വിപ്രാണാം കര്മ ദോഷേണ പ്രജാനാം ജായതേ ഭയമ് നാധീയന്തേ തദാ വേദാന് ന യജന്തി ദ്വിജാതയഃ
ബ്രാഹ്മണരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പിഴവുകൾ വരുമ്പോൾ ജനങ്ങളിൽ ഭയം പടരുന്നു; അപ്പോൾ അവർ വേദങ്ങൾ പഠിക്കുകയുമില്ല, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും ഇല്ല.
ഉത്സീദന്തി നരാശ്ചൈവ ക്ഷത്രിയാശ് ച വിശഃ ക്രമാത് ശൂദ്രാണാം മന്ത്രയോഗേന സംബന്ധോ ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ
ആണുകളും ക്ഷത്രിയരും, പിന്നെ സാധാരണ ജനങ്ങളും ക്രമേണ ക്ഷയിക്കുന്നു; മന്ത്രശക്തിയുടെ വഴി, ശൂദ്രന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണരുമായി ബന്ധം ഉണ്ടാകുന്നു.
ഭവതീഹ കലൌ തസ്മിഞ് ശയനാസനഭോജനൈഃ രാജാനഃ ശൂദ്രഭൂയിഷ്ഠാ ബ്രാഹ്മണാന് ബാധയന്തി തേ
അക്കാലഘട്ടത്തിൽ, ഒരേ കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും ഭക്ഷണവും പങ്കിടുന്ന രാജാക്കന്മാർ, അധികംപോലും ശൂദ്രരായവരായി, ബ്രാഹ്മണരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു.
ഭ്രൂണഹത്യാ വീരഹത്യാ പ്രജായന്തേ പ്രജാസു വൈ ശൂദ്രാശ് ച ബ്രാഹ്മണാചാരാഃ ശൂദ്രാചാരാശ് ച ബ്രാഹ്മണാഃ
ജനങ്ങളിൽ ഗർഭഹത്യയും വീരഹത്യയും ഉണ്ടാകുന്നു; ശൂദ്രർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രരുടെ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.
രാജവൃത്തിസ്ഥിതാശ് ചൌരാശ് ചൌരാചാരാശ് ച പാര്ഥിവാഃ ഏകപത്ന്യോ ന ശിഷ്യന്തി വര്ധിഷ്യന്ത്യഭിസാരികാഃ
ചോരന്മാർ രാജകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു, രാജാക്കന്മാർ ചോരന്മാരെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു; ഒരുവൻ മാത്രമായ ഭർത്താവുള്ള സ്ത്രീകൾ നിലനിൽക്കില്ല, അന്യപുരുഷസംഗം അന്വേഷിക്കുന്നവരാണു വർദ്ധിക്കുന്നത്.
വര്ണാശ്രമപ്രതിഷ്ഠാനോ ജായതേ നൃഷു സര്വതഃ തദാ സ്വല്പഫലാ ഭൂമിഃ ക്വചിച്ചാപി മഹാഫലാ
വർണ്ണാശ്രമത്തിന്റെ നില നശിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനമില്ലാതാവുന്നു; അപ്പോൾ ഭൂമി വളരെ കുറച്ച് ഫലം മാത്രം നൽകും, ചിലപ്പോൾ വലിയ ഫലവും ലഭിക്കും.
അരക്ഷിതാരോ ഹര്താരഃ പാര്ഥിവാശ് ച ശിലാശന ശൂദ്രാ വൈ ജ്ഞാനിനഃ സര്വേ ബ്രാഹ്മണൈരഭിവന്ദിതാഃ
ശിലാഭക്ഷകനേ, സംരക്ഷിക്കേണ്ട രാജാക്കന്മാർ കള്ളന്മാരാവുകയും കൊള്ളക്കാരാവുകയും ചെയ്യുന്നു; എല്ലാ ശൂദ്രരും ജ്ഞാനികളായി, ബ്രാഹ്മണർ അവരെ ആദരിക്കുന്നു.
അക്ഷത്രിയാശ് ച രാജാനോ വിപ്രാഃ ശൂദ്രോപജീവിനഃ ആസനസ്ഥാ ദ്വിജാന്ദൃഷ്ട്വാ ന ചലന്ത്യല്പബുദ്ധയഃ
ക്ഷത്രിയരല്ലാത്തവരാണ് രാജാക്കന്മാർ, ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രരുടെ സേവനത്തിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു; ഇരുന്നിരിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരെ കണ്ടിട്ടും അജ്ഞാനികൾ എഴുന്നേൽക്കാറില്ല.
താഡയന്തി ദ്വിജേന്ദ്രാംശ് ച ശൂദ്രാ വൈ സ്വല്പബുദ്ധയഃ ആസ്യേ നിധായ വൈ ഹസ്തം കര്ണം ശൂദ്രസ്യ വൈ ദ്വിജാഃ
അല്പബുദ്ധിയുള്ള ശൂദ്രർ ഉത്തമദ്വിജന്മാരെ അടിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രന്റെ വായിലോ ചെവിയിലോ കൈ വെക്കുന്നു.
നീചസ്യേവ തദാ വാക്യം വദന്തി വിനയേന തമ് ഉച്ചാസനസ്ഥാന് ശൂദ്രാംശ് ച ദ്വിജമധ്യേ ദ്വിജര്ഷഭ
അപ്പോൾ, അവർ ഒരു താഴ്ന്നവനോട് സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ വിനയത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു; ഉത്തമദ്വിജനേ, ശൂദ്രർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇടയിൽ ഉയർന്ന ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു.
ജ്ഞാത്വാ ന ഹിംസതേ രാജാ കലൌ കാലവശേന തു പുഷ്പൈശ് ച വാസിതൈശ്ചൈവ തഥാന്യൈര് മങ്ഗലൈഃ ശുഭൈഃ
അറിയുന്നിട്ടും രാജാവ് കാളിയുഗത്തിൽ ദോഷം ചെയ്യാറില്ല, കാലത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്; പുഷ്പങ്ങളും സുഗന്ധങ്ങളും മറ്റു മംഗളവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ശൂദ്രാനഭ്യര്ചയന്ത്യല്പശ്രുതഭാഗ്യബലാന്വിതാഃ ന പ്രേക്ഷന്തേ ഗര്വിതാശ് ച ശൂദ്രാ ദ്വിജവരാന് ദ്വിജ
അല്പവിദ്യയും ഭാഗ്യവും ശക്തിയും ഉള്ളവർ ശൂദ്രരെ ആരാധിക്കുന്നു; അഹങ്കാരമുള്ള ശൂദ്രർ ഉത്തമദ്വിജന്മാരെ നോക്കാറില്ല, ബ്രാഹ്മണനേ.
സേവാവസരമ് ആലോക്യ ദ്വാരേ തിഷ്ഠന്തി വൈ ദ്വിജാഃ വാഹനസ്ഥാന് സമാവൃത്യ ശൂദ്രാഞ്ശൂദ്രോപജീവിനഃ
സേവനത്തിന് അവസരം കണ്ടാൽ, ബ്രാഹ്മണർ വാതിലിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു; വാഹനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ ചുറ്റി ശൂദ്രരും ശൂദ്രജീവികളായവരും നിൽക്കുന്നു.
സേവന്തേ ബ്രാഹ്മണാസ്തത്ര സ്തുവന്തി സ്തുതിഭിഃ കലൌ തപോയജ്ഞഫലാനാം ച വിക്രേതാരോ ദ്വിജോത്തമാഃ
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണർ സേവനം ചെയ്യുകയും സ്തുതികൾ പറയുകയും ചെയ്യുന്നു; ഉത്തമദ്വിജന്മാർ തപസ്സിന്റെയും യജ്ഞത്തിന്റെയും ഫലം വിൽക്കുന്നു.
യതയശ് ച ഭവിഷ്യന്തി ബഹവോ ഽസ്മിന്കലൌ യുഗേ പുരുഷാല്പം ബഹുസ്ത്രീകം യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
ഈ കാളിയുഗത്തിൽ അനേകം സന്ന്യാസികൾ ഉണ്ടാകും; യുഗാന്തത്തിൽ പുരുഷന്മാർ കുറയും, സ്ത്രീകൾ അധികമാകും.
നിന്ദന്തി വേദവിദ്യാം ച ദ്വിജാഃ കര്മാണി വൈ കലൌ കലൌ ദേവോ മഹാദേവഃ ശങ്കരോ നീലലോഹിതഃ
കാളിയുഗത്തിൽ ദ്വിജന്മാർ വേദവിദ്യയെയും കര്മങ്ങളെയും നിന്ദിക്കുന്നു; കാളിയുഗത്തിൽ മഹാദേവനായ ശങ്കരൻ, നീലവും ചുവപ്പും നിറംകൊണ്ടവൻ—
പ്രകാശതേ പ്രതിഷ്ഠാര്ഥം ധര്മസ്യ വികൃതാകൃതിഃ യേ തം വിപ്രാ നിഷേവന്തേ യേന കേനാപി ശങ്കരമ്
—ധർമ്മം നിലനിര്ത്താൻ വ്യത്യസ്തമായ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ബ്രാഹ്മണർ കഴിയുന്ന വിധം ശങ്കരനെ സേവിക്കുന്നു.
കലിദോഷാന് വിനിര്ജിത്യ പ്രയാന്തി പരമം പദമ് ശ്വാപദപ്രബലത്വം ച ഗവാം ചൈവ പരിക്ഷയഃ
കാളിയുടെ ദോഷങ്ങൾ ജയിച്ച്, അവർ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു; കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ശക്തിയേറുന്നു, പശുക്കൾ കുറയുന്നു.
സാധൂനാം വിനിവൃത്തിശ് ച വേദ്യാ തസ്മിന്യുഗക്ഷയേ തദാ സൂക്ഷ്മോ മഹോദര്കോ ദുര്ലഭോ ദാനമൂലവാന്
ധർമ്മനിഷ്ഠരായവർ കാലാവസാനത്തിൽ ലോകം വിട്ടുപോകും; അപ്പോൾ വളരെ സൂക്ഷ്മവും വലിയതുമായ, ദുർലഭവും ദാനത്തിൽ ആധാരമിട്ടതുമായ ഒരു സ്ഥിതി ഉണ്ടാകും.
ചാതുരാശ്രമശൈഥില്യേ ധര്മഃ പ്രതിചലിഷ്യതി അരക്ഷിതാരോ ഹര്താരോ ബലിഭാഗസ്യ പാര്ഥിവാഃ
നാലു ആശ്രമങ്ങളും ശൂന്യമായപ്പോൾ, ധർമ്മം തളരുകയും, രാജാക്കന്മാർ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാതെയും നികുതി പിരിച്ചെടുക്കാതെയും മറിച്ച് കൊള്ളയടിക്കാനായി മാറുകയും ചെയ്യും.
യുഗാന്തേഷു ഭവിഷ്യന്തി സ്വരക്ഷണപരായണാഃ അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ്ചതുഷ്പഥാഃ
യുഗാവസാനത്തിൽ, ആളുകൾ സ്വയം രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധയിടും; ഗ്രാമങ്ങളിൽ കള്ളന്മാർ നിറയും, ചതുരശ്രങ്ങളിലോ ശൂലധാരികൾ ഭീഷണിയുണ്ടാക്കും.
പ്രമദാഃ കേശശൂലിന്യോ ഭവിഷ്യന്തി കലൌ യുഗേ ചിത്രവര്ഷീ തദാ ദേവോ യദാ പ്രാഹുര്യുഗക്ഷയമ്
കലിയുഗത്തിൽ സ്ത്രീകൾ മുടി തുറന്നു വെയ്ക്കും; ദൈവം യുഗം അവസാനിക്കുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, അതിസ്വഭാവികമല്ലാത്ത മഴകൾ പെയ്യും.
