ലിങ്ഗപുരാണമ്

തമസാ കാലരുദ്രാഖ്യം രജസാ കനകാണ്ഡജമ് സത്ത്വേന സര്വഗം വിഷ്ണും നിര്ഗുണത്വേ മഹേശ്വരമ്

അന്ധകാരംകൊണ്ടു അവൻ കാലരുദ്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; രാജസ്സുകൊണ്ടു പൊന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ; സത്ത്വംകൊണ്ടു സകലവ്യാപിയായ വിഷ്ണു; ഗുണാതീതനായി മഹേശ്വരൻ.

കേന ഗച്ഛന്തി നരകം നരാഃ കേന മഹാമതേ കര്മണാകര്മണാ വാപി ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി നഃ

മനുഷ്യർ എങ്ങനെ നരകത്തിൽ പോകുന്നു, മഹാമതിയുള്ളവനേ? പ്രവൃത്തിയാലോ, അപ്രവൃത്തിയാലോ? ഞങ്ങൾക്കു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.

രഹസ്യം വഃ പ്രവക്ഷ്യാമി ഭവസ്യാമിതതേജസഃ പ്രഭാവം ശംകരസ്യാദ്യം സംക്ഷേപാത്സര്വദര്ശിനഃ

ഭവന്റെ അപ്പാരമായ തേജസ്സും, ശംകരന്റെ ആദിപ്രഭാവവും, സകലരും കാണുന്ന രഹസ്യവും ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സംക്ഷിപ്തമായി പറയും.

യോഗിനഃ സര്വതത്ത്വജ്ഞാഃ പരം വൈരാഗ്യമാസ്ഥിതാഃ

യോഗികൾ എല്ലാത്തത്വങ്ങളും അറിയുന്നവരും പരമവൈരാഗ്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരുമാണ്.

പ്രാണായാമാദിഭിശ്ചാഷ്ടസാധനൈഃ സഹചാരിണഃ

പ്രാണായാമം തുടങ്ങിയ എട്ടു ഉപായങ്ങൾക്കൊപ്പം അവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

കരുണാദിഗുണോപേതാഃ കൃത്വാപി വിവിധാനി തേ കര്മാണി നരകം സ്വര്ഗം ഗച്ഛന്ത്യേവ സ്വകര്മണാ

കരുണയുപമാനമായ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരും, പലവിധം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടും, സ്വകൃതി പ്രകാരം സ്വർഗത്തിലോ നരകത്തിലോ പോകുന്നു.

പ്രസാദാജ്ജായതേ ജ്ഞാനം ജ്ഞാനാദ്യോഗഃ പ്രവര്തതേ യോഗേന ജായതേ മുക്തിഃ പ്രസാദാദഖിലം തതഃ

കൃപകൊണ്ടു ജ്ഞാനം ഉണരുന്നു; ജ്ഞാനത്തിൽനിന്ന് യോഗം ആരംഭിക്കുന്നു; യോഗത്തിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; കൃപയാൽ ഇതെല്ലാം നടക്കുന്നു.

പ്രസാദാദ് യദി വിജ്ഞാനം സ്വരൂപം വക്തുമര്ഹസി ദിവ്യം മാഹേശ്വരം ചൈവ യോഗം യോഗവിദാം വര

കൃപയാൽ, ദിവ്യമായ മഹേശ്വരയോഗത്തിന്റെ സ്വരൂപം പറയാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, യോഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, അതു പറയണം.

കഥം കരോതി ഭഗവാന് ചിന്തയാ രഹിതഃ ശിവഃ പ്രസാദം യോഗമാര്ഗേണ കസ്മിന്കാലേ നൃണാം വിഭുഃ

ചിന്തയില്ലാതെ ഭഗവാൻ ശിവൻ യോഗമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ എങ്ങനെ കൃപ നൽകുന്നു? ഏത് സമയത്താണ് മഹാത്മാവായവൻ മനുഷ്യർക്കു അതു നൽകുന്നത്?

ദേവാനാം ച ഋഷീണാം ച പിതൄണാം സംനിധൌ പുരാ ശൈലാദിനാ തു കഥിതം ശൃണ്വന്തു ബ്രഹ്മസൂനവേ

ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ, പഴയകാലത്ത് ശൈലാദി ഈ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ ഈ കഥ കേൾക്കട്ടെ.

