ലിങ്ഗപുരാണമ്

നീലകണ്ഠായ ദേവായ ചിതാഭസ്മാങ്ഗധാരിണേ ത്വം ബ്രഹ്മാ സര്വദേവാനാം രുദ്രാണാം നീലലോഹിതഃ

നീലകണ്ഠനായ ദേവനേ, ചിതാഭസ്മം അണിഞ്ഞവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ബ്രഹ്മാവായവനേ, രുദ്രന്മാരിൽ നീലലോഹിതനായവനേ.

ആത്മാ ച സര്വഭൂതാനാം സാംഖ്യൈഃ പുരുഷ ഉച്യതേ പര്വതാനാം മഹാമേരുര് നക്ഷത്രാണാം ച ചന്ദ്രമാഃ

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായവനേ, സാംഖ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പുരുഷൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, പർവതങ്ങളിൽ മഹാമേരുവും നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ചന്ദ്രനുമാണ് നീ.

ഋഷീണാം ച വസിഷ്ഠസ് ത്വം ദേവാനാം വാസവസ് തഥാ ഓങ്കാരഃ സര്വവേദാനാം ശ്രേഷ്ഠം സാമ ച സാമസു

മഹർഷിമാരിൽ വസിഷ്ഠനാണ് നീ, ദേവന്മാരിൽ വാസവനും, എല്ലാ വേദങ്ങളിലും ഓംകാരവും, സാമവേദങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സാമവും നീ തന്നെയാണ്.

ആരണ്യാനാം പശൂനാം ച സിംഹസ്ത്വം പരമേശ്വരഃ ഗ്രാമ്യാണാമൃഷഭശ്ചാസി ഭഗവാംല്ലോകപൂജിതഃ

കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ നീ സിംഹം തന്നെയാണ്, പരമേശ്വരാ; വീട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ നീ കാളയാണ്, ലോകങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ഭഗവാൻ.

സര്വഥാ വര്തമാനോ ഽപി യോ യോ ഭാവോ ഭവിഷ്യതി ത്വാമേവ തത്ര പശ്യാമോ ബ്രഹ്മണാ കഥിതം തഥാ

എന്തുതന്നെയായാലും, എങ്ങനെയായാലും, ഉണ്ടായിരുന്നോ ഉണ്ടാകുന്നോ അവസ്ഥകളിൽ എല്ലാം ഞങ്ങൾ നിന്നെ മാത്രം കാണുന്നു, ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ.

കാമഃ ക്രോധശ് ച ലോഭശ് ച വിഷാദോ മദ ഏവ ച ഏതദ് ഇച്ഛാമഹേ ബോദ്ധും പ്രസീദ പരമേശ്വര

ആസക്തി, കോപം, ലാഭം, നിരാശ, അഹങ്കാരം — ഇവയെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി, പരമേശ്വരാ, കൃപചെയ്യണം.

മഹാസംഹരണേ പ്രാപ്തേ ത്വയാ ദേവ കൃതാത്മനാ കരം ലലാടേ സംവിധ്യ വഹ്നിരുത്പാദിതസ്ത്വയാ

മഹാസംഹാരസമയത്ത്, ദേവാ, നീ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി നിന്റെ കൈ നെറ്റിയിൽ വെച്ചു; അപ്പോൾ നിന്നിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഉദിച്ചു.

തേനാഗ്നിനാ തദാ ലോകാ അര്ചിര്ഭിഃ സര്വതോ വൃതാഃ തസ്മാദഗ്നിസമാ ഹ്യേതേ ബഹവോ വികൃതാഗ്നയഃ

അപ്പോൾ ആ അഗ്നിയാൽ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ചുറ്റും ജ്വാലകളാൽ മൂടപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ടു തന്നെ അതിനുപോലെയുള്ള അനേകം വ്യത്യസ്തമായ അഗ്നികൾ ഉണ്ട്.

കാമഃ ക്രോധശ് ച ലോഭശ് ച മോഹോ ദമ്ഭ ഉപദ്രവഃ യാനി ചാന്യാനി ഭൂതാനി സ്ഥാവരാണി ചരാണി ച

ആസക്തി, കോപം, ലാഭം, മായ, കപടം, ദുരന്തം, കൂടാതെ മറ്റു നിലനിൽക്കുന്നവയും സഞ്ചരിക്കുന്നവയും എല്ലാം—

ദഹ്യന്തേ പ്രാണിനസ്തേ തു ത്വത്സമുത്ഥേന വഹ്നിനാ അസ്മാകം ദഹ്യമാനാനാം ത്രാതാ ഭവ സുരേശ്വര

ഇവ ജീവികൾ എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നു ഉദിച്ച അഗ്നിയിൽ കത്തുന്നു; ഞങ്ങൾ ഈ ദാഹത്തിൽ പെടുമ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ഞങ്ങൾക്കു രക്ഷകനായി വരണം.

