ലിങ്ഗപുരാണമ്

പുരാന്തഗോ യദാ ഭാനുഃ ശക്രസ്യ ഭവതി പ്രഭുഃ സര്വൈഃ സായമനൈഃ സൌരോ ഹ്യ് ഉദയോ ദൃശ്യതേ ദ്വിജാഃ

പുരാന്ത നഗരത്തിൽ സൂര്യൻ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ആ സമയം ശക്രന്റെ അധിപതിയാവുന്നു. അപ്പോൾ സായാഹ്ന ഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം കാണപ്പെടുന്നു, സൂര്യോദയവും ദൃശ്യമാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.

സ ഏവ സുഖവത്യാം തു നിശാന്തസ്ഥഃ പ്രദൃശ്യതേ അസ്തമേതി പുനഃ സൂര്യോ വിഭായാം വിശ്വദൃഗ് വിഭുഃ

അത് തന്നെയുള്ള സൂര്യൻ, സുഖവതിയിൽ രാത്രിയുടെ അവസാനം കാണപ്പെടുന്നു. വീണ്ടും വിഭയിൽ, സർവ്വലോകാധിപതിയായവൻ, പ്രഭാതത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നു.

മയാ പ്രോക്തോ ഽമരാവത്യാം യഥാസൌ വാരിതസ്കരഃ തഥാ സംയമനീം പ്രാപ്യ സുഖാം ചൈവ വിഭാം ഖഗഃ

അമരാവതിയിൽ സൂര്യൻ ഇരുണ്ടിയെല്ലാം നീക്കുന്നവനായി ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, സംയമനി, സുഖ, വിഭാ എന്നീ നഗരങ്ങളിൽ എത്തുമ്പോഴും ആ പക്ഷി (സൂര്യൻ) അങ്ങനെ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

യദാപരാഹ്ണസ്ത്വാഗ്നേയ്യാം പൂര്വാഹ്ണോ നൈരൃതേ ദ്വിജാഃ തദാ ത്വപരരാത്രശ് ച വായുഭാഗേ സുദാരുണഃ

അഗ്നേയ ദിശയിൽ അപരാഹ്ണവും, നൈരൃത്യയിൽ പ്രഭാതവും ദ്വിജന്മാരേ, ആ സമയത്ത് വായു ഭാഗത്ത് അർദ്ധരാത്രി അത്യന്തം കഠിനമായിരിക്കും.

ഈശാന്യാം പൂര്വരാത്രസ്തു ഗതിരേഷാ ച സര്വതഃ ഏവം പുഷ്കരമധ്യേ തു യദാ സര്പതി വാരിപഃ

ഈശാന്യ ദിശയിൽ പ്രാരംഭരാത്രിയാണ്. ഇതാണ് എല്ലായിടത്തും സൂര്യന്റെ ഗതി. അങ്ങനെ, പുഷ്കരത്തിന്റെ നടുവിൽ സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ വഴിയെ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ത്രിംശാംശകം തു മേദിന്യാം മുഹൂര്തേനൈവ ഗച്ഛതി യോജനാനാം മുഹൂര്തസ്യ ഇമാം സംഖ്യാം നിബോധത

ഒരു മുഹൂർത്തത്തിൽ സൂര്യൻ ഭൂമിയിൽ മുപ്പത് അംശം സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒരു മുഹൂർത്തത്തിൽ എത്ര യോജനങ്ങൾ കടക്കുന്നു എന്ന് ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

പൂര്ണാ ശതസഹസ്രാണാമ് ഏകത്രിംശത്തു സാ സ്മൃതാ പഞ്ചാശച്ച തഥാന്യാനി സഹസ്രാണ്യധികാനി തു

അത് പൂർണ്ണമായിരം ആയിരം (ശതസഹസ്രം) മുപ്പത്തൊന്ന് എന്നതുപോലെയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിൽ അൻപതിനായിരം കൂടി ചേർക്കണം.

മൌഹൂര്തികീ ഗതിര്ഹ്യേഷാ ഭാസ്കരസ്യ മഹാത്മനഃ ഏതേന ഗതിയോഗേന യദാ കാഷ്ഠാം തു ദക്ഷിണാമ്

ഇതാണ് മഹാത്മാവായ ഭാസ്കരന്റെ മുഹൂർത്തപ്രകാരം സഞ്ചാരം. ഇതുപോലെയുള്ള ഗതിക്രമത്തിൽ, ദക്ഷിണഭാഗത്ത് എത്തുമ്പോൾ,

പര്യപൃച്ഛേത് പതങ്ഗോ ഽപി സൌമ്യാശാം ചോത്തരേ ഽഹനി മധ്യേ തു പുഷ്കരസ്യാഥ ഭ്രമതേ ദക്ഷിണായനേ

പക്ഷി പോലെയുള്ള സൂര്യൻ ദക്ഷിണഭാഗത്ത് എത്തിയാൽ, സൗമ്യ ദിശയെയും ഉത്തരദിനത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. പുഷ്കരത്തിന്റെ നടുവിൽ, ദക്ഷിണായനത്തിൽ സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

മാനസോത്തരശൈലേ തു മഹാതേജാ വിഭാവസുഃ മണ്ഡലാനാം ശതം പൂര്ണം തദശീത്യധികം വിഭുഃ

മനസ്സിന്റെ വടക്കൻ മലയിൽ, മഹാതേജസ്സുള്ള സൂര്യൻ, പൂർണ്ണമായിരം ചക്രങ്ങളും അതിലുപരി എൺപതും സഞ്ചരിക്കുന്നു, മഹാനേ.

ബാഹ്യം ചാഭ്യന്തരം പ്രോക്തമ് ഉത്തരായണദക്ഷിണേ പ്രത്യഹം ചരതേ താനി സൂര്യോ വൈ മണ്ഡലാനി തു

വെളിയിലും അകത്തും ഉള്ള വഴികൾ, ഉത്തരായണത്തിലും ദക്ഷിണായണത്തിലും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ എല്ലാ ദിവസവും ആ ചക്രങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

കുലാലചക്രപര്യന്തോ യഥാ ശീഘ്രം പ്രവര്തതേ ദക്ഷിണപ്രക്രമേ ദേവസ് തഥാ ശീഘ്രം പ്രവര്തതേ

കുലാളന്റെ ചക്രം എങ്ങനെ വേഗത്തിൽ തിരിയുന്നുവോ, അതുപോലെ ദക്ഷിണയാത്രയിൽ ദേവൻ (സൂര്യൻ) വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

തസ്മാത്പ്രകൃഷ്ടാം ഭൂമിം തു കാലേനാല്പേന ഗച്ഛതി സൂര്യോ ദ്വാദശഭിഃ ശീഘ്രം മുഹൂര്തൈര്ദക്ഷിണായനേ

അതിനാൽ, സൂര്യൻ വളരെ വലുതായ ഭൂമി കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ കടക്കുന്നു. ദക്ഷിണായനത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു മുഹൂർത്തങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ത്രയോദശാര്ധമൃക്ഷാണാമ് അഹ്നാ തു ചരതേ രവിഃ മുഹൂര്തൈസ്താവദൃക്ഷാണി നക്തമഷ്ടാദശൈശ്ചരന്

രവി ദിവസം പതിമൂന്നു അര നക്ഷത്രങ്ങൾ കടന്നു പോകുന്നു, അത്രയേറെ മുഹൂർത്തങ്ങൾ കൊണ്ട്. രാത്രിയിൽ അവൻ പതിനെട്ട് നക്ഷത്രങ്ങൾ അതുപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

കുലാലചക്രമധ്യം തു യഥാ മന്ദം പ്രസര്പതി തഥോദഗയനേ സൂര്യഃ സര്പതേ മന്ദവിക്രമഃ

കുമ്മിയുടെയുടെ നടുവിൽ ചക്രം മന്ദമായി ചലിക്കുന്നതുപോലെ, ഉത്തരയാണത്തിൽ സൂര്യൻ മന്ദഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

തസ്മാദ്ദീര്ഘേണ കാലേന ഭൂമിമല്പാം തു ഗച്ഛതി സ രഥോ ധിഷ്ഠിതോ ഭാനോര് ആദിത്യൈര്മുനിഭിസ് തഥാ

അതിനാൽ, ആ ദീർഘമായ സമയത്ത്, ആദിത്യന്മാരും മുനിമാരും സ്ഥാപിച്ച സൂര്യന്റെ രഥം ഭൂമിയിൽ ചെറിയൊരു ഭാഗം മാത്രമേ കടക്കുകയുള്ളൂ.

ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഭിശ് ച ഗ്രാമണീസര്പരാക്ഷസൈഃ പ്രദീപയന് സഹസ്രാംശുര് അഗ്രതഃ പൃഷ്ഠതോ ഽപ്യധഃ

ആയിരം കിരണങ്ങളോടെ പ്രകാശം പകർന്നുകൊണ്ട്, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, സർപ്പാധിപന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവർ മുന്നിലും പിന്നിലും താഴെയും സൂര്യനോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഊര്ധ്വതശ് ച കരം ത്യക്ത്വാ സഭാം ബ്രാഹ്മീമനുത്തമാമ് അംഭോഭിര് മുനിഭിസ്ത്യക്തൈഃ സംധ്യായാം തു നിശാചരാന്

മുകളിൽ നിന്ന് തന്റെ കിരണം പിൻവലിച്ച്, അവൻ ഉത്തമമായ ബ്രാഹ്മി സഭയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. സന്ധ്യാകാലത്ത്, മുനിമാർ ഉപേക്ഷിച്ച ജലങ്ങളുമായി, രാത്രിവാസികളോട് നേരിടുന്നു.

ഹത്വാ ഹത്വാ തു സമ്പ്രാപ്താന് ബ്രാഹ്മണൈശ്ചരതേ രവിഃ അഷ്ടാദശ മുഹൂര്തം തു ഉത്തരായണപശ്ചിമമ്

അവിടെ എത്തുന്നവരെ സംഹരിച്ച്, സൂര്യൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം പതിനെട്ട് മുഹൂർത്തം ഉത്തരായണത്തിന്റെ പിറകുവശം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

അഹര്ഭവതി തച്ചാപി ചരതേ മന്ദവിക്രമഃ ത്രയോദശാര്ധമ് ഋക്ഷാണി നക്തം ദ്വാദശഭീ രവിഃ മുഹൂര്തൈസ് താവദ് ഋക്ഷാണി ദിവാഷ്ടാദശഭിശ്ചരന്

ഇങ്ങനെ, ദിവസം രൂപപ്പെടുന്നു, സൂര്യൻ മന്ദഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. രാത്രിയിൽ, അവൻ പന്ത്രണ്ടര നക്ഷത്രങ്ങൾ അത്രയേറെ മുഹൂർത്തത്തിൽ കടക്കുന്നു; ദിവസത്തിൽ പതിനെട്ട് നക്ഷത്രങ്ങൾ കടക്കുന്നു.

തതോ മന്ദതരം നാഭ്യാം ചക്രം ഭ്രമതി വൈ യഥാ മൃത്പിണ്ഡ ഇവ മധ്യസ്ഥോ ധ്രുവോ ഭ്രമതി വൈ തഥാ

പിന്നീട്, നാഭിയിൽ ചക്രം ഇനിയും മന്ദമായി ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നു; നടുവിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്ന ധ്രുവം മണ്ണ് കട്ടയെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയാണ് അത്.

