ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശ്രുത്വാനുഗൃഹ്യ തം വിപ്രോ ദധീചസ്തപതാം വരഃ രാജാനം മുനിശാര്ദൂലഃ ശശാപ ച സുരോത്തമാന്

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദധീചി ആ രാജാവിനെയും ഉത്തമദേവന്മാരെയും ശാപം നൽകി.

രുദ്രകോപാഗ്നിനാ ദേവാഃ സദേവേന്ദ്രാ മുനീശ്വരൈഃ ധ്വസ്താ ഭവന്തു ദേവേന വിഷ്ണുനാ ച സമന്വിതാഃ

രുദ്രന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ ദേവന്മാരും, ഇന്ദ്രനും മഹാമുനിമാരും, ദൈവത്താൽ വിഷ്ണുവിനൊപ്പം നശിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.

പ്രജാപതേര് മഖേ പുണ്യേ ദക്ഷസ്യ സുമഹാത്മനഃ ഏവം ശപ്ത്വാ ക്ഷുപം പ്രേക്ഷ്യ പുനരാഹ ദ്വിജോത്തമഃ

പ്രജാപതിയായ മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെ പുണ്യയജ്ഞത്തിൽ, അങ്ങനെ ക്ഷുപനെ ശപിച്ച്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ അവനെ നോക്കി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

ദേവൈശ് ച പൂജ്യാ രാജേന്ദ്ര നൃപൈശ് ച വിവിധൈര്ഗണൈഃ ബ്രാഹ്മണാ ഏവ രാജേന്ദ്ര ബലിനഃ പ്രഭവിഷ്ണവഃ

രാജാധിരാജാ, ദേവന്മാരെ രാജാക്കന്മാരും വിവിധ കൂട്ടങ്ങളും ആരാധിക്കണം; പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് ശക്തിയും പ്രഭാവവും ഉള്ളവർ.

ഇത്യുക്ത്വാ സ്വോടജം വിപ്രഃ പ്രവിവേശ മഹാദ്യുതിഃ ദധീചമഭിവന്ദ്യൈവ ജഗാമ സ്വം നൃപഃ ക്ഷയമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാതേജസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; രാജാവ് ദധീചിയെ നമസ്കരിച്ച് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

തദേവ തീര്ഥമഭവത് സ്ഥാനേശ്വരമിതി സ്മൃതമ് സ്ഥാനേശ്വരമ് അനുപ്രാപ്യ ശിവസായുജ്യമ് ആപ്നുയാത്

അത് തന്നെയാണ് സ്ഥാനേശ്വരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പുണ്യതീർത്ഥം; സ്ഥാനേശ്വരത്തെ എത്തുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടും.

കഥിതസ്തവ സംക്ഷേപാദ് വിവാദഃ ക്ഷുബ്ദധീചയോഃ പ്രഭാവശ് ച ദധീചസ്യ ഭവസ്യ ച മഹാമുനേ

ക്ഷുപനും ദധീചിയും തമ്മിലുള്ള വാദവും, ദധീചിയുടെയും ഭവന്റെയും മഹത്വവും ചുരുക്കത്തിൽ നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നു, മഹാമുനീ.

യ ഇദം കീര്തയേദ്ദിവ്യം വിവാദം ക്ഷുബ്ദധീചയോഃ ജിത്വാപമൃത്യും ദേഹാന്തേ ബ്രഹ്മലോകം പ്രയാതി സഃ

ക്ഷുപനും ദധീചിയും തമ്മിലുള്ള ഈ ദിവ്യമായ വാദം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അകാലമരണത്തെ ജയിച്ച്, ശരീരം വിടുമ്പോൾ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

യ ഇദം കീര്ത്യ സംഗ്രാമം പ്രവിശേത്തസ്യ സര്വദാ നാസ്തി മൃത്യുഭയം ചൈവ വിജയീ ച ഭവിഷ്യതി

ഈ യുദ്ധം പാരായണം ചെയ്ത് യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും മരണഭയം ഉണ്ടാകില്ല; അവൻ എപ്പോഴും വിജയിക്കും.

ഭവാന്കഥമനുപ്രാപ്തോ മഹാദേവമുമാപതിമ് ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്സര്വം വക്തുമര്ഹസി മേ പ്രഭോ

ഭവാൻ എങ്ങനെ മഹാദേവനായ ഉമാപതിയെ സമീപിച്ചു? അതെല്ലാം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി എല്ലാം പറഞ്ഞുതരണമേ, പ്രഭോ.

