ലിങ്ഗപുരാണമ്

യദേതദുക്തം ഭവതാ സൂതേഹ വദതാം വര ഏതദ്വിസ്തരതോ ബ്രൂഹി ജ്യോതിഷാം ച വിനിര്ണയമ്

നല്ലവാക്കുകളിലൊന്നായ സൂതാ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് വിശദമായി ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ; ഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കൂ.

ശ്രുത്വാ തു വചനം തേഷാം തദാ സൂതഃ സമാഹിതഃ ഉവാച പരമം വാക്യം തേഷാം സംശയനിര്ണയേ

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട സൂതൻ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, അവരുടെ സംശയങ്ങൾ തീർക്കുന്ന പരമമായ ഉപദേശം പറഞ്ഞു.

അസ്മിന്നര്ഥേ മഹാപ്രാജ്ഞൈര് യദുക്തം ശാന്തബുദ്ധിഭിഃ ഏതദ്വോ ഽഹം പ്രവക്ഷ്യാമി സൂര്യചന്ദ്രമസോര്ഗതിമ്

ഈ വിഷയത്തിൽ ശാന്തബുദ്ധിയുള്ള മഹാപണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞത് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു — സൂര്യനും ചന്ദ്രനും എങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്ന്.

യഥാ ദേവഗൃഹാണീഹ സൂര്യചന്ദ്രാദയോ ഗ്രഹാഃ അതഃ പരം തു ത്രിവിധമ് അഗ്നേര്വക്ഷ്യേ സമുദ്ഭവമ്

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളും ദേവതകളുടെ ഭവനങ്ങളിൽ എങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന്, അതിന് ശേഷം അഗ്നിയുടെ മൂന്നു രൂപങ്ങളെയും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

ദിവ്യസ്യ ഭൌതികസ്യാഗ്നേര് അഥോ ഽഗ്നേഃ പാര്ഥിവസ്യ ച വ്യുഷ്ടായാം തു രജന്യാം ച ബ്രഹ്മണോ ഽവ്യക്തജന്മനഃ

ദൈവികമായ അഗ്നിയും, ഭൗതികമായ അഗ്നിയും, ഭൂമിയിൽ ഉള്ള അഗ്നിയും, അപ്രത്യക്ഷമായ ജനനമുള്ള ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്, രാത്രി അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

അവ്യാകൃതമിദം ത്വാസീന് നൈശേന തമസാ വൃതമ് ചതുര്ഭാഗാവശിഷ്ടേ ഽസ്മിന് ലോകേ നഷ്ടേ വിശേഷതഃ

ഇത് അപ്രത്യക്ഷമായതായിരുന്നു, രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു; നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ ലോകം പ്രത്യേകമായി ഇല്ലാതായിരുന്നു.

സ്വയംഭൂര്ഭഗവാംസ്തത്ര ലോകസര്വാര്ഥസാധകഃ ഖദ്യോതവത്സ വ്യചരദ് ആവിര്ഭാവചികീര്ഷയാ

അവിടെ സ്വയം ജനിച്ച ഭഗവാൻ, ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സാധിപ്പിച്ച്, ദീപശലഭം പോലെ സഞ്ചരിച്ചു, പ്രത്യക്ഷമാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

സോ ഽഗ്നിം സൃഷ്ട്വാഥ ലോകാദൌ പൃഥിവീജലസംശ്രിതഃ സംഹൃത്യ തത്പ്രകാശാര്ഥം ത്രിധാ വ്യഭജദീശ്വരഃ

ലോകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അഗ്നിയെ സൃഷ്ടിച്ച്, ഭൂമിയിലും ജലത്തിലും നിലകൊണ്ടു, പ്രകാശത്തിനായി അതിനെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു.

പവനോ യസ്തു ലോകേ ഽസ്മിന് പാര്ഥിവോ വഹ്നിരുച്യതേ യശ്ചാസൌ ലോകാദൌ സൂര്യേ ശുചിരഗ്നിസ്തു സ സ്മൃതഃ

ലോകത്തിൽ പവനൻ ഭൂമിയിലെ അഗ്നിയെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ലോകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സൂര്യനിൽ ഉണ്ടായ ശുദ്ധമായ അഗ്നി അഗ്നിയെന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

വൈദ്യുതോ ഽബ്ജസ്തു വിജ്ഞേയസ് തേഷാം വക്ഷ്യേ തു ലക്ഷണമ് വൈദ്യുതോ ജാഠരഃ സൌരോ വാരിഗര്ഭാസ്ത്രയോ ഽഗ്നയഃ

ഇവയിൽ വൈദ്യുതം, ജലത്തിൽ ജനിച്ചത്, താമരയിൽ ജനിച്ചത് ഇവയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദമായി പറയും. വൈദ്യുതം, ജഠരാഗ്നി, സൂര്യൻ, ജലത്തിൽ ജനിച്ചത് — ഇവ മൂന്നു അഗ്നികളാണ്.

