ലിങ്ഗപുരാണമ്

തുല്യമായുഃ സുഖം രൂപം താസാം തസ്മിന്കൃതേ യുഗേ താസാം പ്രീതിര്ന ച ദ്വന്ദ്വം ന ദ്വേഷോ നാസ്തി ച ക്ലമഃ

കൃതയുഗത്തിൽ അവർക്കെല്ലാം ഒരുപോലെയുള്ള ആയുസ്സും സൗഖ്യവും രൂപവും ഉണ്ട്; അവരിൽ പരസ്പരസ്നേഹം സ്ഥിരമാണ്, വൈരാഗ്യമോ ദ്വേഷമോ ക്ഷീണമോ ഇല്ല.

പര്വതോദധിവാസിന്യോ ഹ്യ് അനികേതാശ്രയാസ്തു താഃ വിശോകാഃ സത്ത്വബഹുലാ ഏകാന്തബഹുലാസ് തഥാ

അവർ പർവതങ്ങളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും വസിക്കുന്നു, സ്ഥിരമായ താമസസ്ഥലമില്ല; ദുഃഖമില്ല, സത്ത്വം അധികം, ഏകാഗ്രതയും സമൃദ്ധിയുമാണ്.

താ വൈ നിഷ്കാമചാരിണ്യോ നിത്യം മുദിതമാനസാഃ അപ്രവൃത്തിഃ കൃതയുഗേ കര്മണോഃ ശുഭപാപയോഃ

അവർ ആഗ്രഹമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, മനസ്സിൽ എപ്പോഴും സന്തോഷം; കൃതയുഗത്തിൽ നല്ലതോ ചീത്തയോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള കർമ്മങ്ങൾ നടക്കുന്നില്ല.

വര്ണാശ്രമവ്യവസ്ഥാ ച തദാസീന്ന ച സംകരഃ രസോല്ലാസഃ കാലയോഗാത് ത്രേതാഖ്യേ നശ്യതേ ദ്വിജ

അപ്പോൾ വർണ്ണാശ്രമക്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ കലവറയില്ല; കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ത്രേതായുഗത്തിൽ ആ സമ്പന്നത ഇല്ലാതാകുന്നു, ദ്വിജനേ.

തസ്യാം സിദ്ധൌ പ്രനഷ്ടായാമ് അന്യാ സിദ്ധിഃ പ്രജായതേ അപാം സൌക്ഷ്മ്യേ പ്രതിഗതേ തദാ മേഘാത്മനാ തു വൈ

ആ സമ്പൂർണ്ണത നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ മറ്റൊരു സമ്പൂർണ്ണത ഉദിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത വീണ്ടും വരുമ്പോൾ, അതു മേഘങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ്.

മേഘേഭ്യസ്തനയിത്നുഭ്യഃ പ്രവൃത്തം വൃഷ്ടിസര്ജനമ് സകൃദ് ഏവ തഥാ വൃഷ്ട്യാ സംയുക്തേ പൃഥിവീതലേ

മേഘങ്ങളിലും ഇടിമിന്നലിലും നിന്നു മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി; ആ മഴയിൽ ഭൂമിയുടെ മേൽപ്പറമ്പ് മുഴുവൻ നനഞ്ഞു.

പ്രാദുരാസംസ്തദാ താസാം വൃക്ഷാസ്തേ ഗൃഹസംജ്ഞിതാഃ സര്വവൃത്ത്യുപഭോഗസ്തു താസാം തേഭ്യഃ പ്രജായതേ

അപ്പോൾ അവിടെ 'വീട്-വൃക്ഷങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ ഉദിച്ചു; അവർക്കുള്ള എല്ലാ ഉപജീവനവും ആനന്ദവും ഇവയിൽ നിന്നു ലഭിച്ചു.

വര്തയന്തി സ്മ തേഭ്യസ്താസ് ത്രേതായുഗമുഖേ പ്രജാഃ തതഃ കാലേന മഹതാ താസാമേവ വിപര്യയാത്

തൃതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ജനങ്ങൾ ആ വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നു ജീവിച്ചു; എന്നാൽ വലിയൊരു കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരിൽ മാറ്റം സംഭവിച്ചു.

രാഗലോഭാത്മകോ ഭാവസ് തദാ ഹ്യാകസ്മികോ ഽഭവത് വിപര്യയേണ താസാം തു തേന തത്കാലഭാവിനാ

അപ്പോൾ അവരിൽ ആകസ്മികമായി മോഹവും ലാഭവും നിറഞ്ഞ മനോഭാവം ഉണ്ടായി; ആ മാറ്റം കൊണ്ടു അന്നത്തെ അവസ്ഥ മാറി.

പ്രണശ്യന്തി തതഃ സര്വേ വൃക്ഷാസ്തേ ഗൃഹസംജ്ഞിതാഃ തതസ്തേഷു പ്രനഷ്ടേഷു വിഭ്രാന്താ മൈഥുനോദ്ഭവാഃ

അങ്ങനെ ആ വീട്വൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചു; അവ നശിച്ചപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട് ലൈംഗികസംയോജനത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.