സര്വേ വണിഗ്ജനാശ്ചാപി ഭവിഷ്യന്ത്യധമേ യുഗേ കുശീലചര്യാഃ പാഷണ്ഡൈര് വൃഥാരൂപൈഃ സമാവൃതാഃ
അധികം താഴ്ന്ന യുഗത്തിൽ എല്ലാ വ്യാപാരികളും ദുഷ്ടരായി മാറും; കപടവേഷം ധരിച്ചവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വഞ്ചനാപരമായ തൊഴിൽ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങും.
ബഹുയാജനകോ ലോകോ ഭവിഷ്യതി പരസ്പരമ് നാവ്യാഹൃതക്രൂരവാക്യോ നാര്ജവീ നാനസൂയകഃ
ജനങ്ങൾ പല യാഗങ്ങളും നടത്തും; എന്നാൽ തമ്മിൽ പരസ്പരം കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറയും, സത്യസന്ധതയില്ലാതെ, അപവാദം നിറഞ്ഞവരായിരിക്കും.
ന കൃതേ പ്രതികര്താ ച യുഗക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി നിന്ദകാശ്ചൈവ പതിതാ യുഗാന്തസ്യ ച ലക്ഷണമ്
യുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, നല്ലതിനു മറുപടി പറയാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല; അപവാദികൾ തകർന്നുപോകും, ഇത് യുഗാവസാനത്തിന്റെ ലക്ഷണം ആകുന്നു.
നൃപശൂന്യാ വസുമതീ ന ച ധാന്യധനാവൃതാ മണ്ഡലാനി ഭവിഷ്യന്തി ദേശേഷു നഗരേഷു ച
ഭൂമി രാജാക്കന്മാരില്ലാതെ, ധാന്യവും ധനവും ഇല്ലാതെ ശൂന്യമായിരിക്കും; ദേശങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ഉണ്മയില്ലാതാകും.
അല്പോദകാ ചാല്പഫലാ ഭവിഷ്യതി വസുംധരാ ഗോപ്താരശ്ചാപ്യഗോപ്താരഃ സമ്ഭവിഷ്യന്ത്യശാസനാഃ
ഭൂമിയിൽ വെള്ളവും ഫലവും വളരെ കുറവായിരിക്കും; സംരക്ഷിക്കേണ്ടവർ സംരക്ഷിക്കാതെയും, നിയമം പാലിക്കാത്ത ഭരണാധികാരികളും ഉയരും.
ഹര്താരഃ പരവിത്താനാം പരദാരപ്രധര്ഷകാഃ കാമാത്മാനോ ദുരാത്മാനോ ഹ്യ് അധമാഃ സാഹസപ്രിയാഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് കവർന്നെടുക്കുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപമാനിക്കുന്നവരും, കാമാസക്തരും, ദുഷ്ടരും, അധമരും, ക്രൂരതയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരും ഉണ്ടാകും.
പ്രനഷ്ടചേഷ്ടനാഃ പുംസോ മുക്തകേശാശ് ച ശൂലിനഃ ജനാഃ ഷോഡശവര്ഷാശ് ച പ്രജായന്തേ യുഗക്ഷയേ
പുരുഷന്മാർ നല്ല പെരുമാറ്റം നഷ്ടപ്പെടും, മുടി തുറന്നു വെയ്ക്കും, ശൂലം കൈവശം വയ്ക്കും; യുഗാവസാനത്തിൽ പതിനാറാം വയസ്സിൽ തന്നെ കുട്ടികൾ ജനിക്കും.
ശുക്ലദന്താജിനാക്ഷാശ് ച മുണ്ഡാഃ കാഷായവാസസഃ ശൂദ്രാ ധര്മം ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
വെളുത്ത പല്ലുകളും, ചർമ്മവും, കണ്ണുകളും, മുണ്ടമായ തലയും, കാഷായ വസ്ത്രവും ധരിച്ച്, ശൂദ്രർ യുഗാവസാനത്തിൽ ധർമ്മം ആചരിക്കും.