ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ്തംഭൈശ് ച വൈഡൂര്യമയൈഃ കിങ്കിണീജാലസംവൃതമ് ചാരുരത്നകസംയുക്തം മണ്ഡപം വിശ്വതോമുഖമ്

വൈഡൂര്യമണിതൂണുകളും, മണിച്ചെരിപ്പുകൾ തൂങ്ങിയ ശബ്ദമുള്ള വലകളും, മനോഹരമായ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിച്ചും, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും തുറന്നിരിക്കുന്ന ഒരു മണ്ഡപം ഉണ്ടായിരുന്നു.

കൃത്വാ വിന്യസ്യ തന്മധ്യേ തദാസനവരം ശുഭമ് തസ്യാഗ്രതഃ പാദപീഠം നീലവജ്രാവഭാസിതമ്

അതിനകത്ത് അത്യുത്തമവും ശുഭമായും ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി വെച്ചു, അതിന്റെ മുന്നിൽ നീലവജ്രം പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു പാദപീഠവും സ്ഥാപിച്ചു.

ചക്രുഃ പാദപ്രതിഷ്ഠാര്ഥം കലശൌ ചാസ്യ പാര്ശ്വഗൌ സമ്പൂര്ണൌ പരമാമ്ഭോഭിര് അരവിന്ദാവൃതാനനൌ

പാദങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനായി, അതിന്റെ ഇരുവശത്തും, ഉത്തമജലം നിറച്ചും, തവളപ്പൂക്കൾ ചുറ്റിയ മുഖങ്ങളോടും കൂടിയ രണ്ടു കലശങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.

കലശാനാം സഹസ്രം തു സൌവര്ണം രാജതം തഥാ താമ്രജം മൃന്മയം ചൈവ സര്വതീര്ഥാമ്ബുപൂരിതമ്

പൊന്നിൽ, വെള്ളിയിൽ, താമ്രത്തിൽ, മണ്ണിൽ എന്നിവയിൽ thousand കലശങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, അവയെല്ലാം എല്ലാ തിരുത്തുകളിലെ വെള്ളം നിറച്ചവയായിരുന്നു.

വാസോയുഗം തഥാ ദിവ്യം ഗന്ധം ദിവ്യം തഥൈവ ച കേയൂരേ കുണ്ഡലേ ചൈവ മുകുടം ഹാരമേവ ച

ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ, ദിവ്യസുഗന്ധങ്ങൾ, കൈവളകൾ, കാത്‌തൊടികൾ, കിരീടം, മാല എന്നിവയും ഒരുക്കിയിരുന്നു.

ഛത്രം ശതശലാകം ച വാലവ്യജനമേവ ച ദത്തം മഹാത്മനാ തേന ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ

നൂറ് കടലാസുകളുള്ള ഒരു കുടയും, വാൽവെഞ്ഞരവും, മഹാത്മാവായ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവ് തന്നു.

ശങ്ഖഹാരാങ്ഗഗൌരേണ പൃഷ്ഠേനാപി വിരാജിതമ് വ്യജനം ചന്ദ്രശുഭ്രം ച ഹേമദണ്ഡം സുചാമരമ്

ശംഖമാലകളും, കനകദണ്ഡവും, മനോഹരമായ ചാമരവും, ചന്ദ്രനുപോലെ വെള്ളയുള്ള മറ്റൊരു ചാമരവും, മനോഹരമായ അങ്കങ്ങളോടും കൂടി അലങ്കരിച്ചവയായിരുന്നു.

ഐരാവതഃ സുപ്രതീകോ ഗജാവേതൌ സുപൂജിതൌ മുകുടം കാഞ്ചനം ചൈവ നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ

സുന്ദരമായ രൂപമുള്ള ഐരാവതം, മറ്റൊരു ആനയും, ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു; സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച കിരീടം വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ചു.

കുണ്ഡലേ ചാമലേ ദിവ്യേ വജ്രം ചൈവ വരായുധമ് ജാംബൂനദമയം സൂത്രം കേയൂരദ്വയമേവ ച

ദിവ്യവും കറപ്പില്ലാത്തതുമായ കാത്‌തൊടികൾ, ഉത്തമമായ വജ്രായുധം, പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു തന്തി, രണ്ട് കൈവളങ്ങൾ എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സമ്ഭാരാണി തഥാന്യാനി വിവിധാനി ബഹൂന്യപി സമന്താന് നിന്യുര് അവ്യഗ്രാ ഗണപാ ദേവസംമതാഃ

അനേകം വിധത്തിലുള്ള മറ്റു സാമഗ്രികളും, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഗണപന്മാർ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമെടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.

