ലിങ്ഗപുരാണമ്

മായാം ത്യജ മഹാബാഹോ പ്രതിഭാസാ വിചാരതഃ വിജ്ഞാനാനാം സഹസ്രാണി ദുര്വിജ്ഞേയാനി മാധവ

മഹാബാഹുവേ, മായയെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ദൃശ്യമാകുന്നവയെ വിശ്വസിക്കരുത്. മാധവാ, അറിവിന്റെ ആയിരക്കണക്കിന് വഴികൾ മനസ്സിലാക്കാൻ വളരെ കഠിനമാണ്.

മയി പശ്യ ജഗത് സര്വം ത്വയാ സാര്ധമ് അനിന്ദിത ബ്രഹ്മാണം ച തഥാ രുദ്രം ദിവ്യാം ദൃഷ്ടിം ദദാമി തേ

അനിന്ദിതനേ, നീയും ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും ഉൾപ്പെടെ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും എന്നിൽ കാണൂ; ഞാൻ നിന്നെ ദിവ്യദൃഷ്ടി നൽകുന്നു.

ഇത്യുക്ത്വാ ദര്ശയാമാസ സ്വതനൌ നിഖിലം മുനിഃ തം പ്രാഹ ച ഹരിം ദേവം സര്വദേവഭവോദ്ഭവമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹർഷി തന്റെ ശരീരത്തിൽ എല്ലാം കാണിച്ചു; പിന്നെ ഹരിയെ, സർവ്വദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവമായ ദൈവത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

മായയാ ഹ്യനയാ കിം വാ മന്ത്രശക്ത്യാഥ വാ പ്രഭോ വസ്തുശക്ത്യാഥ വാ വിഷ്ണോ ധ്യാനശക്ത്യാഥ വാ പുനഃ

ഇത് മായയുടെ ശക്തിയാലോ, മന്ത്രശക്തിയാലോ, വസ്തുവിന്റെ ശക്തിയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ധ്യാനശക്തിയാലോ, പ്രഭോ, വിഷ്ണുവേ, സംഭവിച്ചതാണോ?

ത്യക്ത്വാ മായാമിമാം തസ്മാദ് യോദ്ധുമര്ഹസി യത്നതഃ ഏവം തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ മാഹാത്മ്യമദ്ഭുതമ്

അതുകൊണ്ട് ഈ മായയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നീ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പരിശ്രമിക്കണം; ഇങ്ങനെ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അത്ഭുതകരമായ മഹത്വം കണ്ടു—

ദേവാശ് ച ദുദ്രുവുര്ഭൂയോ ദേവം നാരായണം ച തമ് വാരയാമാസ നിശ്ചേഷ്ടം പദ്മയോനിര്ജഗദ്ഗുരുഃ

ദേവന്മാർ വീണ്ടും ഓടി രക്ഷപെട്ടു, പക്ഷേ ലോകഗുരുവായ പദ്മജന്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് അചഞ്ചലനായ നാരായണനെ തടഞ്ഞു.

നിശമ്യ വചനം തസ്യ ബ്രഹ്മണസ്തേന നിര്ജിതഃ ജഗാമ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ പ്രണിപത്യ മഹാമുനിമ്

തനിക്കു ജയിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മഹാവിഷ്ണു ആ മഹാമുനിയെ സമീപിച്ചു വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ക്ഷുപോ ദുഃഖാതുരോ ഭൂത്വാ സമ്പൂജ്യ ച മുനീശ്വരമ് ദധീചമഭിവന്ദ്യാശു പ്രാര്ഥയാമാസ വിക്ലവഃ

ദു:ഖത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട ക്ഷുപൻ, മഹാമുനിയെ ആദരപൂർവ്വം സ്തുതിച്ച ശേഷം, ദധീചിയെ വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ച് വിഷമത്തോടെ അപേക്ഷിച്ചു.

ദധീച ക്ഷമ്യതാം ദേവ മയാജ്ഞാനാത്കൃതം സഖേ വിഷ്ണുനാ ഹി സുരൈര്വാപി രുദ്രഭക്തസ്യ കിം തവ

ദധീചേ, ദൈവമേ, എന്നെ ക്ഷമിക്കണം; ഞാൻ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്, സ്നേഹിതാ. രുദ്രഭക്തനായ നിനക്കു വിഷ്ണുവിൽ നിന്നോ മറ്റുള്ള ദേവന്മാരിൽ നിന്നോ എന്താണ് ലഭിക്കാനുള്ളത്?

