ലിങ്ഗപുരാണമ്

സനാതനം സതാം ശ്രേഷ്ഠം നൈഷ്കര്മ്യേണ ഗതാഃ പരമ് മരീചിഭൃഗ്വങ്ഗിരസം പുലസ്ത്യം പുലഹം ക്രതുമ്

സനാതനൻ, സന്മാർഗ്ഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, നിർമമത്വത്തിലൂടെ പരമാവസ്ഥയെ നേടിയവൻ; മരീചി, ഭൃഗു, അങ്കിരസ്സ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു എന്നിവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

ദക്ഷമത്രിം വസിഷ്ഠം ച സോ ഽസൃജദ് യോഗവിദ്യയാ സംകല്പം ചൈവ ധര്മം ച ഹ്യ് അധര്മം ഭഗവാന്പ്രഭുഃ

ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവരെ യോഗശക്തിയാൽ സൃഷ്ടിച്ചു; ഭഗവാൻ മനസ്സുറപ്പ്, ധർമ്മം, അതിനൊപ്പം അധർമ്മവും സൃഷ്ടിച്ചു.

ദ്വാദശൈവ പ്രജാസ്ത്വേതാ ബ്രഹ്മണോ ഽവ്യക്തജന്മനഃ ഋഭും സനത്കുമാരം ച സസര്ജാദൌ സനാതനഃ

ഈ പന്ത്രണ്ടു പ്രജാപതിമാരെയും, അവ്യക്തജനനായ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു; ആദിയിൽ സനാതനൻ ഋഭുവും സനത്കുമാരനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

തൌ ചോര്ധ്വരേതസൌ ദിവ്യൌ ചാഗ്രജൌ ബ്രഹ്മവാദിനൌ കുമാരൌ ബ്രഹ്മണസ്തുല്യൌ സര്വജ്ഞൌ സര്വഭാവിനൌ

അവർ ഇരുവരും ദിവ്യരും, ഊർജ്ജം മേലേക്ക് ഒഴുകുന്നവരും, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ബ്രഹ്മാവിനോട് തുല്യരും, സർവ്വജ്ഞന്മാരും സർവ്വഭാവികളുമായിരുന്നു.

ഏവം മുഖ്യാദികാന് സൃഷ്ട്വാ പദ്മയോനിഃ ശിലാശന യുഗധര്മാനശേഷാംശ് ച കല്പയാമാസ വിശ്വസൃക്

ഇങ്ങനെ പ്രധാന ജീവികളെയും ആദികളെയും സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച സ്രഷ്ടാവ്, എല്ലാ യുഗധർമ്മങ്ങളെയും സർവ്വലോകക്രമങ്ങളെയും സ്ഥാപിച്ചു.

ശ്രുത്വാ ശക്രേണ കഥിതം പിതാ മമ മഹാമുനിഃ പുനഃ പപ്രച്ഛ ദേവേശം പ്രണമ്യ രചിതാഞ്ജലിഃ

ശക്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടശേഷം, എന്റെ അച്ഛൻ മഹാമുനി, വീണ്ടും ദേവന്മാരുടെ നാഥനോടു കയ്യുകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു ചോദിച്ചു.

ഭഗവന് ശക്ര സര്വജ്ഞ ദേവദേവനമസ്കൃത ശചീപതേ ജഗന്നാഥ സഹസ്രാക്ഷ മഹേശ്വര

ഭഗവൻ ശക്ര, സർവ്വജ്ഞൻ, ദേവന്മാർക്ക് ആരാധ്യൻ, ശചീയുടെ ഭർത്താവും, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനും, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനും, മഹേശ്വരനും ആയവനേ.

യുഗധര്മാന്കഥം ചക്രേ ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ വക്തുമര്ഹസി മേ സര്വം സാംപ്രതം പ്രണതായ മേ

കമലത്തിൽ ജനിച്ച ഭഗവാൻ എങ്ങനെ ഓരോ യുഗത്തിന്റെയും ധർമ്മങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് ദയവായി എനിക്കു മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരണമേൻ. ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കു ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ശിലാദസ്യ മഹാത്മനഃ വ്യാജഹാര യഥാദൃഷ്ടം യുഗധര്മം സുവിസ്തരമ്

മഹാത്മാവായ ശിലാദന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൻ തന്റെ അനുഭവപ്രകാരം യുഗധർമ്മങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിച്ചു.

ആദ്യം കൃതയുഗം വിദ്ധി തതസ്ത്രേതായുഗം മുനേ ദ്വാപരം തിഷ്യമിത്യേതേ ചത്വാരസ്തു സമാസതഃ

ആദ്യ യുഗം കൃതയുഗമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അതിന് ശേഷം ത്രേതായുഗം, പിന്നെ ദ്വാപരയുഗം, പിന്നെ തിഷ്യയുഗം—ഇവയാണ് ചുരുക്കത്തിൽ നാലു യുഗങ്ങൾ.

സത്ത്വം കൃതം രജസ്ത്രേതാ ദ്വാപരം ച രജസ്തമഃ കലിസ്തമശ് ച വിജ്ഞേയം യുഗവൃത്തിര്യുഗേഷു ച

കൃതയുഗം സത്ത്വഗുണം നിറഞ്ഞതാണ്, ത്രേതായുഗം രാജസഗുണം, ദ്വാപരയുഗം രാജസും തമസും കലർന്നതാണ്, കലിയുഗം തമോഗുണം മാത്രം ഉള്ളതാണെന്നും ഓരോ യുഗത്തിന്റെയും സ്വഭാവം ഇങ്ങനെ വേണമെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ധ്യാനം പരം കൃതയുഗേ ത്രേതായാം യജ്ഞ ഉച്യതേ ഭജനം ദ്വാപരേ ശുദ്ധം ദാനമേവ കലൌ യുഗേ

കൃതയുഗത്തിൽ ധ്യാനമാണ് പ്രധാനമായത്; ത്രേതായുഗത്തിൽ യജ്ഞം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ശുദ്ധമായ ഭജനമാണ് ഉത്തമം; കലിയുഗത്തിൽ ദാനം മാത്രം മഹത്വം നേടുന്നു.

ചത്വാരി ച സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തത്കൃതം യുഗമ് തസ്യ താവച്ഛതീ സംധ്യാ സംധ്യാംശശ് ച തഥാവിധഃ

കൃതയുഗം നാലായിരം വർഷം നീളുന്നു; അതിന്റെ സന്ധ്യാകാലം നാലുനൂറ് വർഷവും, സന്ധ്യാംശവും അത്രയേറെ തന്നെയാണ്.

ചത്വാരി ച സഹസ്രാണി മാനുഷാണി ശിലാശന ആയുഃ കൃതയുഗേ വിദ്ധി പ്രജാനാമിഹ സുവ്രത

ശിലകൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് കൃതയുഗത്തിൽ നാലായിരം വർഷമാണെന്ന് നീ അറിയണം, ഭക്തനായവനേ.

തതഃ കൃതയുഗേ തസ്മിന് സംധ്യാംശേ ച ഗതേ തു വൈ പാദാവശിഷ്ടോ ഭവതി യുഗധര്മസ്തു സര്വതഃ

അങ്ങനെ കൃതയുഗവും അതിന്റെ സന്ധ്യാംശവും കഴിഞ്ഞാൽ, യുഗധർമ്മങ്ങളിൽ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ശേഷിക്കും.

ചതുര്ഭാഗൈകഹീനം തു ത്രേതായുഗമനുത്തമമ് കൃതാര്ധം ദ്വാപരം വിദ്ധി തദര്ധം തിഷ്യമുച്യതേ

ത്രേതായുഗം കൃതയുഗത്തേക്കാൾ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്; ദ്വാപരയുഗം കൃതയുഗത്തിന്റെ പാതിയാണ്; അതിന്റെ പാതിയാണ് തിഷ്യയുഗം.

ത്രിശതീ ദ്വിശതീ സംധ്യാ തഥാ ചൈകശതീ മുനേ സംധ്യാംശകം തഥാപ്യേവം കല്പേഷ്വേവം യുഗേ യുഗേ

മുനിവേ, സന്ധ്യാകാലങ്ങൾ മൂന്നുനൂറ്, രണ്ടുനൂറ്, ഒന്നു നൂറ് എന്നിങ്ങനെയാണ്; സന്ധ്യാംശവും അതുപോലെയാണ്; ഓരോ യുഗത്തിലും, ഓരോ കല്പത്തിലും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

ആദ്യേ കൃതയുഗേ ധര്മശ് ചതുഷ്പാദഃ സനാതനഃ ത്രേതായുഗേ ത്രിപാദസ്തു ദ്വിപാദോ ദ്വാപരേ സ്ഥിതഃ

ആദ്യ കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മം നാലു കാലുകളിലും ഉറച്ചിരിക്കുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ മൂന്നു കാലുകളിലും; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രണ്ടു കാലുകളിലും നിലകൊള്ളുന്നു.

ത്രിപാദഹീനസ്തിഷ്യേ തു സത്താമാത്രേണ ധിഷ്ഠിതഃ കൃതേ തു മിഥുനോത്പത്തിര് വൃത്തിഃ സാക്ഷാദ്രസോല്ലസാ

തിഷ്യയുഗത്തിൽ മൂന്നു കാലുകൾ ഇല്ലാതായി, സത്ത്വം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു; കൃതയുഗത്തിൽ ദമ്പതികളുടെ ഉത്ഭവം നേരിട്ടാണ്, ജീവിതം സാരഭരിതവും സമ്പന്നവുമാണ്.

