സസ്യചൌരാ ഭവിഷ്യന്തി ദൃഢചൈലാഭിലാഷിണഃ ചൌരാശ്ചോരസ്വഹര്താരോ ഹര്തുര്ഹര്താ തഥാപരഃ
വിളവുകൾ കവർന്നെടുക്കുന്നവരും, ദൃഢമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, കള്ളന്മാർ മറ്റൊരു കള്ളനിൽ നിന്ന് കവർന്നെടുക്കുകയും, അകത്തുള്ള കള്ളന്റെ കള്ളനിൽ നിന്ന് പോലും മോഷണം നടക്കുകയും ചെയ്യും.
യോഗ്യകര്മണ്യുപരതേ ലോകേ നിഷ്ക്രിയതാം ഗതേ കീടമൂഷകസര്പാശ് ച ധര്ഷയിഷ്യന്തി മാനവാന്
യോഗ്യമായ തൊഴിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ലോകം പ്രവർത്തനരഹിതമാകുമ്പോൾ, കീടങ്ങൾ, എലികൾ, പാമ്പുകൾ മനുഷ്യരെ ആക്രമിക്കും.
സുഭിക്ഷം ക്ഷേമമാരോഗ്യം സാമര്ഥ്യം ദുര്ലഭം തദാ കൌശികീം പ്രതിപത്സ്യന്തേ ദേശാന്ക്ഷുദ്ഭയപീഡിതാഃ
അപ്പോൾ സമൃദ്ധിയും സുരക്ഷയും ആരോഗ്യവും കഴിവും വളരെ ദുർലഭമാകും; വിശപ്പും ഭയവും അനുഭവിക്കുന്നവർ കൗശികി പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് അഭയം തേടും.
ദുഃഖേനാഭിപ്ലുതാനാം ച പരമായുഃ ശതം തദാ ദൃശ്യന്തേ ന ച ദൃശ്യന്തേ വേദാഃ കലിയുഗേ ഽഖിലാഃ
വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നവർക്കു പരമായുസ്സ് നൂറ് വർഷം മാത്രമായിരിക്കും; അപ്പോൾ കലിയുഗത്തിൽ വേദങ്ങൾ കാണപ്പെടില്ല.
ഉത്സീദന്തി തദാ യജ്ഞാഃ കേവലാധര്മപീഡിതാഃ കാഷായിണോ ഽപ്യനിര്ഗ്രന്ഥാഃ കാപാലീബഹുലാസ്ത്വിഹ
യാഗങ്ങൾ അപ്പോൾ അധർമ്മം മൂലം നശിക്കും; കാഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ചും ബന്ധങ്ങളില്ലാത്തവരും, കപാലം കൈവശം വയ്ക്കുന്നവരും ഇവിടെ അധികം കാണപ്പെടും.
വേദവിക്രയിണശ്ചാന്യേ തീര്ഥവിക്രയിണഃ പരേ വര്ണാശ്രമാണാം യേ ചാന്യേ പാഷണ്ഡാഃ പരിപന്ഥിനഃ
ചിലർ വേദങ്ങൾ വിൽക്കും, മറ്റുള്ളവർ തീർത്ഥങ്ങൾ വിൽക്കും; മറ്റു കപടികൾ വർണ്ണാശ്രമങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തും.
ഉത്പദ്യന്തേ തദാ തേ വൈ സമ്പ്രാപ്തേ തു കലൌ യുഗേ അധീയന്തേ തദാ വേദാഞ് ശൂദ്രാ ധര്മാര്ഥകോവിദാഃ
കലിയുഗം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യർ ജനിക്കുന്നു; അപ്പോൾ തന്നെ, ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള ശൂദ്രന്മാർ വേദങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു.
യജന്തേ ചാശ്വമേധേന രാജാനഃ ശൂദ്രയോനയഃ സ്ത്രീബാലഗോവധം കൃത്വാ ഹത്വാ ചൈവ പരസ്പരമ്
ശൂദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാക്കന്മാർ അശ്വമേധയാഗം നടത്തുന്നു; അവർ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും പശുക്കളെയും കൊല്ലുകയും തമ്മിൽ തമ്മിൽ കൊലചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപദ്രവാംസ്തഥാന്യോന്യം സാധയന്തി തദാ പ്രജാഃ ദുഃഖപ്രഭൂതമല്പായുര് ദേഹോത്സാദഃ സരോഗതാ
അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ പരസ്പരം കലഹങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു; ദു:ഖം വളരെ അധികമാകുന്നു, ആയുസ്സ് കുറയുന്നു, ശരീരം ക്ഷയിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നു.