ത്വം ച ലോകഹിതാര്ഥായ ഭൂതാനി പരിഷിഞ്ചസി മഹേശ്വര മഹാഭാഗ പ്രഭോ ശുഭനിരീക്ഷക

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, മഹേശ്വരാ, മഹാഭാഗാ, പ്രഭോ, നീ ഭാവുകമായ കാഴ്ചകൊണ്ട് സകലഭൂതങ്ങളെയും ആശീർവദിക്കുന്നു.

ആജ്ഞാപയ വയം നാഥ കര്താരോ വചനം തവ ഭൂതകോടിസഹസ്രേഷു രൂപകോടിശതേഷു ച

നാഥാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കാൻ തയ്യാറാണ്; അനേകം ജീവജാതികളിലും അനേകം രൂപങ്ങളിലും—

അന്തം ഗന്തും ന ശക്താഃ സ്മ ദേവദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

ദേവദേവാ, നിന്റെ അതിരുപര്യന്തം ഞങ്ങൾ എത്താൻ കഴിയുന്നില്ല; നിനക്ക് നമസ്കാരം.

തതസ്തുതോഷ ഭഗവാന് അനുഗൃഹ്യ മഹേശ്വരഃ സ്തുതിം ശ്രുത്വാ സ്തുതസ്തേഷാമ് ഇദം വചനമബ്രവീത്

അതിനുശേഷം, മഹേശ്വരൻ, സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ച്, അവരുടെ സ്തുതി കേട്ടു, അവർക്കു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി യുഷ്മാഭിഃ കീര്തിതം സ്തവമ് ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന്വിപ്രോ ഗാണപത്യമവാപ്നുയാത്

നിങ്ങൾ പാടിയ ഈ സ്തുതി ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാലോ, അവൻ ഗണപതിയുടെ സ്ഥാനം നേടും.

വക്ഷ്യാമി വോ ഹിതം പുണ്യം ഭക്താനാം മുനിപുങ്ഗവാഃ സ്ത്രീലിങ്ഗമഖിലം ദേവീ പ്രകൃതിര്മമ ദേഹജാ

ഭക്തന്മാർക്ക് ഉപകാരവും പുണ്യവും ഉള്ളത് ഞാൻ പറയാം, മഹർഷിമാരേ: സ്ത്രീത്വം മുഴുവൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവിയാണ്.

പുംല്ലിങ്ഗം പുരുഷോ വിപ്രാ മമ ദേഹസമുദ്ഭവഃ ഉഭാഭ്യാമേവ വൈ സൃഷ്ടിര് മമ വിപ്രാ ന സംശയഃ

പുരുഷത്വം എന്നത്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച പുരുഷനാണ്; ഈ രണ്ടിനാലാണ് എന്റെ സൃഷ്ടി, സംശയമില്ല.

ന നിന്ദേദ്യതിനം തസ്മാദ് ദിഗ്വാസസമനുത്തമമ് ബാലോന്മത്തവിചേഷ്ടം തു മത്പരം ബ്രഹ്മവാദിനമ്

അതുകൊണ്ട്, ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി നടക്കുന്ന യതിയെ, ബാലനെ, ഭ്രാന്തനെ, ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തനെ, ആരെയും നിന്ദിക്കരുത്.

യേ ഹി മാം ഭസ്മനിരതാ ഭസ്മനാ ദഗ്ധകില്ബിഷാഃ യഥോക്തകാരിണോ ദാന്താ വിപ്രാ ധ്യാനപരായണാഃ

എന്നെ ഭജിക്കുന്നവരും, ചാരമണിഞ്ഞവരും, പാപങ്ങൾ ചാരത്തിൽ കത്തിയവരും, വിധിപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന, സംയമനം പാലിക്കുന്ന, ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും—

മഹാദേവപരാ നിത്യം ചരന്തോ ഹ്യൂര്ധ്വരേതസഃ അര്ചയന്തി മഹാദേവം വാങ്മനഃകായസംയതാഃ

മഹാദേവനിൽ എപ്പോഴും മനസ്സുള്ളവരും, രേതസ്സു ഉയർത്തി ജീവിക്കുന്നവരും, വാക്കിലും മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും സംയമനം പാലിച്ച് മഹാദേവനെ ആരാധിക്കുന്നവരും—

രുദ്രലോകമനുപ്രാപ്യ ന നിവര്തന്തി തേ പുനഃ തസ്മാദേതദ്വ്രതം ദിവ്യമ് അവ്യക്തം വ്യക്തലിങ്ഗിനഃ

അവർ രുദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ചാൽ പിന്നെ തിരികെ വരാറില്ല; അതുകൊണ്ട്, ഈ വ്രതം ദിവ്യവും ഗൂഢവുമായതും വ്യക്തമായ ലിംഗം ധരിക്കുന്നവർക്ക് ഉദ്ദേശിച്ചതുമാണ്.

