ലിങ്ഗപുരാണമ്

തദാപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി യോഗാത്മാ യോഗമായയാ ലോകവിസ്മയനാര്ഥായ ബ്രഹ്മചാരിശരീരകഃ

അപ്പോൾ ഞാനും യോഗമായയുടെ സഹായത്തോടെ ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്താൻ ബ്രഹ്മചാരിയായ രൂപത്തിൽ യോഗാത്മാവായി ജനിക്കും.

ശ്മശാനേ മൃതമ് ഉത്സൃഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ കായമ് അനാഥകമ് ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതാര്ഥായ പ്രവിഷ്ടോ യോഗമായയാ

ശ്മശാനത്തിൽ ആരും നോക്കാത്ത അവശമായ ഒരു ശവം കണ്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഞാൻ യോഗമായയുടെ ശക്തിയാൽ അതിൽ പ്രവേശിക്കും.

ദിവ്യാം മേരുഗുഹാം പുണ്യാം ത്വയാ സാര്ധം ച വിഷ്ണുനാ ഭവിഷ്യാമി തദാ ബ്രഹ്മംല് ലകുലീ നാമ നാമതഃ

ദിവ്യമായ, പുണ്യമായ മെരു ഗുഹയിൽ നിന്നോടും വിഷ്ണുവിനോടും കൂടെ ഞാൻ ബ്രഹ്മൻ ആയി, ലക്ഷുലി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനാകും.

കായാവതാര ഇത്യേവം സിദ്ധക്ഷേത്രം ച വൈ തദാ ഭവിഷ്യതി സുവിഖ്യാതം യാവദ് ഭൂമിര് ധരിഷ്യതി

ഇത് ശരീരാവതാരമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ആ സിദ്ധക്ഷേത്രം ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നവരെ പ്രശസ്തമായിരിക്കും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപസ്വിനഃ കുശികശ് ചൈവ ഗര്ഗശ് ച മിത്രഃ കൌരുഷ്യ ഏവ ച

അവിടെയും എന്റെ പുത്രന്മാർ തപസ്സിൽ മികവുള്ളവരായിരിക്കും: കുശികൻ, ഗർഗൻ, മിത്രൻ, കൗരുഷ്യൻ എന്നിവരും.

യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനോ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം വിമലാ ഹ്യൂര്ധ്വരേതസഃ

യോഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, മഹേശ്വരന്റെ പരമയോഗം പ്രാപിച്ച ശുദ്ധരും ഉർദ്ധ്വരേതസ്സും ആകും.

രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ഏതേ പാശുപതാഃ സിദ്ധാ ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹാഃ

അവർ തിരിച്ചുവരവ് ദുഷ്കരമായ രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോകും; ഇവർ പാശുപതസിദ്ധന്മാർ, ബസ്മം പുരട്ടിയ ശരീരമുള്ളവർ.

ലിങ്ഗാര്ചനരതാ നിത്യം ബാഹ്യാഭ്യന്തരതഃ സ്ഥിതാഃ ഭക്ത്യാ മയി ച യോഗേന ധ്യാനനിഷ്ഠാ ജിതേന്ദ്രിയാഃ

എപ്പോഴും ലിംഗാരാധനയിൽ ലീനരായി, പുറത്തും ഉള്ളിലും സ്ഥിരമായി, ഭക്തിയോടും യോഗത്തോടും കൂടി, ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവരായി എന്നിൽ അർപ്പിതരാകും.

സംസാരബന്ധച്ഛേദാര്ഥം ജ്ഞാനമാര്ഗപ്രകാശകമ് സ്വരൂപജ്ഞാനസിദ്ധ്യര്ഥം യോഗം പാശുപതം മഹത്

സംസാരബന്ധം മുറിക്കാൻ, ജ്ഞാനമാർഗം തെളിയിക്കാൻ, സ്വരൂപജ്ഞാനം നേടാൻ മഹത്തായ പാശുപതയോഗം ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

യോഗമാര്ഗാ അനേകാശ് ച ജ്ഞാനമാര്ഗാസ് ത്വ് അനേകശഃ ന നിവൃത്തിമുപായാന്തി വിനാ പഞ്ചാക്ഷരീം ക്വചിത്

യോഗമാർഗങ്ങളും ജ്ഞാനമാർഗങ്ങളും അനേകം ഉണ്ടെങ്കിലും, എവിടെയും അക്ഷരപഞ്ചാക്ഷരിയില്ലാതെ മോക്ഷം നേടാൻ കഴിയില്ല.