തതോ ദേവാശ് ച സേന്ദ്രാശ് ച നാരായണമുഖാസ് തഥാ മുനയോ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ നവബ്രഹ്മാണ ഏവ ച

അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ, നാരായണന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ളവർ, മുനികൾ, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ്, ഒപ്പം ഒമ്പതു ബ്രഹ്മാക്കളും അവിടെ എത്തി.

ദേവൈശ് ച ലോകാഃ സര്വേ തേ തതോ ജഗ്മുര്മുദാ യുതാഃ തേഷ്വാഗതേഷു സര്വേഷു ഭഗവാന്പരമേശ്വരഃ

എല്ലാ ലോകങ്ങളും അവിടെയുള്ള ദേവന്മാരുമെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ എത്തി; അവരൊക്കെ എത്തിയപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പരമേശ്വരൻ.

സര്വകാര്യവിധിം കര്തുമ് ആദിദേശ പിതാമഹമ് പിതാമഹോ ഽപി ഭഗവാന് നിയോഗാദേവ തസ്യ തു

എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും നടത്താൻ പിതാമഹനോട് കല്പിച്ചു; പിതാമഹൻ ഭഗവാൻ അവന്റെ കല്പനപ്രകാരം ചെയ്തു.

ചകാര സര്വം ഭഗവാന് അഭിഷേകം സമാഹിതഃ അര്ചയിത്വാ തതോ ബ്രഹ്മാ സ്വയമേവാഭ്യഷേചയത്

ഭഗവാൻ മനസ്സോടെ എല്ലാ അഭിഷേകവിധികളും നിർവഹിച്ചു; അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് സ്വയം പൂജിച്ചു അഭിഷേകം ചെയ്തു.

തതോ വിഷ്ണുസ്തതഃ ശക്രോ ലോകപാലാസ്തഥൈവ ച അഭ്യഷിഞ്ചന്ത വിധിവദ് ഗണേന്ദ്രം ശിവശാസനാത്

അതിനുശേഷം വിഷ്ണു, പിന്നെ ഇന്ദ്രൻ, ലോകപാലന്മാർ, ശിവന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഗണപതിയെ വിധിപ്രകാരം അഭിഷേകം ചെയ്തു.

ഋഷയസ്തുഷ്ടുവുശ്ചൈവ പിതാ മഹപുരോഗമാഃ സ്തുതവത്സു തതസ്തേഷു വിഷ്ണുഃ സര്വജഗത്പതിഃ

മുനിമാർ സ്തുതിച്ചു, മഹാപിതാക്കന്മാർ നേതൃത്വം നൽകി പിതാക്കന്മാരും സ്തുതിച്ചു; അങ്ങനെ എല്ലാവരും സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, സർവ്വലോകനാഥനായ വിഷ്ണു.

ശിരസ്യഞ്ജലിമാദായ തുഷ്ടാവ ച സമാഹിതഃ പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രണതോ ഭൂത്വാ ജയശബ്ദം ചകാര ച

തലയിൽ കയ്യുയർത്തി, മനസ്സോടെ സ്തുതിച്ചു, കയ്യുകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, ജയഘോഷവും ഉച്ചരിച്ചു.

തതോ ഗണാധിപാഃ സര്വേ തതോ ദേവാസ്തതോ ഽസുരാഃ ഏവം സ്തുതശ്ചാഭിഷിക്തോ ദേവൈഃ സബ്രഹ്മകൈസ്തദാ

അതിനുശേഷം എല്ലാ ഗണനായകരും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കൂടി ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പമെത്തി അവനെ സ്തുതിച്ചും അഭിഷേകം നടത്തി.

ഉദ്വാഹശ് ച കൃതസ്തത്ര നിയോഗാത്പരമേഷ്ഠിനഃ മരുതാം ച സുതാ ദേവീ സുയശാഖ്യാ ബഭൂവ യാ

അവിടെ പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വിവാഹം നടന്നു; മരുതുകളുടെ മകളായ സുവശാ എന്ന ദേവി അവന്റെ ഭാര്യയായി.

ലബ്ധം ശശിപ്രഭം ഛത്രം തയാ തത്ര വിഭൂഷിതമ് ചാമരേ ചാമരാസക്തഹസ്താഗ്രൈഃ സ്ത്രീഗണൈര്യുതാ

അവിടെ ദേവി ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള ഒരു കുടയും, സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടം കൈകളിൽ ചാമരം പിടിച്ച് അണിനിരന്നതും അവൾ അലങ്കരിച്ചതും ലഭിച്ചു.