അപി ധ്യായന്തി താം സിദ്ധിം സത്യാഭിധ്യായിനസ്തദാ പ്രാദുര്ബഭൂവുസ്താസാം തു വൃക്ഷാസ്തേ ഗൃഹസംജ്ഞിതാഃ

എന്നിരുന്നാലും സത്യം ആഗ്രഹിച്ചവർ ആ സിദ്ധിയെ ധ്യാനിച്ചു; അവർക്കായി വീട്വൃക്ഷങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

വസ്ത്രാണി തേ പ്രസൂയന്തേ ഫലാന്യാഭരണാനി ച തേഷ്വേവ ജായതേ താസാം ഗന്ധവര്ണരസാന്വിതമ്

അവയിൽ നിന്നു വസ്ത്രങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടായി; അവർക്കായി സുഗന്ധവും നിറവും രുചിയും ഉള്ള വസ്തുക്കളും ജനിച്ചു.

അമാക്ഷികം മഹീവീര്യം പുടകേ പുടകേ മധു തേന താ വര്തയന്തി സ്മ സുഖമായുഃ സദൈവ ഹി

ഓരോ കുലയിലും ഭൂമിയുടെ ശക്തിയുള്ള തേൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിനാൽ അവർ എന്നും സന്തോഷത്തോടെ ദീർഘായുസോടെ ജീവിച്ചു.

ഹൃഷ്ടപുഷ്ടാസ്തയാ സിദ്ധ്യാ പ്രജാ വൈ വിഗതജ്വരാഃ തതഃ കാലാന്തരേണൈവ പുനര്ലോഭാവൃതാസ്തു താഃ

ആ സിദ്ധിയുടെ ഫലമായി ജനങ്ങൾ സന്തോഷവും പോഷണവും അനുഭവിച്ചു, ദുഃഖം ഇല്ലാതെ; എന്നാൽ കുറേകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും ലാഭത്തിൽ അകപ്പെട്ടു.

വൃക്ഷാംസ്താന്പര്യഗൃഹ്ണന്തി മധു വാ മാക്ഷികം ബലാത് താസാം തേനോപചാരേണ പുനര്ലോഭകൃതേന വൈ

അവർ ആ വൃക്ഷങ്ങളും തേനും ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു; ആ രീതിയിലുള്ള പെരുമാറ്റം വീണ്ടും ലാഭം മൂലം ഉണ്ടായി.

പ്രനഷ്ടാ മധുനാ സാര്ധം കല്പവൃക്ഷാഃ ക്വചിത്ക്വചിത് തസ്യാമേവാല്പശിഷ്ടായാം സിദ്ധ്യാം കാലവശാത്തദാ

ആ കല്പവൃക്ഷങ്ങളും തേനും ഇടയ്ക്കിടയിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി; അപ്പോൾ ആ സിദ്ധിയുടെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ, കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ,

ആവര്തനാത്തു ത്രേതായാം ദ്വന്ദ്വാന്യഭ്യുത്ഥിതാനി വൈ ശീതവര്ഷാതപൈസ്തീവ്രൈസ് തതസ്താ ദുഃഖിതാ ഭൃശമ്

തൃതായുഗം മാറുമ്പോൾ തീവ്രമായ ചൂടും മഴയും തണുപ്പും പോലുള്ള ദ്വന്ദങ്ങൾ ഉണ്ടായി; അതിനാൽ അവർ വളരെ ദുഃഖിതരായി.

ദ്വന്ദ്വൈഃ സമ്പീഡ്യമാനാശ് ച ചക്രുര് ആവരണാനി തു കൃതദ്വന്ദ്വപ്രതീഘാതാഃ കേതനാനി ഗിരൌ തതഃ

ആ ദ്വന്ദങ്ങളിൽ പീഡിതരായവർ സംരക്ഷണത്തിനായി മറവുകൾ ഉണ്ടാക്കി; ആ ദ്വന്ദങ്ങളെ തടയാൻ അവർ പർവ്വതങ്ങളിൽ കുടിലുകൾ പണിതു.

പൂര്വം നികാമചാരാസ്താ ഹ്യ് അനികേതാ അഥാവസന് യഥായോഗം യഥാപ്രീതി നികേതേഷ്വവസന്പുനഃ

മുൻകാലത്ത് അവർ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിച്ചു, സ്ഥിരമായ വീട് ഇല്ലാതെ; പിന്നീടാവട്ടെ, ആവശ്യമോ ഇഷ്ടമോ അനുസരിച്ച് വീടുകളിൽ താമസിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കൃത്വാ ദ്വന്ദ്വോപഘാതാംസ്താന് വൃത്ത്യുപായമചിന്തയന് നഷ്ടേഷു മധുനാ സാര്ധം കല്പവൃക്ഷേഷു വൈ തദാ

ആ ദ്വന്ദങ്ങളിൽ നിന്ന് ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിച്ചവർ ഉപജീവനത്തിനുള്ള മാർഗങ്ങൾ ആലോചിച്ചു; അപ്പോൾ കല്പവൃക്ഷങ്ങളും തേനും ഇല്ലാതായിരുന്നു.

