ലിങ്ഗപുരാണമ്

സസ്മാര ച തദാ തത്ര ദുഃഖാദ്വൈ ഭാര്ഗവം മുനിമ് ശുക്രോ ഽപി സംധയാമാസ താഡിതം കുലിശേന തമ്

അപ്പോൾ ആ ദു:ഖത്തിൽ, ഭാർഗവമുനിയെ ഓർത്തു; ശുക്രൻ വജ്രം കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെട്ട ദധീചനെ സുഖപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.

യോഗാദേത്യ ദധീചസ്യ ദേഹം ദേഹഭൃതാംവരഃ സംധായ പൂര്വവദ്ദേഹം ദധീചസ്യാഹ ഭാര്ഗവഃ

യോഗശക്തിയാൽ, ശരീരധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭാർഗവൻ വന്നു, ദധീചന്റെ ശരീരം മുമ്പുപോലെ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

ഭോ ദധീച മഹാഭാഗ ദേവദേവമുമാപതിമ് സമ്പൂജ്യ പൂജ്യം ബ്രഹ്മാദ്യൈര് ദേവദേവം നിരഞ്ജനമ്

മഹാഭാഗനായ ദധീചാ, ബ്രഹ്മാദിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഉമാപതിയായ ദേവദേവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചശേഷം—

അവധ്യോ ഭവ വിപ്രര്ഷേ പ്രസാദാത്ത്ര്യമ്ബകസ്യ തു മൃതസംജീവനം തസ്മാല് ലബ്ധമേതന്മയാ ദ്വിജ

ബ്രാഹ്മണമുനിശ്രേഷ്ഠാ, ത്ര്യമ്പകന്റെ കൃപയാൽ നീ അജേയനാകുക. ഈ മരണമടക്കാനുള്ള മന്ത്രം ഞാൻ ഇതുവരെ നേടി.

നാസ്തി മൃത്യുഭയം ശംഭോര് ഭക്താനാമിഹ സര്വതഃ മൃതസംജീവനം ചാപി ശൈവമദ്യ വദാമി തേ

ശംഭുവിന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് ഇവിടെ എങ്ങും മരണഭയം ഇല്ല; ഈ മരണമടക്കാനുള്ള ശൈവമന്ത്രം ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പറയുന്നു.

ത്രിയംബകം യജാമഹേ ത്രൈലോക്യപിതരം പ്രഭുമ് ത്രിമണ്ഡലസ്യ പിതരം ത്രിഗുണസ്യ മഹേശ്വരമ്

നാം ത്ര്യമ്പകനെ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ പ്രഭുവിനെ, മൂന്ന് മണ്ഡലങ്ങളുടെ പിതാവിനെ, മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നു.

ത്രിതത്ത്വസ്യ ത്രിവഹ്നേശ് ച ത്രിധാഭൂതസ്യ സര്വതഃ ത്രിവേദസ്യ മഹാദേവം സുഗന്ധിം പുഷ്ടിവര്ധനമ്

മൂന്ന് തത്ത്വങ്ങൾക്കും, മൂന്ന് അഗ്നികൾക്കും, എല്ലായിടത്തും മൂന്ന് രൂപങ്ങൾക്കുമുള്ളവനെയും, മൂന്ന് വേദങ്ങളുടെ മഹാദേവനെയും, സുഗന്ധവും പോഷകവുമാകുന്നവനെയും.

സര്വഭൂതേഷു സര്വത്ര ത്രിഗുണേ പ്രകൃതൌ തഥാ ഇന്ദ്രിയേഷു തഥാന്യേഷു ദേവേഷു ച ഗണേഷു ച

എല്ലാ ജീവികളിലും, എല്ലായിടത്തും, മൂന്ന് ഗുണങ്ങളിലുമുള്ള പ്രകൃതിയിലും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലും, മറ്റ് വസ്തുക്കളിലും, ദേവന്മാരിലും, ഗണങ്ങളിലുമുള്ളവനാണ്.

പുഷ്പേഷു ഗന്ധവത്സൂക്ഷ്മഃ സുഗന്ധിഃ പരമേശ്വരഃ പുഷ്ടിശ് ച പ്രകൃതിര്യസ്മാത് പുരുഷസ്യ ദ്വിജോത്തമ

പൂക്കളിൽ സുഗന്ധംപോലെ സൂക്ഷ്മനായി പരമേശ്വരൻ സുഗന്ധിയാകുന്നു; പോഷണം മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവമാണ്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ.

മഹദാദിവിശേഷാന്തവികല്പസ്യാപി സുവ്രത വിഷ്ണോഃ പിതാമഹസ്യാപി മുനീനാം ച മഹാമുനേ

മഹത്തിൽ നിന്ന് വിശേഷാന്തം വരെ എല്ലാ ഭേദങ്ങളിലും, സദ്ഗുണമുള്ളവനേ, വിഷ്ണുവിന്റെ പിതാവും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പിതാവും, മഹർഷിമാരുടെ പിതാവും ആണവൻ.

