ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഗതവാന് ഗണപോ ദേവഃ സര്വദേവനമസ്കൃതഃ അവാപ്യ സംജ്ഞാം ഗോവിന്ദാത് പദ്മയോനിഃ പിതാമഹഃ

സകല ദേവന്മാരും വണങ്ങുന്ന ഗണനാഥൻ അവിടെ നിന്ന് പോയി; ഗോവിന്ദനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം ലഭിച്ച ശേഷം, കമലത്തിൽ ജനിച്ച പിതാമഹൻ.

പ്രജാഃ സ്രഷ്ടുമനാശ്ചക്രേ തപ ഉഗ്രം പിതാമഹഃ തസ്യൈവം തപ്യമാനസ്യ ന കിംചിത് സമവര്തത

പിതാമഹൻ സൃഷ്ടികൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ച് കഠിനതപസ് ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ അങ്ങനെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

തതോ ദീര്ഘേണ കാലേന ദുഃഖാത്ക്രോധോ ഹ്യജായത ക്രോധാവിഷ്ടസ്യ നേത്രാഭ്യാം പ്രാപതന്നശ്രുബിന്ദവഃ

അങ്ങനെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് കോപം ജനിച്ചു; കോപം പിടിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ വീണു.

തതസ്തേഭ്യോ ഽശ്രുബിന്ദുഭ്യോ വാതപിത്തകഫാത്മകാഃ മഹാഭാഗാ മഹാസത്ത്വാഃ സ്വസ്തികൈരപ്യലംകൃതാഃ

അപ്പോൾ ആ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളിൽ നിന്ന് വായുവിന്റെ, പിത്തത്തിന്റെ, കഫത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ള, വലിയ ഭാഗ്യവും ശക്തിയും ഉള്ള ജീവികൾ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതരായി ഉദിച്ചു.

പ്രകീര്ണകേശാഃ സര്പാസ്തേ പ്രാദുര്ഭൂതാ മഹാവിഷാഃ സര്പാംസ്താനഗ്രജാന്ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാത്മാനമ് അനിന്ദയത്

അവിടെ, ചിതറിയ മുടിയും മഹാവിഷവും ഉള്ള പാമ്പുകൾ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ആ മുതിർന്ന പാമ്പുകളെ കണ്ടപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

അഹോ ധിക് തപസോ മഹ്യം ഫലമീദൃശകം യദി ലോകവൈനാശികീ ജജ്ഞേ ആദാവേവ പ്രജാ മമ

അയ്യോ! എന്റെ തപസ്സിന് ഇതാണ് ഫലം എങ്കിൽ, എന്റെ ആദ്യ സൃഷ്ടി തന്നെ ലോകവിളക്കിന്റെ കാരണം ആയി പോയി.

തസ്യ തീവ്രാഭവന്മൂര്ച്ഛാ ക്രോധാമര്ഷസമുദ്ഭവാ മൂര്ച്ഛാഭിപരിതാപേന ജഹൌ പ്രാണാന്പ്രജാപതിഃ

അവനിൽ കോപവും അസഹിഷ്ണുതയും മൂലം ശക്തമായ മയക്കം ഉണ്ടായി; ആ മയക്കത്തിൽ പീഡിതനായ പ്രജാപതി ജീവൻ വിട്ടു.

തസ്യാപ്രതിമവീര്യസ്യ ദേഹാത്കാരുണ്യപൂര്വകമ് അഥൈകാദശ തേ രുദ്രാ രുദന്തോ ഽഭ്യക്രമംസ് തഥാ

അപ്രതിമശക്തിയുള്ള അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, കാരുണ്യത്തോടെ, പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ കരയികൊണ്ട് അവിടെ ഉദിച്ചു.

രോദനാത്ഖലു രുദ്രത്വം തേഷു വൈ സമജായത യേ രുദ്രാസ്തേ ഖലു പ്രാണാ യേ പ്രാണാസ്തേ തദാത്മകാഃ

അവരുടെ കരച്ചിലിനാൽ അവരെ രുദ്രന്മാർ എന്ന് വിളിച്ചു; ആ രുദ്രന്മാരാണ് ജീവശക്തികൾ, ആ ജീവശക്തികളാണ് അവരുടെ സ്വരൂപം.

പ്രാണാഃ പ്രാണവതാം ജ്ഞേയാഃ സര്വഭൂതേഷ്വവസ്ഥിതാഃ അത്യുഗ്രസ്യ മഹത്ത്വസ്യ സാധുരാചരിതസ്യ ച

സകല ജീവികളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ജീവശക്തികൾ, അത്യന്തം ഭയങ്കരനും മഹത്തായവനും സദാചാരമുള്ളവനും ഉള്ളവരുടെ ജീവശക്തികളാണ്.