വ്യാസാവതാരാണി തഥാ ദ്വാപരാന്തേ ച സുവ്രതാഃ യോഗാചാര്യാവതാരാണി തഥാ തിഷ്യേ തു ശൂലിനഃ

ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ധർമ്മശീലന്മാരേ, വ്യാസന്മാരുടെ അവതാരങ്ങളും യോഗാചാര്യന്മാരുടെ അവതാരങ്ങളും, അതുപോലെ തിഷ്യയുഗത്തിൽ ത്രിശൂലധാരിയുടെ അവതാരങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

തത്രതത്ര വിഭോഃ ശിഷ്യാശ് ചത്വാരഃ ശമഭാജനാഃ പ്രശിഷ്യാ ബഹവസ്തേഷാം പ്രസീദത്യേവമീശ്വരഃ

ഓരോ സ്ഥലത്തും, പരമേശ്വരന്റെ നാല് ശിഷ്യന്മാർ, ശാന്തിയുടെ ആധാരങ്ങൾ, അവരിൽ അനേകം ഉപശിഷ്യന്മാരുമുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.

ഏവം ക്രമാഗതം ജ്ഞാനം മുഖാദേവ നൃണാം വിഭോഃ വൈശ്യാന്തം ബ്രാഹ്മണാദ്യം ഹി ഘൃണയാ ചാനുരൂപതഃ

ഇങ്ങനെ, ജ്ഞാനം ക్రమമായി ഭഗവാന്റെ വായിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരിലേക്കു എത്തുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് വൈശ്യന്മാരിൽവരെ, ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വഭാവവും കരുണയും അനുസരിച്ച്.

ദ്വാപരേ ദ്വാപരേ വ്യാസാഃ കേ വൈ കുത്രാന്തരേഷു വൈ കല്പേഷു കസ്മിന്കല്പേ നോ വക്തുമര്ഹസി ചാത്ര താന്

ഓരോ ദ്വാപരയുഗത്തും ആരൊക്കെയാണ് വ്യാസന്മാർ, അവര് എവിടെയാണ് ജനിച്ചത്, ഏത് കല്പയിലായിരുന്നു, ഇതൊക്കെ ഇവിടെ നീ പറയണം.

ശൃണ്വന്തു കല്പേ വാരാഹേ ദ്വിജാ വൈവസ്വതാന്തരേ വ്യാസാംശ് ച സാമ്പ്രതം രുദ്രാംസ് തഥാ സര്വാന്തരേഷു വൈ

കേൾക്കട്ടെ, വാരാഹകല്പത്തിൽ, വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ, ഇപ്പോഴത്തെ വ്യാസന്മാരെയും രുദ്രന്മാരെയും, അതുപോലെ എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഉണ്ടായവരെയും.

വേദാനാം ച പുരാണാനാം തഥാ ജ്ഞാനപ്രദര്ശകാന് യഥാക്രമം പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വാവര്തേഷു സാമ്പ്രതമ്

വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ജ്ഞാനവും വെളിപ്പെടുത്തിയവരെ, ഓരോ ക്രമത്തിലും, എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഇപ്പോൾ ഞാൻ വിവരിച്ച് പറയും.

ക്രതുഃ സത്യോ ഭാര്ഗവശ് ച അങ്ഗിരാഃ സവിതാ ദ്വിജാഃ മൃത്യുഃ ശതക്രതുര്ധീമാന് വസിഷ്ഠോ മുനിപുംഗവഃ

ക്രതു, സത്യൻ, ഭാർഗവൻ, അങ്കിരാസ്, സവിതാവ്, മരണം, ശതക്രതു എന്ന ബുദ്ധിമാൻ, വസിഷ്ഠൻ എന്ന മഹാമുനി ഇവരാണ്.

സാരസ്വതസ്ത്രിധാമാ ച ത്രിവൃതോ മുനിപുംഗവഃ ശതതേജാഃ സ്വയംധര്മോ നാരായണ ഇതി ശ്രുതഃ

സാരസ്വതൻ, ത്രിധാമാവ്, ത്രിവൃത് എന്ന മഹാമുനി, ശതതേജസ്, സ്വയംധർമ്മൻ, നാരായണൻ — ഇവരെപ്പറ്റിയാണ് കേട്ടിരുന്നത്.

തരക്ഷുശ്ചാരുണിര്ധീമാംസ് തഥാ ദേവഃ കൃതംജയഃ ഋതംജയോ ഭരദ്വാജോ ഗൌതമഃ കവിസത്തമഃ

തരക്ഷു, അറുണി എന്ന ധീരൻ, ദേവൻ, കൃതംജയൻ, ഋതംജയൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ എന്ന കവി എന്നിവരും.

വാചശ്രവാ മുനിഃ സാക്ഷാത് തഥാ ശുഷ്മായണിഃ ശുചിഃ തൃണബിന്ദുര് മുനീ രൂക്ഷഃ ശക്തിഃ ശാക്തേയ ഉത്തരഃ

വാചശ്രവാസ് എന്ന മഹാമുനി, ശുചിയായ ശുഷ്മായണി, തപസ്സുകൊണ്ട് പ്രശസ്തനായ തൃണബിന്ദു, ശക്തി, ശാക്തേയൻ, ഉത്തരൻ ഇവരും.

