ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശ്രുത്വാ വാക്യം ക്ഷുപഃ പ്രാഹ തഥാസ്ത്വിതി ജനാര്ദനമ് ഭഗവാനപി വിപ്രസ്യ ദധീചസ്യാശ്രമം യയൌ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടുകഴിഞ്ഞ്, ക്ഷുപൻ ജനാർദ്ദനനോട് 'അങ്ങിനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം ഭഗവാൻ ദധീച എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.

ആസ്ഥായ രൂപം വിപ്രസ്യ ഭഗവാന് ഭക്തവത്സലഃ ദധീചമാഹ ബ്രഹ്മര്ഷിമ് അഭിവന്ദ്യ ജഗദ്ഗുരുഃ

ഭക്തന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, ഭഗവാൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപം ധരിച്ചു. ലോകഗുരുവായ ഭഗവാൻ ദധീച മഹർഷിയെ വന്ദിച്ച് അവനോട് സംസാരിച്ചു.

ഭോഭോ ദധീച ബ്രഹ്മര്ഷേ ഭവാര്ചനരതാവ്യയ വരമേകം വൃണേ ത്വത്തസ് തം ഭവാന്ദാതുമര്ഹതി

ദധീച മഹർഷേ, നീ എപ്പോഴും ഭഗവാന്റെ ആരാധനയിൽ ലീനനായവൻ, ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ചോദിക്കുന്നു; നീ അതു എനിക്കു നൽകണം.

യാചിതോ ദേവദേവേന ദധീചഃ പ്രാഹ വിഷ്ണുനാ ജ്ഞാതം തവേപ്സിതം സര്വം ന ബിഭേമി തവാപ്യഹമ്

ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ഭഗവാൻ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, ദധീചൻ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് എന്താണ് ആവശ്യം എന്നെല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം; ഞാൻ നിന്നെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല.'

ഭവാന് വിപ്രസ്യ രൂപേണ ആഗതോ ഽസി ജനാര്ദന ഭൂതം ഭവിഷ്യം ദേവേശ വര്തമാനം ജനാര്ദന

ജനാർദ്ദനാ, നീ ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, നീ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും ഇപ്പോഴുള്ളതും ആകുന്നു, ജനാർദ്ദനാ.

ജ്ഞാതം പ്രസാദാദ്രുദ്രസ്യ ദ്വിജത്വം ത്യജ സുവ്രത ആരാധിതോ ഽസി ദേവേശ ക്ഷുപേണ മധുസൂദന

റുദ്രന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം; ഭക്തനായവനേ, ഈ ബ്രാഹ്മണന്റെ വേഷം നീ വിട്ടുകളയണം. ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ക്ഷുപൻ നിന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.

ജാനേ തവൈനാം ഭഗവന് ഭക്തവത്സലതാം ഹരേ സ്ഥാനേ തവൈഷാ ഭഗവന് ഭക്തവാത്സല്യതാ ഹരേ

ഭഗവാനേ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള നിന്റെ സ്നേഹം എനിക്ക് അറിയാം, ഹരേ. ഭഗവാനേ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള ഈ സ്നേഹം നിനക്കു യോജിച്ചതാണ്, ഹരേ.

അസ്തി ചേദ്ഭഗവന് ഭീതിര് ഭവാര്ചനരതസ്യ മേ വക്തുമര്ഹസി യത്നേന വരദാംബുജലോചന

ഭഗവാനേ, ഞാൻ ഭഗവാന്റെ ആരാധനയിൽ ലീനനായവനാണ്; എന്നിൽ എന്തെങ്കിലും ഭയം ഉണ്ടെങ്കിൽ, വരദായകനായ കമലനയനാ, നീ അതു എനിക്ക് മനസ്സോടെ പറയണം.

വദാമി ന മൃഷാ തസ്മാന് ന ബിഭേമി ജനാര്ദന ന ബിഭേമി ജഗത്യസ്മിന് ദേവദൈത്യദ്വിജാദപി

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു; ജനാർദ്ദനാ, ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. ഈ ലോകത്ത് ദേവന്മാരെയോ, അസുരന്മാരെയോ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയോ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല.

ശ്രുത്വാ വാക്യം ദധീചസ്യ തദാസ്ഥായ ജനാര്ദനഃ സ്വരൂപം സസ്മിതം പ്രാഹ സംത്യജ്യ ദ്വിജതാം ക്ഷണാത്

ദധീചന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ജനാർദ്ദനൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ വേഷം ഉടനടി വിട്ട്, തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.

