്രതാഃ

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ പരമാത്മാവിന്റെ യോഗാചാര്യാവതാരങ്ങൾ ശരിയായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എല്ലാ കാലചക്രങ്ങളിലും നല്ല വ്രതമുള്ളവർ.

വ്യാസാശ്ചൈവം മുനിശ്രേഷ്ഠാ ദ്വാപരേ ദ്വാപരേ ത്വിമേ യോഗേശ്വരാണാം ചത്വാരഃ ശിഷ്യാഃ പ്രത്യേകമവ്യയാഃ

വ്യാസനും മറ്റു മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരും ദ്വാപരയുഗത്തിൽ. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഈ നാലു യോഗേശ്വരന്മാരുടെ ശിഷ്യന്മാർ, ഓരോരുത്തരും അക്ഷരരൂപത്തിൽ.

ശ്വേതഃ ശ്വേതശിഖണ്ഡീ ച ശ്വേതാശ്വഃ ശ്വേതലോഹിതഃ ദുന്ദുഭിഃ ശതരൂപശ് ച ഋചീകഃ കേതുമാംസ് തഥാ

ശ്വേതൻ, ശ്വേതശിഖണ്ടി, ശ്വേതാശ്വൻ, ശ്വേതലോഹിതൻ, ദുണ്ടുഭി, ശതരൂപൻ, ഋചീകൻ, കൂടാതെ കെതുമാൻ.

വിശോകശ്ച വികേശശ് ച വിപാശഃ പാപനാശനഃ സുമുഖോ ദുര്മുഖശ്ചൈവ ദുര്ദമോ ദുരതിക്രമഃ

വിശോകൻ, വികേശൻ, വിപാശൻ, പാപനാശകൻ, സുമുഖൻ, ദുര്മുഖൻ, ദുര്ദമൻ, ദുരതിക്രമൻ.

സനകശ് ച സനന്ദശ് ച പ്രഭുര്യശ് ച സനാതനഃ ഋഭുഃ സനത്കുമാരശ് ച സുധാമാ വിരജാസ് തഥാ

സനകനും സനന്ദനും, പ്രഭുവും സനാതനനും, ഋഭു, സനത്കുമാരൻ, സുധാമ, കൂടാതെ വിരജൻ.

ശങ്ഖപാദ് വൈരജശ്ചൈവ മേഘഃ സാരസ്വതസ് തഥാ സുവാഹനോ മുനിശ്രേഷ്ഠോ മേഘവാഹോ മഹാദ്യുതിഃ

ശംഖപാദൻ, വൈരാജൻ, മേഘൻ, സാരസ്വതൻ, സുപ്രസിദ്ധനായ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ, സുവാഹനൻ, മേഘവാഹൻ മഹത്തായ തേജസ്സോടെ.

കപിലശ്ചാസുരിശ്ചൈവ തഥാ പഞ്ചശിഖോ മുനിഃ വാല്കലശ് ച മഹായോഗീ ധര്മാത്മാനോ മഹൌജസഃ

കപിലൻ, അസുരി, അതുപോലെ തന്നെ പഞ്ചശിഖമുനി, വാൽകലൻ മഹായോഗി, ധർമ്മാത്മാവും വലിയ ഊർജ്ജമുള്ളവനും.

പരാശരശ് ച ഗര്ഗശ് ച ഭാര്ഗവശ്ചാങ്ഗിരാസ് തഥാ ബലബന്ധുര് നിരാമിത്രഃ കേതുശൃങ്ഗസ്തപോധനഃ

പരാശരൻ, ഗർഗൻ, ഭാർഗവൻ, ആംഗിരസൻ, ബാലബന്ധു, നിരാമിത്രൻ, കെതു ശ്രിംഗൻ, തപോധനൻ.

ലമ്ബോദരശ് ച ലമ്ബശ്ച ലമ്ബാക്ഷോ ലമ്ബകേശകഃ സര്വജ്ഞഃ സമബുദ്ധിശ് ച സാധ്യഃ സര്വസ്തഥൈവ ച

അവൻ ലംബോദരനും, ലംബനും, ലംബാക്ഷനും, ലംബകേശകനും, എല്ലാം അറിയുന്നവനും, സമബുദ്ധിയുള്ളവനും, സാധ്യനും, സര്വനുമാണ്.

സുധാമാ കാശ്യപശ്ചൈവ വാസിഷ്ഠോ വിരജാസ് തഥാ അത്രിര് ദേവസദശ്ചൈവ ശ്രവണോ ഽഥ ശ്രവിഷ്ഠകഃ കുണിശ് ച കുണിബാഹുശ് ച കുശരീരഃ കുനേത്രകഃ

സുധാമാ, കാശ്യപൻ, വാസിഷ്ഠൻ, വിരജ, അത്രി, ദേവസദൻ, ശ്രവണൻ, ശ്രവിഷ്ഠകൻ, കുണി, കുണിബാഹു, കുശരീരൻ, കുനേത്രകൻ എന്നിവരും.

കശ്യപോ ഽപ്യുശനാശ്ചൈവ ച്യവനോ ഽഥ ബൃഹസ്പതിഃ ഉതഥ്യോ വാമദേവശ് ച മഹായോഗോ മഹാബലഃ

കശ്യപൻ, ഉശന, ച്യവനൻ, ബൃഹസ്പതി, ഉതഥ്യൻ, വാമദേവൻ, മഹായോഗി, മഹാബലൻ എന്നിവരും.

വാചശ്രവാഃ സുധീകശ്ച ശ്യാവാശ്വശ് ച യതീശ്വരഃ ഹിരണ്യനാഭഃ കൌശല്യോ ലോഗാക്ഷിഃ കുഥുമിസ് തഥാ

വാചശ്രവ, സുധീക, ശ്യാവാശ്വൻ, യതീശ്വരൻ, ഹിരണ്യനാഭൻ, കൗശല്യൻ, ലോകാക്ഷി, കുതുമി എന്നിവരും.