പ്രാണാംസ്തസ്യ ദദൌ ഭൂയസ് ത്രിശൂലീ നീലലോഹിതഃ ലബ്ധ്വാസൂന് ഭഗവാന്ബ്രഹ്മ ദേവദേവമുമാപതിമ്

ത്രിശൂലധാരിയും നീലചുവപ്പും നിറമുള്ളവനും വീണ്ടും അവന് ജീവശക്തികൾ നൽകി; ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയ ബ്രഹ്മാവ് ഉമാപതിയായ ദേവദേവനെ കണ്ടു.

പ്രണമ്യ സംസ്ഥിതോ ഽപശ്യദ് ഗായത്ര്യാ വിശ്വമീശ്വരമ് സര്വലോകമയം ദേവം ദൃഷ്ട്വാ സ്തുത്വാ പിതാമഹഃ

വന്ദനം ചെയ്ത് നിലകൊണ്ട ബ്രഹ്മാവ്, ഗായത്രിയോടൊപ്പം വിശ്വനാഥനെ കണ്ടു; സകല ലോകങ്ങളിലും ഉള്ള ദൈവത്തെ കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് അവനെ സ്തുതിച്ചു.

തതോ വിസ്മയമാപന്നഃ പ്രണിപത്യ മുഹുര്മുഹുഃ ഉവാച വചനം ശര്വം സദ്യാദിത്വം കഥം വിഭോ

പിന്നീട് അത്ഭുതംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് ശർവനോടു ചോദിച്ചു: 'പ്രഭോ, നീ എങ്ങനെ ആദിയിൽ ഉദിച്ചു?'

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണോ ഭഗവാന് ഭവഃ ബ്രഹ്മരൂപീ പ്രബോധാര്ഥം ബ്രഹ്മാണം പ്രാഹ സസ്മിതമ്

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭഗവാൻ ഭവൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, അവനെ ബോധിപ്പിക്കാൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ച് സംസാരിച്ചു.

ശ്വേതകല്പോ യദാ ഹ്യാസീദ് അഹമേവ തദാഭവമ് ശ്വേതോഷ്ണീഷഃ ശ്വേതമാല്യഃ ശ്വേതാംബരധരഃ സിതഃ

ശ്വേതയുഗം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു; വെളുത്ത കിരീടവും, വെളുത്ത മാലയും, വെളുത്ത വസ്ത്രവും ധരിച്ച്, വെളിച്ചം നിറഞ്ഞവനായി.

ശ്വേതാസ്ഥിഃ ശ്വേതരോമാ ച ശ്വേതാസൃക് ശ്വേതലോഹിതഃ തേന നാമ്നാ ച വിഖ്യാതഃ ശ്വേതകല്പസ്തദാ ഹ്യസൌ

വെളുത്ത അസ്ഥികളും, വെളുത്ത രോമവും, വെളുത്ത രക്തവും, വെളുത്ത ചുവപ്പും ഉള്ളവനായി; അതിനാൽ ആ കാലം 'ശ്വേതയുഗം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

മത്പ്രസൂതാ ച ദേവേശീ ശ്വേതാങ്ഗാ ശ്വേതലോഹിതാ ശ്വേതവര്ണാ തദാ ഹ്യാസീദ് ഗായത്രീ ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതാ

എന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവീ, വെളുത്ത അംഗങ്ങളുള്ളവളും, വെളുത്ത ചുവപ്പുള്ളവളും, വെളുത്ത വർണ്ണമുള്ളവളും ആയിരുന്നു; അപ്പോൾ ഗായത്രി, ബ്രഹ്മ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.

തസ്മാദഹം ച ദേവേശ ത്വയാ ഗുഹ്യേന വൈ പുനഃ വിജ്ഞാതഃ സ്വേന തപസാ സദ്യോജാതത്വമാഗതഃ

അതുകൊണ്ട്, ദേവാദിദേവാ, നിന്റെ രഹസ്യമായ തപസ്സിലൂടെ, നീ വീണ്ടും എന്നെ തിരിച്ചറിയുകയും ഉടനെ സദ്യോജാതസ്വരൂപം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

സദ്യോജാതേതി ബ്രഹ്മൈതദ് ഗുഹ്യം ചൈതത്പ്രകീര്തിതമ് തസ്മാദ്ഗുഹ്യത്വമാപന്നം യേ വേത്സ്യന്തി ദ്വിജാതയഃ