ഭയം ദധീച സര്വത്ര നാസ്ത്യേവ തവ സുവ്രത ഭവാര്ചനരതോ യസ്മാദ് ഭവാന് സര്വജ്ഞ ഏവ ച

ദധീചേ, ഭക്തനായവനേ, നിനക്ക് എവിടെയും യാതൊരു ഭയവും ഇല്ല. നീ ഭഗവാന്റെ ആരാധനയിൽ ലീനനാണ്, എല്ലാം അറിയുന്നവനുമാണ്.

ബിഭേമീതി സകൃദ്വക്തും ത്വമര്ഹസി നമസ്തവ നിയോഗാന്മമ വിപ്രേന്ദ്ര ക്ഷുപം പ്രതി സദസ്യഥ

നീ ഒരിക്കൽപോലും 'ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു' എന്ന് പറയണം — നമസ്കാരം! എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ ഈ വാക്ക് ക്ഷുപനോട് സഭയിൽ പറയണം.

ഏവം ശ്രുത്വാപി തദ്വാക്യം സാന്ത്വം വിഷ്ണോര്മഹാമുനിഃ ന ബിഭേമീതി തം പ്രാഹ ദധീചോ ദേവസത്തമമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ സാന്ത്വന വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും, മഹാമുനിയായ ദധീചൻ ആ ദേവശ്രേഷ്ഠനോട് 'ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല' എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

പ്രഭാവാദ്ദേവദേവസ്യ ശംഭോഃ സാക്ഷാത്പിനാകിനഃ ശര്വസ്യ ശങ്കരസ്യാസ്യ സര്വജ്ഞസ്യ മഹാമുനിഃ

ദേവദേവനായ ശംഭുവിന്റെ, പിനാകധാരിയായ ശർവന്റെ, ശങ്കരന്റെ, സർവ്വജ്ഞനായ മഹാമുനിയുടെ ശക്തിയാൽ—

തതസ്തസ്യ മുനേഃ ശ്രുത്വാ വചനം കുപിതോ ഹരിഃ ചക്രമുദ്യമ്യ ഭഗവാന് ദിധക്ഷുര്മുനിസത്തമമ്

അപ്പോൾ ആ മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഹരിഭഗവാൻ കോപിച്ചു, തന്റെ ചക്രം ഉയർത്തി, ആ മഹർഷിയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

അഭവത്കുണ്ഠിതാഗ്രം ഹി വിഷ്ണോശ്ചക്രം സുദര്ശനമ് പ്രഭാവാദ്ധി ദധീചസ്യ ക്ഷുപസ്യൈവ ഹി സംനിധൌ

പക്ഷേ, ദധീചന്റെ ശക്തിയാൽ, ക്ഷുപന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ സുദർശനചക്രത്തിന്റെ അഗ്രം മന്ദമായിത്തീർന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ തത്കുണ്ഠിതാഗ്രം ഹി ചക്രം ചക്രിണമാഹ സഃ ദധീചഃ സസ്മിതം സാക്ഷാത് സദസദ്വ്യക്തികാരണമ്

ചക്രത്തിന്റെ അഗ്രം മന്ദമായത് കണ്ടപ്പോൾ, ചക്രധാരിയെ ദധീചൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, സാക്ഷാൽ സദസദ്വ്യക്തികാരണമായവൻ, അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഭഗവന് ഭവതാ ലബ്ധം പുരാതീവ സുദാരുണമ് സുദര്ശനമിതി ഖ്യാതം ചക്രം വിഷ്ണോ പ്രയത്നതഃ

പ്രഭോ, നീ വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ പണ്ടുകാലത്ത് ലഭിച്ച അതി ഭയങ്കരമായ സുധർശനം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ചക്രം വിഷ്ണുവിന്റെ ആയുധമായി അറിയപ്പെടുന്നു.

