ലിങ്ഗപുരാണമ്

വ്യാസാവതാരാണി തഥാ ദ്വാപരാന്തേ ച സുവ്രതാഃ യോഗാചാര്യാവതാരാണി തഥാ തിഷ്യേ തു ശൂലിനഃ

ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ധർമ്മശീലന്മാരേ, വ്യാസന്മാരുടെ അവതാരങ്ങളും യോഗാചാര്യന്മാരുടെ അവതാരങ്ങളും, അതുപോലെ തിഷ്യയുഗത്തിൽ ത്രിശൂലധാരിയുടെ അവതാരങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

തത്രതത്ര വിഭോഃ ശിഷ്യാശ് ചത്വാരഃ ശമഭാജനാഃ പ്രശിഷ്യാ ബഹവസ്തേഷാം പ്രസീദത്യേവമീശ്വരഃ

ഓരോ സ്ഥലത്തും, പരമേശ്വരന്റെ നാല് ശിഷ്യന്മാർ, ശാന്തിയുടെ ആധാരങ്ങൾ, അവരിൽ അനേകം ഉപശിഷ്യന്മാരുമുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.

ഏവം ക്രമാഗതം ജ്ഞാനം മുഖാദേവ നൃണാം വിഭോഃ വൈശ്യാന്തം ബ്രാഹ്മണാദ്യം ഹി ഘൃണയാ ചാനുരൂപതഃ

ഇങ്ങനെ, ജ്ഞാനം ക్రమമായി ഭഗവാന്റെ വായിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരിലേക്കു എത്തുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് വൈശ്യന്മാരിൽവരെ, ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വഭാവവും കരുണയും അനുസരിച്ച്.

ദ്വാപരേ ദ്വാപരേ വ്യാസാഃ കേ വൈ കുത്രാന്തരേഷു വൈ കല്പേഷു കസ്മിന്കല്പേ നോ വക്തുമര്ഹസി ചാത്ര താന്

ഓരോ ദ്വാപരയുഗത്തും ആരൊക്കെയാണ് വ്യാസന്മാർ, അവര് എവിടെയാണ് ജനിച്ചത്, ഏത് കല്പയിലായിരുന്നു, ഇതൊക്കെ ഇവിടെ നീ പറയണം.

ശൃണ്വന്തു കല്പേ വാരാഹേ ദ്വിജാ വൈവസ്വതാന്തരേ വ്യാസാംശ് ച സാമ്പ്രതം രുദ്രാംസ് തഥാ സര്വാന്തരേഷു വൈ

കേൾക്കട്ടെ, വാരാഹകല്പത്തിൽ, വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ, ഇപ്പോഴത്തെ വ്യാസന്മാരെയും രുദ്രന്മാരെയും, അതുപോലെ എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഉണ്ടായവരെയും.

വേദാനാം ച പുരാണാനാം തഥാ ജ്ഞാനപ്രദര്ശകാന് യഥാക്രമം പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വാവര്തേഷു സാമ്പ്രതമ്

വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ജ്ഞാനവും വെളിപ്പെടുത്തിയവരെ, ഓരോ ക്രമത്തിലും, എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഇപ്പോൾ ഞാൻ വിവരിച്ച് പറയും.

ക്രതുഃ സത്യോ ഭാര്ഗവശ് ച അങ്ഗിരാഃ സവിതാ ദ്വിജാഃ മൃത്യുഃ ശതക്രതുര്ധീമാന് വസിഷ്ഠോ മുനിപുംഗവഃ

ക്രതു, സത്യൻ, ഭാർഗവൻ, അങ്കിരാസ്, സവിതാവ്, മരണം, ശതക്രതു എന്ന ബുദ്ധിമാൻ, വസിഷ്ഠൻ എന്ന മഹാമുനി ഇവരാണ്.

സാരസ്വതസ്ത്രിധാമാ ച ത്രിവൃതോ മുനിപുംഗവഃ ശതതേജാഃ സ്വയംധര്മോ നാരായണ ഇതി ശ്രുതഃ

സാരസ്വതൻ, ത്രിധാമാവ്, ത്രിവൃത് എന്ന മഹാമുനി, ശതതേജസ്, സ്വയംധർമ്മൻ, നാരായണൻ — ഇവരെപ്പറ്റിയാണ് കേട്ടിരുന്നത്.

തരക്ഷുശ്ചാരുണിര്ധീമാംസ് തഥാ ദേവഃ കൃതംജയഃ ഋതംജയോ ഭരദ്വാജോ ഗൌതമഃ കവിസത്തമഃ

തരക്ഷു, അറുണി എന്ന ധീരൻ, ദേവൻ, കൃതംജയൻ, ഋതംജയൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ എന്ന കവി എന്നിവരും.

വാചശ്രവാ മുനിഃ സാക്ഷാത് തഥാ ശുഷ്മായണിഃ ശുചിഃ തൃണബിന്ദുര് മുനീ രൂക്ഷഃ ശക്തിഃ ശാക്തേയ ഉത്തരഃ

വാചശ്രവാസ് എന്ന മഹാമുനി, ശുചിയായ ശുഷ്മായണി, തപസ്സുകൊണ്ട് പ്രശസ്തനായ തൃണബിന്ദു, ശക്തി, ശാക്തേയൻ, ഉത്തരൻ ഇവരും.