ജാതൂകര്ണ്യോ ഹരിഃ സാക്ഷാത് കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ മുനിഃ വ്യാസാസ്ത്വേതേ ച ശൃണ്വന്തു കലൌ യോഗേശ്വരാന് ക്രമാത്

ജാതൂകർണ്ണൻ, ഹരിയെന്ന ഭഗവാൻ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്ന മഹാമുനി — ഇവരാണ് വ്യാസന്മാർ. ഇനി കലിയുഗത്തിൽ യോഗേശ്വരന്മാരെ ക്രമത്തിൽ കേൾക്കട്ടെ.

അസംഖ്യാതാ ഹി കല്പേഷു വിഭോഃ സര്വാന്തരേഷു ച കലൌ രുദ്രാവതാരാണാം വ്യാസാനാം കില ഗൌരവാത്

കല്പങ്ങളിലും എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് കലിയുഗത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ, രുദ്രന്റെയും വ്യാസന്റെയും അവതാരങ്ങൾ അനവധി ആണ്, അത്രയേറെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ്.

വൈവസ്വതാന്തരേ കല്പേ വാരാഹേ യേ ച താന് പുനഃ അവതാരാന് പ്രവക്ഷ്യാമി തഥാ സര്വാന്തരേഷു വൈ

വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ, വാരാഹകല്പത്തിൽ, അവിടെ ഉണ്ടായ അവതാരങ്ങളെ വീണ്ടും ഞാൻ പറയും. അതുപോലെ എല്ലാ അന്തരങ്ങളിലും ഉണ്ടായവരെയും.

മന്വന്തരാണി വാരാഹേ വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ് തഥൈവ ചോര്ധ്വകല്പേഷു സിദ്ധാന്വൈവസ്വതാന്തരേ

ഇപ്പോൾ വാരാഹകല്പത്തിലെ മന്വന്തരങ്ങൾ നീ പറയണം. അതുപോലെ മേലുള്ള കല്പങ്ങളിലും വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരത്തിലെ സിദ്ധന്മാരെയും.

മനുഃ സ്വായമ്ഭുവസ്ത്വാദ്യസ് തതഃ സ്വാരോചിഷോ ദ്വിജാഃ ഉത്തമസ്താമസശ്ചൈവ രൈവതാശ്ചാക്ഷുഷസ് തഥാ

ആദ്യ മനു സ്വായംഭുവൻ, പിന്നെ സ്വാരോചിഷൻ, ഉത്തമൻ, താമസൻ, റൈവതൻ, ചാക്ഷുഷൻ — ഇവരാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.

വൈവസ്വതശ് ച സാവര്ണിര് ധര്മഃ സാവര്ണികഃ പുനഃ പിശങ്ഗശ്ചാപിശങ്ഗാഭഃ ശബലോ വര്ണകസ് തഥാ

വൈവസ്വതനും സാവർണിയും, വീണ്ടും ധർമ്മസാവർണികനും, പിശംഗൻ, അപിശംഗാഭൻ, ശബലൻ, വർണകൻ ഇവരും.

ഔകാരാന്താ അകാരാദ്യാ മനവഃ പരികീര്തിതാഃ ശ്വേതഃ പാണ്ഡുസ് തഥാ രക്തസ് താമ്രഃ പീതശ്ച കാപിലഃ

‘ഔ’ എന്നിൽ അവസാനിക്കുകയും ‘അ’യിൽ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന മനുക്കൾ: ശ്വേതൻ, പാണ്ഡു, രക്തൻ, താമ്രൻ, പീതൻ, കാപിലൻ — ഇവരാണ്.

കൃഷ്ണഃ ശ്യാമസ് തഥാ ധൂമ്രഃ സുധൂമ്രശ് ച ദ്വിജോത്തമാഃ അപിശങ്ഗഃ പിശങ്ഗശ് ച ത്രിവര്ണഃ ശബലസ് തഥാ

കൃഷ്ണൻ, ശ്യാമൻ, അതുപോലെ തന്നെ ധൂമ്രൻ, സുധൂമ്രൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അപിശംഗൻ, പിശംഗൻ, മൂന്ന് നിറങ്ങളുള്ളവൻ, ശബലൻ ഇവരും കൂടിയാണ്.

കാലംധുരസ്തു കഥിതാ വര്ണതോ മനവഃ ശുഭാഃ നാമതോ വര്ണതശ്ചൈവ വര്ണതഃ പുനരേവ ച

മനുക്കൾക്ക് കലന്ധുര എന്ന പേരും വർണ്ണവും അനുസരിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. പേരിലും വർണ്ണത്തിലും, വീണ്ടും വർണ്ണത്തിലും ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു.