ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദ്വിജാഃ പരിവഹശ്ചേതി വായോര്വൈ സപ്ത നേമയഃ ബലാഹകാസ് തഥാ ഭാനുശ് ചന്ദ്രോ നക്ഷത്രരാശയഃ

ദ്വിജന്മാരേ, പരിവഹയാണ് ഏഴാമത്തേത്. വായുവിന്റെ ഈ ഏഴു വലയങ്ങൾ, അതുപോലെ മേഘങ്ങൾ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രഗണങ്ങൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്.

ഗ്രഹാണി ഋഷയഃ സപ്ത ധ്രുവോ വിപ്രാഃ ക്രമാദിഹ യോജനാനാം മഹീപൃഷ്ഠാദ് ഊര്ധ്വം പഞ്ചദശ ആ ധ്രുവാത്

ഗ്രഹങ്ങൾ, ഏഴു മഹർഷിമാർ, ധ്രുവനക്ഷത്രം എന്നിവയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇവിടെയെല്ലാം ക്രമമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ച് യോജനം ഉയരത്തിൽ ധ്രുവനക്ഷത്രം വരെ ഇവയുണ്ട്.

നിയുതാന്യേകനിയുതം ഭൂപൃഷ്ഠാദ്ഭാനുമണ്ഡലമ് രഥഃ ഷോഡശസാഹസ്രോ ഭാസ്കരസ്യ തഥോപരി

ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യന്റെ മണ്ഡലം വരെ ഒരു ലക്ഷം യോജനമാണ്. അതിന് മുകളിൽ സൂര്യന്റെ രഥം പതിനാറായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ചതുരശീതിസാഹസ്രോ മേരുശ്ചോപരി ഭൂതലാത് കോടിയോജനമാക്രമ്യ മഹര്ലോകോ ധ്രുവാദ്ധ്രുവഃ

ഭൂതലത്തിൽ നിന്ന് മേരു പർവ്വതം എൺപത്തിനാലായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കോടി യോജന ദൂരത്ത് മഹർലോകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ജനലോകോ മഹര്ലോകാത് തഥാ കോടിദ്വയം ദ്വിജാഃ ജനലോകാത്തപോലോകശ് ചതസ്രഃ കോടയോ മതഃ

മഹർലോകത്തിൽ നിന്ന് ജനലോകം വരെ രണ്ട് കോടി യോജന ദൂരമാണ്, ദ്വിജന്മാരേ. ജനലോകത്തിൽ നിന്ന് തപോലോകം വരെ നാലു കോടി യോജനമെന്ന് പറയുന്നു.

പ്രാജാപത്യാദ്ബ്രഹ്മലോകഃ കോടിഷട്കം വിസൃജ്യ തു പുണ്യലോകാസ്തു സപ്തൈതേ ഹ്യ് അണ്ഡേ ഽസ്മിന്കഥിതാ ദ്വിജാഃ

പ്രജാപതിയുടെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മലോകം വരെ ആറ് കോടി യോജന ദൂരമാണ്. ഈ ഏഴ് പുണ്യലോകങ്ങൾ ഈ അണ്ടത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.

അധഃ സപ്തതലാനാം തു നരകാണാം ഹി കോടയഃ മായാന്താശ്ചൈവ ഘോരാദ്യാ അഷ്ടാവിംശതിരേവ തു

അടിയിൽ ഏഴു തലങ്ങളുള്ള പാതാളങ്ങൾ ഉണ്ട്. നരകങ്ങൾ കോടികളാണ്. മായയോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഭയാനകമായ ഇരുപത്തിയെട്ട് നരകങ്ങൾ ഉണ്ട്.

പാപിനസ്തേഷു പച്യന്തേ സ്വസ്വകര്മാനുരൂപതഃ അവീച്യന്താനി സര്വാണി രൌരവാദ്യാനി തേഷു ച

പാപികൾ അവിടെയെല്ലാം തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിക്ക് അനുസരിച്ച് കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട് അവീചി, റൗരവം എന്നിവയുപോലെയുള്ള എല്ലാ നരകങ്ങളും.

