ലിങ്ഗപുരാണമ്

തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പുനഃ പ്രാഹ സുദര്ശനഃ ദേയം സര്വം ശിവായാര്യേ ശിവ ഏവാതിഥിഃ സ്വയമ്

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, സുധർശൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ആര്യേ, ശിവനു വേണ്ടി എല്ലാം നൽകണം; ശിവൻ തന്നെയാണ് അതിഥി.'

തസ്മാത്സര്വേ പൂജനീയാഃ സര്വേ ഽപ്യതിഥയഃ സദാ ഏവമുക്താ തദാ ഭര്ത്രാ ഭാര്യാ തസ്യ പതിവ്രതാ

അതുകൊണ്ട് എല്ലാ അതിഥികളും എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരിക്കേണ്ടവരാണ്. ഭർത്താവിന്റെ ഉപദേശം കേട്ട ഭാര്യ, ഭർത്തീവ്രതയായി...

ശേഷാമിവാജ്ഞാമാദായ മൂര്ധ്നാ സാ പ്രാചരത്തദാ പരീക്ഷിതും തഥാ ശ്രദ്ധാം തയോഃ സാക്ഷാദ് ദ്വിജോത്തമാഃ

ശേഷം ലഭിച്ച ആജ്ഞയെ ഒരു വിശുദ്ധപ്രസാദം പോലെ സ്വീകരിച്ച്, അവൾ അതുപോലെ നടന്നു. അവരുടെ ഭക്തി നേരിട്ട് പരീക്ഷിക്കാൻ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ധര്മോ ദ്വിജോത്തമോ ഭൂത്വാ ജഗാമാഥ മുനേര്ഗൃഹമ് തം ദൃഷ്ട്വാ ചാര്ചയാമാസ സാര്ഘ്യാദ്യൈരനഘാ ദ്വിജമ്

ധർമ്മൻ ഒരു മഹാബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ മുനിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, പാപരഹിതയായ ഭാര്യ അർഘ്യാദികൾകൊണ്ട് ആ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിച്ചു.

സമ്പൂജിതസ്തയാ താം തു പ്രാഹ ധര്മോ ദ്വിജഃ സ്വയമ് ഭദ്രേ കുതഃ പതിര്ധീമാംസ് തവ ഭര്താ സുദര്ശനഃ

അവളുടെ ആദരവു ലഭിച്ച ശേഷം, ബ്രാഹ്മണനായ ധർമ്മൻ ചോദിച്ചു: 'ഭാഗ്യവതിയേ, നിന്റെ ധീരനായ ഭർത്താവ് സുധർശൻ എവിടെയാണ്?'

അന്നാദ്യൈരലമദ്യാര്യേ സ്വം ദാതുമിഹ ചാര്ഹസി സാ ച ലജ്ജാവൃതാ നാരീ സ്മരന്തീ കഥിതം പുരാ

ആര്യേ, ഭക്ഷണവും പാനീയവും മതിയായത്ര നൽകി, നീ നിന്നെയും ഇവിടെ സമർപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ, ലജ്ജയാൽ മൂടപ്പെട്ട ആ സ്ത്രീ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മിച്ചു.

ഭര്ത്രാ ന്യമീലയന്നേത്രേ ചചാല ച പതിവ്രതാ കിംചേത്യാഹ പുനസ്തം വൈ ധര്മേ ചക്രേ ച സാ മതിമ്

ഭർത്താവ് കണ്ണ് താഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ഭർത്തീവ്രതയായ അവൾ വിറച്ചു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ച്, വീണ്ടും ധർമ്മനെ ഉദ്ദേശിച്ച് ചോദിച്ചു.

നിവേദിതും കിലാത്മാനം തസ്മൈ പത്യുരിഹാജ്ഞയാ ഏതസ്മിന്നന്തരേ ഭര്താ തസ്യാ നാര്യാഃ സുദര്ശനഃ

ഭർത്താവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, അവൾ തന്റെ തന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി. അപ്പോൾ തന്നെ, ആ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ് സുധർശൻ...

ഗൃഹദ്വാരം ഗതോ ധീമാംസ് താമുവാച മഹാമുനിഃ ഏഹ്യേഹി ക്വ ഗതാ ഭദ്രേ തമുവാചാതിഥിഃ സ്വയമ്

മഹാമുനിയായ സുധർശൻ വീട്ടുവാതിലിൽ എത്തി, അവളെ വിളിച്ചു: 'വാ, വാ, ഭാഗ്യവതിയേ, നീ എവിടെയാണ് പോയത്?' അതിഥി തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു.