ഭസ്മവ്രതാശ് ച മുണ്ഡാശ് ച വ്രതിനോ വിശ്വരൂപിണഃ ന താന്പരിവദേദ്വിദ്വാന് ന ചൈതാന്നാഭിലങ്ഘയേത്

ചിതാഭസ്മം ധരിക്കുന്നവരും, തലമുണ്ണയുള്ളവരും, വിവിധ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരും, ഇവരെ ഒരു ജ്ഞാനിയും അപമാനിക്കരുത്. ഇവർ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം അവഗണിക്കാനും പാടില്ല.

ന ഹസേന്നാപ്രിയം ബ്രൂയാദ് അമുത്രേഹ ഹിതാര്ഥവാന് യസ്താന്നിന്ദതി മൂഢാത്മാ മഹാദേവം സ നിന്ദതി

ഇവരെ നോക്കി ചിരിക്കരുത്, ദോഷം ഉദ്ദേശിച്ചോ, എവിടെയും അവരെ കുറിച്ച് മോശം വാക്കുകൾ പറയരുത്. ആരെങ്കിലും ഇവരെ നിന്ദിച്ചാൽ, ആ അജ്ഞാനി മഹാദേവനേ തന്നെ നിന്ദിക്കുന്നവനാണ്.

യസ് ത്വേതാന് പൂജയേന് നിത്യം സ പൂജയതി ശങ്കരമ് ഏവമേഷ മഹാദേവോ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ആർക്കും ഈ ഭക്തരെ പ്രതിദിനം ആരാധിച്ചാൽ, ശങ്കരനേ തന്നെ ആരാധിക്കുന്നതായിരിക്കും. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ചാണ് ഈ മഹാദേവൻ ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

യുഗേ യുഗേ മഹായോഗീ ക്രീഡതേ ഭസ്മഗുണ്ഠിതഃ ഏവം ചരത ഭദ്രം വസ് തതഃ സിദ്ധിമവാപ്സ്യഥ

പ്രതിയുഗത്തിലും ചിതാഭസ്മം ധരിച്ച മഹായോഗി ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കും ഇങ്ങനെ നടപ്പിച്ചാൽ, ഭദ്രന്മാരേ, അതിലൂടെ സിദ്ധി നേടും.

അതുലമിഹ മഹാഭയപ്രണാശഹേതും ശിവകഥിതം പരമം പദം വിദിത്വാ വ്യപഗതഭവലോഭമോഹചിത്താഃ പ്രണിപതിതാഃ സഹസാ ശിരോഭിര് ഉഗ്രമ്

ശിവൻ പറഞ്ഞ ഈ അപാരവും മഹാഭയങ്ങൾ അകറ്റുന്ന പരമാവസ്ഥ അറിഞ്ഞ്, ഭവം, ലോഭം, മോഹം എന്നിവ മനസ്സിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നവർ ഉടൻ തലകൂവെ കനിഞ്ഞ് ഉഗ്രനോട് നമസ്കരിക്കുന്നു.

തതഃ പ്രമുദിതാ വിപ്രാഃ ശ്രുത്വൈവം കഥിതം തദാ ഗന്ധോദകൈഃ സുശുദ്ധൈശ് ച കുശപുഷ്പവിമിശ്രിതൈഃ

അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഈ ഉപദേശം കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, വിശുദ്ധമായ ചന്ദനജലം, ദർഭയും പുഷ്പങ്ങളും ചേർത്ത്—

സ്നാപയന്തി മഹാകുമ്ഭൈര് അദ്ഭിര് ഏവ മഹേശ്വരമ് ഗായന്തി വിവിധൈര്ഗുഹ്യൈര് ഹുംകാരൈശ്ചാപി സുസ്വരൈഃ

വലിയ കലശങ്ങളിൽ നിന്ന് വെള്ളം കൊണ്ടു മഹേശ്വരനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; രഹസ്യമായ പലവിധ സ്തോത്രങ്ങളും, ഹും എന്ന ശബ്ദവും മനോഹരമായി പാടുന്നു.

നമോ ദേവാധിദേവായ മഹാദേവായ വൈ നമഃ അര്ധനാരീശരീരായ സാംഖ്യയോഗപ്രവര്തിനേ

ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനും, മഹാദേവനുമാണ് നമസ്കാരം. അർദ്ധനാരീശ്വരനായവനും, സംഖ്യയും യോഗവും ആരംഭിച്ചവനും നമസ്കാരം.