തസ്മാദപഃ പിബന്സൂര്യോ ഗോഭിര് ദീപ്യത്യസൌ വിഭുഃ ജലേ ചാബ്ജഃ സമാവിഷ്ടോ നാദ്ഭിര് അഗ്നിഃ പ്രശാമ്യതി

അതിനാൽ സൂര്യൻ ജലം കുടിച്ചു തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ജലത്തിൽ താമരയിൽ ജനിച്ച അഗ്നി നിലകൊള്ളുന്നു, എന്നാൽ ജലം കൊണ്ട് അഗ്നി അണയുന്നില്ല.

മാനവാനാം ച കുക്ഷിസ്ഥോ നാഗ്നിഃ ശാമ്യതി പാവകഃ അര്ചിഷ്മാന്പവനഃ സോ ഽഗ്നിര് നിഷ്പ്രഭോ ജാഠരഃ സ്മൃതഃ

മനുഷ്യരുടെ വയറ്റിൽ ഉള്ള അഗ്നി അണയുന്നില്ല; കാറ്റോടൊപ്പം ഉള്ള ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെയാണ് ജഠരാഗ്നി എന്നു വിളിക്കുന്നത്, അതിന് വെളിച്ചം കാണാനില്ലെങ്കിലും.

യശ്ചായം മണ്ഡലീ ശുക്ലീ നിരൂഷ്മാ സമ്പ്രജായതേ പ്രഭാ സൌരീ തു പാദേന ഹ്യ് അസ്തം യാതേ ദിവാകരേ

വൃത്താകൃതിയിലും വെളുത്തതും തണുത്തതുമായ രൂപം സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നപ്പോൾ കാണപ്പെടുന്നു; അതാണ് സൂര്യപ്രഭ.

അഗ്നിമാവിശതേ രാത്രൌ തസ്മാദ്ദൂരാത്പ്രകാശതേ ഉദ്യന്തം ച പുനഃ സൂര്യമ് ഔഷ്ണ്യമ് അഗ്നേഃ സമാവിശേത്

രാത്രിയിൽ അഗ്നി സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, അതിനാൽ അകലെ നിന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നു; വീണ്ടും സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ അഗ്നിയുടെ ചൂട് വീണ്ടും സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

പാദേന പാര്ഥിവസ്യാഗ്നേസ് തസ്മാദഗ്നിസ്തപത്യസൌ പ്രകാശോഷ്ണസ്വരൂപേ ച സൌരാഗ്നേയേ തു തേജസീ

ഭൂമിയിലെ അഗ്നിയുടെ പാദം കൊണ്ട് അഗ്നി ദഹിക്കുന്നു; പ്രകാശവും ചൂടും എന്നിങ്ങനെ സൂര്യനും ഭൂമിയിലെയും അഗ്നികൾ തേജസ്സോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

പരസ്പരാനുപ്രവേശാദ് ആപ്യായേതേ പരസ്പരമ് ഉത്തരേ ചൈവ ഭൂമ്യര്ധേ തഥാ ഹ്യഗ്നിശ് ച ദക്ഷിണേ

ഒരേമുതൽ മറ്റൊന്നിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് അവ പരസ്പരം പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ വടക്കേ ഭാഗത്ത് ജലവും തെക്കേ ഭാഗത്ത് അഗ്നിയും നിലകൊള്ളുന്നു.

ഉത്തിഷ്ഠതി പുനഃ സൂര്യഃ പുനര്വൈ പ്രവിശത്യ് അപഃ തസ്മാത്താമ്രാ ഭവന്ത്യാപോ ദിവാരാത്രിപ്രവേശനാത്

സൂര്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദിക്കുന്നു, വീണ്ടും ജലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അതിനാൽ പകൽ-രാത്രി പ്രവേശനത്താൽ ജലം താമ്രവർണ്ണമാകുന്നു.

അസ്തം യാതി പുനഃ സൂര്യോ ഽഹര്വൈ പ്രവിശത്യ് അപഃ തസ്മാന്നക്തം പുനഃ ശുക്ലാ ആപോ ദൃശ്യന്തി ഭാസ്വരാഃ

സൂര്യൻ വീണ്ടും അസ്തമിക്കുന്നു, ജലം പകലിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അതിനാൽ രാത്രിയിൽ ജലം വെള്ളയും പ്രകാശമുള്ളതുമായതായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഏതേന ക്രമയോഗേന ഭൂമ്യര്ധേ ദക്ഷിണോത്തരേ ഉദയാസ്തമനേ നിത്യമ് അഹോരാത്രം വിശത്യ് അപഃ

ഈ ക്രമത്തിൽ, ഭൂമിയുടെ തെക്കും വടക്കും ഭാഗങ്ങളിൽ, സൂര്യോദയത്തിലും അസ്തമനത്തിലും, പകൽ-രാത്രി എല്ലായ്പ്പോഴും ജലം പ്രവേശിക്കുന്നു.