ത്രിംശന്മുഹൂര്തൈര് ഏവാഹുര് അഹോരാത്രം പുരാവിദഃ ഉഭയോഃ കാഷ്ഠയോര്മധ്യേ ഭ്രമതോ മണ്ഡലാനി തു

പുരാതനരായ ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നു: അഹോരാത്രം മുപ്പത് മുഹൂർത്തങ്ങളാണ്, ഇരുവശത്തുമുള്ള അറ്റങ്ങൾക്കിടയിൽ ചക്രങ്ങൾ ഭ്രമിക്കുന്നു.

കുലാലചക്രനാഭിസ്തു യഥാ തത്രൈവ വര്തതേ ഔത്താനപാദോ ഭ്രമതി ഗ്രഹൈഃ സാര്ധം ഗ്രഹാഗ്രണീഃ

കുമ്മിയുടെയുടെ ചക്രനാഭി എങ്ങനെ നടുവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, അതുപോലെ ഔത്താനപാദൻ ഗ്രഹങ്ങളോടൊപ്പം, അവയിൽ പ്രധാനനായ് ഭ്രമിക്കുന്നു.

ഗണോ മുനിജ്യോതിഷാം തു മനസാ തസ്യ സര്പതി അധിഷ്ഠിതഃ പുനസ്തേന ഭാനുസ്ത്വാദായ തിഷ്ഠതി

മുനിമാരുടെ ജ്യോതിഷസംഘം പറയുന്നു: അവന്റെ മനസ്സ് അവരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ സ്ഥാപിച്ചതിനാൽ, സൂര്യൻ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു.

കിരണൈഃ സര്വതസ്തോയം ദേവോ വൈ സസമീരണഃ ഔത്താനപാദസ്യ സദാ ധ്രുവത്വം വൈ പ്രസാദതഃ

തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ, ദേവൻ കാറ്റിനൊപ്പം എല്ലായിടത്തുനിന്നും വെള്ളം ഉയർത്തുന്നു; ഔത്താനപാദന്റെ കൃപയാൽ, അവന്റെ സ്ഥിരത എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.

വിഷ്ണോരൌത്താനപാദേന ചാപ്തം താതസ്യ ഹേതുനാ ആപഃ പീതാസ്തു സൂര്യേണ ക്രമന്തേ ശശിനഃ ക്രമാത്

വിഷ്ണുവിന്റെ ഔത്താനപാദനും പിതാവിന്റെ കാരണത്താലും, സൂര്യൻ വെള്ളം ഉയർത്തുന്നു; പിന്നെ അതു ക്രമമായി ചന്ദ്രനിലേക്കു പോകുന്നു.

നിശാകരാന്നിസ്രവന്തേ ജീമൂതാന്പ്രത്യപഃ ക്രമാത് വൃന്ദം ജലമുചാം ചൈവ ശ്വസനേനാഭിതാഡിതമ്

ചന്ദ്രനിൽ നിന്നു വെള്ളം ക്രമമായി മേഘങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകുന്നു; ജലധാരകൾ കാറ്റ് അടിച്ചുതുടയ്ക്കുമ്പോൾ അവ വെള്ളം ഒഴുക്കുന്നു.

ക്ഷ്മായാം സൃഷ്ടിം വിസൃജതേ ഽഭാസയത്തേന ഭാസ്കരഃ തോയസ്യ നാസ്തി വൈ നാശഃ തദൈവ പരിവര്തതേ

അത് കൊണ്ട്, സൂര്യൻ ഭൂമിയിൽ സൃഷ്ടി വിതറിയുന്നു; വെള്ളത്തിന് നാശമില്ല, അതു എന്നും ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഹിതായ സര്വജന്തൂനാം ഗതിഃ ശര്വേണ നിര്മിതാ ഭൂര്ഭുവഃ സ്വസ് തഥാ ഹ്യാപോ ഹ്യ് അന്നം ചാമൃതമേവ ച

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഭാവിയ്ക്കായി, ഈ ചക്രം ശർവൻ സ്ഥാപിച്ചു: ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗം, വെള്ളം, അന്നം, അമൃതം എന്നിവയും.