ലിങ്ഗപുരാണമ്

ന്യസേന്മന്ത്രാണി തത്തോയേ സദ്യോജാതാദികാനി തു സുവര്ണകലശേനാഥ തഥാ വൈ രാജതേന വാ

സദ്യോജാതം തുടങ്ങി മറ്റ് മന്ത്രങ്ങൾ ആ വെള്ളത്തിൽ സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളി പാത്രത്തിൽ ചേർക്കണം.

താമ്രേണ പദ്മപത്രേണ പാലാശേന ദലേന വാ ശംഖേന മൃന്മയേനാഥ ശോധിതേന ശുഭേന വാ

അല്ലെങ്കിൽ താമ്രപാത്രം, താമരയില, പാലാശയില, ശംഖ്, ശുദ്ധമായ മൺപാത്രം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ശുഭമായ പാത്രം ഉപയോഗിക്കാം.

സകൂര്ചേന സപുഷ്പേണ സ്നാപയേന്മന്ത്രപൂര്വകമ് മന്ത്രാണി തേ പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണു സര്വാര്ഥസിദ്ധയേ

കുശയും പൂക്കളും ചേർത്ത്, യോഗ്യമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്നാനമിടണം; ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, എല്ലാം നേടാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

യൈര്ലിങ്ഗം സകൃദപ്യേവം സ്നാപ്യ മുച്യേത മാനവഃ പവമാനേന മന്ത്രജ്ഞാഃ തഥാ വാമീയകേന ച

ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും ലിംഗത്തിന് സ്നാനമിടുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ മോചിതനാകും; പവമാന മന്ത്രം, വാമീയക മന്ത്രം എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കണം.

രുദ്രേണ നീലരുദ്രേണ ശ്രീസൂക്തേന ശുഭേന ച രജനീസൂക്തകേനൈവ ചമകേന ശുഭേന ച

രുദ്രം, നീലരുദ്രം, ശുഭമായ ശ്രീസൂക്തം, രജനീസൂക്തം, ശുഭമായ ചമകം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.

ഹോതാരേണാഥ ശിരസാ അഥര്വേണ ശുഭേന ച ശാന്ത്യാ ചാഥ പുനഃ ശാന്ത്യാ ഭാരുണ്ഡേനാരുണേന ച

ഹോതാര, ശിരസ, ശുഭമായ അഥർവ, ശാന്തി, വീണ്ടും ശാന്തി, ഭാരുണ്ഡ, അരുണ എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം.

വാരുണേന ച ജ്യേഷ്ഠേന തഥാ വേദവ്രതേന ച തഥാന്തരേണ പുണ്യേന സൂക്തേന പുരുഷേണ ച

വാരുണ, ജ്യേഷ്ഠ, വേദവ്രത, മറ്റൊരു ശുഭമായ സൂക്തം, പുരുഷസൂക്തം എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കണം.

ത്വരിതേനൈവ രുദ്രേണ കപിനാ ച കപര്ദിനാ ആവോസജേതി സാമ്നാ തു ബൃഹച്ചന്ദ്രേണ വിഷ്ണുനാ

അപ്പോൾ രുദ്രനും കപിമുഖനായവനും കപർദ്ദിയും, വലിയ ചന്ദ്രനായി വിഷ്ണുവും, സാമഗാനത്തോടെ 'ഇതു സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ' എന്ന് വേഗത്തിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

വിരൂപാക്ഷേണ സ്കന്ദേന ശതഋഗ്ഭിഃ ശിവൈസ് തഥാ പഞ്ചബ്രഹ്മൈശ് ച സൂത്രേണ കേവലപ്രണവേന ച

വിരൂപാക്ഷനും സ്കന്ദനും അനേകം ശിവന്മാരും അഞ്ചു ബ്രഹ്മന്മാരും, സൂത്രവും ശുദ്ധമായ പ്രണവം ഉപയോഗിച്ചും അങ്ങനെ തന്നെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

സ്നാപയേദ്ദേവദേവേശം സര്വപാപപ്രശാന്തയേ വസ്ത്രം ശിവോപവീതം ച തഥാ ഹ്യാചമനീയകമ്

ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ഭഗവാനെ എല്ലാ പാപങ്ങളും ശമിപ്പാൻ സ്നാനമിടണം; വസ്ത്രവും ശിവന്റെ യജ്ഞോപവീതവും അചമനത്തിനുള്ള വെള്ളവും അർപ്പിക്കണം.

