ലിങ്ഗപുരാണമ്

അനേന വിധിനാ സ്നാത്വാ സകൃത്പൂജ്യ ച ശങ്കരമ് ബ്രഹ്മകൂര്ചം ച പീത്വാ തു സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ഈ വിധിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ശങ്കരനെ ഒരിക്കൽ ആരാധിച്ച്, ബ്രഹ്മകൂർച്ചം കുടിച്ചാൽ, എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.

ത്രിവിധം സ്നാനമാഖ്യാതം ദേവദേവേന ശംഭുനാ ഹിതായ ബ്രാഹ്മണാദ്യാനാം ചതുര്മുഖസുതോത്തമ

ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ശംഭു ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള സ്നാനങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്, നാലുമുഖ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്തമപുത്രാ.

വാരുണം പുരതഃ കൃത്വാ തതശ്ചാഗ്നേയമുത്തമമ് മന്ത്രസ്നാനം തതഃ കൃത്വാ പൂജയേത്പരമേശ്വരമ്

ആദ്യം വാരുണസ്നാനം നടത്തി, അതിനുശേഷം ഉത്തമമായ അഗ്നേയസ്നാനം, പിന്നെ മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്തു, അതിനുശേഷം പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

ഭാവദുഷ്ടോ ഽമ്ഭസി സ്നാത്വാ ഭസ്മനാ ച ന ശുധ്യതി ഭാവശുദ്ധശ്ചരേച്ഛൌചമ് അന്യഥാ ന സമാചരേത്

ചിത്തം അശുദ്ധമായിരിക്കുമ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താലും, അഗ്നിഭസ്മം ഉപയോഗിച്ചാലും ശുദ്ധി ലഭിക്കില്ല. മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി പാലിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യരുത്.

സരിത്സരസ്തഡാഗേഷു സര്വേഷ്വ് ആ പ്രലയം നരഃ സ്നാത്വാപി ഭാവദുഷ്ടശ്ചേന് ന ശുധ്യതി ന സംശയഃ

ഒരു മനുഷ്യൻ എല്ലാ നദികളിലും, തടാകങ്ങളിലും, കുളങ്ങളിലും പ്രളയകാലം വരെ സ്നാനം ചെയ്താലും, മനസ്സു അശുദ്ധമായാൽ ശുദ്ധി ഉണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

നൃണാം ഹി ചിത്തകമലം പ്രബുദ്ധമഭവദ്യദാ പ്രസുപ്തം തമസാ ജ്ഞാനഭാനോര്ഭാസാ തദാ ശുചിഃ

മനുഷ്യരുടെ മനസ്സെന്ന കമലം ഉണർന്നാൽ അതു ശുദ്ധമാണ്; അതു അന്ധകാരത്തിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശം മാത്രമേ അതിനെ ശുദ്ധമാക്കൂ.

മൃച്ഛകൃത്തിലപുഷ്പം ച സ്നാനാര്ഥം ഭസിതം തഥാ ആദായ തീരേ നിഃക്ഷിപ്യ സ്നാനതീര്ഥേ കുശാനി ച

സ്നാനത്തിനായി മണ്ണ്, പശുവിന്റെ ചാണകം, പൂക്കൾ, അഗ്നിഭസ്മം എന്നിവ എടുത്ത് തീരത്ത് വയ്ക്കണം; കൂടാതെ സ്നാനസ്ഥലത്ത് കുശത്തൂണും വേണം.

പ്രക്ഷാല്യാചമ്യ പാദൌ ച മലം ദേഹാദ്വിശോധ്യ ച ദ്രവ്യൈസ്തു തീരദേശസ്ഥൈസ് തതഃ സ്നാനം സമാചരേത്

കാൽ കഴുകി, ആചമനം ചെയ്ത്, ശരീരത്തിലെ മല വൃത്തിയാക്കി, തീരത്ത് ലഭ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, പിന്നെ സ്നാനം നടത്തണം.

ഉദ്ധൃതാസീതിമന്ത്രേണ പുനര്ദേഹം വിശോധയേത് മൃദാദായ തതശ്ചാന്യദ് വസ്ത്രം സ്നാത്വാ ഹ്യനുല്ബണമ്

'ഉദ്ധൃതാസീതി' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് വീണ്ടും ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, മണ്ണ് എടുത്ത്, മറ്റൊരു വസ്ത്രം ധരിച്ച്, അശുദ്ധിയില്ലാതെ സ്നാനം ചെയ്യണം.

ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധര്ഷാമ് ഇതി മന്ത്രേണ മന്ത്രവിത് കപിലാഗോമയേനൈവ ഖസ്ഥേനൈവ തു ലേപയേത്

'ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധർഷാം' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ കപിലപശുവിന്റെ ചാണകം വായുവിൽ നിന്ന് എടുത്തതുപോലെ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടണം.

പുനഃ സ്നാത്വാ പരിത്യജ്യ തദ്വസ്ത്രം മലിനം തതഃ ശുക്ലവസ്ത്രപരീധാനോ ഭൂത്വാ സ്നാനം സമാചരേത്

വീണ്ടും സ്നാനം ചെയ്ത്, അശുദ്ധമായ വസ്ത്രം മാറ്റി, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, പിന്നെയും സ്നാനം നടത്തണം.

സര്വപാപവിശുദ്ധ്യര്ഥമ് ആവാഹ്യ വരുണം തഥാ സമ്പൂജ്യ മനസാ ദേവം ധ്യാനയജ്ഞേന വൈ ഭവമ്

എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കുമുള്ള ശുദ്ധിക്കായി, വാരുണനെ ആഹ്വാനിച്ച്, ദൈവത്തെ മനസ്സിൽ ആരാധിച്ച്, ധ്യാനയജ്ഞം നടത്തണം.

ആചമ്യ ത്രിസ്തദാ തീര്ഥേ ഹ്യ് അവഗാഹ്യ ഭവം സ്മരന് പുനരാചമ്യ വിധിവദ് അഭിമന്ത്ര്യ മഹാജലമ്

മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചമനം ചെയ്ത്, തീർത്ഥത്തിൽ മുങ്ങി ഭവനെ സ്മരിച്ച്, വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്ത്, വിധിപ്രകാരം മഹാജലം മന്ത്രിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം.

അവഗാഹ്യ പുനസ്തസ്മിന് ജപേദ്വൈ ചാഘമര്ഷണമ് തത്തോയേ ഭാനുസോമാഗ്നിമണ്ഡലം ച സ്മരേദ്വശീ

വീണ്ടും അതിൽ മുങ്ങി, അഘമർഷണമന്ത്രം ജപിച്ച്, ആ വെള്ളത്തിൽ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ മണ്ഡലങ്ങൾ സ്മരിക്കണം.

ആചമ്യ ച പുനസ്തസ്മാജ് ജലാദുത്തീര്യ മന്ത്രവിത് പ്രവിശ്യ തീര്ഥമധ്യേ തു പുനഃ പുണ്യവിവൃദ്ധയേ

വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്ത്, വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരിക; മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ തീർത്ഥത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് വീണ്ടും പ്രവേശിച്ച്, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കണം.

ശൃങ്ഗേണ പര്ണപുടകൈഃ പാലാശൈഃ ക്ഷാലിതൈസ് തഥാ സകുശേന സപുഷ്പേണ ജലേനൈവാഭിഷേചയേത്

മാൻകൊമ്പ്, കഴുകിയ പാലാശ ഇലകൾ, കുശത്തൂണും പൂക്കളും ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് അഭിഷേകം നടത്തണം.

രുദ്രേണ പവമാനേന ത്വരിതാഖ്യേന മന്ത്രവിത് തരത്സമന്ദീവര്ഗാദ്യൈസ് തഥാ ശാന്തിദ്വയേന ച

മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ രുദ്രം, പവമാനം, ത്വരിതം എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ, തരത്സമന്ദി വിഭാഗം, രണ്ട് ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.

ശാന്തിധര്മേണ ചൈകേന പഞ്ചബ്രഹ്മപവിത്രകൈഃ തത്തന്മന്ത്രാധിദേവാനാം സ്വരൂപം ച ഋഷീന് സ്മരന്

ശാന്തി എന്ന ആചാരവും അഞ്ചു ബ്രഹ്മ ശുദ്ധികളും അനുസരിച്ച്, ആ മന്ത്രങ്ങളുടെ ദേവതകളെയും അവരുടെ ഋഷിമാരെയും മനസ്സിൽ ഓർത്ത്,

ഏവം ഹി ചാഭിഷിച്യാഥ സ്വമൂര്ധ്നി പയസാ ദ്വിജാഃ ധ്യായേച്ച ത്ര്യമ്ബകം ദേവം ഹൃദി പഞ്ചാസ്യമ് ഈശ്വരമ്

അങ്ങനെ തന്നെ, തനിക്കു തന്നെ വെള്ളം ചൊരിഞ്ഞ ശേഷം, ദ്വിജന്മാർ ഹൃദയത്തിൽ ത്രയാംബകനായ ദേവനെയും അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള ഈശ്വരനെയും ധ്യാനിക്കണം.