പ്രസീദ പരമേശാന ദുര്ലഭാ ദുര്ജനൈര്ദ്വിജ ഭക്തിര്ഭക്തിമതാം ശ്രേഷ്ഠ മദ്വിധൈഃ ക്ഷത്രിയാധമൈഃ

പരമേശ്വരാ, ദയചെയ്യണം; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ഭക്തി വളരെ അപൂർവ്വമാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ഭക്തന്മാരിൽ ഉത്തമനായവനേ, എനിക്ക് പോലുള്ള ക്ഷത്രിയരിൽ ഭക്തി കാണാൻ വളരെ ദുർലഭമാണ്.

ശ്രുത്വാനുഗൃഹ്യ തം വിപ്രോ ദധീചസ്തപതാം വരഃ രാജാനം മുനിശാര്ദൂലഃ ശശാപ ച സുരോത്തമാന്

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദധീചി ആ രാജാവിനെയും ഉത്തമദേവന്മാരെയും ശാപം നൽകി.

രുദ്രകോപാഗ്നിനാ ദേവാഃ സദേവേന്ദ്രാ മുനീശ്വരൈഃ ധ്വസ്താ ഭവന്തു ദേവേന വിഷ്ണുനാ ച സമന്വിതാഃ

രുദ്രന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ ദേവന്മാരും, ഇന്ദ്രനും മഹാമുനിമാരും, ദൈവത്താൽ വിഷ്ണുവിനൊപ്പം നശിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.

പ്രജാപതേര് മഖേ പുണ്യേ ദക്ഷസ്യ സുമഹാത്മനഃ ഏവം ശപ്ത്വാ ക്ഷുപം പ്രേക്ഷ്യ പുനരാഹ ദ്വിജോത്തമഃ

പ്രജാപതിയായ മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെ പുണ്യയജ്ഞത്തിൽ, അങ്ങനെ ക്ഷുപനെ ശപിച്ച്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ അവനെ നോക്കി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

ദേവൈശ് ച പൂജ്യാ രാജേന്ദ്ര നൃപൈശ് ച വിവിധൈര്ഗണൈഃ ബ്രാഹ്മണാ ഏവ രാജേന്ദ്ര ബലിനഃ പ്രഭവിഷ്ണവഃ

രാജാധിരാജാ, ദേവന്മാരെ രാജാക്കന്മാരും വിവിധ കൂട്ടങ്ങളും ആരാധിക്കണം; പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് ശക്തിയും പ്രഭാവവും ഉള്ളവർ.

ഇത്യുക്ത്വാ സ്വോടജം വിപ്രഃ പ്രവിവേശ മഹാദ്യുതിഃ ദധീചമഭിവന്ദ്യൈവ ജഗാമ സ്വം നൃപഃ ക്ഷയമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാതേജസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; രാജാവ് ദധീചിയെ നമസ്കരിച്ച് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

തദേവ തീര്ഥമഭവത് സ്ഥാനേശ്വരമിതി സ്മൃതമ് സ്ഥാനേശ്വരമ് അനുപ്രാപ്യ ശിവസായുജ്യമ് ആപ്നുയാത്

അത് തന്നെയാണ് സ്ഥാനേശ്വരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പുണ്യതീർത്ഥം; സ്ഥാനേശ്വരത്തെ എത്തുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടും.

കഥിതസ്തവ സംക്ഷേപാദ് വിവാദഃ ക്ഷുബ്ദധീചയോഃ പ്രഭാവശ് ച ദധീചസ്യ ഭവസ്യ ച മഹാമുനേ

ക്ഷുപനും ദധീചിയും തമ്മിലുള്ള വാദവും, ദധീചിയുടെയും ഭവന്റെയും മഹത്വവും ചുരുക്കത്തിൽ നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നു, മഹാമുനീ.

യ ഇദം കീര്തയേദ്ദിവ്യം വിവാദം ക്ഷുബ്ദധീചയോഃ ജിത്വാപമൃത്യും ദേഹാന്തേ ബ്രഹ്മലോകം പ്രയാതി സഃ

ക്ഷുപനും ദധീചിയും തമ്മിലുള്ള ഈ ദിവ്യമായ വാദം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അകാലമരണത്തെ ജയിച്ച്, ശരീരം വിടുമ്പോൾ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

യ ഇദം കീര്ത്യ സംഗ്രാമം പ്രവിശേത്തസ്യ സര്വദാ നാസ്തി മൃത്യുഭയം ചൈവ വിജയീ ച ഭവിഷ്യതി

ഈ യുദ്ധം പാരായണം ചെയ്ത് യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും മരണഭയം ഉണ്ടാകില്ല; അവൻ എപ്പോഴും വിജയിക്കും.

ഭവാന്കഥമനുപ്രാപ്തോ മഹാദേവമുമാപതിമ് ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്സര്വം വക്തുമര്ഹസി മേ പ്രഭോ

ഭവാൻ എങ്ങനെ മഹാദേവനായ ഉമാപതിയെ സമീപിച്ചു? അതെല്ലാം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി എല്ലാം പറഞ്ഞുതരണമേ, പ്രഭോ.

പ്രജാകാമഃ ശിലാദോ ഽഭൂത് പിതാ മമ മഹാമുനേ സോ ഽപ്യന്ധഃ സുചിരം കലം തപസ്തേപേ സുദുശ്ചരമ്

മഹാമുനീ, എന്റെ അച്ഛൻ ശിലാദൻ സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ, ദീർഘകാലം കാഴ്ചയില്ലാതെ, അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.

തപതസ്തസ്യ തപസാ സംതുഷ്ടോ വജ്രധൃക് പ്രഭുഃ ശിലാദമാഹ തുഷ്ടോ ഽസ്മി വരയസ്വ വരാനിതി

അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തപ്പോൾ, വജ്രധാരിയായ ഭഗവാൻ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു; ശിലാദനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, നീ വേണമെന്ന വരങ്ങൾ ചോദിക്കൂ'.

തതഃ പ്രണമ്യ ദേവേശം സഹസ്രാക്ഷം സഹാമരൈഃ പ്രോവാച മുനിശാര്ദൂല കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഹരിമ്

അപ്പോൾ, സഹസ്രാക്ഷിയായ ദേവേന്ദ്രനെ, അമരന്മാരോടൊപ്പം, മഹാമുനി കൂപ്പുകൈയോടെ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് ഹരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഭഗവന്ദേവതാരിഘ്ന സഹസ്രാക്ഷ വരപ്രദ അയോനിജം മൃത്യുഹീനം പുത്രമിച്ഛാമി സുവ്രത

ദേവതകളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവനേ, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, മരണമില്ലാത്ത ഒരു മകനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ധർമ്മശീലനായവനേ.

പുത്രം ദാസ്യാമി വിപ്രര്ഷേ യോനിജം മൃത്യുസംയുതമ് അന്യഥാ തേ ന ദാസ്യാമി മൃത്യുഹീനാ ന സന്തി വൈ

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന, മരണത്തിന് വിധേയനായ ഒരു മകനെ തന്നേക്കാം; അതല്ലാതെ, മരണമില്ലാത്ത മക്കൾ ഈ ലോകത്ത് ഇല്ല, അതിനാൽ അങ്ങനെ ഒരു മകനെ ഞാൻ നിനക്ക് തരാൻ കഴിയില്ല.

ന ദാസ്യതി സുതം തേ ഽത്ര മൃത്യുഹീനമയോനിജമ് പിതാമഹോ ഽപി ഭഗവാന് കിമുതാന്യേ മഹാമുനേ

മഹാമുനിയേ, ഈ ലോകത്ത് ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും മരണമില്ലാതെയും ഉള്ള ഒരു മകനെ ബ്രഹ്മാവായ പിതാമഹനും പോലും നിനക്ക് തരാൻ കഴിയില്ല; പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെന്ത് പറയണം.

സോ ഽപി ദേവഃ സ്വയം ബ്രഹ്മാ മൃത്യുഹീനോ ന ചേശ്വരഃ യോനിജശ് ച മഹാതേജാശ് ചാണ്ഡജഃ പദ്മസംഭവഃ

അവൻ ബ്രഹ്മാവായ ദേവനും മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനല്ല, ഈശ്വരനും അല്ല; അവൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവനും, അണ്ടത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവനും, താമരയിൽ നിന്ന് പിറന്നവനും ആണല്ലോ.

മഹേശ്വരാങ്ഗജശ്ചൈവ ഭവാന്യാസ്തനയഃ പ്രഭുഃ തസ്യാപ്യായുഃ സമാഖ്യാതം പരാര്ധദ്വയസംമിതമ്

മഹേശ്വരന്റെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഭവാനിയുടെ പുത്രനും, അതിയായ ശക്തിയുള്ളവനും, അവന്റെ ആയുസ്സും രണ്ട് പരാർദ്ധങ്ങൾക്കു തുല്യമായതാണെന്ന് പറയുന്നു.

കോടികോടിസഹസ്രാണി അഹര്ഭൂതാനി യാനി വൈ സമതീതാനി കല്പാനാം താവച്ഛേഷാപരത്രയേ

ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടികൾ ദിവസങ്ങൾ, അതായത് കല്പങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം, ഇതുവരെ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; അത്രയും ആയുസ്സാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.