ഇന്ദ്രസ്യാപി ച ദേവാനാം തസ്മാദ്വൈ പുഷ്ടിവര്ധനഃ തം ദേവമമൃതം രുദ്രം കര്മണാ തപസാ തഥാ

ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാർക്കും പിതാവായവൻ ആകയാൽ, പോഷണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനാണ്. ആ അമൃതസ്വരൂപിയായ രുദ്രനെ, ദൈവം, കര്‍മ്മത്താൽയും തപസ്സാൽയും പ്രാപിക്കാം.

സ്വാധ്യായേന ച യോഗേന ധ്യാനേന ച യജാമഹേ സത്യേനാനേന മുക്ഷീയാന് മൃത്യുപാശാദ് ഭവഃ സ്വയമ്

സ്വാധ്യായം, യോഗം, ധ്യാനം എന്നിവയാൽ നാം അവനെ ആരാധിക്കുന്നു; ഈ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഭവാ, മരണപാശത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം മോചിതനാകാൻ കഴിയട്ടെ.

ബന്ധമോക്ഷകരോ യസ്മാദ് ഉര്വാരുകമിവ പ്രഭുഃ മൃതസംജീവനോ മന്ത്രോ മയാ ലബ്ധസ്തു ശങ്കരാത്

അവൻ ബന്ധവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനാണ്, ഒരു വെള്ളരിക്കായുടെ തണ്ടിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നതുപോലെ. ഈ മരണമടക്കാനുള്ള മന്ത്രം ഞാൻ ശങ്കരനിൽ നിന്ന് നേടി.

ജപ്ത്വാ ഹുത്വാഭിമന്ത്ര്യൈവം ജലം പീത്വാ ദിവാനിശമ് ലിങ്ഗസ്യ സംനിധൌ ധ്യാത്വാ നാസ്തി മൃത്യുഭയം ദ്വിജ

ഇങ്ങനെ ജപിച്ച് ഹോമം നടത്തി, ജലം അഭിമന്ത്രണം ചെയ്ത്, പകലും രാത്രിയും ആ ജലം കുടിച്ചാൽ, ലിംഗത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്താൽ, ദ്വിജന്മാരേ, മരണഭയം ഒന്നുമില്ല.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തപസാരാധ്യ ശങ്കരമ് വജ്രാസ്ഥിത്വമ് അവധ്യത്വമ് അദീനത്വം ച ലബ്ധവാന്

അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കഠിനതപസ്സിലൂടെ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ച്, വജ്രംപോലെയുള്ള ദൃഢതയും, ആരും ജയിക്കാനാകാത്തതും, കീഴടങ്ങേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തതുമാണ് അവൻ നേടിയത്.

ഏവമാരാധ്യ ദേവേശം ദധീചോ മുനിസത്തമഃ പ്രാപ്യാവധ്യത്വമന്യൈശ് ച വജ്രാസ്ഥിത്വം പ്രയത്നതഃ

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവായ ദേവനെ ആരാധിച്ച്, മഹർഷിയായ ദധീചി, മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ വജ്രംപോലുള്ള ദൃഢതയും, ആരും ജയിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥയും പ്രാപിച്ചു.

അതാഡയച്ച രാജേന്ദ്രം പാദമൂലേന മൂര്ധനി ക്ഷുപോ ദധീചം വജ്രേണ ജഘാനോരസി ച പ്രഭുഃ

അവൻ രാജാവിന്റെ തലയുടെ അടിയിൽ കാൽകൊണ്ടു അടിച്ചു; ക്ഷുപൻ ദധീചിയെ വജ്രംകൊണ്ടു നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.

നാഭൂന്നാശായ തദ്വജ്രം ദധീചസ്യ മഹാത്മനഃ പ്രഭാവാത്പരമേശസ്യ വജ്രബദ്ധശരീരിണഃ

പറഞ്ഞ വജ്രം മഹാത്മാവായ ദധീചിയെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; പരമേശ്വരന്റെ ശക്തിയും, വജ്രംപോലെയുള്ള ശരീരവും കാരണം.

ദൃഷ്ട്വാപ്യവധ്യത്വമദീനതാം ച ക്ഷുപോ ദധീചസ്യ തദാ പ്രഭാവമ് ആരാധയാമാസ ഹരിം മുകുന്ദമ് ഇന്ദ്രാനുജം പ്രേക്ഷ്യ തദാംബുജാക്ഷമ്

ദധീചിയുടെ ജയിക്കാനാവാത്തതും കീഴടങ്ങാത്തതും കണ്ടപ്പോൾ, ക്ഷുപൻ അപ്പോൾ ഹരിയെയും മുകുന്ദനെയും, ഇന്ദ്രന്റെ അനുജനായ കമലനയനനെയും ആരാധിച്ചു.