പ്രത്യേകം പഞ്ചകാന്യാഹുര് നരകാണി വിശേഷതഃ അണ്ഡമാദൌ മയാ പ്രോക്തമ് അണ്ഡസ്യാവരണാനി ച

ഓരോരുത്തർക്കും പ്രത്യേകമായി അഞ്ചു നരകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. അണ്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അതിന്റെ പുറംമൂടുകളും ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഹിരണ്യഗര്ഭസര്ഗശ് ച പ്രസംഗാദ്ബഹുവിസ്തരാത് അണ്ഡാനാമീദൃശാനാം തു കോട്യോ ജ്ഞേയാഃ സഹസ്രശഃ

ഹിരണ്യഗർഭന്റെ സൃഷ്ടി വളരെ വ്യാപകമാണ്. അങ്ങനെ അനേകം കോടിയോളം അണ്ടങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

സര്വഗത്വാത് പ്രധാനസ്യ തിര്യഗ് ഊര്ധ്വമ് അധസ് തഥാ അണ്ഡേഷ്വേതേഷു സര്വേഷു ഭുവനാനി ചതുര്ദശ

പ്രധാനത്വം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു — അങ്ങോട്ടും, മുകളിലും, കീഴിലും. ഈ അണ്ടങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പതിനാലു ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

പ്രത്യണ്ഡം ദ്വിജശാര്ദൂലാസ് തേഷാം ഹേതുര്മഹേശ്വരഃ അണ്ഡേഷു ചാണ്ഡബാഹ്യേഷു തഥാണ്ഡാവരണേഷു ച

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഓരോ അണ്ടത്തിനും കാരണം മഹേശ്വരനാണ്. അണ്ടത്തിനകത്തും പുറത്തും അതിന്റെ പുറംമൂടികളിലുമാണ് അവൻ നിലകൊള്ളുന്നത്.

തമോ ഽന്തേ ച തമഃപാരേ ചാഷ്ടമൂര്തിര്വ്യവസ്ഥിതഃ അസ്യാത്മനോ മഹേശസ്യ മഹാദേവസ്യ ധീമതഃ

അന്ധകാരത്തിന്റെ അറ്റത്തും അതിന് അപ്പുറത്തും അഷ്ടമൂർത്തിയായവൻ നിലകൊള്ളുന്നു. അതാണ് മഹേശന്റെ, മഹാദേവന്റെ ആത്മാവ്.

അദേഹിനസ് ത്വഹോ ദേഹമ് അഖിലം പരമാത്മനഃ അസ്യാഷ്ടമൂര്തേഃ ശര്വസ്യ ശിവസ്യ ഗൃഹമേധിനഃ

ദേഹമില്ലാത്തവൻ തന്നെയാണ് പരമാത്മാവിന്റെ മുഴുവൻ ശരീരം — അഷ്ടമൂർത്തിയായ ശർവ്വൻ, ശിവൻ, ഗൃഹസ്ഥൻ.

ഗൃഹിണീ പ്രകൃതിര്ദിവ്യാ പ്രജാശ് ച മഹദാദയഃ പശവഃ കിങ്കരാസ്തസ്യ സര്വേ ദേഹാഭിമാനിനഃ

ദിവ്യമായ പ്രകൃതിയാണ് ഭാര്യ; മഹത് മുതലായവയാണ് മക്കൾ; ശരീരത്തെ തന്നെ എന്നു കരുതുന്നവരാണ് പശുക്കളും സേവകരും.

ആദ്യന്തഹീനോ ഭഗവാന് അനന്തഃ പുമാന്പ്രധാനപ്രമുഖാശ് ച സപ്ത പ്രധാനമൂര്തിസ്ത്വഥ ഷോഡശാങ്ഗോ മഹേശ്വരശ്ചാഷ്ടതനുഃ സ ഏവ

ആ ഭഗവാൻ ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തവൻ, അനന്തൻ. പ്രധാനം മുതലായ ഏഴു പേരും പ്രധാനത്തിന്റെ രൂപവും, പിന്നെ പതിനാറു അംശങ്ങളുള്ള മഹേശ്വരനും അഷ്ടതനുവും — അവൻ ഒരുവൻ തന്നെ.

