കുണ്ഡലേ ച ശുഭേ ദിവ്യേ വജ്രവൈഡൂര്യഭൂഷിതേ ആബബന്ധ മഹാദേവഃ സ്വയമേവ മഹേശ്വരഃ
വജ്രവും വൈഡൂര്യവും അലങ്കരിച്ച ദിവ്യമായ മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങളും മഹാദേവന് സ്വയം എന്റെ കാതില് കെട്ടി.
മാം തഥാഭ്യര്ചിതം വ്യോമ്നി ദൃഷ്ട്വാ മേഘൈഃ പ്രഭാകരഃ മേഘാംഭസാ ചാഭ്യഷിഞ്ചച് ഛിലാദനമ് അഥോ മുനേ
എന്നെ ഇങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ടതായി ആകാശത്ത് കണ്ട സൂര്യന്, മഹർഷേ, മേഘജലത്തില് നിന്നു എന്നെ രാജാവിനെപ്പോലെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
തസ്യാഭിഷിക്തസ്യ തദാ പ്രവൃത്താ സ്രോതസാ ഭൃശമ് യസ്മാത് സുവര്ണാന്നിഃസൃത്യ നദ്യേഷാ സമ്പ്രവര്തതേ
അപ്പോള് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തപ്പോള് ശക്തമായ ഒഴുക്ക് ആരംഭിച്ചു; സ്വര്ണ്ണത്തില് നിന്ന് പുറത്ത് വന്നതിനാല് ഈ നദി ഉണ്ടായി.
സ്വര്ണോദകേതി താമാഹ ദേവദേവസ്ത്രിയംബകഃ ജാമ്ബൂനദമയാദ്യസ്മാദ് ദ്വിതീയാ മുകുടാച്ഛുഭാ
മൂന്നു കണ്ണുള്ള ദേവദേവന് അതിനെ 'സ്വര്ണോദക' എന്നു വിളിച്ചു, കാരണം അത് സ്വര്ണ്ണജാംബൂവില് നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; രണ്ടാമത്തേതായ ശുഭമായത് കിരീടത്തില് നിന്നുമാണ്.
പ്രാവര്തത നദീ പുണ്യാ ഊചുര് ജമ്ബൂനദീതി താമ് ഏതത്പഞ്ചനദം നാമ ജപ്യേശ്വരസമീപഗമ്
പുണ്യമായ ഒരു നദി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി, ജനങ്ങള് അതിനെ ജാംബൂനദി എന്നു വിളിച്ചു; ജപ്യേശ്വരന് സമീപമുള്ള പ്രശസ്തമായ പഞ്ചനദി ഇതാണ്.
യഃ പഞ്ചനദമാസാദ്യ സ്നാത്വാ ജപ്യേശ്വരേശ്വരമ് പൂജയേച്ഛിവസായുജ്യം പ്രയാത്യേവ ന സംശയഃ
ആര്ക്കാരും ഈ പഞ്ചനദി എത്തി, ജപ്യേശ്വരേശ്വരനില് സ്നാനം ചെയ്ത് ആരാധിച്ചാല്, അവന് ശിവസായുജ്യം നേടും, സംശയമില്ല.
അഥ ദേവോ മഹാദേവഃ സര്വഭൂതപതിര്ഭവഃ ദേവീമുവാച ശര്വാണീമ് ഉമാം ഗിരിസുതാമജാമ്
അതിനുശേഷം സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനായ മഹാദേവന്, ശർവാണിയായ ഉമയെ, ഗിരിപുത്രിയെ, പ്രസവമില്ലാത്തവളെ, അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദേവീ നന്ദീശ്വരം ദേവമ് അഭിഷിഞ്ചാമി ഭൂതപമ് ഗണേന്ദ്രം വ്യാഹരിഷ്യാമി കിം വാ ത്വം മന്യസേ ഽവ്യയേ
ദേവി പറഞ്ഞു: 'ഞാന് ഭൂതപതിയായ നന്ദീശ്വരനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനിയെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കട്ടോ? അല്ലെങ്കില് നീ എന്താണ് കരുതുന്നത്, അക്ഷയനാഥാ?'
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭവാനീ ഹര്ഷിതാനനാ സ്മയന്തീ വരദം പ്രാഹ ഭവം ഭൂതപതിം പതിമ്
അവളുടെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ഭവാനി സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഭവനായ ഭൂതപതിയായ ഭര്ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
സര്വലോകാധിപത്യം ച ഗണേശത്വം തഥൈവ ച ദാതുമര്ഹസി ദേവേശ ശൈലാദിസ്തനയോ മമ
ദേവദേവാ, അവന് എന്റെ പിതാവായ പര്വതപുത്രനാണ്; അതുകൊണ്ട് അവന് എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിത്വവും ഗണേശത്വവും നല്കേണ്ടതാണ്.