ഗന്ധം പുഷ്പം തഥാ ധൂപം ദീപമന്നം ക്രമേണ തു തോയം സുഗന്ധിതം ചൈവ പുനരാചമനീയകമ്

ശേഷം ഗന്ധം, പൂവ്, ധൂപം, ദീപം, അന്നം, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം, വീണ്ടും അചമനത്തിനുള്ള വെള്ളം എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ അർപ്പിക്കണം.

മുകുടം ച ശുഭം ഛന്നം തഥാ വൈ ഭൂഷണാനി ച ദാപയേത്പ്രണവേനൈവ മുഖവാസാദികാനി ച

ശോഭയുള്ള മറച്ച മുകുടവും അലങ്കാരങ്ങളും, പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് വായ്ക്ക് സുഗന്ധം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം.

തതഃ സ്ഫടികസംകാശം ദേവം നിഷ്കലമക്ഷരമ് കാരണം സര്വദേവാനാം സര്വലോകമയം പരമ്

പിന്നീട് സ്ഫടികംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത, അക്ഷരമായ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും കാരണമായ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന പരമാത്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.

ബ്രഹ്മേന്ദ്രവിഷ്ണുരുദ്രാദ്യൈര് ഋഷിദേവൈര് അഗോചരമ് വേദവിദ്ഭിര് ഹി വേദാന്തൈസ് ത്വ് അഗോചരമിതി ശ്രുതിഃ

ബ്രഹ്മാവിനും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവിനും രുദ്രനും മറ്റു ഋഷിമാരും ദേവന്മാർക്കും അവൻ ഗ്രഹിക്കാനാകില്ല; വേദവും ഉപനിഷത്തും അറിയുന്നവർക്കും അവൻ അതീതനാണെന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.

ആദിമധ്യാന്തരഹിതം ഭേഷജം ഭവരോഗിണാമ് ശിവതത്ത്വമിതി ഖ്യാതം ശിവലിങ്ഗേ വ്യവസ്ഥിതമ്

ആദിയും നടുവും അവസാനം ഇല്ലാത്ത, ഭവരോഗികൾക്ക് ഔഷധമായ, ശിവതത്വമായി അറിയപ്പെടുന്ന, ശിവലിംഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനാണ്.

പ്രണവേനൈവ മന്ത്രേണ പൂജയേല്ലിങ്ഗമൂര്ധനി സ്തോത്രം ജപേച്ച വിധിനാ നമസ്കാരം പ്രദക്ഷിണമ്

പ്രണവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ലിംഗത്തിന്റെ മുകളിൽ പൂജിക്കണം; വിധിപ്രകാരം സ്തോത്രം ജപിക്കണം; നമസ്കാരം ചെയ്യുകയും പ്രദക്ഷിണം നടത്തുകയും വേണം.

അര്ഘ്യം ദത്ത്വാഥ പുഷ്പാണി പാദയോസ്തു വികീര്യ ച പ്രണിപത്യ ച ദേവേശമ് ആത്മന്യാരോപയേച്ഛിവമ്

അർഘ്യം അർപ്പിച്ച്, പാദങ്ങളിൽ പൂക്കൾ വിതറി, ദേവേശനോട് നമസ്കരിച്ച്, ശിവനെ ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ചെന്നു ധ്യാനിക്കണം.

ഏവം സംക്ഷിപ്യ കഥിതം ലിങ്ഗാര്ചനമനുത്തമമ് ആഭ്യന്തരം പ്രവക്ഷ്യാമി ലിങ്ഗാര്ചനമിഹാദ്യ തേ

ഇങ്ങനെ ലിംഗാരാധനയുടെ ഉത്തമമായ രീതിയെ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ലിംഗത്തിന്റെ ആന്തരിക പൂജയെ ഇവിടെ നിനക്കു വിശദീകരിക്കാം.

ആഗ്നേയം സൌരമമൃതം ബിമ്ബം ഭാവ്യം തതോപരി ഗുണത്രയം ച ഹൃദയേ തഥാ ചാത്മത്രയം ക്രമാത്

അഗ്നിമയമായും സൂര്യപ്രഭയുമായും അമൃതസ്വരൂപമായും ബിംബം ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം; അതിനുമുകളിൽ ഗുണത്രയവും, ക്രമത്തിൽ ആത്മത്രയവും മനസ്സിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തസ്യോപരി മഹാദേവം നിഷ്കലം സകലാകൃതിമ് കാന്താര്ധരൂഢദേഹം ച പൂജയേദ്ധ്യാനവിദ്യയാ

അതിനുമുകളിൽ, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ള, രൂപരഹിതനായ മഹാദേവനെ, പ്രിയഭാഗം അർദ്ധമായി ഉള്ളവനെ, ധ്യാനവിദ്യയാൽ പൂജിക്കണം.