ഭാര്യയാ ത്വനയാ സാര്ധം മൈഥുനസ്ഥോ ഽഹമദ്യ വൈ സുദര്ശന മഹാഭാഗ കിം കര്തവ്യമിഹോച്യതാമ്

'സുധർശനേ, ഭാഗ്യശാലിയേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം സങ്കല്പത്തോടെ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നു. ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ.'

സുരതാന്തസ്തു വിപ്രേന്ദ്ര സംതുഷ്ടോ ഽഹം ദ്വിജോത്തമ സുദര്ശനസ്തതഃ പ്രാഹ സുപ്രഹൃഷ്ടോ ദ്വിജോത്തമഃ

'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, സ്നേഹസമാപ്തി കഴിഞ്ഞു; ഞാൻ തൃപ്തനാണ്,' എന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, അതീവ സന്തോഷത്തോടെ സുധർശൻ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.

ഭുങ്ക്ഷ്വ ചൈനാം യഥാകാമം ഗമിഷ്യേ ഽഹം ദ്വിജോത്തമ ഹൃഷ്ടോ ഽഥ ദര്ശയാമാസ സ്വാത്മാനം ധര്മരാട് സ്വയമ്

'നിനക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ അവളെ അനുഭവിക്കാം; ഞാൻ പോകുന്നു, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ.' അതിനുശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ ധർമ്മരാജാവ് തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം കാണിച്ചു.

പ്രദദൌ ചേപ്സിതം സര്വം തമാഹ ച മഹാദ്യുതിഃ ഏഷാ ന ഭുക്താ വിപ്രേന്ദ്ര മനസാപി സുശോഭനാ

അവൻ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാം നൽകി, പ്രകാശത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഈ സുന്ദരിയെ ഞാൻ മനസ്സിലും പോലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല.'

മയാ ചൈഷാ ന സംദേഹഃ ശ്രദ്ധാം ജ്ഞാതുമിഹാഗതഃ ജിതോ വൈ യസ്ത്വയാ മൃത്യുര് ധര്മേണൈകേന സുവ്രത

'ഞാൻ അവളെ സ്പർശിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിൽ സംശയമില്ല; നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം അറിയാൻ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നു. സത്വരേ, നീ ധർമ്മം കൊണ്ടു മാത്രം മരണത്തെ ജയിച്ചു.'

അഹോ ഽസ്യ തപസോ വീര്യമ് ഇത്യുക്ത്വാ പ്രയയൌ ച സഃ തസ്മാത്തഥാ പൂജനീയാഃ സര്വേ ഹ്യതിഥയഃ സദാ

'അഹോ, ഈ തപസ്സിന്റെ ശക്തി!' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ പോയി. അതിനാൽ, എല്ലാ അതിഥികളെയും ഇങ്ങനെ ആദരിക്കണം.

ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന ഭാഗ്യഹീനാ ദ്വിജോത്തമാഃ തമേവ ശരണം തൂര്ണം ഗന്തുമര്ഹഥ ശങ്കരമ്

ഇവിടെ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, മഹാനുഭാവികളായ ദ്വിജന്മാരേ, ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർ ഉടൻ ശങ്കരനിൽ മാത്രം അഭയം തേടണം.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണോ ബ്രാഹ്മണര്ഷഭാഃ ബ്രഹ്മാണമഭിവന്ദ്യാര്താഃ പ്രോചുരാകുലിതേക്ഷണാഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ വിഷമത്തോടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവിനെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു.

നാപേക്ഷിതം മഹാഭാഗ ജീവിതം വികൃതാഃ സ്ത്രിയഃ ദൃഷ്ടോ ഽസ്മാഭിര് മഹാദേവോ നിന്ദിതോ യസ്ത്വനിന്ദിതഃ

മഹാഭാഗനേ, ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ ഇനി വിലപ്പെട്ടതല്ല, സ്ത്രീകൾ ദു:ഖിതരായി മാറിയിരിക്കുന്നു; നിർദോഷനായ മഹാദേവനെ ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടും അവനെ അപമാനിച്ചു.

ശപ്തശ് ച സര്വഗഃ ശൂലീ പിനാകീ നീലലോഹിതഃ അജ്ഞാനാച്ഛാപജാ ശക്തിഃ കുണ്ഠിതാസ്യനിരീക്ഷണാത്

സർവ്വവ്യാപിയായും ത്രിശൂലധാരിയായും പിനാകം വഹിക്കുന്നവനുമായ നീലലോഹിതനെ ഞങ്ങൾ ശപിച്ചു; അജ്ഞാനത്താൽ, അവനെ കണ്ടതുകൊണ്ടു തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ശാപശക്തി ഫലിക്കാതെ പോയി.