ഭവസ്യൈതച്ഛുഭം ചക്രം ന ജിഘാംസതി മാമിഹ ബ്രഹ്മാസ്ത്രാദ്യൈസ്തഥാന്യൈര്ഹി പ്രയത്നം കര്തുമര്ഹസി

ഭവന്റെ ഈ ശുഭമായ ചക്രം എന്നെ ഇവിടെ തൊടാൻ പോലും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പോലുള്ള മറ്റു ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നീ പരിശ്രമിക്കണം.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ നിര്വീര്യമായുധമ് സസര്ജ ച പുനസ്തസ്മൈ സര്വാസ്ത്രാണി സമന്തതഃ

അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, തന്റെ ആയുധം ശക്തിയില്ലാതായത് കണ്ടു, അവൻ വീണ്ടും അവനുവേണ്ടി എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ചുറ്റും നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

ചക്രുര്ദേവാസ്തതസ്തസ്യ വിഷ്ണോഃ സാഹായ്യമവ്യയാഃ ദ്വിജേനൈകേന യോദ്ധും ഹി പ്രവൃത്തസ്യ മഹാബലാഃ

അപ്പോൾ അക്ഷയമായ ദേവന്മാർ, ബ്രാഹ്മണനെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടാൻ പുറപ്പെട്ട ശക്തന്മാരായവർ, വിഷ്ണുവിന് സഹായം നൽകി.

കുശമുഷ്ടിം തദാദായ ദധീചഃ സംസ്മരന്ഭവമ് സസര്ജ സര്വദേവേഭ്യോ വജ്രാസ്ഥിഃ സര്വതോ വശീ

കുശത്തിൻ ഒരു പിടി എടുത്ത് ഭവനെ ഓർത്ത്, ദധീചി എല്ലാ ദേവന്മാർക്കുമായി എല്ലാ ദിശകളിലും വജ്രാസ്തി സൃഷ്ടിച്ചു.

ദിവ്യം ത്രിശൂലമ് അഭവത് കാലാഗ്നിസദൃശപ്രഭമ് ദഗ്ധും ദേവാന്മതിം ചക്രേ യുഗാന്താഗ്നിരിവാപരഃ

ദിവ്യമായ ഒരു ത്രിശൂലം, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ദേവന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു യുക്തിയുള്ള അഗ്നിപോലെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇന്ദ്രനാരായണാദ്യൈശ് ച ദേവൈസ്ത്യക്താനി യാനി തു ആയുധാനി സമസ്താനി പ്രണേമുസ് ത്രിശിഖം മുനേ

ഇന്ദ്രനും നാരായണനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഉപേക്ഷിച്ച എല്ലാ ആയുധങ്ങളും, മഹർഷേ, ആ ത്രിശൂലത്തിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു.

ദേവാശ് ച ദുദ്രുവുഃ സര്വേ ധ്വസ്തവീര്യാ ദ്വിജോത്തമ സസര്ജ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ സ്വദേഹാത്പുരുഷോത്തമഃ

ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ; അപ്പോൾ പരമോന്നതനായ വിഷ്ണു തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്—

ആത്മനഃ സദൃശാന് ദിവ്യാംല് ലക്ഷലക്ഷായുതാന് ഗണാന് താനി സര്വാണി സഹസാ ദദാഹ മുനിസത്തമഃ

തനിക്കു തുല്യമായ ദിവ്യരൂപങ്ങളായ ലക്ഷങ്ങൾക്കണക്കിന് സംഘങ്ങൾ അവിടെ സൃഷ്ടിച്ചു; എന്നാൽ മഹർഷി അവയെല്ലാം ഉടനടി ദഹിപ്പിച്ചു.

തതോ വിസ്മയനാര്ഥായ വിശ്വമൂര്തിരഭൂദ്ധരിഃ തസ്യ ദേഹേ ഹരേഃ സാക്ഷാദ് അപശ്യദ്ദ്വിജസത്തമഃ

അപ്പോൾ, അത്ഭുതം കാണിക്കാൻ, ഹരി സർവ്വവിശ്വരൂപിയായി; ആ ഹരിയുടെ രൂപം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ നേരിട്ട് കണ്ടു.

ദധീചോ ഭഗവാന്വിപ്രഃ ദേവതാനാം ഗണാന് പൃഥക് രുദ്രാണാം കോടയശ്ചൈവ ഗണാനാം കോടയസ്തദാ

ഭാഗവതനായ ദധീചി, ദേവതാസംഘങ്ങളെ, അനേകം രുദ്രന്മാരെയും അവരുടെ സംഘങ്ങളെയും വ്യത്യസ്തമായി അവിടെ കണ്ടു.

അണ്ഡാനാം കോടയശ്ചൈവ വിശ്വമൂര്തേസ്തനൌ തദാ ദൃഷ്ട്വൈതദഖിലം തത്ര ച്യാവനിര് വിസ്മിതം തദാ

വിശ്വരൂപത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ അവിടെ ദൃശ്യമായപ്പോൾ, ച്യവനൻ അതെല്ലാം കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു.