ലിങ്ഗപുരാണമ്

ത്വം ച ലോകഹിതാര്ഥായ ഭൂതാനി പരിഷിഞ്ചസി മഹേശ്വര മഹാഭാഗ പ്രഭോ ശുഭനിരീക്ഷക

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, മഹേശ്വരാ, മഹാഭാഗാ, പ്രഭോ, നീ ഭാവുകമായ കാഴ്ചകൊണ്ട് സകലഭൂതങ്ങളെയും ആശീർവദിക്കുന്നു.

ആജ്ഞാപയ വയം നാഥ കര്താരോ വചനം തവ ഭൂതകോടിസഹസ്രേഷു രൂപകോടിശതേഷു ച

നാഥാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കാൻ തയ്യാറാണ്; അനേകം ജീവജാതികളിലും അനേകം രൂപങ്ങളിലും—

അന്തം ഗന്തും ന ശക്താഃ സ്മ ദേവദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

ദേവദേവാ, നിന്റെ അതിരുപര്യന്തം ഞങ്ങൾ എത്താൻ കഴിയുന്നില്ല; നിനക്ക് നമസ്കാരം.

തതസ്തുതോഷ ഭഗവാന് അനുഗൃഹ്യ മഹേശ്വരഃ സ്തുതിം ശ്രുത്വാ സ്തുതസ്തേഷാമ് ഇദം വചനമബ്രവീത്

അതിനുശേഷം, മഹേശ്വരൻ, സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ച്, അവരുടെ സ്തുതി കേട്ടു, അവർക്കു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി യുഷ്മാഭിഃ കീര്തിതം സ്തവമ് ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന്വിപ്രോ ഗാണപത്യമവാപ്നുയാത്

നിങ്ങൾ പാടിയ ഈ സ്തുതി ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാലോ, അവൻ ഗണപതിയുടെ സ്ഥാനം നേടും.

വക്ഷ്യാമി വോ ഹിതം പുണ്യം ഭക്താനാം മുനിപുങ്ഗവാഃ സ്ത്രീലിങ്ഗമഖിലം ദേവീ പ്രകൃതിര്മമ ദേഹജാ

ഭക്തന്മാർക്ക് ഉപകാരവും പുണ്യവും ഉള്ളത് ഞാൻ പറയാം, മഹർഷിമാരേ: സ്ത്രീത്വം മുഴുവൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവിയാണ്.

പുംല്ലിങ്ഗം പുരുഷോ വിപ്രാ മമ ദേഹസമുദ്ഭവഃ ഉഭാഭ്യാമേവ വൈ സൃഷ്ടിര് മമ വിപ്രാ ന സംശയഃ

പുരുഷത്വം എന്നത്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച പുരുഷനാണ്; ഈ രണ്ടിനാലാണ് എന്റെ സൃഷ്ടി, സംശയമില്ല.

ന നിന്ദേദ്യതിനം തസ്മാദ് ദിഗ്വാസസമനുത്തമമ് ബാലോന്മത്തവിചേഷ്ടം തു മത്പരം ബ്രഹ്മവാദിനമ്

അതുകൊണ്ട്, ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി നടക്കുന്ന യതിയെ, ബാലനെ, ഭ്രാന്തനെ, ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തനെ, ആരെയും നിന്ദിക്കരുത്.

യേ ഹി മാം ഭസ്മനിരതാ ഭസ്മനാ ദഗ്ധകില്ബിഷാഃ യഥോക്തകാരിണോ ദാന്താ വിപ്രാ ധ്യാനപരായണാഃ

എന്നെ ഭജിക്കുന്നവരും, ചാരമണിഞ്ഞവരും, പാപങ്ങൾ ചാരത്തിൽ കത്തിയവരും, വിധിപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന, സംയമനം പാലിക്കുന്ന, ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും—

മഹാദേവപരാ നിത്യം ചരന്തോ ഹ്യൂര്ധ്വരേതസഃ അര്ചയന്തി മഹാദേവം വാങ്മനഃകായസംയതാഃ

മഹാദേവനിൽ എപ്പോഴും മനസ്സുള്ളവരും, രേതസ്സു ഉയർത്തി ജീവിക്കുന്നവരും, വാക്കിലും മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും സംയമനം പാലിച്ച് മഹാദേവനെ ആരാധിക്കുന്നവരും—

രുദ്രലോകമനുപ്രാപ്യ ന നിവര്തന്തി തേ പുനഃ തസ്മാദേതദ്വ്രതം ദിവ്യമ് അവ്യക്തം വ്യക്തലിങ്ഗിനഃ

അവർ രുദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ചാൽ പിന്നെ തിരികെ വരാറില്ല; അതുകൊണ്ട്, ഈ വ്രതം ദിവ്യവും ഗൂഢവുമായതും വ്യക്തമായ ലിംഗം ധരിക്കുന്നവർക്ക് ഉദ്ദേശിച്ചതുമാണ്.

ഭസ്മവ്രതാശ് ച മുണ്ഡാശ് ച വ്രതിനോ വിശ്വരൂപിണഃ ന താന്പരിവദേദ്വിദ്വാന് ന ചൈതാന്നാഭിലങ്ഘയേത്

ചിതാഭസ്മം ധരിക്കുന്നവരും, തലമുണ്ണയുള്ളവരും, വിവിധ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരും, ഇവരെ ഒരു ജ്ഞാനിയും അപമാനിക്കരുത്. ഇവർ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം അവഗണിക്കാനും പാടില്ല.

ന ഹസേന്നാപ്രിയം ബ്രൂയാദ് അമുത്രേഹ ഹിതാര്ഥവാന് യസ്താന്നിന്ദതി മൂഢാത്മാ മഹാദേവം സ നിന്ദതി

ഇവരെ നോക്കി ചിരിക്കരുത്, ദോഷം ഉദ്ദേശിച്ചോ, എവിടെയും അവരെ കുറിച്ച് മോശം വാക്കുകൾ പറയരുത്. ആരെങ്കിലും ഇവരെ നിന്ദിച്ചാൽ, ആ അജ്ഞാനി മഹാദേവനേ തന്നെ നിന്ദിക്കുന്നവനാണ്.

യസ് ത്വേതാന് പൂജയേന് നിത്യം സ പൂജയതി ശങ്കരമ് ഏവമേഷ മഹാദേവോ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ആർക്കും ഈ ഭക്തരെ പ്രതിദിനം ആരാധിച്ചാൽ, ശങ്കരനേ തന്നെ ആരാധിക്കുന്നതായിരിക്കും. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ചാണ് ഈ മഹാദേവൻ ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

യുഗേ യുഗേ മഹായോഗീ ക്രീഡതേ ഭസ്മഗുണ്ഠിതഃ ഏവം ചരത ഭദ്രം വസ് തതഃ സിദ്ധിമവാപ്സ്യഥ

പ്രതിയുഗത്തിലും ചിതാഭസ്മം ധരിച്ച മഹായോഗി ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കും ഇങ്ങനെ നടപ്പിച്ചാൽ, ഭദ്രന്മാരേ, അതിലൂടെ സിദ്ധി നേടും.

അതുലമിഹ മഹാഭയപ്രണാശഹേതും ശിവകഥിതം പരമം പദം വിദിത്വാ വ്യപഗതഭവലോഭമോഹചിത്താഃ പ്രണിപതിതാഃ സഹസാ ശിരോഭിര് ഉഗ്രമ്

ശിവൻ പറഞ്ഞ ഈ അപാരവും മഹാഭയങ്ങൾ അകറ്റുന്ന പരമാവസ്ഥ അറിഞ്ഞ്, ഭവം, ലോഭം, മോഹം എന്നിവ മനസ്സിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നവർ ഉടൻ തലകൂവെ കനിഞ്ഞ് ഉഗ്രനോട് നമസ്കരിക്കുന്നു.

തതഃ പ്രമുദിതാ വിപ്രാഃ ശ്രുത്വൈവം കഥിതം തദാ ഗന്ധോദകൈഃ സുശുദ്ധൈശ് ച കുശപുഷ്പവിമിശ്രിതൈഃ

അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഈ ഉപദേശം കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, വിശുദ്ധമായ ചന്ദനജലം, ദർഭയും പുഷ്പങ്ങളും ചേർത്ത്—

സ്നാപയന്തി മഹാകുമ്ഭൈര് അദ്ഭിര് ഏവ മഹേശ്വരമ് ഗായന്തി വിവിധൈര്ഗുഹ്യൈര് ഹുംകാരൈശ്ചാപി സുസ്വരൈഃ

വലിയ കലശങ്ങളിൽ നിന്ന് വെള്ളം കൊണ്ടു മഹേശ്വരനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; രഹസ്യമായ പലവിധ സ്തോത്രങ്ങളും, ഹും എന്ന ശബ്ദവും മനോഹരമായി പാടുന്നു.

നമോ ദേവാധിദേവായ മഹാദേവായ വൈ നമഃ അര്ധനാരീശരീരായ സാംഖ്യയോഗപ്രവര്തിനേ

ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനും, മഹാദേവനുമാണ് നമസ്കാരം. അർദ്ധനാരീശ്വരനായവനും, സംഖ്യയും യോഗവും ആരംഭിച്ചവനും നമസ്കാരം.

മേഘവാഹനകൃഷ്ണായ ഗജചര്മനിവാസിനേ കൃഷ്ണാജിനോത്തരീയായ വ്യാലയജ്ഞോപവീതിനേ

മേഘങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന കറുത്തവനും, ആനച്ചർമ്മം ധരിച്ചവനും, കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം മേൽവസ്ത്രമായവനും, പാമ്പ് യജ്ഞോപവീതമായവനും—

സുരചിതസുവിചിത്രകുണ്ഡലായ സുരചിതമാല്യവിഭൂഷണായ തുഭ്യമ് മൃഗപതിവരചര്മവാസസേ ച പ്രഥിതയശസേ നമോ ഽസ്തു ശങ്കരായ

ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ കുണ്ഡലവും, പുഷ്പമാലകളും അലങ്കാരമായവനും, മൃഗരാജന്റെ ചർമ്മം വസ്ത്രമായവനും, പ്രശസ്തനായ ശങ്കരനുമാണ് നമസ്കാരം.

തതസ് താന് സ മുനീന് പ്രീതഃ പ്രത്യുവാച മഹേശ്വരഃ പ്രീതോ ഽസ്മി തപസാ യുഷ്മാന് വരം വൃണുത സുവ്രതാഃ

അതിനുശേഷം, മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ മുനിമാരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ തപസിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നല്ലവരേ, ഒരു വരം ചോദിക്കൂ.'

തതസ്തേ മുനയഃ സര്വേ പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ് ഭൃഗ്വങ്ഗിരാ വസിഷ്ഠശ് ച വിശ്വാമിത്രസ്തഥൈവ ച

അപ്പോൾ ആ മുനിമാർ എല്ലാവരും—ഭൃഗു, അങ്കിരസ്, വസിഷ്ഠൻ, വിശ്വാമിത്രൻ—മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു.

ഗൌതമോ ഽത്രിഃ സുകേശശ് ച പുലസ്ത്യഃ പുലഹഃ ക്രതുഃ മരീചിഃ കശ്യപഃ കണ്വഃ സംവര്തശ് ച മഹാതപാഃ

ഗൗതമൻ, അത്രി, സുകേശൻ, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു, മരീചി, കശ്യപൻ, കണ്വൻ, മഹാതപസ്സുകാരനായ സംവർത്തൻ—

തേ പ്രണമ്യ മഹാദേവമ് ഇദം വചനമബ്രുവന് ഭസ്മസ്നാനം ച നഗ്നത്വം വാമത്വം പ്രതിലോമതാ

അവർ മഹാദേവനോട് നമസ്കരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ചിതാഭസ്മത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും, നഗ്നത്വവും, ഇടതുവഴിയും, വിരുദ്ധമായ പെരുമാറ്റവും—ഇവയിൽ എന്താണ് അനുസരിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് ഒഴിവാക്കേണ്ടത് എന്ന് അറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'

സേവ്യാസേവ്യത്വമേവം ച ഹ്യ് ഏതദിച്ഛാമ വേദിതുമ് തതസ്തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ ഭഗവാന്പരമേശ്വരഃ

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഭാഗ്യവാൻ പരമേശ്വരൻ—

സസ്മിതം പ്രാഹ സമ്പ്രേക്ഷ്യ സര്വാന്മുനിവരാംസ്തദാ

പുഞ്ചിരിയോടെ, ആ മഹാമുനിമാരെ നോക്കി, അപ്പോൾ പ്രസംഗിച്ചു.

ഏതദ്വഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി കഥാ സര്വസ്വമദ്യ വൈ അഗ്നിര്ഹ്യഹം സോമകര്താ സോമശ്ചാഗ്നിമുപാശ്രിതഃ

ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് എന്റെ മുഴുവൻ കഥയും പറയുന്നു. ഞാൻ അഗ്നിയാണ്, സോമം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്. സോമം അഗ്നിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

കൃതമേതദ്വഹത്യഗ്നിര് ഭൂയോ ലോകസമാശ്രയാത് അസകൃത്ത്വഗ്നിനാ ദഗ്ധം ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്

ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിനായി അഗ്നി ഈ സൃഷ്ടിയെ ചുമക്കുന്നു. അഗ്നി പലതവണ ചലനസ്ഥാവരങ്ങളായ സകല ജഗത്തെയും ദഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.