യദാചരേത്തപശ്ചായം സര്വദ്വന്ദ്വവിവര്ജിതമ് തദാ സ മുക്തോ മന്തവ്യഃ പക്വം ഫലമിവ സ്ഥിതഃ

യാതൊരു ദ്വന്ദ്വവും ഇല്ലാതെ തപസ്സ് ആചരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അവൻ മോക്ഷം നേടിയവനായി കണക്കാക്കണം, പാകമായ പഴം പോലെ നിലനിൽക്കുന്നവൻ.

ഏകാഹം യഃ പുമാന്സമ്യക് ചരേത്പാശുപതവ്രതമ് ന സാംഖ്യേ പഞ്ചരാത്രേ വാ ന പ്രാപ്നോതി ഗതിം കദാ

ഒരു പുരുഷന്‍ ഒരു ദിവസം പാശുപതവ്രതം ശരിയായി അനുഷ്ഠിച്ചാല്‍, സംഖ്യയിലും പഞ്ചരാത്രത്തിലും ഒരിക്കലും അത്തരം ഗതി ലഭിക്കില്ല.

ഇത്യേതദ്വൈ മയാ പ്രോക്തമ് അവതാരേഷു ലക്ഷണമ് മന്വാദികൃഷ്ണപര്യന്തമ് അഷ്ടാവിംശദ് യുഗക്രമാത്

ഇങ്ങനെ മനുവില്‍ നിന്ന് കൃഷ്ണന്‍ വരെയുള്ള അവതാരങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങള്‍ എനിക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു, എണ്‍പത്തൊന്‍പത് യുഗങ്ങളുടെ ക്രമത്തില്‍.

തത്ര ശ്രുതിസമൂഹാനാം വിഭാഗോ ധര്മലക്ഷണഃ ഭവിഷ്യതി തദാ കല്പേ കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ യദാ

അവിടെ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനന്‍ ജനിക്കുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തില്‍, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വിഭജനം തന്നെയാണ് ധര്‍മ്മത്തിന്റെ അടയാളമാകുക.

നിശമ്യൈവം മഹാതേജാ മഹാദേവേന കീര്തിതമ് രുദ്രാവതാരം ഭഗവാന് പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ്

ഇങ്ങനെ മഹാദേവന്‍ പറഞ്ഞ രുദ്രാവതാരത്തിന്റെ മഹത്വം കേട്ടു, ഭാഗ്യവാന്‍ മഹേശ്വരനോട് വന്ദനം ചെയ്തു.

തുഷ്ടാവ വാഗ്ഭിര് ഇഷ്ടാഭിഃ പുനഃ പ്രാഹ ച ശങ്കരമ് സര്വേ വിഷ്ണുമയാ ദേവാഃ സര്വേ വിഷ്ണുമയാ ഗണാഃ

അവന്‍ ഇഷ്ടമായ വാക്കുകളില്‍ മഹേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു, പിന്നെയും ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു: എല്ലാ ദേവന്മാരിലും വിഷ്ണു വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ഗണങ്ങളിലും വിഷ്ണുവാണ്.

ന ഹി വിഷ്ണുസമാ കാചിദ് ഗതിരന്യാ വിധീയതേ ഇത്യേവം സതതം വേദാ ഗായന്തി നാത്ര സംശയഃ

വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെയുള്ള മറ്റൊരു മാര്‍ഗം ഇല്ല; ഇതാണ് സതതം വേദങ്ങള്‍ പാടുന്നത്—ഇതില്‍ സംശയം ഇല്ല.

സ ദേവദേവോ ഭഗവാംസ് തവ ലിങ്ഗാര്ചനേ രതഃ തവ പ്രണാമപരമഃ കഥം ദേവോ ഹ്യഭൂത്പ്രഭുഃ

ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ഭാഗ്യവാന്‍, നിന്റെ ലിംഗാരാധനയില്‍ ലയിച്ചവന്‍, നിനക്ക് വന്ദനം ചെയ്യുന്നതില്‍ പരമമായവന്‍, എങ്ങനെയാണ് ദൈവം പ്രഭുവായത്?

നിശമ്യ വചനം തസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ പ്രപിബന്നിവ ചക്ഷുര്ഭ്യാം പ്രീതസ്തത്പ്രശ്നഗൌരവാത്

ബ്രഹ്മാവായ പരമേശ്വരന്റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട്, ആ ചോദ്യം ഗൗരവത്തോടെ ആലോചിച്ച്, അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ നിറച്ച് നോക്കി സന്തോഷിച്ചു.

പൂജാപ്രകരണം തസ്മൈ തമാലോക്യാഹ ശങ്കരഃ ഭവാന്നാരായണശ്ചൈവ ശക്രഃ സാക്ഷാത്സുരോത്തമഃ

ആര്‍ച്ചനയുടെ കാര്യത്തില്‍ നോക്കി ശങ്കരന്‍ അവനോട് പറഞ്ഞു: ഭവാന്‍ തന്നെയും, നാരായണനും, സാക്ഷാല്‍ ശക്രനും ദേവന്മാരില്‍ ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.

