ലിങ്ഗപുരാണമ്

വൈദ്യുതോ മാനസശ്ചൈവ സുപ്രഭഃ സപ്തമസ് തഥാ ശ്വേതസ്യ ദേശഃ ശ്വേതസ്തു ഹരിതസ്യ ച ഹാരിതഃ

വൈദ്യുതൻ, മാനസൻ, ഏഴാമനായ സുപ്രഭൻ ഇവരും ആ മക്കളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശ്വേതന്റെ ദേശം ശ്വേതന് ലഭിച്ചു, ഹാരിതം ഹരിതന് ലഭിച്ചു.

ജീമൂതസ്യ ച ജീമൂതോ രോഹിതസ്യ ച രോഹിതഃ വൈദ്യുതോ വൈദ്യുതസ്യാപി മാനസസ്യ ച മാനസഃ

ജിമൂതന്റെ ദേശം ജിമൂതന്, രോഹിതന്റെ ദേശം രോഹിതന്, വൈദ്യുതന്റെ ദേശം വൈദ്യുതന്, മാനസന്റെ ദേശം മാനസന് ലഭിച്ചു.

സുപ്രഭഃ സുപ്രഭസ്യാപി സപ്ത വൈ ദേശലാഞ്ഛകാഃ പ്ലക്ഷദ്വീപേ തു വക്ഷ്യാമി ജമ്ബൂദ്വീപാദനന്തരമ്

സുപ്രഭന്റെ ദേശം സുപ്രഭന് ലഭിച്ചു. ഇങ്ങനെ ആ ഏഴ് ദേശങ്ങൾ അവരവരുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ജംബൂദ്വീപിന് ശേഷം പ്ലക്ഷദ്വീപിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം.

സപ്ത മേധാതിഥേഃ പുത്രാഃ പ്ലക്ഷദ്വീപേശ്വരാ നൃപാഃ ജ്യേഷ്ഠഃ ശാന്തഭയസ്തേഷാം സപ്തവര്ഷാണി താനി വൈ

പ്ലക്ഷദ്വീപിലെ രാജാക്കന്മാർ ആയിരുന്നു മെഡാതിതിയുടെ ഏഴ് മക്കൾ. അവരിൽ മൂത്തവൻ ശാന്തഭയൻ ആയിരുന്നു. ഇവരാണ് ആ ദ്വീപിലെ ഏഴ് ദേശങ്ങൾ.

തസ്മാച്ഛാന്തഭയാച്ചൈവ ശിശിരസ്തു സുഖോദയഃ ആനന്ദശ് ച ശിവശ്ചൈവ ക്ഷേമകശ് ച ധ്രുവസ് തഥാ

ശാന്തഭയനിൽ നിന്ന് ശിശിരൻ, സുഖോദയൻ, ആനന്ദൻ, ശിവൻ, ക്ഷേമകൻ, ധ്രുവൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു.

താനി തേഷാം തു നാമാനി സപ്തവര്ഷാണി ഭാഗശഃ നിവേശിതാനി തൈസ്താനി പൂര്വം സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ

ഇവരാണ് ആ ഏഴ് ദേശങ്ങളുടെ പേരുകൾ. അവരവരെ പിരിച്ചിരുത്തി, സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ തന്നെ ഇവർ ആ പ്രദേശങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.

മേധാതിഥേസ്തു പുത്രൈസ്തൈഃ പ്ലക്ഷദ്വീപനിവാസിഭിഃ വര്ണാശ്രമാചാരയുതാഃ പ്രജാസ്തത്ര നിവേശിതാഃ

മെഡാതിതിയുടെ ആ മക്കൾ പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ താമസിച്ചവരെ വർണ്ണാശ്രമരീതികൾ പാലിച്ച് അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.

പ്ലക്ഷദ്വീപാദിവര്ഷേഷു ശാകദ്വീപാന്തികേഷു വൈ ജ്ഞേയഃ പഞ്ചസു ധര്മോ വൈ വര്ണാശ്രമവിഭാഗശഃ

പ്ലക്ഷദ്വീപിലും അതിനടുത്തുള്ള ശാകദ്വീപിലും, വർണ്ണവും ആശ്രമവും അനുസരിച്ച് അഞ്ചു വിധത്തിലുള്ള ധർമ്മമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

സുഖമായുഃ സ്വരൂപം ച ബലം ധര്മോ ദ്വിജോത്തമാഃ പഞ്ചസ്വേതേഷു ദ്വീപേഷു സര്വസാധാരണം സ്മൃതമ്

ആനന്ദം, ദീർഘായുസ്, സ്വരൂപം, ബലം, ധർമ്മം എന്നിവ ഈ അഞ്ചു ദ്വീപുകളിലും എല്ലാവർക്കും പൊതുവായവയാണെന്ന് പറയുന്നു.