തതഃ സ ഭഗവാഞ്ശര്വഃ സര്വലോകേശ്വരേശ്വരഃ സസ്മാര ഗണപാന് ദിവ്യാന് ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ
അതിനുശേഷം സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ ശർവന്, വൃഷധ്വജന്, ദൈവികമായ ഗണങ്ങളെ ഓര്ത്തു.
സ്മരണാദേവ രുദ്രസ്യ സമ്പ്രാപ്താശ് ച ഗണേശ്വരാഃ സര്വേ സഹസ്രഹസ്താശ് ച സഹസ്രായുധപാണയഃ
രുദ്രനെ ഓര്ത്തതുമാത്രത്തില് ആയിരം കൈകളും ആയിരം ആയുധങ്ങളും ഉള്ള എല്ലാ ഗണേശ്വരന്മാരും അവിടെ എത്തി.
ത്രിനേത്രാശ് ച മഹാത്മാനസ് ത്രിദശൈരപി വന്ദിതാഃ കോടികാലാഗ്നിസംകാശാ ജടാമുകുടധാരിണഃ
മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള മഹാത്മാക്കളും, ദേവന്മാരും വന്ദിക്കുന്നവരും, കോടിക്കണക്കിന് കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ളവരും, ജടാമുടി അണിഞ്ഞവരും ആകുന്നു.
ദംഷ്ട്രാകരാലവദനാ നിത്യാ ബുദ്ധാശ് ച നിര്മലാഃ കോടികോടിഗണൈസ്തുല്യൈര് ആത്മനാ ച ഗണേശ്വരാഃ അസംഖ്യാതാ മഹാത്മാനസ് തത്രാജഗ്മുര്മുദാ യുതാഃ
കഠിനമായ പല്ലുകളുപോലെയുള്ള മുഖം, ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനം, നിർമ്മലത്വം, അനേകം കൂട്ടങ്ങളോടു തുല്യമായ ശക്തി, സ്വയം ഗണപതികളും, അനന്തമായ മഹാത്മാക്കളും, സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ എത്തി.
ഗായന്തശ് ച ദ്രവന്തശ് ച നൃത്യന്തശ് ച മഹാബലാഃ മുഖാഡമ്ബരവാദ്യാനി വാദയന്തസ്തഥൈവ ച
അവർ പാടിയും ഓടിയും നൃത്തം ചെയ്തും, വലിയ ശക്തിയോടെ, വായിൽ നിന്ന് വലിയ ശബ്ദമുള്ള വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചും ആഹ്ലാദിച്ചു.
രഥൈര്നാഗൈര്ഹയൈശ്ചൈവ സിംഹമര്കടവാഹനാഃ വിമാനേഷു തഥാരൂഢാ ഹേമചിത്രേഷു വൈ ഗണാഃ
രഥങ്ങളിലും ആനകളിലും കുതിരകളിലും, സിംഹത്തിലും കുരങ്ങിലും കയറി, സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ ഗണങ്ങൾ ഇരുന്നു.
ഭേരീമൃദങ്ഗകാദ്യൈശ് ച പണവാനകഗോമുഖൈഃ വാദിത്രൈര്വിവിധൈശ്ചാന്യൈഃ പടഹൈരേകപുഷ്കരൈഃ
ബേരി, മൃദംഗം, പണവ്, അനകം, ഗോമുഖം തുടങ്ങിയ വിവിധ വാദ്യങ്ങളും, പടഹം, ഏകപുഷ്കരം എന്നിവയും മുഴക്കി.
ഭേരീമുരജസംനാദൈര് ആഡമ്ബരകഡിണ്ഡിമൈഃ മര്ദലൈര്വേണുവീണാഭിര് വിവിധൈസ്താലനിഃസ്വനൈഃ
ബേരി, മുരജം, വലിയ കഡിണ്ടം, മർദലം, വേണു, വീണ, വിവിധ താളങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ശബ്ദത്തോടെ ആകാശം മുഴങ്ങിച്ചു.
ദര്ദുരൈസ്തലഘാതൈശ് ച കച്ഛപൈഃ പണവൈരപി വാദ്യമാനൈര്മഹായോഗാ ആജഗ്മുര്ദേവസംസദമ്
ദർദുരം, താളം, കച്ചപം, പണവ് തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കിക്കൊണ്ട് മഹായോഗികൾ ദേവസഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തേ ഗണേശാ മഹാസത്ത്വാഃ സര്വദേവേശ്വരേശ്വരാഃ പ്രണമ്യ ദേവം ദേവീം ച ഇദം വചനമ് അബ്രുവന്
മഹാശക്തിയുള്ള ആ ഗണേശന്മാർ, സർവ്വദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരന്മാർ, ദേവനും ദേവിയ്ക്കും നമസ്കരിച്ചു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്ദേവദേവേശ ത്രിയംബക വൃഷധ്വജ കിമര്ഥം ച സ്മൃതാ ദേവ ആജ്ഞാപയ മഹാദ്യുതേ
ഭഗവൻ, ദേവദേവനേ, ത്രയമ്പകാ, വൃഷധ്വജാ, ഞങ്ങളെ എന്തിനാണ് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു? മഹാതേജസ്സേ, ഞങ്ങൾക്ക് ആജ്ഞാപിക്കണമേ.
