ലിങ്ഗപുരാണമ്

കുരുവര്ഷേ തു കുരവഃ സ്വര്ഗലോകാത് പരിച്യുതാഃ സര്വേ മൈഥുനജാതാശ് ച ക്ഷീരിണഃ ക്ഷീരഭോജനാഃ

കുരുവർഷത്തിൽ കുരുക്കൾ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണവർ, എല്ലാവരും ലൈംഗികസംയോജനത്തിലൂടെ ജനിച്ചവരും, പാൽ കുടിച്ചും പാൽ ഭക്ഷിച്ചും ജീവിക്കുന്നവരുമാണ്.

അന്യോന്യമനുരക്താശ് ച ചക്രവാകസധര്മിണഃ അനാമയാ ഹ്യശോകാശ് ച നിത്യം സുഖനിഷേവിണഃ

അവർ പരസ്പരം അനുരാഗികളാണ്, ചക്രവാകപ്പക്ഷികളെപോലെ, രോഗമില്ല, ദുഃഖമില്ല, എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.

ത്രയോദശസഹസ്രാണി ശതാനി ദശപഞ്ച ച ജീവന്തി തേ മഹാവീര്യാ ന ചാന്യസ്ത്രീനിഷേവിണഃ

വലിയ ശക്തിയുള്ള അവർ പതിമൂന്നായിരത്തി നൂറ്പത്തിയഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കുന്നു, സ്വന്തം ഭാര്യയെക്കാൾ മറ്റൊരു സ്ത്രീയുമായി ചേർന്നിട്ടില്ല.

സഹൈവ മരണം തേഷാം കുരൂണാം സ്വര്ഗവാസിനാമ് ഹൃഷ്ടാനാം സുപ്രവൃദ്ധാനാം സര്വാന്നാമൃതഭോജിനാമ്

ആ കുരുക്കൾക്ക്, സ്വർഗവാസികൾക്ക്, മരണം ഒരുമിച്ചാണ് വരുന്നത്. അവർ സന്തോഷവാന്മാരും, വളരെയധികം സമ്പന്നരുമാണ്, എല്ലാ വിധ അമൃതഭക്ഷണവും ആസ്വദിക്കുന്നു.

സദാ തു ചന്ദ്രകാന്താനാം സദാ യൌവനശാലിനാമ് ശ്യാമാങ്ഗാനാം സദാ സര്വഭൂഷണാസ്പദദേഹിനാമ്

അവർ എപ്പോഴും ചന്ദ്രകാന്തം ധരിച്ചവരും, സദാ യൗവനപുഷ്പവുമാണ്, കറുത്ത ശരീരവും എല്ലാഭൂഷണവും അലങ്കരിച്ച ദേഹവുമാണ്.

ജംബൂദ്വീപേ തു തത്രാപി കുരുവര്ഷം സുശോഭനമ് തത്ര ചന്ദ്രപ്രഭം ശമ്ഭോര് വിമാനം ചന്ദ്രമൌലിനഃ

ജംബൂദ്വീപിൽ അതിലും മനോഹരമായ കുരുവർഷം ഉണ്ട്. അവിടെയാണ് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, ചന്ദ്രമൗലി എന്ന ശംഭുവിന്റെ ദിവ്യവിമാനം നിലകൊള്ളുന്നത്.

വര്ഷേ തു ഭാരതേ മര്ത്യാഃ പുണ്യാഃ കര്മവശായുഷഃ ശതായുഷഃ സമാഖ്യാതാ നാനാവര്ണാല്പദേഹിനഃ

ഭാരതവർഷത്തിൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ പുണ്യഫലപ്രകാരമാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇവർക്ക് ദീർഘായുസ്സും വിവിധ വർണ്ണവും, ചെറിയ ശരീരവും ഉള്ളവരാണെന്ന് പറയുന്നു.

നാനാദേവാര്ചനേ യുക്താ നാനാകര്മഫലാശിനഃ നാനാജ്ഞാനാര്ഥസമ്പന്നാ ദുര്ബലാശ്ചാല്പഭോഗിനഃ

ഇവർ വിവിധ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുകയും, പലവിധ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും, വിവിധ ജ്ഞാനവും സമ്പത്തും ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഇവർ ദുർബലരും കുറച്ച് അനുഭവസുഖമുള്ളവരുമാണ്.

ഇന്ദ്രദ്വീപേ തഥാ കേചിത് തഥൈവ ച കസേരുകേ താമ്രദ്വീപം ഗതാഃ കേചിത് കേചിദ്ദേശം ഗഭസ്തിമത്

ചിലർ ഇന്ദ്രദ്വീപിലും, ചിലർ കസേരുവിലും, ചിലർ താമ്രദ്വീപിലേക്കും, മറ്റുചിലർ ഗഭസ്തിമത് എന്ന ദേശത്തേക്കുമാണ് പോയിരിക്കുന്നത്.