രുദ്രാര്ചനരതാ നിത്യം മഹേശ്വരപരായണാഃ അന്യേ ച പുഷ്കരദ്വീപേ പ്രജാതാശ് ച പ്രജേശ്വരാഃ

എപ്പോഴും രുദ്രനെ ആരാധിക്കുന്നവരും മഹേശ്വരഭക്തരുമായി, മറ്റു ചിലർ പുഷ്കരദ്വീപിൽ ജനിച്ചവരും ജനങ്ങളുടെ ഭരതാക്കളാണ്.

പ്രജാപതേശ് ച രുദ്രസ്യ ഭാവാമൃതസുഖോത്കടാഃ

പ്രജാപതിയുടെയും രുദ്രന്റെയും ജനങ്ങൾ ഭക്തിയുടെ ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ആഗ്നീധ്രം ജ്യേഷ്ഠദായാദം കാമ്യപുത്രം മഹാബലമ് പ്രിയവ്രതോ ഽഭ്യഷിഞ്ചദ്വൈ ജംബൂദ്വീപേശ്വരം നൃപഃ

കാമ്യയുടെ മൂത്തയും ബലവാനുമായ മകനായ ആഗ്നീധ്രനെ പ്രിയവ്രതൻ ജംബൂദ്വീപിന്റെ ഭരതാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.

സോ ഽതീവ ഭവഭക്തശ് ച തപസ്വീ തരുണഃ സദാ ഭവാര്ചനരതഃ ശ്രീമാന് ഗോമാന്ധീമാന്ദ്വിജര്ഷഭാഃ

അവൻ ഭവനോടു അത്യന്തം ഭക്തിയുള്ളവനും, എപ്പോഴും യുവാവും, തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനും, ഭവനെ ആരാധിക്കാൻ എപ്പോഴും തയാറായവനും, മഹത്വമുള്ളവനും, ഗോമാൻ, ധീമാൻ, മറ്റു ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടായവനും ആയിരുന്നു.

തസ്യ പുത്രാ ബഭൂവുസ്തേ പ്രജാപതിസമാ നവ സര്വേ മാഹേശ്വരാശ്ചൈവ മഹാദേവപരായണാഃ

അവനു പ്രജാപതിയോട് സമമായ ഒൻപത് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും മഹേശ്വരഭക്തരും മഹാദേവനിൽ സമർപ്പിതരുമായിരുന്നു.

ജ്യേഷ്ഠോ നാഭിര് ഇതി ഖ്യാതസ് തസ്യ കിംപുരുഷോ ഽനുജഃ ഹരിവര്ഷസ്തൃതീയസ്തു ചതുര്ഥോ വൈ ത്വിലാവൃതഃ

മൂത്തവൻ നാഭി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അവന്റെ അനുജൻ കിംപുരുഷൻ. മൂന്നാമൻ ഹരിവർഷൻ, നാലാമൻ ഇലാവൃതൻ.

രമ്യസ്തു പഞ്ചമസ് തത്ര ഹിരണ്മാന് ഷഷ്ഠ ഉച്യതേ കുരുസ്തു സപ്തമസ്തേഷാം ഭദ്രാശ്വസ്ത്വഷ്ടമഃ സ്മൃതഃ

അവിടത്തെ അഞ്ചാമൻ രമ്യൻ, ആറാമൻ ഹിരണ്മാൻ, ഏഴാമൻ കുറു, എട്ടാമൻ ഭദ്രാശ്വൻ.

നവമഃ കേതുമാലസ്തു തേഷാം ദേശാന്നിബോധത നാഭേസ്തു ദക്ഷിണം വര്ഷം ഹേമാഖ്യം തു പിതാ ദദൌ

ഒൻപതാമൻ കെതുമാലൻ. ഇനി അവരുടെ ദേശങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. നാഭിക്ക് ദക്ഷിണഭാഗമായ ഹേമം എന്ന ദേശം പിതാവ് നൽകി.

ഹേമകൂടം തു യദ്വര്ഷം ദദൌ കിംപുരുഷായ സഃ നൈഷധം യത്സ്മൃതം വര്ഷം ഹരയേ തത്പിതാ ദദൌ

ഹേമകൂടം എന്ന പ്രദേശം കിംപുരുഷന്‍ നല്‍കി. നൈഷധം എന്ന പ്രദേശം ഹരിക്ക് അവന്റെ അച്ഛന്‍ നല്‍കി.

ഇലാവൃതായ പ്രദദൌ മേരുര്യത്ര തു മധ്യമഃ നീലാചലാശ്രിതം വര്ഷം രമ്യായ പ്രദദൌ പിതാ

ഇലാവൃതം, മേരു പര്‍വതം നടുവില്‍ നിലകൊള്ളുന്ന ദേശം, അച്ഛന്‍ മകനു നല്‍കി. നീലാചലത്തിന്റെ അടിയിലുള്ള മനോഹരമായ പ്രദേശവും അച്ഛന്‍ മകനു നല്‍കി.