യശ്ചാസൌ തപതേ സൂര്യഃ പിബന്നംഭോ ഗഭസ്തിഭിഃ പാര്ഥിവാഗ്നിവിമിശ്രോ ഽസൌ ദിവ്യഃ ശുചിരിതി സ്മൃതഃ

സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ജലം കുടിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നവനാണ്; ഭൂമിയിലെ അഗ്നിയുമായി ചേർന്ന ദിവ്യനും ശുദ്ധനും ആണെന്ന് പറയുന്നു.

സഹസ്രപാദസൌ വഹ്നിര് വൃത്തകുമ്ഭനിഭഃ സ്മൃതഃ ആദത്തേ സ തു നാഡീനാം സഹസ്രേണ സമന്തതഃ

ആ അഗ്നിക്ക് ആയിരം പാദങ്ങളുണ്ട്, വൃത്തമായ ഒരു കലശംപോലെയാണ്; അതു ചുറ്റും ആയിരം നാളികളിലൂടെ ആകർഷിക്കുന്നു.

നാദേയീശ്ചൈവ സാമുദ്രീഃ കൂപാശ്ചൈവ തഥാ ഘനാഃ സ്ഥാവരാ ജങ്ഗമാശ്ചൈവ വാപീകുല്യാദികാ അപഃ

ആ നാളികൾ സമുദ്രത്തിലെവയും, കിണറുകളും, മേഘങ്ങളും, നിലനിൽക്കുന്നവയും ചലിക്കുന്നവയും, കുളം, കുള്യ തുടങ്ങിയ ജലസ്രോതസ്സുകളും ആണ്.

തസ്യ രശ്മിസഹസ്രം തച് ഛീതവര്ഷോഷ്ണനിഃസ്രവമ് താസാം ചതുഃശതാ നാഡ്യോ വര്ഷന്തേ ചിത്രമൂര്തയഃ

അതിന്റേതായ ആയിരം കിരണങ്ങൾ തണുപ്പ്, മഴ, ചൂട് എന്നിവ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; അതിൽ നാലുനൂറ് നാളികൾ അത്ഭുതരൂപങ്ങളോടെ മഴവർഷിക്കുന്നു.

ഭജനാശ്ചൈവ മാല്യാശ് ച കേതനാഃ പതനാസ് തഥാ അമൃതാ നാമതഃ സര്വാ രശ്മയോ വൃഷ്ടിസര്ജനാഃ

അവയെ പാത്രങ്ങൾ, മാലകൾ, പതാകകൾ, വീഴുന്ന ജലസ്രോതസ്സുകൾ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു; മഴവർഷിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാ കിരണങ്ങൾക്കും 'അമൃതം' എന്ന പേരുണ്ട്.

ഹിമോദ്വഹാശ് ച താ നാഡ്യോ രശ്മയസ് ത്രിശതാഃ പുനഃ രേശാ മേഘാശ് ച വാത്സ്യാശ് ച ഹ്ലാദിന്യോ ഹിമസര്ജനാഃ

അവയിൽ മൂവായിരം നാളികൾ ഹിമം കൊണ്ടുപോകുന്ന കിരണങ്ങളാണ്; അവയിൽ തന്തുക്കൾ, മേഘങ്ങൾ, മഴവർഷങ്ങൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്, അവ തണുപ്പും ഹിമം നൽകുന്നു.

ചന്ദ്രഭാ നാമതഃ സര്വാ പീതാഭാശ് ച ഗഭസ്തയഃ ശുക്ലാശ് ച കകുഭാശ്ചൈവ ഗാവോ വിശ്വഭൃതസ് തഥാ

അവയെല്ലാം 'ചന്ദ്രകിരണം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; മഞ്ഞള നിറമുള്ളവയും വെള്ളയും ദിശകളും ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന പശുക്കളും കൂടിയാണ്.

ശുക്ലാസ്താ നാമതഃ സര്വാസ് ത്രിശതീര്ഘര്മസര്ജനാഃ സോമോ ബിഭര്തി താഭിസ്തു മനുഷ്യപിതൃദേവതാഃ

വെള്ള നിറമുള്ള ആ മൂവായിരം കിരണങ്ങൾ ചൂട് നൽകുന്നവയാണെന്നും, അവയാൽ ചന്ദ്രൻ മനുഷ്യരെയും പിതൃകളെയും ദേവതകളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

മനുഷ്യാനൌഷധേനേഹ സ്വധയാ ച പിതൄനപി അമൃതേന സുരാന് സര്വാംസ് തിസൃഭിസ് തര്പയത്യസൌ

ഇവിടെ, ഔഷധങ്ങളാൽ മനുഷ്യരെ, സ്വധയാൽ പിതൃകളെ, അമൃതംകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ — ഈ മൂന്നു വഴികളിൽ അവൻ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

വസന്തേ ചൈവ ഗ്രീഷ്മേ ച ശതൈഃ സ തപതേ ത്രിഭിഃ വര്ഷാസ്വഥോ ശരദി ച ചതുര്ഭിഃ സംപ്രവര്ഷതി

വസന്തത്തിലും ഗ്രീഷ്മത്തിലും അവൻ മൂവായിരം കിരണങ്ങളോടെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു; മഴക്കാലത്തും ശരത്തിലും നാലായിരം കിരണങ്ങളോടെ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.