പ്രജാസ്തൃപ്താഃ സദാ സര്വാഃ സര്വാനന്ദാശ് ച ഭോഗിനഃ അധമോത്തമതാ താസാം ന വിശേഷാഃ പ്രജാഃ ശുഭാഃ

എല്ലാ ജനങ്ങളും എപ്പോഴും തൃപ്തരായും എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും അനുഭവിച്ചും ജീവിക്കുന്നു; അവരിൽ ഉന്നതതയും അധമതയും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല, എല്ലാവരും ശുഭപ്രജകളാണ്.

തുല്യമായുഃ സുഖം രൂപം താസാം തസ്മിന്കൃതേ യുഗേ താസാം പ്രീതിര്ന ച ദ്വന്ദ്വം ന ദ്വേഷോ നാസ്തി ച ക്ലമഃ

കൃതയുഗത്തിൽ അവർക്കെല്ലാം ഒരുപോലെയുള്ള ആയുസ്സും സൗഖ്യവും രൂപവും ഉണ്ട്; അവരിൽ പരസ്പരസ്നേഹം സ്ഥിരമാണ്, വൈരാഗ്യമോ ദ്വേഷമോ ക്ഷീണമോ ഇല്ല.

പര്വതോദധിവാസിന്യോ ഹ്യ് അനികേതാശ്രയാസ്തു താഃ വിശോകാഃ സത്ത്വബഹുലാ ഏകാന്തബഹുലാസ് തഥാ

അവർ പർവതങ്ങളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും വസിക്കുന്നു, സ്ഥിരമായ താമസസ്ഥലമില്ല; ദുഃഖമില്ല, സത്ത്വം അധികം, ഏകാഗ്രതയും സമൃദ്ധിയുമാണ്.

താ വൈ നിഷ്കാമചാരിണ്യോ നിത്യം മുദിതമാനസാഃ അപ്രവൃത്തിഃ കൃതയുഗേ കര്മണോഃ ശുഭപാപയോഃ

അവർ ആഗ്രഹമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, മനസ്സിൽ എപ്പോഴും സന്തോഷം; കൃതയുഗത്തിൽ നല്ലതോ ചീത്തയോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള കർമ്മങ്ങൾ നടക്കുന്നില്ല.

വര്ണാശ്രമവ്യവസ്ഥാ ച തദാസീന്ന ച സംകരഃ രസോല്ലാസഃ കാലയോഗാത് ത്രേതാഖ്യേ നശ്യതേ ദ്വിജ

അപ്പോൾ വർണ്ണാശ്രമക്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ കലവറയില്ല; കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ത്രേതായുഗത്തിൽ ആ സമ്പന്നത ഇല്ലാതാകുന്നു, ദ്വിജനേ.

തസ്യാം സിദ്ധൌ പ്രനഷ്ടായാമ് അന്യാ സിദ്ധിഃ പ്രജായതേ അപാം സൌക്ഷ്മ്യേ പ്രതിഗതേ തദാ മേഘാത്മനാ തു വൈ

ആ സമ്പൂർണ്ണത നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ മറ്റൊരു സമ്പൂർണ്ണത ഉദിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത വീണ്ടും വരുമ്പോൾ, അതു മേഘങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ്.

മേഘേഭ്യസ്തനയിത്നുഭ്യഃ പ്രവൃത്തം വൃഷ്ടിസര്ജനമ് സകൃദ് ഏവ തഥാ വൃഷ്ട്യാ സംയുക്തേ പൃഥിവീതലേ

മേഘങ്ങളിലും ഇടിമിന്നലിലും നിന്നു മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി; ആ മഴയിൽ ഭൂമിയുടെ മേൽപ്പറമ്പ് മുഴുവൻ നനഞ്ഞു.

പ്രാദുരാസംസ്തദാ താസാം വൃക്ഷാസ്തേ ഗൃഹസംജ്ഞിതാഃ സര്വവൃത്ത്യുപഭോഗസ്തു താസാം തേഭ്യഃ പ്രജായതേ

അപ്പോൾ അവിടെ 'വീട്-വൃക്ഷങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ ഉദിച്ചു; അവർക്കുള്ള എല്ലാ ഉപജീവനവും ആനന്ദവും ഇവയിൽ നിന്നു ലഭിച്ചു.

വര്തയന്തി സ്മ തേഭ്യസ്താസ് ത്രേതായുഗമുഖേ പ്രജാഃ തതഃ കാലേന മഹതാ താസാമേവ വിപര്യയാത്

തൃതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ജനങ്ങൾ ആ വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നു ജീവിച്ചു; എന്നാൽ വലിയൊരു കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരിൽ മാറ്റം സംഭവിച്ചു.

രാഗലോഭാത്മകോ ഭാവസ് തദാ ഹ്യാകസ്മികോ ഽഭവത് വിപര്യയേണ താസാം തു തേന തത്കാലഭാവിനാ

അപ്പോൾ അവരിൽ ആകസ്മികമായി മോഹവും ലാഭവും നിറഞ്ഞ മനോഭാവം ഉണ്ടായി; ആ മാറ്റം കൊണ്ടു അന്നത്തെ അവസ്ഥ മാറി.