ആജ്ഞാബലാത്തസ്യ ധരാ സ്ഥിതേഹ ധരാധരാ വാരിധരാഃ സമുദ്രാഃ ജ്യോതിര്ഗണഃ ശക്രമുഖാഃ സുരാശ് ച വൈമാനികാഃ സ്ഥാവരജങ്ഗമാശ് ച

അവന്റെ ആജ്ഞാബലത്തിൽ ഭൂമി നിലകൊള്ളുന്നു; പർവതങ്ങൾ, മേഘങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ മുതലായ ദേവന്മാർ, വൈമാനികർ, ചലനമില്ലാത്തവയും ചലിക്കുന്നവയും എല്ലാം അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ യക്ഷം ലക്ഷണൈര്ഹീനമീശം ദൃഷ്ട്വാ സേന്ദ്രാസ്തേ കിമേതത്ത്വിഹേതി യക്ഷം ഗത്വാ നിശ്ചയാത്പാവകാദ്യാഃ ശക്തിക്ഷീണാശ്ചാഭവന് യത്തതോ ഽപി

ലക്ഷണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത യക്ഷനെ കണ്ടു, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം പ്രഭുവിനെ കണ്ടു, അവർ വിചാരിച്ചു: 'ഇത് എന്താണ്?' തീയും മറ്റുള്ളവരും ഉറപ്പോടെ യക്ഷനോട് സമീപിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ ശക്തി തീർന്നുപോയി.

ദഗ്ധും തൃണം വാപി സമക്ഷമസ്യ യക്ഷസ്യ വഹ്നിര്ന ശശാക വിപ്രാഃ വായുസ്തൃണം ചാലയിതും തഥാന്യേ സ്വാന്സ്വാന്പ്രഭാവാന് സകലാമരേന്ദ്രാഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ യക്ഷന്റെ മുമ്പിൽ തീക്ക് ഒരു പുല്ല് പോലും ചുട്ടുകളയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; വായുവിന് ആ പുല്ല് ഇളക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല; ഇന്ദ്രൻ അടക്കമുള്ള ദേവന്മാർക്കും തങ്ങളുടെ ശക്തി കാണിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

തദാ സ്വയം വൃത്രരിപുഃ സുരേന്ദ്രൈഃ സുരേശ്വരഃ സര്വസമൃദ്ധിഹേതുഃ സുരേശ്വരം യക്ഷമുവാച കോ വാ ഭവാനിതീത്ഥം സ കുതൂഹലാത്മാ

അപ്പോൾ വൃത്രനെ തോൽപ്പിച്ചവൻ, ദേവേന്ദ്രൻ, സമൃദ്ധിയുടെ കാരണമായ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു, യക്ഷനോടും മറ്റു ദേവന്മാരോടും ചേർന്ന്, 'നീ ആരാണ്?' എന്നോരുതരത്തിൽ ആലോചിച്ച് ചോദിച്ചു.

തദാ ഹ്യദൃശ്യം ഗത ഏവ യക്ഷസ് തദാംബികാ ഹൈമവതീ ശുഭാസ്യാ ഉമാ ശുഭൈരാഭരണൈരനേകൈഃ സുശോഭമാനാ ത്വനു ചാവിരാസീത്

അപ്പോൾ ആ യക്ഷൻ കാണാതായി അപ്രത്യക്ഷനായി. അന്നേരം, ഹിമവാൻ്റെ മകൾ, ഉമ, മനോഹരമായ മുഖവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മനോഹരാഭരണങ്ങളുമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷയായി.

കിമേതദീശേ ബഹുശോഭമാനേ വാംബികേ യക്ഷവപുശ്ചകാസ്തി

ഇത് എന്താണ്, പ്രഭുവേ, ഇത്ര മനോഹരമായി? അംബികേ, യക്ഷന്റെ രൂപം ഇപ്പോഴും അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.