സിംഹാസനം ച പരമം തയാ ചാധിഷ്ഠിതം മയാ അലംകൃതാ മഹാലക്ഷ്മ്യാ മുകുടാദ്യൈഃ സുഭൂഷണൈഃ

അവിടെ ദേവിയും ഞാനും മഹാലക്ഷ്മി മുകുടം മുതലായ മനോഹരാഭരണങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പരമസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.

ലബ്ധോ ഹാരശ് ച പരമോ ദേവ്യാഃ കണ്ഠഗതസ് തഥാ വൃഷേന്ദ്രശ് ച സിതോ നാഗഃ സിംഹഃ സിംഹധ്വജസ് തഥാ

ദേവിയുടെ കഴുത്തിൽ ധരിക്കാൻ അത്യുത്തമമായ ഒരു ഹാരവും, വൃഷഭാധിപതിയും വെള്ളയാനയും സിംഹവും സിംഹധ്വജവും ലഭിച്ചു.

രഥശ് ച ഹേമച്ഛത്രം ച ചന്ദ്രബിംബസമപ്രഭമ് അദ്യാപി സദൃശഃ കശ്ചിന് മയാ നാസ്തി വിഭുഃ ക്വചിത്

ഒരു രഥവും ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള സ്വർണ്ണക്കുടയും ലഭിച്ചു; ഇന്നുവരെ എവിടെയും എനിക്ക് തുല്യനായവൻ ഇല്ല, മഹാബലശാലിയായവനേ.

സാന്വയം ച ഗൃഹീത്വേശസ് തഥാ സംബന്ധിബാന്ധവൈഃ ആരുഹ്യ വൃഷമീശാനോ മയാ ദേവ്യാ ഗതഃ ശിവഃ

ഇശ്വരൻ കുടുംബത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും കൂട്ടി വൃഷഭത്തിൽ കയറി, ദേവിയോടും എന്നോടും കൂടെ ശിവൻ പുറപ്പെട്ടു.

തദാ ദേവീം ഭവം ദൃഷ്ട്വാ മയാ ച പ്രാര്ഥയന് ഗണൈഃ മുനിദേവര്ഷയഃ സിദ്ധാ ആജ്ഞാം പാശുപതീം ദ്വിജാഃ

അപ്പോൾ ഭവാദേവിയെയും എന്നെയും കണ്ടു, ഗണങ്ങൾ, മുനികൾ, ദേവർഷികൾ, സിദ്ധന്മാർ പാശുപതീയ ആജ്ഞ ചോദിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.

അഥാജ്ഞാം പ്രദദൌ തേഷാമ് അര്ഹാണാമ് ആജ്ഞയാ വിഭോഃ നന്ദികോ നഗജാഭര്തുസ് തേഷാം പാശുപതീം ശുഭാമ്

അതിനുശേഷം, മഹേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, നന്ദികേശ്വരൻ, പാർവതീഭർത്താവിന്റെ സേവകൻ, അവർക്കു പുണ്യമായ പാശുപതീയ ആജ്ഞ നൽകി.

തസ്മാദ്ധി മുനയോ ലബ്ധ്വാ തദാജ്ഞാം മുനിപുങ്ഗവാത് ഭവഭക്താസ്തദാ ചാസംസ് തസ്മാദേവം സമര്ചയേത്

അങ്ങനെ, മുനികൾ ആ ആജ്ഞ മുനിപുങ്ഗവനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച് ഭവനോടു ഭക്തരായി; അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ആരാധിക്കണം.

നമസ്കാരവിഹീനസ്തു നാമ ഉദ്ഗിരയേദ്ഭവേ ബ്രഹ്മഘ്നദശസംതുല്യം തസ്യ പാപം ഗരീയസമ്

നമസ്കാരം ചെയ്യാതെ ഭവന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ പത്ത് പ്രാവശ്യം ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തതിനെ തുല്യമായ വലിയ പാപം അനുഭവിക്കും.

തസ്മാത്സര്വപ്രകാരേണ നമസ്കാരാദിമുച്ചരേത് ആദൌ കുര്യാന്നമസ്കാരം തദന്തേ ശിവതാം വ്രജേത്

അതിനാൽ എല്ലായ്പ്പോഴും നമസ്കാരം മുതലായവ ചേർത്ത് ഉച്ചരിക്കണം; ആദ്യം നമസ്കാരം ചെയ്ത് അവസാനം ശിവത്വം പ്രാപിക്കണം.