ജാതൂകര്ണ്യോ ഹരിഃ സാക്ഷാത് കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ മുനിഃ വ്യാസാസ്ത്വേതേ ച ശൃണ്വന്തു കലൌ യോഗേശ്വരാന് ക്രമാത്

ജാതൂകർണ്ണൻ, ഹരിയെന്ന ഭഗവാൻ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്ന മഹാമുനി — ഇവരാണ് വ്യാസന്മാർ. ഇനി കലിയുഗത്തിൽ യോഗേശ്വരന്മാരെ ക്രമത്തിൽ കേൾക്കട്ടെ.

അസംഖ്യാതാ ഹി കല്പേഷു വിഭോഃ സര്വാന്തരേഷു ച കലൌ രുദ്രാവതാരാണാം വ്യാസാനാം കില ഗൌരവാത്

കല്പങ്ങളിലും എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് കലിയുഗത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ, രുദ്രന്റെയും വ്യാസന്റെയും അവതാരങ്ങൾ അനവധി ആണ്, അത്രയേറെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ്.

വൈവസ്വതാന്തരേ കല്പേ വാരാഹേ യേ ച താന് പുനഃ അവതാരാന് പ്രവക്ഷ്യാമി തഥാ സര്വാന്തരേഷു വൈ

വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ, വാരാഹകല്പത്തിൽ, അവിടെ ഉണ്ടായ അവതാരങ്ങളെ വീണ്ടും ഞാൻ പറയും. അതുപോലെ എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഉണ്ടായവരെയും.

മന്വന്തരാണി വാരാഹേ വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ് തഥൈവ ചോര്ധ്വകല്പേഷു സിദ്ധാന്വൈവസ്വതാന്തരേ

ഇപ്പോൾ വാരാഹകല്പത്തിലെ മന്വന്തരങ്ങൾ നീ പറയണം. അതുപോലെ മേലുള്ള കല്പങ്ങളിലും വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിലെ സിദ്ധന്മാരെയും.

മനുഃ സ്വായമ്ഭുവസ്ത്വാദ്യസ് തതഃ സ്വാരോചിഷോ ദ്വിജാഃ ഉത്തമസ്താമസശ്ചൈവ രൈവതാശ്ചാക്ഷുഷസ് തഥാ

ആദ്യ മനു സ്വായംഭുവൻ, പിന്നെ സ്വാരോചിഷൻ, ഉത്തമൻ, താമസൻ, റൈവതൻ, ചാക്ഷുഷൻ — ഇവരാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.

വൈവസ്വതശ് ച സാവര്ണിര് ധര്മഃ സാവര്ണികഃ പുനഃ പിശങ്ഗശ്ചാപിശങ്ഗാഭഃ ശബലോ വര്ണകസ് തഥാ

വൈവസ്വതനും സാവർണിയും, വീണ്ടും ധർമ്മസാവർണികനും, പിശംഗൻ, അപിശംഗാഭൻ, ശബലൻ, വർണകൻ ഇവരും.

ഔകാരാന്താ അകാരാദ്യാ മനവഃ പരികീര്തിതാഃ ശ്വേതഃ പാണ്ഡുസ് തഥാ രക്തസ് താമ്രഃ പീതശ്ച കാപിലഃ

‘ഔ’ എന്നിൽ അവസാനിക്കുകയും ‘അ’യിൽ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന മനുക്കൾ: ശ്വേതൻ, പാണ്ഡു, രക്തൻ, താമ്രൻ, പീതൻ, കാപിലൻ — ഇവരാണ്.

കൃഷ്ണഃ ശ്യാമസ് തഥാ ധൂമ്രഃ സുധൂമ്രശ് ച ദ്വിജോത്തമാഃ അപിശങ്ഗഃ പിശങ്ഗശ് ച ത്രിവര്ണഃ ശബലസ് തഥാ

കൃഷ്ണൻ, ശ്യാമൻ, അതുപോലെ തന്നെ ധൂമ്രൻ, സുധൂമ്രൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അപിശംഗൻ, പിശംഗൻ, മൂന്ന് നിറങ്ങളുള്ളവൻ, ശബലൻ ഇവരും കൂടിയാണ്.

കാലംധുരസ്തു കഥിതാ വര്ണതോ മനവഃ ശുഭാഃ നാമതോ വര്ണതശ്ചൈവ വര്ണതഃ പുനരേവ ച

മനുക്കൾക്ക് കലന്ധുര എന്ന പേരും വർണ്ണവും അനുസരിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. പേരിലും വർണ്ണത്തിലും, വീണ്ടും വർണ്ണത്തിലും ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു.