വക്തുമര്ഹസി ദേവേശ സംന്യാസം വൈ ക്രമേണ തു ദ്രഷ്ടും വൈ ദേവദേവേശമ് ഉഗ്രം ഭീമം കപര്ദിനമ്

ദേവതകളുടെ പ്രഭുവേ, ഞങ്ങൾ ദേവദേവനായ, ഭയങ്കരനും ജടാധാരിയുമായ അവനെ കാണാൻ വേണ്ട സന്ന്യാസ മാർഗം ക്രമമായി വിശദീകരിക്കണമേ.

ആദൌ വേദാനധീത്യൈവ ശ്രദ്ധയാ ച ഗുരോഃ സദാ വിചാര്യാര്ഥം മുനേര്ധര്മാന് പ്രതിജ്ഞായ ദ്വിജോത്തമാഃ

ആദ്യം ഗുരുവിന്റെ കീഴിൽ വിശ്വാസപൂർവ്വം വേദങ്ങൾ പഠിച്ച്, അവയുടെ അർത്ഥം നിരന്തരം ചിന്തിച്ച്, മുനിയുടെ കർത്തവ്യങ്ങൾ പാലിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുത്ത്,

ഗ്രഹണാന്തം ഹി വാ വിദ്വാന് അഥ ദ്വാദശവാര്ഷികമ് സ്നാത്വാഹൃത്യ ച ദാരാന്വൈ പുത്രാനുത്പാദ്യ സുവ്രതാന്

അല്ലെങ്കിൽ വേദപഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞ്, സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ച്, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ച്,

വൃത്തിഭിശ്ചാനുരൂപാഭിസ് താന് വിഭജ്യ സുതാന്മുനിഃ അഗ്നിഷ്ടോമാദിഭിശ്ചേഷ്ട്വാ യജ്ഞൈര്യജ്ഞേശ്വരം വിഭുമ്

മുനി തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് അവരവരുടെ ജീവിതോപാധി അനുസരിച്ച് സ്വത്ത് വിഭജിച്ച്, അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി യജ്ഞേശ്വരനെ ആരാധിച്ച്,

പൂജയേത് പരമാത്മാനം പ്രാപ്യാരണ്യം വിഭാവസൌ മുനിര്ദ്വാദശവര്ഷം വാ വര്ഷമാത്രമ് അഥാപി വാ

അനന്തരം വനത്തിൽ എത്തി, അഗ്നിയിൽ അഹുതി അർപ്പിച്ച്, പന്ത്രണ്ടുവർഷം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം പോലും, പരമാത്മാവിനെ ആരാധിക്കണം.

പക്ഷദ്വാദശകം വാപി ദിനദ്വാദശകം തു വാ ക്ഷീരഭുക് സംയുതഃ ശാന്തഃ സര്വാന് സമ്പൂജയേത്സുരാന്

അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു പക്ഷം, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം, പാലിൽ മാത്രം ജീവിച്ച്, മനസ്സിൽ സമാധാനം പുലർത്തി, എല്ലാ ദേവതകളെയും ആരാധിക്കണം.

ഇഷ്ട്വൈവം ജുഹുയാദഗ്നൌ യജ്ഞപാത്രാണി മന്ത്രതഃ അപ്സു വൈ പാര്ഥിവം ന്യസ്യ ഗുരവേ തൈജസാനി തു

ഇങ്ങനെ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി, യജ്ഞപാത്രങ്ങൾ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച്, മണ്ണുപാത്രങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ ഇടുകയും, ലോഹപാത്രങ്ങൾ ഗുരുവിന് നൽകുകയും വേണം.

സ്വധനം സകലം ചൈവ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ വിശങ്കയാ പ്രണിപത്യ ഗുരും ഭൂമൌ വിരക്തഃ സംന്യസേദ്യതിഃ

സ്വന്തം സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സംശയമില്ലാതെ നൽകി, ഗുരുവിനെ ഭൂമിയിൽ വണങ്ങി, ആസക്തിയില്ലാതെ, യതി സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കണം.

നികൃത്യ കേശാന് സശിഖാന് ഉപവീതം വിസൃജ്യ ച പഞ്ചഭിര് ജുഹുയാദ് അപ്സു ഭൂഃ സ്വാഹേതി വിചക്ഷണഃ

തലമുടിയും ശിഖയും മുറിച്ച്, ഉപവീതം ഉപേക്ഷിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ വെള്ളത്തിൽ 'ഭൂഃ സ്വാഹാ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അഞ്ചു അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തണം.

തതശ്ചോര്ധ്വം ചരേദേവം യതിഃ ശിവവിമുക്തയേ വ്രതേനാനശനേനാപി തോയവൃത്ത്യാപി വാ പുനഃ

അതിനുശേഷം, ശിവന്റെ മോക്ഷം നേടാൻ, വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, ഉപവാസം ചെയ്തോ, വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ചോ, യതി ജീവിക്കണം.