ലിങ്ഗപുരാണമ്

ചക്രുര്ദേവാസ്തതസ്തസ്യ വിഷ്ണോഃ സാഹായ്യമവ്യയാഃ ദ്വിജേനൈകേന യോദ്ധും ഹി പ്രവൃത്തസ്യ മഹാബലാഃ

അപ്പോൾ അക്ഷയമായ ദേവന്മാർ, ബ്രാഹ്മണനെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടാൻ പുറപ്പെട്ട ശക്തന്മാരായവർ, വിഷ്ണുവിന് സഹായം നൽകി.

കുശമുഷ്ടിം തദാദായ ദധീചഃ സംസ്മരന്ഭവമ് സസര്ജ സര്വദേവേഭ്യോ വജ്രാസ്ഥിഃ സര്വതോ വശീ

കുശത്തിൻ ഒരു പിടി എടുത്ത് ഭവനെ ഓർത്ത്, ദധീചി എല്ലാ ദേവന്മാർക്കുമായി എല്ലാ ദിശകളിലും വജ്രാസ്തി സൃഷ്ടിച്ചു.

ദിവ്യം ത്രിശൂലമ് അഭവത് കാലാഗ്നിസദൃശപ്രഭമ് ദഗ്ധും ദേവാന്മതിം ചക്രേ യുഗാന്താഗ്നിരിവാപരഃ

ദിവ്യമായ ഒരു ത്രിശൂലം, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ദേവന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു യുക്തിയുള്ള അഗ്നിപോലെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇന്ദ്രനാരായണാദ്യൈശ് ച ദേവൈസ്ത്യക്താനി യാനി തു ആയുധാനി സമസ്താനി പ്രണേമുസ് ത്രിശിഖം മുനേ

ഇന്ദ്രനും നാരായണനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഉപേക്ഷിച്ച എല്ലാ ആയുധങ്ങളും, മഹർഷേ, ആ ത്രിശൂലത്തിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു.

ദേവാശ് ച ദുദ്രുവുഃ സര്വേ ധ്വസ്തവീര്യാ ദ്വിജോത്തമ സസര്ജ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ സ്വദേഹാത്പുരുഷോത്തമഃ

ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ; അപ്പോൾ പരമോന്നതനായ വിഷ്ണു തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്—

ആത്മനഃ സദൃശാന് ദിവ്യാംല് ലക്ഷലക്ഷായുതാന് ഗണാന് താനി സര്വാണി സഹസാ ദദാഹ മുനിസത്തമഃ

തനിക്കു തുല്യമായ ദിവ്യരൂപങ്ങളായ ലക്ഷങ്ങൾക്കണക്കിന് സംഘങ്ങൾ അവിടെ സൃഷ്ടിച്ചു; എന്നാൽ മഹർഷി അവയെല്ലാം ഉടനടി ദഹിപ്പിച്ചു.

തതോ വിസ്മയനാര്ഥായ വിശ്വമൂര്തിരഭൂദ്ധരിഃ തസ്യ ദേഹേ ഹരേഃ സാക്ഷാദ് അപശ്യദ്ദ്വിജസത്തമഃ

അപ്പോൾ, അത്ഭുതം കാണിക്കാൻ, ഹരി സർവ്വവിശ്വരൂപിയായി; ആ ഹരിയുടെ രൂപം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ നേരിട്ട് കണ്ടു.

ദധീചോ ഭഗവാന്വിപ്രഃ ദേവതാനാം ഗണാന് പൃഥക് രുദ്രാണാം കോടയശ്ചൈവ ഗണാനാം കോടയസ്തദാ

ഭാഗവതനായ ദധീചി, ദേവതാസംഘങ്ങളെ, അനേകം രുദ്രന്മാരെയും അവരുടെ സംഘങ്ങളെയും വ്യത്യസ്തമായി അവിടെ കണ്ടു.

അണ്ഡാനാം കോടയശ്ചൈവ വിശ്വമൂര്തേസ്തനൌ തദാ ദൃഷ്ട്വൈതദഖിലം തത്ര ച്യാവനിര് വിസ്മിതം തദാ

വിശ്വരൂപത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ അവിടെ ദൃശ്യമായപ്പോൾ, ച്യവനൻ അതെല്ലാം കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

വിഷ്ണുമാഹ ജഗന്നാഥം ജഗന്മയമജം വിഭുമ് അംഭസാഭ്യുക്ഷ്യ തം വിഷ്ണും വിശ്വരൂപം മഹാമുനിഃ

അവൻ ലോകനാഥനായ, സർവ്വവ്യാപിയായ, അജനായ വിഷ്ണുവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ആ മഹാമുനി ആ വിശ്വരൂപിയായ വിഷ്ണുവിനെ വെള്ളം തളിച്ച് പൂജിച്ചു.

