പൂജാപ്രകരണം തസ്മൈ തമാലോക്യാഹ ശങ്കരഃ ഭവാന്നാരായണശ്ചൈവ ശക്രഃ സാക്ഷാത്സുരോത്തമഃ
ആര്ച്ചനയുടെ കാര്യത്തില് നോക്കി ശങ്കരന് അവനോട് പറഞ്ഞു: ഭവാന് തന്നെയും, നാരായണനും, സാക്ഷാല് ശക്രനും ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.
മുനയശ് ച സദാ ലിങ്ഗം സമ്പൂജ്യ വിധിപൂര്വകമ് സ്വംസ്വം പദം വിഭോ പ്രാപ്താസ് തസ്മാത് സമ്പൂജയന്തി തേ
മുനിമാരും എല്ലായ്പോഴും നിയമാനുസൃതമായി ലിംഗം പൂജിച്ച്, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുണ്ട്, അതുകൊണ്ടാണ് അവര് അതിനെ ആരാധിക്കുന്നത്.
ലിങ്ഗാര്ചനം വിനാ നിഷ്ഠാ നാസ്തി തസ്മാജ്ജനാര്ദനഃ ആത്മനോ യജതേ നിത്യം ശ്രദ്ധയാ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ
ലിംഗാരാധന ഇല്ലാതെ നേട്ടം ഇല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് ജനാര്ദനന് ഭഗവാന് വിശ്വാസത്തോടെ സ്വയം എല്ലായ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നത്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ബ്രഹ്മാണമ് അനുഗൃഹ്യ മഹേശ്വരഃ പുനഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ ദേവേശം തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹേശ്വരന് ബ്രഹ്മാവിന് അനുഗ്രഹം നല്കി, വീണ്ടും ദേവേശനെ നോക്കി അവിടെയേല് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തമുദ്ദിശ്യ തദാ ബ്രഹ്മാ നമസ്കൃത്യ കൃതാഞ്ജലിഃ സ്രഷ്ടും ത്വശേഷം ഭഗവാംല് ലബ്ധസംജ്ഞസ്തു ശങ്കരാത്
അവനെ ഉദ്ദേശിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് കയ്യുരുക്കി നമസ്കരിച്ചു; ശങ്കരനില് നിന്ന് ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ശേഷിച്ച സൃഷ്ടിക്കായി പുറപ്പെട്ടു.
കഥം പൂജ്യോ മഹാദേവോ ലിങ്ഗമൂര്തിര്മഹേശ്വരഃ വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം രോമഹര്ഷണ സാംപ്രതമ്
മഹാദേവന്, മഹേശ്വരന് ലിംഗരൂപത്തില് എങ്ങനെ ആരാധിക്കപ്പെടണം എന്ന് ഞങ്ങള്ക്കിപ്പോള് പറയേണ്ടതുണ്ട്, രോമഹർഷണ.
ദേവ്യാ പൃഷ്ടോ മഹാദേവഃ കൈലാസേ താം നഗാത്മജാമ് അങ്കസ്ഥാമാഹ ദേവേശോ ലിങ്ഗാര്ചനവിധിം ക്രമാത്
കൈലാസത്തില് ദേവി ചോദിച്ചപ്പോള്, മലയുടെ പുത്രിയായ അവളെ മടിയില് ഇരുത്തി, ദേവേശന് ലിംഗാരാധനയുടെ ക്രമം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തദാ പാര്ശ്വേ സ്ഥിതോ നന്ദീ ശാലങ്കായനകാത്മജഃ ശ്രുത്വാഖിലം പുരാ പ്രാഹ ബ്രഹ്മപുത്രായ സുവ്രതാഃ
അപ്പോള് ശാലങ്കായനന്റെ പുത്രനായ നന്ദി അടുത്ത് നിന്നുകൊണ്ട്, മുമ്പേ എല്ലാം കേട്ടതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മപുത്രനോട് പറഞ്ഞു.
സനത്കുമാരായ ശുഭം ലിങ്ഗാര്ചനവിധിം പരമ് തസ്മാദ്വ്യാസോ മഹാതേജാഃ ശ്രുതവാഞ്ഛ്രുതിസംമിതമ്
സനത്കുമാരനോട്, ഉത്തമമായ ലിംഗാരാധനവിധി നന്ദി പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ടാണ് മഹാതേജസ്സുള്ള വ്യാസന് ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി അത് പഠിച്ചത്.
സ്നാനയോഗോപചാരം ച യഥാ ശൈലാദിനോ മുഖാത് ശ്രുതവാന് തത്പ്രവക്ഷ്യാമി സ്നാനാദ്യം ചാര്ചനാവിധിമ്
ശൈലാദി മുതലായവരുടെ വായില് നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ, സ്നാനവും അനുബന്ധ സേവനങ്ങളും, സ്നാനത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ആരാധനാവിധിയും ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കാം.
അഥ സ്നാനവിധിം വക്ഷ്യേ ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതായ ച സര്വപാപഹരം സാക്ഷാച് ഛിവേന കഥിതം പുരാ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന, നേരിട്ട് ശിവൻ പഴയകാലത്ത് ഉപദേശിച്ച സ്നാനവിധി വിശദീകരിക്കാം.
അനേന വിധിനാ സ്നാത്വാ സകൃത്പൂജ്യ ച ശങ്കരമ് ബ്രഹ്മകൂര്ചം ച പീത്വാ തു സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
ഈ വിധിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ശങ്കരനെ ഒരിക്കൽ ആരാധിച്ച്, ബ്രഹ്മകൂർച്ചം കുടിച്ചാൽ, എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ത്രിവിധം സ്നാനമാഖ്യാതം ദേവദേവേന ശംഭുനാ ഹിതായ ബ്രാഹ്മണാദ്യാനാം ചതുര്മുഖസുതോത്തമ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ശംഭു ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള സ്നാനങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്, നാലുമുഖ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്തമപുത്രാ.
വാരുണം പുരതഃ കൃത്വാ തതശ്ചാഗ്നേയമുത്തമമ് മന്ത്രസ്നാനം തതഃ കൃത്വാ പൂജയേത്പരമേശ്വരമ്
ആദ്യം വാരുണസ്നാനം നടത്തി, അതിനുശേഷം ഉത്തമമായ അഗ്നേയസ്നാനം, പിന്നെ മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്തു, അതിനുശേഷം പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.
ഭാവദുഷ്ടോ ഽമ്ഭസി സ്നാത്വാ ഭസ്മനാ ച ന ശുധ്യതി ഭാവശുദ്ധശ്ചരേച്ഛൌചമ് അന്യഥാ ന സമാചരേത്
ചിത്തം അശുദ്ധമായിരിക്കുമ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താലും, അഗ്നിഭസ്മം ഉപയോഗിച്ചാലും ശുദ്ധി ലഭിക്കില്ല. മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി പാലിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യരുത്.
സരിത്സരസ്തഡാഗേഷു സര്വേഷ്വ് ആ പ്രലയം നരഃ സ്നാത്വാപി ഭാവദുഷ്ടശ്ചേന് ന ശുധ്യതി ന സംശയഃ
ഒരു മനുഷ്യൻ എല്ലാ നദികളിലും, തടാകങ്ങളിലും, കുളങ്ങളിലും പ്രളയകാലം വരെ സ്നാനം ചെയ്താലും, മനസ്സു അശുദ്ധമായാൽ ശുദ്ധി ഉണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
നൃണാം ഹി ചിത്തകമലം പ്രബുദ്ധമഭവദ്യദാ പ്രസുപ്തം തമസാ ജ്ഞാനഭാനോര്ഭാസാ തദാ ശുചിഃ
മനുഷ്യരുടെ മനസ്സെന്ന കമലം ഉണർന്നാൽ അതു ശുദ്ധമാണ്; അതു അന്ധകാരത്തിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശം മാത്രമേ അതിനെ ശുദ്ധമാക്കൂ.
മൃച്ഛകൃത്തിലപുഷ്പം ച സ്നാനാര്ഥം ഭസിതം തഥാ ആദായ തീരേ നിഃക്ഷിപ്യ സ്നാനതീര്ഥേ കുശാനി ച
സ്നാനത്തിനായി മണ്ണ്, പശുവിന്റെ ചാണകം, പൂക്കൾ, അഗ്നിഭസ്മം എന്നിവ എടുത്ത് തീരത്ത് വയ്ക്കണം; കൂടാതെ സ്നാനസ്ഥലത്ത് കുശത്തൂണും വേണം.
പ്രക്ഷാല്യാചമ്യ പാദൌ ച മലം ദേഹാദ്വിശോധ്യ ച ദ്രവ്യൈസ്തു തീരദേശസ്ഥൈസ് തതഃ സ്നാനം സമാചരേത്
കാൽ കഴുകി, ആചമനം ചെയ്ത്, ശരീരത്തിലെ മല വൃത്തിയാക്കി, തീരത്ത് ലഭ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, പിന്നെ സ്നാനം നടത്തണം.
ഉദ്ധൃതാസീതിമന്ത്രേണ പുനര്ദേഹം വിശോധയേത് മൃദാദായ തതശ്ചാന്യദ് വസ്ത്രം സ്നാത്വാ ഹ്യനുല്ബണമ്
'ഉദ്ധൃതാസീതി' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് വീണ്ടും ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, മണ്ണ് എടുത്ത്, മറ്റൊരു വസ്ത്രം ധരിച്ച്, അശുദ്ധിയില്ലാതെ സ്നാനം ചെയ്യണം.
ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധര്ഷാമ് ഇതി മന്ത്രേണ മന്ത്രവിത് കപിലാഗോമയേനൈവ ഖസ്ഥേനൈവ തു ലേപയേത്
'ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധർഷാം' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ കപിലപശുവിന്റെ ചാണകം വായുവിൽ നിന്ന് എടുത്തതുപോലെ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടണം.
പുനഃ സ്നാത്വാ പരിത്യജ്യ തദ്വസ്ത്രം മലിനം തതഃ ശുക്ലവസ്ത്രപരീധാനോ ഭൂത്വാ സ്നാനം സമാചരേത്
വീണ്ടും സ്നാനം ചെയ്ത്, അശുദ്ധമായ വസ്ത്രം മാറ്റി, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, പിന്നെയും സ്നാനം നടത്തണം.
സര്വപാപവിശുദ്ധ്യര്ഥമ് ആവാഹ്യ വരുണം തഥാ സമ്പൂജ്യ മനസാ ദേവം ധ്യാനയജ്ഞേന വൈ ഭവമ്
എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കുമുള്ള ശുദ്ധിക്കായി, വാരുണനെ ആഹ്വാനിച്ച്, ദൈവത്തെ മനസ്സിൽ ആരാധിച്ച്, ധ്യാനയജ്ഞം നടത്തണം.
ആചമ്യ ത്രിസ്തദാ തീര്ഥേ ഹ്യ് അവഗാഹ്യ ഭവം സ്മരന് പുനരാചമ്യ വിധിവദ് അഭിമന്ത്ര്യ മഹാജലമ്
മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചമനം ചെയ്ത്, തീർത്ഥത്തിൽ മുങ്ങി ഭവനെ സ്മരിച്ച്, വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്ത്, വിധിപ്രകാരം മഹാജലം മന്ത്രിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം.
അവഗാഹ്യ പുനസ്തസ്മിന് ജപേദ്വൈ ചാഘമര്ഷണമ് തത്തോയേ ഭാനുസോമാഗ്നിമണ്ഡലം ച സ്മരേദ്വശീ
വീണ്ടും അതിൽ മുങ്ങി, അഘമർഷണമന്ത്രം ജപിച്ച്, ആ വെള്ളത്തിൽ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ മണ്ഡലങ്ങൾ സ്മരിക്കണം.
ആചമ്യ ച പുനസ്തസ്മാജ് ജലാദുത്തീര്യ മന്ത്രവിത് പ്രവിശ്യ തീര്ഥമധ്യേ തു പുനഃ പുണ്യവിവൃദ്ധയേ
വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്ത്, വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരിക; മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ തീർത്ഥത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് വീണ്ടും പ്രവേശിച്ച്, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കണം.
ശൃങ്ഗേണ പര്ണപുടകൈഃ പാലാശൈഃ ക്ഷാലിതൈസ് തഥാ സകുശേന സപുഷ്പേണ ജലേനൈവാഭിഷേചയേത്
മാൻകൊമ്പ്, കഴുകിയ പാലാശ ഇലകൾ, കുശത്തൂണും പൂക്കളും ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് അഭിഷേകം നടത്തണം.
രുദ്രേണ പവമാനേന ത്വരിതാഖ്യേന മന്ത്രവിത് തരത്സമന്ദീവര്ഗാദ്യൈസ് തഥാ ശാന്തിദ്വയേന ച
മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ രുദ്രം, പവമാനം, ത്വരിതം എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ, തരത്സമന്ദി വിഭാഗം, രണ്ട് ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.
ശാന്തിധര്മേണ ചൈകേന പഞ്ചബ്രഹ്മപവിത്രകൈഃ തത്തന്മന്ത്രാധിദേവാനാം സ്വരൂപം ച ഋഷീന് സ്മരന്
ശാന്തി എന്ന ആചാരവും അഞ്ചു ബ്രഹ്മ ശുദ്ധികളും അനുസരിച്ച്, ആ മന്ത്രങ്ങളുടെ ദേവതകളെയും അവരുടെ ഋഷിമാരെയും മനസ്സിൽ ഓർത്ത്,
ഏവം ഹി ചാഭിഷിച്യാഥ സ്വമൂര്ധ്നി പയസാ ദ്വിജാഃ ധ്യായേച്ച ത്ര്യമ്ബകം ദേവം ഹൃദി പഞ്ചാസ്യമ് ഈശ്വരമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, തനിക്കു തന്നെ വെള്ളം ചൊരിഞ്ഞ ശേഷം, ദ്വിജന്മാർ ഹൃദയത്തിൽ ത്രയാംബകനായ ദേവനെയും അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള ഈശ്വരനെയും ധ്യാനിക്കണം.