തതോ ബഹുവിധം പ്രോക്തം ചിന്ത്യം തത്രാസ്തി ചേദ്യതഃ ചിന്തകസ്യ തതശ്ചിന്താ അന്യഥാ നോപപദ്യതേ

അവിടെ ധ്യാനിക്കേണ്ടതെന്താണെന്നത് പലവിധത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്; ധ്യാനിക്കുന്നവന് എങ്ങനെ ചിന്ത വരുന്നു, അങ്ങനെ തന്നെ ധ്യാനം ഉണ്ടാകും, വേറെയായി വരികയില്ല.

തസ്മാദ്ധ്യേയം തഥാ ധ്യാനം യജമാനഃ പ്രയോജനമ് സ്മരേത്തന്നാന്യഥാ ജാതു ബുധ്യതേ പുരുഷസ്യ ഹ

അതിനാൽ, യജമാനൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ ധ്യാനവും ലക്ഷ്യവും ഓർത്തിരിക്കണം; ഇല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യൻക്ക് യഥാർത്ഥ ബോധം ലഭിക്കില്ല.

പുരേ ശേതേ പുരം ദേഹം തസ്മാത്പുരുഷ ഉച്യതേ യാജ്യം യജ്ഞേന യജതേ യജമാനസ്തു സ സ്മൃതഃ

പുരം എന്ന ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നതിനാൽ അവനെ പുരുഷൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; യജ്ഞത്തിലൂടെ യജ്ഞ്യനെ പൂജിക്കുന്നു; പൂജകനെ അങ്ങനെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ധ്യേയോ മഹേശ്വരോ ധ്യാനം ചിന്തനം നിര്വൃതിഃ ഫലമ് പ്രധാനപുരുഷേശാനം യാഥാതഥ്യം പ്രപദ്യതേ

മഹേശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം; ധ്യാനം ചിന്തനമാണ്, അതിന്റെ ഫലം മോക്ഷമാണ്; പ്രധാനപുരുഷേശ്വരന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അതിലൂടെ ലഭിക്കും.

ഇഹ ഷഡ്വിംശകോ ധ്യേയോ ധ്യാതാ വൈ പഞ്ചവിംശകഃ ചതുര്വിംശകമ് അവ്യക്തം മഹദാദ്യാസ്തു സപ്ത ച

ഇവിടെ ഇരുപത്താറാമത്തെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്; ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ഇരുപത്തിയഞ്ചാമൻ; അവ്യക്തം ഇരുപത്തിനാലാമത്താണ്; മഹത് മുതലായ ഏഴും അതിനുശേഷം വരുന്നു.

മഹാംസ് തഥാ ത്വഹങ്കാരം തന്മാത്രം പഞ്ചകം പുനഃ കര്മേന്ദ്രിയാണി പഞ്ചൈവ തഥാ ബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ച

മഹത്ത്വം, അതിനുശേഷം അഹങ്കാരം, പിന്നെ അഞ്ചു സൂക്ഷ്മതത്വങ്ങൾ, അഞ്ചു കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ, അതുപോലെ അഞ്ചു ബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇവയൊക്കെയാണ്.

മനശ് ച പഞ്ച ഭൂതാനി ശിവഃ ഷഡ്വിംശകസ്തതഃ സ ഏവ ഭര്താ കര്താ ച വിധേരപി മഹേശ്വരഃ

മനസും അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളും ചേർന്നു, ഇങ്ങനെ ഇരുപത്താറാമനായത് ശിവൻ തന്നെയാണ്. അവൻ തന്നെയാണ് സംരക്ഷകനും സ്രഷ്ടാവും, ബ്രഹ്മാവിനും മേലുള്ള പരമേശ്വരനും.

ഹിരണ്യഗര്ഭം രുദ്രോ ഽസൌ ജനയാമാസ ശങ്കരഃ വിശ്വാധികശ് ച വിശ്വാത്മാ വിശ്വരൂപ ഇതി സ്മൃതഃ

ശങ്കരൻ, അർത്ഥത്തിൽ രുദ്രൻ, ഹിരണ്യഗർഭനെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവൻ ലോകത്തെക്കാൾ വലിയവനും, ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവും, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും എന്നപോലെയാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

വിനാ യഥാ ഹി പിതരം മാതരം തനയാസ്ത്വിഹ ന ജായന്തേ തഥാ സോമം വിനാ നാസ്തി ജഗത്ത്രയമ്

പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും കൂടാതെ കുട്ടികൾ ജനിക്കില്ലല്ലോ, അതുപോലെ സോമനില്ലാതെ ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലനില്ക്കില്ല.