വിവാദവ്യാകുലാസ്താ വൈ പ്രജാസ്തൃഷ്ണാക്ഷുധാര്ദിതാഃ തതഃ പ്രാദുര്ബഭൌ താസാം സിദ്ധിസ്ത്രേതായുഗേ പുനഃ

വിവാദങ്ങളും ദാഹവും വിശപ്പും മൂലം ജനങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടി; അപ്പോൾ തൃതായുഗത്തിൽ അവർക്കായി മറ്റൊരു സിദ്ധി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

വാര്തായാഃ സാധികാപ്യന്യാ വൃഷ്ടിസ്താസാം നികാമതഃ താസാം വൃഷ്ട്യുദകാദീനി ഹ്യ് അഭവന്നിമ്നഗാനി തു

അവർക്കായി മറ്റൊരു ഉപജീവനമാർഗം ഉണ്ടായി, ആഗ്രഹപ്രകാരം മഴ ലഭിച്ചു; ആ മഴയിൽ നിന്ന് അവർക്കായി ഒഴുകുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും മറ്റും ഉണ്ടായി.

അഭവന്വൃഷ്ടിസംതത്യാ സ്രോതസ്ഥാനാനി നിമ്നഗാഃ ഏവം നദ്യഃ പ്രവൃത്താസ്തു ദ്വിതീയേ വൃഷ്ടിസര്ജനേ

തുടർച്ചയായ മഴയാൽ ഒഴുകുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായി; അങ്ങനെ, രണ്ടാമതായ മഴ പെയ്തപ്പോൾ നദികൾ ഒഴുകിത്തുടങ്ങി.

യേ പുനസ്തദപാം സ്തോകാഃ പതിതാഃ പൃഥിവീതലേ അപാം ഭൂമേശ് ച സംയോഗാദ് ഓഷധ്യസ്താസ്തദാഭവന്

അവിടെ വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളികൾ ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ, വെള്ളവും മണ്ണും ചേർന്നതിന്റെ ഫലമായി ഔഷധികൾ ഉദിച്ചു.

അഥാല്പകൃഷ്ടാശ്ചാനുപ്താ ഗ്രാമ്യാരണ്യാശ്ചതുര്ദശ ഋതുപുഷ്പഫലാശ്ചൈവ വൃക്ഷഗുല്മാശ് ച ജജ്ഞിരേ

അതിനുശേഷം, ചെറിയതും വലിയതുമായ, കാട്ടിലും വീടുകളിലും വളരുന്ന പതിനാലു തരത്തിലുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും, കാലാവസ്ഥാനുസൃതമായി പൂവും പഴവും കായ്ക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും കുറ്റികളും ജനിച്ചു.

പ്രാദുര്ഭൂതാനി ചൈതാനി വൃക്ഷജാത്യൌഷധാനി ച തേനൌഷധേന വര്തന്തേ പ്രജാസ്ത്രേതായുഗേ തദാ

ഇങ്ങനെ വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും ഔഷധികളും ഉദിച്ചു; ഈ ഔഷധികളുടെ സഹായത്തോടെ ത്രേതായുഗത്തിൽ ജീവികൾ ജീവിച്ചു.

തതഃ പുനരഭൂത്താസാം രാഗോ ലോഭശ് ച സര്വശഃ അവശ്യം ഭാവിനാര്ഥേന ത്രേതായുഗവശേന ച

അതിനുശേഷം, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടു അവരിൽ ആകാംക്ഷയും ലാലസയും പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നു.

തതസ്താഃ പര്യഗൃഹ്ണന്ത നദീക്ഷേത്രാണി പര്വതാന് വൃക്ഷഗുല്മൌഷധീശ്ചൈവ പ്രസഹ്യ തു യഥാബലമ്

പിന്നീട്, അവരവരുടെ ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച്, നദികൾ, വയലുകൾ, പർവതങ്ങൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, കുറ്റികൾ, ഔഷധികൾ എന്നിവ ബലമായി കൈവശപ്പെടുത്തി.

വിപര്യയേണ ചൌഷധ്യഃ പ്രനഷ്ടാസ്താശ്ചതുര്ദശ മത്വാ ധരാം പ്രവിഷ്ടാസ്താ ഇത്യൌഷധ്യഃ പിതാമഹഃ

വിപരീതമായി, ആ പതിനാലു ഔഷധികൾ നശിച്ചു; അതിനാൽ അവ ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് ഔഷധികൾ പിതാമഹനായി അറിയപ്പെടുന്നത്.