കിം സാഗരാഞ്ശോഷയാമോ യമം വാ സഹ കിങ്കരൈഃ ഹന്മോ മൃത്യുസുതാം മൃത്യും പശുവദ്ധന്മ പദ്മജമ്
സമുദ്രങ്ങൾ ഉണക്കണമോ, യമനെയും അവന്റെ അനുചിതരെയും കൊല്ലണമോ, മരണപുത്രനെയും മരണനെയും, അല്ലെങ്കിൽ പദ്മജനെയും മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ കൊല്ലണമോ?
ബദ്ധ്വേന്ദ്രം സഹ ദേവൈശ് ച സഹ വിഷ്ണും ച വായുനാ ആനയാമഃ സുസംക്രുദ്ധാ ദൈത്യാന്വാ സഹ ദാനവൈഃ
ഇന്ദ്രനെയും ദേവന്മാരെയും ബന്ധിച്ചു, വിഷ്ണുവിനെയും വായുവിനെയും ചേർത്ത്, ഞങ്ങൾ അത്യന്തം ക്രുദ്ധരായി ദാനവന്മാരെയും അവരുടെ കൂട്ടങ്ങളെയും കൊണ്ടുവരണമോ?
കസ്യാദ്യ വ്യസനം ഘോരം കരിഷ്യാമസ്തവാജ്ഞയാ കസ്യ വാദ്യോത്സവോ ദേവ സര്വകാമസമൃദ്ധയേ
ഇന്ന്, ഭഗവൻ, ആരുടെ ഭയങ്കരമായ ദുരന്തം ഞങ്ങൾ ആജ്ഞപ്രകാരം വരുത്തണം? അല്ലെങ്കിൽ ആരുടെ ഉത്സവം നടത്തണം, സർവ്വകാമസമൃദ്ധിക്കായി?
താംസ്തഥാവാദിനഃ സര്വാന് ഗണേശാന് സര്വസംമതാന് ഉവാച ദേവഃ സമ്പൂജ്യ കോടികോടിശതാന്പ്രഭുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, എല്ലാവരും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ഗണേശന്മാരോട്, ഭഗവാൻ കോടിക്കണക്കിന് ഗണങ്ങളെ സ്നേഹത്തോടെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് ഉദ്ദേശിച്ചു.
ശൃണുധ്വം യത്കൃതേ യൂയമ് ഇഹാഹൂതാ ജഗദ്ധിതാഃ ശ്രുത്വാ ച പ്രയതാത്മാനഃ കുരുധ്വം തദശങ്കിതാഃ
നിങ്ങളെ ലോകക്ഷേമത്തിനായി ഇവിടെ വിളിച്ചതെന്തിനാണെന്ന് കേൾക്കൂ. കേട്ടശേഷം, ഏകാഗ്രതയോടെ, ഭയമില്ലാതെ അതു ചെയ്യൂ.
നന്ദീശ്വരോ ഽയം പുത്രോ നഃ സര്വേഷാമീശ്വരേശ്വരഃ വിപ്രോ ഽയം നായകശ്ചൈവ സേനാനീര് വഃ സമൃദ്ധിമാന്
ഈ നന്ദീശ്വരൻ ഞങ്ങളുടെ മകനാണ്, സർവ്വേശ്വരന്മാരുടെ ഇശ്വരൻ; ഇദ്ദേഹം ഒരു ബ്രാഹ്മണനും, നേതാവും, നിങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയുള്ള സേനാനായകനുമാണ്.
തമിമം മമ സംദേശാദ് യൂയം സര്വേ ഽപി സംമതാഃ സേനാന്യമ് അഭിഷിഞ്ചധ്വം മഹായോഗപതിം പതിമ്
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും, ആദരിക്കപ്പെടുന്നവരേ, ഈ മഹായോഗപതിയെ, സേനാനായകനായി അഭിഷേകം ചെയ്യുക.
ഏവമുക്താ ഭഗവതാ ഗണപാഃ സര്വ ഏവ തേ ഏവമസ്ത്വിതി സംമന്ത്ര്യ സംഭാരാനാഹരംസ്തതഃ
ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗണങ്ങൾ തമ്മിൽ ആലോചിച്ച്, 'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ചു, ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുവന്നു.
തസ്യ സര്വാശ്രയം ദിവ്യം ജാംബൂനദമയം ശുഭമ് ആസനം മേരുസംകാശം മനോഹരമ് ഉപാഹരന്
അവർക്കായി ജാംബൂനദസ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച, മനോഹരവും മെരുവുപോലെയും ദിവ്യമായ അാസനം കൊണ്ടുവന്നു.