പ്രജാകാമഃ ശിലാദോ ഽഭൂത് പിതാ മമ മഹാമുനേ സോ ഽപ്യന്ധഃ സുചിരം കലം തപസ്തേപേ സുദുശ്ചരമ്

മഹാമുനീ, എന്റെ അച്ഛൻ ശിലാദൻ സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ, ദീർഘകാലം കാഴ്ചയില്ലാതെ, അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.

തപതസ്തസ്യ തപസാ സംതുഷ്ടോ വജ്രധൃക് പ്രഭുഃ ശിലാദമാഹ തുഷ്ടോ ഽസ്മി വരയസ്വ വരാനിതി

അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തപ്പോൾ, വജ്രധാരിയായ ഭഗവാൻ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു; ശിലാദനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, നീ വേണമെന്ന വരങ്ങൾ ചോദിക്കൂ'.

തതഃ പ്രണമ്യ ദേവേശം സഹസ്രാക്ഷം സഹാമരൈഃ പ്രോവാച മുനിശാര്ദൂല കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഹരിമ്

അപ്പോൾ, സഹസ്രാക്ഷിയായ ദേവേന്ദ്രനെ, അമരന്മാരോടൊപ്പം, മഹാമുനി കൂപ്പുകൈയോടെ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് ഹരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഭഗവന്ദേവതാരിഘ്ന സഹസ്രാക്ഷ വരപ്രദ അയോനിജം മൃത്യുഹീനം പുത്രമിച്ഛാമി സുവ്രത

ദേവതകളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവനേ, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, മരണമില്ലാത്ത ഒരു മകനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ധർമ്മശീലനായവനേ.

പുത്രം ദാസ്യാമി വിപ്രര്ഷേ യോനിജം മൃത്യുസംയുതമ് അന്യഥാ തേ ന ദാസ്യാമി മൃത്യുഹീനാ ന സന്തി വൈ

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന, മരണത്തിന് വിധേയനായ ഒരു മകനെ തന്നേക്കാം; അതല്ലാതെ, മരണമില്ലാത്ത മക്കൾ ഈ ലോകത്ത് ഇല്ല, അതിനാൽ അങ്ങനെ ഒരു മകനെ ഞാൻ നിനക്ക് തരാൻ കഴിയില്ല.

ന ദാസ്യതി സുതം തേ ഽത്ര മൃത്യുഹീനമയോനിജമ് പിതാമഹോ ഽപി ഭഗവാന് കിമുതാന്യേ മഹാമുനേ

മഹാമുനിയേ, ഈ ലോകത്ത് ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും മരണമില്ലാതെയും ഉള്ള ഒരു മകനെ ബ്രഹ്മാവായ പിതാമഹനും പോലും നിനക്ക് തരാൻ കഴിയില്ല; പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെന്ത് പറയണം.

സോ ഽപി ദേവഃ സ്വയം ബ്രഹ്മാ മൃത്യുഹീനോ ന ചേശ്വരഃ യോനിജശ് ച മഹാതേജാശ് ചാണ്ഡജഃ പദ്മസംഭവഃ

അവൻ ബ്രഹ്മാവായ ദേവനും മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനല്ല, ഈശ്വരനും അല്ല; അവൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവനും, അണ്ടത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവനും, താമരയിൽ നിന്ന് പിറന്നവനും ആണല്ലോ.

മഹേശ്വരാങ്ഗജശ്ചൈവ ഭവാന്യാസ്തനയഃ പ്രഭുഃ തസ്യാപ്യായുഃ സമാഖ്യാതം പരാര്ധദ്വയസംമിതമ്

മഹേശ്വരന്റെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഭവാനിയുടെ പുത്രനും, അതിയായ ശക്തിയുള്ളവനും, അവന്റെ ആയുസ്സും രണ്ട് പരാർദ്ധങ്ങൾക്കു തുല്യമായതാണെന്ന് പറയുന്നു.

കോടികോടിസഹസ്രാണി അഹര്ഭൂതാനി യാനി വൈ സമതീതാനി കല്പാനാം താവച്ഛേഷാപരത്രയേ

ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടികൾ ദിവസങ്ങൾ, അതായത് കല്പങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം, ഇതുവരെ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; അത്രയും ആയുസ്സാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.