നാഗദ്വീപം തഥാ സൌമ്യം ഗാന്ധര്വം വാരുണം ഗതാഃ കേചിന്മ്ലേച്ഛാഃ പുലിന്ദാശ് ച നാനാജാതിസമുദ്ഭവാഃ

ചിലർ സൗമ്യമായ നാഗദ്വീപിലേക്കും, ഗാന്ധർവ ദേശത്തേക്കും, വാരുണ ദേശത്തേക്കും പോയിട്ടുണ്ട്. അവിടെ പലജാതികളിൽ പെട്ട മ്ലേഛരും പുലിന്ദരും ഉണ്ട്.

പൂര്വേ കിരാതാസ്തസ്യാന്തേ പശ്ചിമേ യവനാഃ സ്മൃതാഃ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാ മധ്യേ ശൂദ്രാശ് ച സര്വശഃ

കിഴക്കോട്ട് കിരാതന്മാരും, പടിഞ്ഞാറോട്ട് യവനന്മാരും, നടുവിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, എല്ലായിടത്തും ശൂദ്രന്മാരുമാണ്.

ഇജ്യായുദ്ധവണിജ്യാഭിര് വര്തയന്തോ വ്യവസ്ഥിതാഃ തേഷാം സംവ്യവഹാരോ ഽയം വര്തതേ ഽത്ര പരസ്പരമ്

ഇവർ യാഗം, യുദ്ധം, വ്യാപാരം എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ട് പരസ്പരം ഇടപാടുകൾ നടത്തുന്നു.

ധര്മാര്ഥകാമസംയുക്തോ വര്ണാനാം തു സ്വകര്മസു സംകല്പശ്ചാഭിമാനശ് ച ആശ്രമാണാം യഥാവിധി

ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓരോ വർഗ്ഗവും തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ ആഗ്രഹത്തോടും അഭിമാനത്തോടും കൂടി, യഥാക്രമം ആചരിക്കുന്നു.

ഇഹ സ്വര്ഗാപവര്ഗാര്ഥം പ്രവൃത്തിര്യത്ര മാനുഷീ തേഷാം ച യുഗകര്മാണി നാന്യത്ര മുനിപുങ്ഗവാഃ

ഇവിടെ സ്വർഗ്ഗത്തെയും മോക്ഷത്തെയും ലക്ഷ്യമാക്കി മനുഷ്യർ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ യുക്തിയനുസരിച്ചാണ് നടക്കുന്നത്, മറ്റെവിടെയും അല്ല, മഹർഷേ.

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി സ്ഥിതിഃ കിംപുരുഷേ നൃണാമ് സുവര്ണവര്ണാശ് ച നരാഃ സ്ത്രിയശ്ചാപ്സരസോപമാഃ

കിംപുരുഷ ദേശത്ത് മനുഷ്യർക്ക് പത്ത് ആയിരം വർഷം ആയുസ്സുണ്ട്. പുരുഷന്മാർ പൊന്നിനിറവും സ്ത്രീകൾ അപ്പ്സരസുകളെപ്പോലെയും ആണ്.

അനാമയാ ഹ്യശോകാശ് ച സര്വേ തേ ശിവഭാവിതാഃ ശുദ്ധസത്ത്വാശ് ച ഹേമാഭാഃ സദാരാഃ പ്ലക്ഷഭോജനാഃ

അവിടെ എല്ലാവരും രോഗമോ ദുഃഖമോ ഇല്ലാതെ ശിവഭക്തരായി, ശുദ്ധമായ സ്വഭാവവും പൊന്നുപോലെയുള്ള ദേഹവും, ഭാര്യകളോടൊപ്പം ജീവിക്കുകയും പ്ലക്ഷഫലം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മഹാരജതസംകാശാ ഹരിവര്ഷേ ഽപി മാനവാഃ ദേവലോകാച്ച്യുതാഃ സര്വേ ദേവാകാരാശ് ച സര്വശഃ

ഹരിവർഷത്തിലും മനുഷ്യർ വലിയ വെള്ളി പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഇവർ എല്ലാവരും ദൈവസ്വരൂപികളാണ്, ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണവരാണ്.

ഹരം യജന്തി സര്വേശം പിബന്തീക്ഷുരസം ശുഭമ് ന ജരാ ബാധതേ തേന ന ച ജീര്യന്തി തേ നരാഃ

അവിടെ എല്ലാവരും സർവ്വേശ്വരനായ ഹരനെ ആരാധിക്കുകയും, ശുദ്ധമായ ഇഞ്ചിരസം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരെ വയസ്സായിക്കൊണ്ടു വരും ദു:ഖം ബാധിക്കില്ല.