ആചമ്യാചമനം കുര്യാത് സ്വസൂത്രോക്തം സമീക്ഷ്യ ച പവിത്രഹസ്തഃ സ്വാസീനഃ ശുചൌ ദേശേ യഥാവിധി

തന്റെ തന്നെ സൂത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രകാരം ആചമനം ചെയ്തു, ശുദ്ധമായ കൈകളോടെ, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഇരുന്ന്, വിധിപ്രകാരം ചെയ്യണം.

അഭ്യുക്ഷ്യ സകുശം ചാപി ദക്ഷിണേന കരേണ തു പിബേത്പ്രക്ഷിപ്യ ത്രിസ്തോയം ചക്രീ ഭൂത്വാ ഹ്യതന്ദ്രിതഃ

വെള്ളം തനിക്കു തളിച്ച്, കുശ ഗ്രാസ് വലതുകൈയിൽ പിടിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ, വൃത്താകൃതിയിൽ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെള്ളം കുടിക്കണം.

പ്രദക്ഷിണം തതഃ കുര്യാദ് ധിംസാപാപപ്രശാന്തയേ ഏവം സംക്ഷേപതഃ പ്രോക്തം സ്നാനാചമനമുത്തമമ്

ശേഷം, ദോഷങ്ങളും പാപങ്ങളും ശമിപ്പാൻ പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. ഇങ്ങനെ, സംക്ഷേപത്തിൽ, ഉത്തമമായ സ്നാനവും ആചമനവും വിശദീകരിച്ചു.

സര്വേഷാം ബ്രാഹ്മണാനാം തു ഹിതാര്ഥേ ദ്വിജസത്തമാഃ

ഇതെല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഉപകാരത്തിനായാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ആവാഹയേത്തതോ ദേവീം ഗായത്രീം വേദമാതരമ് ആയാതു വരദാ ദേവീത്യ് അനേനൈവ മഹേശ്വരീമ്

ശേഷം, ഗായത്രീ എന്ന വേദമാതാവിനെ, 'വരദായിനിയായ ദേവി വരിക' എന്നിങ്ങനെ വിളിച്ച്, മഹേശ്വരിയെയും ആഹ്വാനിക്കണം.

പാദ്യമാചമനീയം ച തസ്യാശ്ചാര്ഘ്യം പ്രദാപയേത് പ്രാണായാമത്രയം കൃത്വാ സമാസീനഃ സ്ഥിതോ ഽപി വാ

അവള്ക്ക് പാദ്യവും ആചമനത്തിനും അർഘ്യവും സമർപ്പിക്കണം. ഇരുന്നോ നില്ക്കുന്നോ, മൂന്നു പ്രാണായാമം ചെയ്ത ശേഷം,

സഹസ്രം വാ തദര്ധം വാ ശതമഷ്ടോത്തരം തു വാ ഗായത്രീം പ്രണവേനൈവ ത്രിവിധേഷ്വേകമാചരേത്

ഗായത്രീയെ പ്രണവം ചേർത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം, അതിന്റെ പാതി അല്ലെങ്കിൽ നൂറു എട്ട് പ്രാവശ്യം, മൂന്ന് വിധങ്ങളിൽ ഓരോന്നായി ജപിക്കണം.

അര്ഘ്യം ദത്ത്വാ സമഭ്യര്ച്യ പ്രണമ്യ ശിരസാ സ്വയമ് ഉത്തമേ ശിഖരേ ദേവീത്യ് ഉക്ത്വോദ്വാസ്യ ച മാതരമ്

അർഘ്യം സമർപ്പിച്ച്, പൂജ ചെയ്ത്, തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിച്ച്, 'ഉത്തമമായ ശിഖരത്തിൽ ദേവി' എന്നു പറഞ്ഞ്, മാതാവിനെ വിടവാങ്ങിക്കണം.

പ്രാച്യാലോക്യാഭിവന്ദ്യേശാം ഗായത്രീം വേദമാതരമ് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാര്ഥയേദ്ഭാസ്കരം തഥാ

കിഴക്കോട്ട് നോക്കി, വേദമാതാവായ ഗായത്രീയെ നമസ്കരിച്ച്, കയ്യുകൂടി, ഭാസ്കരനെയും പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ഉദുത്യം ച തഥാ ചിത്രം ജാതവേദസമേവ ച അഭിവന്ദ്യ പുനഃ സൂര്യം ബ്രഹ്മാണം ച വിധാനതഃ

ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെയും, പ്രകാശവാനെയും, ജാതവേദസിനെയും നമസ്കരിച്ച്, വീണ്ടും നിയമപ്രകാരം സൂര്യനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും നമസ്കരിക്കണം.