തസ്മാദയോനിജേ പുത്രേ മൃത്യുഹീനേ പ്രയത്നതഃ പരിത്യജാശാം വിപ്രേന്ദ്ര ഗൃഹാണാത്മസമം സുതമ്

അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും മരണമില്ലാതെയും ഉള്ള മകനെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിക്കണം; നിനക്ക് തുല്യനായ ഒരു മകനെ സ്വീകരിക്കൂ.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പിതാ മേ ലോകവിശ്രുതഃ ശിലാദ ഇതി പുണ്യാത്മാ പുനഃ പ്രാഹ ശചീപതിമ്

അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ എന്റെ പിതാവ് ശിലാദൻ, പുണ്യവാൻ, വീണ്ടും ശചീഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്നണ്ഡയോനിത്വം പദ്മയോനിത്വമേവ ച മഹേശ്വരാങ്ഗയോനിത്വം ശ്രുതം വൈ ബ്രഹ്മണോ മയാ

പ്രഭുവേ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും, താമരയിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും, മഹേശ്വരന്റെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുമുള്ള ജനനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

പുരാ മഹേന്ദ്രദായാദാദ് ഗദതശ്ചാസ്യ പൂര്വജാത് നാരദാദ്വൈ മഹാബാഹോ കഥമത്രാശു നോ വദ

മഹാബലശാലിയേ, മുമ്പ് മഹേന്ദ്രന്റെ വംശത്തിൽ നിന്ന്, അതുപോലെ തന്നെ മുൻജന്മങ്ങളിൽ നാരദനിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ ഇതെല്ലാം കേട്ടത്; ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്ന് ദയവായി വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞുതരൂ.

ദാക്ഷായണീ സാ ദക്ഷോ ഽപി ദേവഃ പദ്മോദ്ഭവാത്മജഃ പൌത്രീകനകഗര്ഭസ്യ കഥം തസ്യാഃ സുതോ വിഭുഃ

ദക്ഷായണിയായ ദക്ഷന്റെ മകളാണ്, താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ദൈവം അവളുടെ മകനാണ്; എങ്കിൽ അവൾ സ്വർണ്ണഗർഭയുടെ മകളായതും, ആ ശക്തിമാൻ അവളുടെ മകനായതും എങ്ങനെയാണ്?

സ്ഥാനേ സംശയിതും വിപ്ര തവ വക്ഷ്യാമി കാരണമ് കല്പേ തത്പുരുഷേ വൃത്തം ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

ബ്രാഹ്മണനേ, സംശയിക്കാൻ നിനക്ക് അവകാശമുണ്ട്; അതിന്റെ കാരണം ഞാൻ പറയാം. പുരുഷകല്പത്തിൽ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ സംഭവം നടന്നത്.

സസര്ജ സകലം ധ്യാത്വാ ബ്രഹ്മാണം പരമേശ്വരഃ ജനാര്ദനോ ജഗന്നാഥഃ കല്പേ വൈ മേഘവാഹനേ

പരമേശ്വരനായ ജനാർദ്ദനൻ, ലോകനാഥൻ, ധ്യാനിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനെയും മറ്റു സകല ജിവികളെയും മെഘവാഹന കല്പത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു.

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു മേഘോ ഭൂത്വാവഹദ്ധരമ് നാരായണോ മഹാദേവം ബഹുമാനേന സാദരമ്

ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കാലം, മേഘമായി മാറി, നാരായണൻ മഹാദേവനെ വലിയ ആദരവോടെയും ഭക്തിയോടെയും ചുമന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ ഭാവം മഹാദേവോ ഹരേഃ സ്വാത്മനി ശങ്കരഃ പ്രദദൌ തസ്യ സകലം സ്രഷ്ടും വൈ ബ്രഹ്മണാ സഹ

ഹരിയുടെ ഭാവം തന്റെ ഉള്ളിൽ കണ്ടശേഷം, ശങ്കരൻ മഹാദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം സകലവും സൃഷ്ടിക്കാൻ അവനു ശക്തി നൽകി.

തദാ തം കല്പമാഹുര്വൈ മേഘവാഹനസംജ്ഞയാ ഹിരണ്യഗര്ഭസ്തം ദൃഷ്ട്വാ തസ്യ ദേഹോദ്ഭവസ്തദാ

അപ്പോൾ ആ കല്പം മെഘവാഹനമെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; ഹിരണ്യഗർഭൻ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.