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തത്ര ജീവന്തി മാനവാഃ മധ്യമം യന്മയാ പ്രോക്തം നാമ്നാ വര്ഷമിലാവൃതമ്

അവിടെ മനുഷ്യർ പത്ത് ആയിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ നടുവിലുള്ള പ്രദേശം 'ഇലാവൃതം' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ന തത്ര സൂര്യസ്തപതി ന തേ ജീര്യന്തി മാനവാഃ ചന്ദ്രസൂര്യൌ ന നക്ഷത്രം ന പ്രകാശമ് ഇലാവൃതേ

അവിടെ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും പ്രകാശവും ഇല്ല. അവിടെയുള്ളവർക്ക് വൃദ്ധതയോ ക്ഷയമോ ഇല്ല.

പദ്മപ്രഭാഃ പദ്മമുഖാഃ പദ്മപത്ത്രനിഭേക്ഷണാഃ പദ്മപത്ത്രസുഗന്ധാശ് ച ജായന്തേ ഭവഭാവിതാഃ

അവരുടെ ദേഹം താമരയുടെ പ്രകാശംപോലെയും മുഖം താമരപോലെയും കണ്ണുകൾ താമരയിലപോലെയും, താമരയിലിന്റെ സുഗന്ധംപോലെയും ആണ്. അവിടെ ജനിക്കുന്നവർ ഭവത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവരാണ്.

ജമ്ബൂഫലരസാഹാരാ അനിഷ്പന്ദാഃ സുഗന്ധിനഃ ദേവലോകാഗതാസ്തത്ര ജായന്തേ ഹ്യജരാമരാഃ

അവർ ജംബൂഫലരസം മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, അചഞ്ചലരും സുഗന്ധവുമാണ്. ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വന്നവർ അവിടെ ജനിച്ച്, വയസ്സോ മരണവും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.

ത്രയോദശസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തേ നരോത്തമാഃ ആയുഃപ്രമാണം ജീവന്തി വര്ഷേ ദിവ്യേ ത്വിലാവൃതേ

ഇലാവൃതം എന്ന ദിവ്യവർഷത്തിൽ ആ ഉത്തമപുരുഷന്മാർ പതിമൂന്നായിരം വർഷം ആയുസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നു.

ജംബൂഫലരസം പീത്വാ ന ജരാ ബാധതേ ത്വിമാന് ന ക്ഷുധാ ന ക്ലമശ്ചാപി ന ജനോ മൃത്യുമാംസ് തഥാ

ജംബൂഫലത്തിന്റെ രസം കുടിച്ചാൽ അവിടെയുള്ളവരെ വൃദ്ധാവസ്ഥയും വിശപ്പും ക്ഷീണവും ബാധിക്കില്ല, അവിടെ ജനങ്ങൾ മരണമെന്നതും അറിയില്ല.

തത്ര ജാമ്ബൂനദം നാമ കനകം ദേവഭൂഷണമ് ഇന്ദ്രഗോപപ്രതീകാശം ജായതേ ഭാസ്വരം തു തത്

അവിടെ ജാംബൂനദം എന്ന പേരിൽ ദേവന്മാർ അലങ്കരിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രഗോപം എന്ന ചിതലുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു സ്വർണ്ണം ഉദിക്കുന്നു.

ഏവം മയാ സമാഖ്യാതാ നവവര്ഷാനുവര്തിനഃ വര്ണായുര്ഭോജനാദ്യാനി സംക്ഷിപ്യ ന തു വിസ്തരാത്

ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഒറ്റയടിക്ക് ഒമ്പതു പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ നിറം, ആയുസ്സ്, ഭക്ഷണം തുടങ്ങിയവ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞു, വിശദമായി അല്ല.

ഹേമകൂടേ തു ഗന്ധര്വാ വിജ്ഞേയാശ്ചാപ്സരോഗണാഃ സര്വേ നാഗാശ് ച നിഷധേ ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ

ഹേമകൂട പർവതത്തിൽ ഗന്ധർവരും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടവും, നിഷധയിൽ ശേഷൻ, വാസുകി, തക്ഷകൻ എന്നിവരുള്‍പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ നാഗന്മാരും വസിക്കുന്നു.

മഹാബലാസ് ത്രയസ്ത്രിംശദ് രമന്തേ യാജ്ഞികാഃ സുരാഃ നീലേ തു വൈഡൂര്യമയേ സിദ്ധാ ബ്രഹ്മര്ഷയോ ഽമലാഃ

മൂവത്തിമൂന്നു മഹാബലമുള്ള യാഗദേവന്മാർ അവിടെ ആനന്ദിക്കുന്നു; നീല, വൈഡൂര്യപർവതത്തിൽ സിദ്ധന്മാരും വിശുദ്ധ ബ്രഹ്മർഷിമാരും വസിക്കുന്നു.

ദൈത്യാനാം ദാനവാനാം ച ശ്വേതഃ പര്വത ഉച്യതേ ശൃങ്ഗവാന് പര്വതശ്ചൈവ പിതൄണാം നിലയഃ സദാ

ശ്വേതപർവതം ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും വാസസ്ഥലമെന്നു പറയുന്നു; ശ്രിംഗവാൻ പർവതം പിതൃകൾക്ക് എപ്പോഴും വാസസ്ഥലമാണ്.