പ്രണേമുരേനാം മൃഗരാജഗാമിനീമുമാമജാം ലോഹിതശുക്ലകൃഷ്ണാമ്

അവർ മൃഗരാജനപോലെ നടക്കുന്ന ഉമയെ, മജയുടെ മകളായ, ചുവപ്പും വെള്ളയും കറുപ്പും നിറങ്ങളുള്ളവളെ വണങ്ങി.

സംഭാവിതാ സാ സകലാമരേന്ദ്രൈഃ സര്വപ്രവൃത്തിസ്തു സുരാസുരാണാമ് അഹം പുരാസം പ്രകൃതിശ് ച പുംസോ യക്ഷസ്യ ചാജ്ഞാവശഗേത്യഥാഹ

അവളെ എല്ലാ ദേവേന്ദ്രന്മാരും ആദരിച്ചു. എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സജീവരായി. 'ഞാനാണ് ആദി പ്രകൃതിയും സൃഷ്ടിയുടെ കാരണവുമാണ്; യക്ഷൻ എന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലാണ്,' എന്നു അവൾ പറഞ്ഞു.

തസ്മാദ്ദ്വിജാഃ സര്വമജസ്യ തസ്യ നിയോഗതശ്ചാണ്ഡമഭൂദജാദ്വൈ അജശ് ച അണ്ഡാദഖിലം ച തസ്മാജ് ജ്യോതിര്ഗണൈര്ലോകമജാത്മകം തത്

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, അജന്റെ ആജ്ഞയാൽ എല്ലാം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു. അണ്ടത്തിൽ നിന്ന് അജൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് ഈ ലോകവും പ്രകാശലോകവും, അജൻ തന്നെയാണ് അതിന്റെ സാരവും.

ജ്യോതിര്ഗണപ്രചാരം വൈ സംക്ഷിപ്യാണ്ഡേ ബ്രവീമ്യഹമ് ദേവക്ഷേത്രാണി ചാലോക്യ ഗ്രഹചാരപ്രസിദ്ധയേ

പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ ജ്യോതിസ്സമ്പന്നമായ ഗ്രഹങ്ങളുടെ സഞ്ചാരം ഞാൻ ഇപ്പൊഴ് സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിക്കാം. ദൈവികമായ പ്രദേശങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ച്, ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഗതിക്രമം മനസ്സിലാക്കാനാണ് ഇതു പറയുന്നത്.

മാനസോപരി മാഹേന്ദ്രീ പ്രാച്യാം മേരോഃ പുരീ സ്ഥിതാ ദക്ഷിണേ ഭാനുപുത്രസ്യ വരുണസ്യ ച വാരുണീ

മനസ്സിന് മുകളിൽ, മെരുവിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് മഹേന്ദ്രിയുടെ നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. തെക്കുഭാഗത്ത് ഭാനുപുത്രനും വരുണനും കൂടെ വാരുണിയും അവരുടെ നഗരങ്ങളിലുണ്ട്.

സൌമ്യേ സോമസ്യ വിപുലാ താസു ദിഗ്ദേവതാഃ സ്ഥിതാഃ അമരാവതീ സംയമനീ സുഖാ ചൈവ വിഭാ ക്രമാത്

ചന്ദ്രന്റെ പ്രദേശത്ത് സൗമ്യ എന്ന വലിയ നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടങ്ങളിലെ ദിശാദേവതകൾ: അമരാവതി, സംയമനി, സുഖ, വിഭാ എന്നിവ തങ്ങളുടേതായ ക്രമത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

ലോകപാലോപരിഷ്ടാത് തു സര്വതോ ദക്ഷിണായനേ കാഷ്ഠാം ഗതസ്യ സൂര്യസ്യ ഗതിര് യാ താം നിബോധത

ലോകപാലന്മാരുടെ മുകളിൽ, ദക്ഷിണായനകാലത്ത് എല്ലായിടത്തും സൂര്യൻ പോകുന്ന വഴി നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.