സ്വരാത്മാനഃ സമാഖ്യാതാശ് ചാന്തരേശാഃ സമാസതഃ വൈവസ്വത ഋകാരസ്തു മനുഃ കൃഷ്ണഃ സുരേശ്വരഃ

സ്വരസ്വഭാവമുള്ളവരും, അകത്തുള്ള ഇശ്വരന്മാരും സംക്ഷിപ്തമായി പറയപ്പെട്ടു. വൈവസ്വതൻ, ഋകാരൻ, മനു, കൃഷ്ണൻ, സുരേശ്വരൻ ഇവരാണ്.

സപ്തമസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി യുഗാവര്തേഷു യോഗിനഃ സമതീതേഷു കല്പേഷു തഥാ ചാനാഗതേഷു വൈ

അവരിൽ ഏഴാമനായ യോഗികളെ ഞാൻ പറയാം, കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിൽ, കഴിഞ്ഞ കല്പങ്ങളിലും വരാനിരിക്കുന്ന കാലങ്ങളിലും.

വാരാഹഃ സാമ്പ്രതം ജ്ഞേയഃ സപ്തമാന്തരതഃ ക്രമാത് യോഗാവതാരാംശ് ച വിഭോഃ ശിഷ്യാണാം സംതതിസ് തഥാ

ഇപ്പോൾ അറിയേണ്ടത് വാർാഹൻ ആണു, ഏഴാമത്തെ ഇടവേളയിൽ ക്രമമായി. അതുപോലെ തന്നെ ഭഗവാന്റെ യോഗാവതാരങ്ങളും ശിഷ്യരുടേയും വംശാവലിയും.

സമ്പ്രേക്ഷ്യ സര്വകാലേഷു തഥാവര്തേഷു യോഗിനാമ് ആദ്യേ ശ്വേതഃ കലൌ രുദ്രഃ സുതാരോ മദനസ് തഥാ

എല്ലാ കാലങ്ങളിലും യോഗികളുടെ ചക്രങ്ങളിലും നോക്കി, ആദിയിൽ ശ്വേതൻ, കലിയുഗത്തിൽ രുദ്രൻ, സുതാരൻ, മദനൻ ഇവരും.

സുഹോത്രഃ കങ്കണശ്ചൈവ ലോകാക്ഷിര് മുനിസത്തമാഃ ജൈഗീഷവ്യോ മഹാതേജാ ഭഗവാന് ദധിവാഹനഃ

സുഹോത്രൻ, കങ്കണൻ, ലോകാക്ഷി, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ജൈഗീഷവ്യൻ മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ഭഗവാൻ ദധിവാഹനൻ.

ഋഷഭശ് ച മുനിര്ധീമാന് ഉഗ്രശ്ചാത്രിഃ സുബാലകഃ ഗൌതമശ്ചാഥ ഭഗവാന് സര്വദേവനമസ്കൃതഃ

ഋഷഭൻ എന്ന ധീരനായ മുനി, ഉഗ്രൻ, അത്രി, സുബാലകൻ, ഗൗതമൻ, സർവ്വദേവന്മാരും വന്ദിക്കുന്ന ഭഗവാൻ.

വേദശീര്ഷശ് ച ഗോകര്ണോ ഗുഹാവാസീ ശിഖണ്ഡഭൃത് ജടാമാല്യട്ടഹാസശ് ച ദാരുകോ ലാങ്ഗലീ തഥാ

വേദശീർഷൻ, ഗോകർണൻ, ഗുഹാവാസി, ശിഖണ്ടധാരി, ജടാമാലി, ഠ്ഠഹാസൻ, ദാരുകൻ, കൂടാതെ ലാംഗലി.

മഹാകായമുനിഃ ശൂലീ ദണ്ഡീ മുണ്ഡീശ്വരഃ സ്വയമ് സഹിഷ്ണുഃ സോമശര്മാ ച നകുലീശോ ജഗദ്ഗുരുഃ

മഹാകായനായ മുനി, ശൂലി, ദണ്ഡി, സ്വയം മുന്ഡീശ്വരൻ, സഹിഷ്ണു, സോമശർമ, നകുലീശൻ, ലോകഗുരു.

വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ സമ്യക് പ്രോക്താ ഹി പരമാത്മനഃ യോഗാചാര്യാവതാരാ യേ സര്വാവര്തേഷു സുവ്രതാഃ

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ പരമാത്മാവിന്റെ യോഗാചാര്യാവതാരങ്ങൾ ശരിയായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എല്ലാ കാലചക്രങ്ങളിലും നല്ല വ്രതമുള്ളവർ.

വ്യാസാശ്ചൈവം മുനിശ്രേഷ്ഠാ ദ്വാപരേ ദ്വാപരേ ത്വിമേ യോഗേശ്വരാണാം ചത്വാരഃ ശിഷ്യാഃ പ്രത്യേകമവ്യയാഃ

വ്യാസനും മറ്റു മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരും ദ്വാപരയുഗത്തിൽ. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഈ നാലു യോഗേശ്വരന്മാരുടെ ശിഷ്യന്മാർ, ഓരോരുത്തരും അക്ഷരരൂപത്തിൽ.