മുനയശ് ച സദാ ലിങ്ഗം സമ്പൂജ്യ വിധിപൂര്വകമ് സ്വംസ്വം പദം വിഭോ പ്രാപ്താസ് തസ്മാത് സമ്പൂജയന്തി തേ

മുനിമാരും എല്ലായ്പോഴും നിയമാനുസൃതമായി ലിംഗം പൂജിച്ച്, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുണ്ട്, അതുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ അതിനെ ആരാധിക്കുന്നത്.

ലിങ്ഗാര്ചനം വിനാ നിഷ്ഠാ നാസ്തി തസ്മാജ്ജനാര്ദനഃ ആത്മനോ യജതേ നിത്യം ശ്രദ്ധയാ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ

ലിംഗാരാധന ഇല്ലാതെ നേട്ടം ഇല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് ജനാര്‍ദനന്‍ ഭഗവാന്‍ വിശ്വാസത്തോടെ സ്വയം എല്ലായ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നത്.

ഇത്യേവമുക്ത്വാ ബ്രഹ്മാണമ് അനുഗൃഹ്യ മഹേശ്വരഃ പുനഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ ദേവേശം തത്രൈവാന്തരധീയത

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹേശ്വരന്‍ ബ്രഹ്മാവിന് അനുഗ്രഹം നല്‍കി, വീണ്ടും ദേവേശനെ നോക്കി അവിടെയേല്‍ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തമുദ്ദിശ്യ തദാ ബ്രഹ്മാ നമസ്കൃത്യ കൃതാഞ്ജലിഃ സ്രഷ്ടും ത്വശേഷം ഭഗവാംല് ലബ്ധസംജ്ഞസ്തു ശങ്കരാത്

അവനെ ഉദ്ദേശിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് കയ്യുരുക്കി നമസ്കരിച്ചു; ശങ്കരനില്‍ നിന്ന് ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ശേഷിച്ച സൃഷ്ടിക്കായി പുറപ്പെട്ടു.

കഥം പൂജ്യോ മഹാദേവോ ലിങ്ഗമൂര്തിര്മഹേശ്വരഃ വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം രോമഹര്ഷണ സാംപ്രതമ്

മഹാദേവന്‍, മഹേശ്വരന്‍ ലിംഗരൂപത്തില്‍ എങ്ങനെ ആരാധിക്കപ്പെടണം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്കിപ്പോള്‍ പറയേണ്ടതുണ്ട്, രോമഹർഷണ.

ദേവ്യാ പൃഷ്ടോ മഹാദേവഃ കൈലാസേ താം നഗാത്മജാമ് അങ്കസ്ഥാമാഹ ദേവേശോ ലിങ്ഗാര്ചനവിധിം ക്രമാത്

കൈലാസത്തില്‍ ദേവി ചോദിച്ചപ്പോള്‍, മലയുടെ പുത്രിയായ അവളെ മടിയില്‍ ഇരുത്തി, ദേവേശന്‍ ലിംഗാരാധനയുടെ ക്രമം വിശദമായി പറഞ്ഞു.

തദാ പാര്ശ്വേ സ്ഥിതോ നന്ദീ ശാലങ്കായനകാത്മജഃ ശ്രുത്വാഖിലം പുരാ പ്രാഹ ബ്രഹ്മപുത്രായ സുവ്രതാഃ

അപ്പോള്‍ ശാലങ്കായനന്റെ പുത്രനായ നന്ദി അടുത്ത് നിന്നുകൊണ്ട്, മുമ്പേ എല്ലാം കേട്ടതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മപുത്രനോട് പറഞ്ഞു.

സനത്കുമാരായ ശുഭം ലിങ്ഗാര്ചനവിധിം പരമ് തസ്മാദ്വ്യാസോ മഹാതേജാഃ ശ്രുതവാഞ്ഛ്രുതിസംമിതമ്

സനത്കുമാരനോട്, ഉത്തമമായ ലിംഗാരാധനവിധി നന്ദി പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ടാണ് മഹാതേജസ്സുള്ള വ്യാസന്‍ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി അത് പഠിച്ചത്.

സ്നാനയോഗോപചാരം ച യഥാ ശൈലാദിനോ മുഖാത് ശ്രുതവാന് തത്പ്രവക്ഷ്യാമി സ്നാനാദ്യം ചാര്ചനാവിധിമ്

ശൈലാദി മുതലായവരുടെ വായില്‍ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ, സ്നാനവും അനുബന്ധ സേവനങ്ങളും, സ്നാനത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ആരാധനാവിധിയും ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കാം.