ശ്വേതം യദുത്തരം തസ്മാത് പിത്രാ ദത്തം ഹിരണ്മതേ യദുത്തരം ശൃങ്ഗവര്ഷം പിതാ തത്കുരവേ ദദൌ

ഉത്തരത്തുള്ള ശ്വേതം എന്ന പ്രദേശം അച്ഛന്‍ ഹിരണ്മയന് നല്‍കി. അതിനപ്പുറം ഉള്ള ശ്രിംഗവര്‍ഷം അച്ഛന്‍ കുരുവിന് നല്‍കി.

വര്ഷം മാല്യവതം ചാപി ഭദ്രാശ്വസ്യ ന്യവേദയത് ഗന്ധമാദനവര്ഷം തു കേതുമാലായ ദത്തവാന്

മാല്യവത് പ്രദേശം ഭദ്രാശ്വന് നല്‍കി. ഗന്ധമാദന പ്രദേശം കെതുമാലന് നല്‍കി.

ഇത്യേതാനി മഹാന്തീഹ നവ വര്ഷാണി ഭാഗശഃ ആഗ്നീധ്രസ്തേഷു വര്ഷേഷു പുത്രാംസ്താനഭിഷിച്യ വൈ

ഇങ്ങനെ ഒമ്പത് വലിയ പ്രദേശങ്ങള്‍ വിഭജിച്ചു. ആ പ്രദേശങ്ങളില്‍ ഓരോന്നിലും ആഗ്നീധ്രന്‍ തന്റെ മക്കളെ രാജാവായി നിയമിച്ചു.

യഥാക്രമം സ ധര്മാത്മാ തതസ്തു തപസി സ്ഥിതഃ തപസാ ഭാവിതശ്ചൈവ സ്വാധ്യായനിരതസ്ത്വഭൂത്

അവന്‍ ധാര്‍മികനായവന്‍ ആയതിനാല്‍ ക്രമമായി എല്ലാം ചെയ്തു. പിന്നെ തപസ്സില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു, തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധനായി, സ്വാധ്യായത്തില്‍ ലീനനായി.

സ്വാധ്യായനിരതഃ പശ്ചാച് ഛിവധ്യാനരതസ് ത്വഭൂത് യാനി കിംപുരുഷാദ്യാനി വര്ഷാണ്യഷ്ടൌ ശുഭാനി ച

സ്വാധ്യായത്തില്‍ ലീനനായ ശേഷം, ശിവനെ ധ്യാനിച്ച് അചഞ്ചലനായി. കിംപുരുഷന്‍ തുടങ്ങിയ എട്ട് പുണ്യപ്രദേശങ്ങള്‍ ഇവയാണ്.

തേഷാം സ്വഭാവതഃ സിദ്ധിഃ സുഖപ്രായാ ഹ്യയത്നതഃ വിപര്യയോ ന തേഷ്വസ്തി ജരാമൃത്യുഭയം ന ച

അവിടെയുള്ളവര്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായി സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു, എളുപ്പത്തില്‍ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു. അവര്‍ക്ക് ദു:ഖം, വയസ്സാകല്‍, മരണം എന്നിവയൊന്നുമില്ല.

ധര്മാധര്മൌ ന തേഷ്വാസ്താം നോത്തമാധമമധ്യമാഃ ന തേഷ്വസ്തി യുഗാവസ്ഥാ ക്ഷേത്രേഷ്വഷ്ടസു സര്വതഃ

അവിടെയുള്ളവര്‍ക്കു neither ധര്‍മം nor അധര്‍മം ഉണ്ട്. ഉന്നതം, താഴ്ന്നത്, ഇടത്തരം എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളില്ല. ആ എട്ട് പ്രദേശങ്ങളിലും കാലഘട്ടങ്ങളുടെ ഭേദം ഇല്ല.

രുദ്രക്ഷേത്രേ മൃതാശ്ചൈവ ജങ്ഗമാഃ സ്ഥാവരാസ് തഥാ ഭക്താഃ പ്രാസംഗികാശ്ചാപി തേഷു ക്ഷേത്രേഷു യാന്തി തേ

രുദ്രക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ മരിച്ച ജന്തുക്കളും ചലിക്കുന്നവരും അചലങ്ങളുമാണ്, ഭക്തരും അന്യഭക്തരും ആ പ്രദേശങ്ങളില്‍ പോകുന്നു.

തേഷാം ഹിതായ രുദ്രേണ ചാഷ്ടക്ഷേത്രം വിനിര്മിതമ് തത്ര തേഷാം മഹാദേവഃ സാന്നിധ്യം കുരുതേ സദാ

അവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി രുദ്രന്‍ ഈ എട്ട് പ്രദേശങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു. അവിടെ മഹാദേവന്‍ എപ്പോഴും സാന്നിധ്യം പുലര്‍ത്തുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ ഹൃദി മഹാദേവമ് അഷ്ടക്ഷേത്രനിവാസിനഃ സുഖിനഃ സര്വദാ തേഷാം സ ഏവേഹ പരാ ഗതിഃ

അവിടെയുള്ളവര്‍ ഹൃദയത്തില്‍ മഹാദേവനെ കാണുന്നു, എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. അവര്‍ക്ക് മഹാദേവന്‍ തന്നെയാണ് പരമഗതി.