പൂജയാ തസ്യ സംതുഷ്ടോ ഭഗവാന്പുരുഷോത്തമഃ ശ്രീഭൂമിസഹിതഃ ശ്രീമാഞ് ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ

അവന്റെ ആരാധനയിൽ സന്തോഷിച്ച പുണ്യവാനായ പുരുഷോത്തമൻ, ശ്രീയും ഭൂമിയും കൂടെ, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശം വച്ചു പ്രത്യക്ഷമായി.

കിരീടീ പദ്മഹസ്തശ് ച സര്വാഭരണഭൂഷിതഃ പീതാംബരശ് ച ഭഗവാന് ദേവൈര്ദൈത്യൈശ് ച സംവൃതഃ

കിരീടം ധരിച്ചും, കമലം കൈവശം വച്ചും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞും, മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചും, ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ടും ഭഗവാൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

പ്രദദൌ ദര്ശനം തസ്മൈ ദിവ്യം വൈ ഗരുഡധ്വജഃ ദിവ്യേന ദര്ശനേനൈവ ദൃഷ്ട്വാ ദേവം ജനാര്ദനമ്

ഗരുഡധ്വജൻ അവനു ദിവ്യദർശനം നൽകി; ആ ദിവ്യരൂപത്തിൽ ജനാർദ്ദനനെ കണ്ടു.

തുഷ്ടാവ വാഗ്ഭിര് ഇഷ്ടാഭിഃ പ്രണമ്യ ഗരുഡധ്വജമ് ത്വമാദിസ്ത്വമനാദിശ് ച പ്രകൃതിസ്ത്വം ജനാര്ദനഃ

അവൻ ഗരുഡധ്വജനെ ഇഷ്ടമായ വാക്കുകളിൽ സ്തുതിച്ചു, നമസ്കരിച്ചു: "നീ ആദിയും, അനന്തവും, സകലത്തിന്റെയും മൂലവും, ജനാർദ്ദനനേ."

പുരുഷസ്ത്വം ജഗന്നാഥോ വിഷ്ണുര്വിശ്വേശ്വരോ ഭവാന് യോ ഽയം ബ്രഹ്മാസി പുരുഷോ വിശ്വമൂര്തിഃ പിതാമഹഃ

നീ പുരുഷനും, ലോകനാഥനും, വിഷ്ണുവും, വിശ്വേശ്വരനും; നീ ബ്രഹ്മാവും, പുരുഷനും, വിശ്വമൂർത്തിയും, പിതാമഹനുമാണ്.

തത്ത്വമാദ്യം ഭവാനേവ പരം ജ്യോതിര്ജനാര്ദന പരമാത്മാ പരം ധാമ ശ്രീപതേ ഭൂപതേ പ്രഭോ

നീ തന്നെയാണ് ആദ്യമായ സത്യം, പരമജ്യോതി, ജനാർദ്ദനാ, പരമാത്മാവും പരമധാമവും, ശ്രീപതിയായ ഭൂപതിയായ പ്രഭുവും.

ത്വത്ക്രോധസംഭവോ രുദ്രസ് തമസാ ച സമാവൃതഃ ത്വത്പ്രസാദാജ്ജഗദ്ധാതാ രജസാ ച പിതാമഹഃ

നിന്റെ ക്രോധത്തിൽ നിന്നാണ് രുദ്രൻ ജനിക്കുന്നത്, അന്ധകാരത്തിൽ ആവൃതനായി; നിന്റെ കൃപയാൽ ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിന് രാജസ്സും ലഭിക്കുന്നു.

ത്വത്പ്രസാദാത്സ്വയം വിഷ്ണുഃ സത്ത്വേന പുരുഷോത്തമഃ കാലമൂര്തേ ഹരേ വിഷ്ണോ നാരായണ ജഗന്മയ

നിന്റെ കൃപയാൽ തന്നെ വിഷ്ണു, സത്യഗുണത്താൽ പുരുഷോത്തമനായി; ഹരേ, വിഷ്ണോ, നാരായണ, ലോകത്തിന്റെ രൂപമായ കാലസ്വരൂപാ.

മഹാംസ് തഥാ ച ഭൂതാദിസ് തന്മാത്രാണീന്ദ്രിയാണി ച ത്വയൈവാധിഷ്ഠിതാന്യേവ വിശ്വമൂര്തേ മഹേശ്വര

മഹാഭൂതങ്ങളും തന്മാത്രകളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും എല്ലാം നിന്റെ അധിഷ്ഠാനത്തിലാണ്, വിശ്വമൂർത്തിയായ മഹേശ്വരാ.

മഹാദേവ ജഗന്നാഥ പിതാമഹ ജഗദ്ഗുരോ പ്രസീദ ദേവദേവേശ പ്രസീദ പരമേശ്വര

മഹാദേവാ, ലോകനാഥാ, പിതാമഹാ, ലോകഗുരുവേ, ദേവദേവേശാ, പരമേശ്വരാ, ദയവായി കൃപചെയ്യണം.