മായാം ത്യജ മഹാബാഹോ പ്രതിഭാസാ വിചാരതഃ വിജ്ഞാനാനാം സഹസ്രാണി ദുര്വിജ്ഞേയാനി മാധവ

മഹാബാഹുവേ, മായയെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ദൃശ്യമാകുന്നവയെ വിശ്വസിക്കരുത്. മാധവാ, അറിവിന്റെ ആയിരക്കണക്കിന് വഴികൾ മനസ്സിലാക്കാൻ വളരെ കഠിനമാണ്.

മയി പശ്യ ജഗത് സര്വം ത്വയാ സാര്ധമ് അനിന്ദിത ബ്രഹ്മാണം ച തഥാ രുദ്രം ദിവ്യാം ദൃഷ്ടിം ദദാമി തേ

അനിന്ദിതനേ, നീയും ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും ഉൾപ്പെടെ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും എന്നിൽ കാണൂ; ഞാൻ നിന്നെ ദിവ്യദൃഷ്ടി നൽകുന്നു.

ഇത്യുക്ത്വാ ദര്ശയാമാസ സ്വതനൌ നിഖിലം മുനിഃ തം പ്രാഹ ച ഹരിം ദേവം സര്വദേവഭവോദ്ഭവമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹർഷി തന്റെ ശരീരത്തിൽ എല്ലാം കാണിച്ചു; പിന്നെ ഹരിയെ, സർവ്വദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവമായ ദൈവത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

മായയാ ഹ്യനയാ കിം വാ മന്ത്രശക്ത്യാഥ വാ പ്രഭോ വസ്തുശക്ത്യാഥ വാ വിഷ്ണോ ധ്യാനശക്ത്യാഥ വാ പുനഃ

ഇത് മായയുടെ ശക്തിയാലോ, മന്ത്രശക്തിയാലോ, വസ്തുവിന്റെ ശക്തിയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ധ്യാനശക്തിയാലോ, പ്രഭോ, വിഷ്ണുവേ, സംഭവിച്ചതാണോ?

ത്യക്ത്വാ മായാമിമാം തസ്മാദ് യോദ്ധുമര്ഹസി യത്നതഃ ഏവം തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ മാഹാത്മ്യമദ്ഭുതമ്

അതുകൊണ്ട് ഈ മായയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നീ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പരിശ്രമിക്കണം; ഇങ്ങനെ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അത്ഭുതകരമായ മഹത്വം കണ്ടു—

ദേവാശ് ച ദുദ്രുവുര്ഭൂയോ ദേവം നാരായണം ച തമ് വാരയാമാസ നിശ്ചേഷ്ടം പദ്മയോനിര്ജഗദ്ഗുരുഃ

ദേവന്മാർ വീണ്ടും ഓടി രക്ഷപെട്ടു, പക്ഷേ ലോകഗുരുവായ പദ്മജന്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് അചഞ്ചലനായ നാരായണനെ തടഞ്ഞു.

നിശമ്യ വചനം തസ്യ ബ്രഹ്മണസ്തേന നിര്ജിതഃ ജഗാമ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ പ്രണിപത്യ മഹാമുനിമ്

തനിക്കു ജയിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മഹാവിഷ്ണു ആ മഹാമുനിയെ സമീപിച്ചു വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ക്ഷുപോ ദുഃഖാതുരോ ഭൂത്വാ സമ്പൂജ്യ ച മുനീശ്വരമ് ദധീചമഭിവന്ദ്യാശു പ്രാര്ഥയാമാസ വിക്ലവഃ

ദു:ഖത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട ക്ഷുപൻ, മഹാമുനിയെ ആദരപൂർവ്വം സ്തുതിച്ച ശേഷം, ദധീചിയെ വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ച് വിഷമത്തോടെ അപേക്ഷിച്ചു.

ദധീച ക്ഷമ്യതാം ദേവ മയാജ്ഞാനാത്കൃതം സഖേ വിഷ്ണുനാ ഹി സുരൈര്വാപി രുദ്രഭക്തസ്യ കിം തവ

ദധീചേ, ദൈവമേ, എന്നെ ക്ഷമിക്കണം; ഞാൻ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്, സ്നേഹിതാ. രുദ്രഭക്തനായ നിനക്കു വിഷ്ണുവിൽ നിന്നോ മറ്റുള്ള ദേവന്മാരിൽ നിന്നോ എന്താണ് ലഭിക്കാനുള്ളത്?

പ്രസീദ പരമേശാന ദുര്ലഭാ ദുര്ജനൈര്ദ്വിജ ഭക്തിര്ഭക്തിമതാം ശ്രേഷ്ഠ മദ്വിധൈഃ ക്ഷത്രിയാധമൈഃ

പരമേശ്വരാ, ദയചെയ്യണം; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ഭക്തി വളരെ അപൂർവ്വമാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ഭക്തന്മാരിൽ ഉത്തമനായവനേ, എനിക്ക് പോലുള്ള ക്ഷത്രിയരിൽ ഭക്തി കാണാൻ വളരെ ദുർലഭമാണ്.

ശ്രുത്വാനുഗൃഹ്യ തം വിപ്രോ ദധീചസ്തപതാം വരഃ രാജാനം മുനിശാര്ദൂലഃ ശശാപ ച സുരോത്തമാന്

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദധീചി ആ രാജാവിനെയും ഉത്തമദേവന്മാരെയും ശാപം നൽകി.

രുദ്രകോപാഗ്നിനാ ദേവാഃ സദേവേന്ദ്രാ മുനീശ്വരൈഃ ധ്വസ്താ ഭവന്തു ദേവേന വിഷ്ണുനാ ച സമന്വിതാഃ

രുദ്രന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ ദേവന്മാരും, ഇന്ദ്രനും മഹാമുനിമാരും, ദൈവത്താൽ വിഷ്ണുവിനൊപ്പം നശിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.

പ്രജാപതേര് മഖേ പുണ്യേ ദക്ഷസ്യ സുമഹാത്മനഃ ഏവം ശപ്ത്വാ ക്ഷുപം പ്രേക്ഷ്യ പുനരാഹ ദ്വിജോത്തമഃ

പ്രജാപതിയായ മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെ പുണ്യയജ്ഞത്തിൽ, അങ്ങനെ ക്ഷുപനെ ശപിച്ച്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ അവനെ നോക്കി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

ദേവൈശ് ച പൂജ്യാ രാജേന്ദ്ര നൃപൈശ് ച വിവിധൈര്ഗണൈഃ ബ്രാഹ്മണാ ഏവ രാജേന്ദ്ര ബലിനഃ പ്രഭവിഷ്ണവഃ

രാജാധിരാജാ, ദേവന്മാരെ രാജാക്കന്മാരും വിവിധ കൂട്ടങ്ങളും ആരാധിക്കണം; പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് ശക്തിയും പ്രഭാവവും ഉള്ളവർ.

ഇത്യുക്ത്വാ സ്വോടജം വിപ്രഃ പ്രവിവേശ മഹാദ്യുതിഃ ദധീചമഭിവന്ദ്യൈവ ജഗാമ സ്വം നൃപഃ ക്ഷയമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാതേജസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; രാജാവ് ദധീചിയെ നമസ്കരിച്ച് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

തദേവ തീര്ഥമഭവത് സ്ഥാനേശ്വരമിതി സ്മൃതമ് സ്ഥാനേശ്വരമ് അനുപ്രാപ്യ ശിവസായുജ്യമ് ആപ്നുയാത്

അത് തന്നെയാണ് സ്ഥാനേശ്വരം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പുണ്യതീർത്ഥം; സ്ഥാനേശ്വരത്തെ എത്തുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടും.

കഥിതസ്തവ സംക്ഷേപാദ് വിവാദഃ ക്ഷുബ്ദധീചയോഃ പ്രഭാവശ് ച ദധീചസ്യ ഭവസ്യ ച മഹാമുനേ

ക്ഷുപനും ദധീചിയും തമ്മിലുള്ള വാദവും, ദധീചിയുടെയും ഭവന്റെയും മഹത്വവും ചുരുക്കത്തിൽ നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നു, മഹാമുനീ.

യ ഇദം കീര്തയേദ്ദിവ്യം വിവാദം ക്ഷുബ്ദധീചയോഃ ജിത്വാപമൃത്യും ദേഹാന്തേ ബ്രഹ്മലോകം പ്രയാതി സഃ

ക്ഷുപനും ദധീചിയും തമ്മിലുള്ള ഈ ദിവ്യമായ വാദം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അകാലമരണത്തെ ജയിച്ച്, ശരീരം വിടുമ്പോൾ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

യ ഇദം കീര്ത്യ സംഗ്രാമം പ്രവിശേത്തസ്യ സര്വദാ നാസ്തി മൃത്യുഭയം ചൈവ വിജയീ ച ഭവിഷ്യതി

ഈ യുദ്ധം പാരായണം ചെയ്ത് യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും മരണഭയം ഉണ്ടാകില്ല; അവൻ എപ്പോഴും വിജയിക്കും.