അധര്മാഭിനിവേശിത്വാത് തമോവൃത്തം കലൌ സ്മൃതമ് പ്രജാസു ബ്രഹ്മഹത്യാദി തദാ വൈ സമ്പ്രവര്തതേ
അധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം കൊണ്ടു കലിയുഗം ഇരുട്ടിൽ ആകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു; അപ്പോൾ ജനങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
തസ്മാദായുര്ബലം രൂപം കലിം പ്രാപ്യ പ്രഹീയതേ തദാ ത്വല്പേന കാലേന സിദ്ധിം ഗച്ഛന്തി മാനവാഃ
അതുകൊണ്ട്, കലിയുഗത്തിൽ കടക്കുമ്പോൾ ആയുസ്സും ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും കുറയുന്നു; അപ്പോൾ, കുറച്ചുകാലംകൊണ്ട് മനുഷ്യർ മരണത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ധന്യാ ധര്മം ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ ദ്വിജസത്തമാഃ ശ്രുതിസ്മൃത്യുദിതം ധര്മം യേ ചരന്ത്യനസൂയകാഃ
യുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധർമ്മം അസൂയ ഇല്ലാതെ അനുസരിക്കുന്ന ഉത്തമദ്വിജന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
ത്രേതായാം വാര്ഷികോ ധര്മോ ദ്വാപരേ മാസികഃ സ്മൃതഃ യഥാക്ലേശം ചരന്പ്രാജ്ഞസ് തദഹ്നാ പ്രാപ്നുതേ കലൌ
ത്രേതായുഗത്തിൽ ധർമ്മം വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ആചരിക്കപ്പെടുന്നു; ദ്വാപരത്തിൽ മാസംതോറും; കലിയുഗത്തിൽ, ബുദ്ധിമാന്മാർ തങ്ങളുടെ കഷ്ടതനുസരിച്ച് ദിനംപ്രതി ആചരിച്ച് ഫലം നേടുന്നു.
ഏഷാ കലിയുഗാവസ്ഥാ സംധ്യാംശം തു നിബോധ മേ യുഗേ യുഗേ ച ഹീയന്തേ ത്രീംസ്ത്രീന്പാദാംസ്തു സിദ്ധയഃ
ഇതാണ് കലിയുഗത്തിന്റെ സ്ഥിതി; ഇപ്പോൾ അതിന്റെ സംധ്യഭാഗത്തെ കുറിച്ച് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ. ഓരോ യുഗത്തിലും മൂന്നു ഭാഗം സിദ്ധി കുറയുന്നു.
യുഗസ്വഭാവാഃ സംധ്യാസ്തു തിഷ്ഠന്തീഹ തു പാദശഃ സംധ്യാസ്വഭാവാഃ സ്വാംശേഷു പാദശസ്തേ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ
യുഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും സംധ്യകളും ഓരോന്നും ഒരു ഭാഗം വീതം നിലനിൽക്കുന്നു; സംധ്യയുടെ സ്വഭാവം അതിന്റെ ഭാഗത്ത് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏവം സംധ്യാംശകേ കാലേ സമ്പ്രാപ്തേ തു യുഗാന്തികേ തേഷാം ശാസ്താ ഹ്യസാധൂനാം ഭൂതാനാം നിധനോത്ഥിതഃ
ഇങ്ങനെ, യുഗത്തിന്റെ അവസാനം സംധ്യഭാഗം വന്നപ്പോൾ, ആ ദുഷ്ടജനങ്ങളുടെ ശാസ്താവ് അവരുടെ നാശത്തിനായി ഉദിക്കുന്നു.
ഗോത്രേ ഽസ്മിന്വൈ ചന്ദ്രമസോ നാമ്നാ പ്രമിതിരുച്യതേ മാനവസ്യ തു സോ ഽംശേന പൂര്വം സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ
ഈ ചന്ദ്രവംശത്തിൽ പ്രമിതി എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ അറിയപ്പെടുന്നു; സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ മുൻപേ അവൻ ഒരു ഭാഗം മനുഷ്യനായിരുന്നു.
സമാഃ സ വിംശതിഃ പൂര്ണാഃ പര്യടന്വൈ വസുംധരാമ് അനുകര്ഷന് സ വൈ സേനാം സവാജിരഥകുഞ്ജരാമ്
അവൻ ഇരുപത് വർഷം പൂർത്തിയാക്കി, കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും ഉള്ള സേനയെ നയിച്ച് ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
പ്രഗൃഹീതായുധൈര്വിപ്രൈഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ സ തദാ തൈഃ പരിവൃതോ മ്ലേച്ഛാന് ഹന്തി സഹസ്രശഃ
അയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനെ ചുറ്റി, അപ്പോൾ അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് മ്ലേച്ഛന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നു.
സ ഹത്വാ സര്വശശ്ചൈവ രാജ്ഞസ്താഞ്ശൂദ്രയോനിജാന് പാഖണ്ഡാംസ്തു തതഃ സര്വാന് നിഃശേഷം കൃതവാന് പ്രഭുഃ
അവൻ ശൂദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ച എല്ലാ രാജാക്കളെയും കൊല്ലുകയും, പിന്നെ എല്ലാ പാകണ്ഡന്മാരെയും പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നാത്യര്ഥം ധാര്മികാ യേ ച താന് സര്വാന് ഹന്തി സര്വതഃ വര്ണവ്യത്യാസജാതാശ് ച യേ ച താനനുജീവിനഃ
അത്യധികം ധാർമ്മികരല്ലാത്തവരെ അവൻ എല്ലായിടത്തും കൊല്ലുന്നു; വർണങ്ങൾ കലർന്നവരെയും അവരുടെ അനുയായികളെയും കൂടി.
പ്രവൃത്തചക്രോ ബലവാന് മ്ലേച്ഛാനാമന്തകൃത്സ തു അധൃഷ്യഃ സര്വഭൂതാനാം ചചാരാഥ വസുംധരാമ്
പ്രവൃത്തിയുടെ ചക്രം സജ്ജമാക്കി, ശക്തനായ അവൻ മ്ലേച്ഛന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നു; എല്ലാ ജീവികളിലും ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മാനവസ്യ തു സോ ഽംശേന ദേവസ്യേഹ വിജജ്ഞിവാന് പൂര്വജന്മനി വിഷ്ണോസ്തു പ്രമിതിര്നാമ വീര്യവാന്
അവൻ ഒരു ഭാഗം മനുഷ്യനായി ഇവിടെ ജനിക്കുന്നു; മുൻജന്മത്തിൽ, പ്രമിതി എന്ന വീരൻ ദൈവമായ വിഷ്ണുവായിരുന്നു.
ഗോത്രതോ വൈ ചന്ദ്രമസഃ പൂര്ണേ കലിയുഗേ പ്രഭുഃ ദ്വാത്രിംശേ ഽഭ്യുദിതേ വര്ഷേ പ്രക്രാന്തോ വിംശതിഃ സമാഃ
ചന്ദ്രവംശത്തിൽ നിന്ന്, കലിയുഗം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, അദ്ധേഹം മുപ്പത്തിരണ്ടാം വർഷം ആരംഭിച്ച് ഇരുപത് വർഷം യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നു.
വിനിഘ്നന്സര്വഭൂതാനി ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ കൃത്വാ ബീജാവശേഷാം തു പൃഥിവീം ക്രൂരകര്മണഃ
അവൻ നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികളെ നശിപ്പിച്ചു; ഭൂമിയിൽ വെറും വിത്തുകൾ മാത്രം ശേഷിപ്പിച്ചു, അതും ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളാൽ.
പരസ്പരനിമിത്തേന കോപേനാകസ്മികേന തു സ സാധയിത്വാ വൃഷലാന് പ്രായശസ് താന് അധാര്മികാന്
പരസ്പര കാരണം കൊണ്ടും അപ്രതീക്ഷിതമായ കോപത്താലും, അവൻ അധികം ഭൂരിഭാഗം അധർമ്മികളായ ചണ്ഡാളന്മാരെയും കീഴടക്കി നശിപ്പിച്ചു.
ഗങ്ഗായമുനയോര്മധ്യേ സ്ഥിതിം പ്രാപ്തഃ സഹാനുഗഃ തതോ വ്യതീതേ കാലേ തു സാമാത്യഃ സഹസൈനികഃ
അവൻ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ഗംഗയും യമുനയും തമ്മിലുള്ള പ്രദേശത്ത് താമസമുറപ്പിച്ചു; കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മന്ത്രിമാരും സൈന്യവും കൂടെ അവിടെയായിരുന്നു.
ഉത്സാദ്യ പാര്ഥിവാന് സര്വാന് മ്ലേച്ഛാംശ്ചൈവ സഹസ്രശഃ തത്ര സംധ്യാംശകേ കാലേ സമ്പ്രാപ്തേ തു യുഗാന്തികേ
അവൻ എല്ലാ രാജാക്കളെയും ആയിരക്കണക്കിന് വിദേശികളെയും അകറ്റി; അപ്പോൾ, യുഗാന്ത്യത്തിലെ സംധ്യാസമയത്ത്—
സ്ഥിതാസ്വല്പാവശിഷ്ടാസു പ്രജാസ്വിഹ ക്വചിത്ക്വചിത് അപ്രഗ്രഹാസ്തതസ്താ വൈ ലോഭാവിഷ്ടാസ്തു കൃത്സ്നശഃ
ഇവിടെ അവിടെ കുറച്ച് ജനങ്ങൾ മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ, ശേഷിച്ചവർ മുഴുവനും ലാഭലോഭത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായി നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പെരുമാറി.
ഉപഹിംസന്തി ചാന്യോന്യം പ്രണിപത്യ പരസ്പരമ് അരാജകേ യുഗവശാത് സംശയേ സമുപസ്ഥിതേ
അവർ പരസ്പരം വന്ദനം ചെയ്തിട്ടും തമ്മിൽ തന്നെ ഹാനി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി; രാജാവില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, യുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവംപോലെ, സംശയം നിറഞ്ഞ അവസ്ഥയായിരുന്നു.