'സദ്യോജാതൻ' എന്നതാണ് ആ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പേര്; ഇത് ഒരു രഹസ്യമാണ്; അതുകൊണ്ടു തന്നെ രഹസ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, അതറിയുന്ന ദ്വിജന്മാർ—

മത്സമീപം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് യദാ ചൈവ പുനസ്ത്വാസീല് ലോഹിതോ നാമ നാമതഃ

അവർ എനിക്ക് അടുത്ത് വരും, അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു പോകുന്നത് ദുഷ്കരമാണ്; വീണ്ടും നീ 'ലോഹിതൻ' എന്ന പേരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ—

മത്കൃതേന ച വര്ണേന കല്പോ വൈ ലോഹിതഃ സ്മൃതഃ തദാ ലോഹിതമാംസാസ്ഥിലോഹിതക്ഷീരസംഭവാ

എന്റെ സൃഷ്ടിയായ വർണ്ണം കൊണ്ടു ആ കാലം 'ലോഹിതയുഗം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ചുവപ്പൻ മാംസം, അസ്ഥി, രക്തം ഉള്ള ജീവികൾ ജനിച്ചു.

ലോഹിതാക്ഷീ സ്തനവതീ ഗായത്രീ ഗൌഃ പ്രകീര്തിതാ തതോ ഽസ്യാ ലോഹിതത്വേന വര്ണസ്യ ച വിപര്യയാത്

ലോഹിതാക്ഷിയും പുഷ്ടസ്തനങ്ങളുമുള്ള ഗായത്രിയെ പശുവെന്നു വിളിക്കുന്നു. അവളുടെ ചുവപ്പും നിറത്തിന്റെ വ്യത്യാസവും കൊണ്ടാണ് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്.

വാമത്വാച്ചൈവ ദേവസ്യ വാമദേവത്വമാഗതഃ തത്രാപി ച മഹാസത്ത്വ ത്വയാഹം നിയതാത്മനാ

ദേവന്റെ ഇടതുഭാഗത്തായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് വാമദേവന്‍ എന്ന പേര് വന്നത്. മഹാത്മാവേ, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ നീ എന്നെ അവിടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

വിജ്ഞാതഃ സ്വേന യോഗേന തസ്മിന്വര്ണാന്തരേ സ്ഥിതഃ തതശ് ച വാമദേവേതി ഖ്യാതിം യാതോ ഽസ്മി ഭൂതലേ

നിന്റെ യോഗശക്തിയാല്‍ നീ ആ മറ്റെനിറത്തിലുള്ള എന്നെ മനസ്സിലാക്കി. അതുകൊണ്ടാണ് ഭൂമിയില്‍ എനിക്ക് വാമദേവന്‍ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

യേ ചാപി വാമദേവ ത്വാം ജ്ഞാസ്യന്തീഹ ദ്വിജാതയഃ രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ്

ഇവിടെ വാമദേവനായി നിന്നെ തിരിച്ചറിയുന്ന ദ്വിജന്മാര്‍ രുദ്രന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും, അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു വരിക വളരെ ദുഷ്ക്കരമാണ്.

യദാഹം പുനരേവേഹ പീതവര്ണോ യുഗക്രമാത് മത്കൃതേന ച നാമ്നാ വൈ പീതകല്പോ ഽഭവത്തദാ

യുഗക്രമപ്രകാരം ഞാൻ വീണ്ടും മഞ്ഞനിറത്തിൽ ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, എന്റെ പേരിൽ മഞ്ഞരൂപം സ്ഥാപിതമായി.

മത്പ്രസൂതാ ച ദേവേശീ പീതാങ്ഗീ പീതലോഹിതാ പീതവര്ണാ തദാ ഹ്യാസീദ് ഗായത്രീ ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതാ

എന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവീ, മഞ്ഞയും ചുവപ്പും കലർന്ന ശരീരവളായ ഗായത്രി, അന്ന് ബ്രഹ്മ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

തത്രാപി ച മഹാസത്ത്വ യോഗയുക്തേന ചേതസാ യസ്മാദഹം തൈര്വിജ്ഞാതോ യോഗതത്പരമാനസൈഃ

അവിടെ മഹാത്മാവേ, യോഗത്തിൽ മനസ്സു ലയിപ്പിച്ചവരുടെ മനസ്സിലൂടെ അവർ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്.

തത്ര തത്പുരുഷത്വേന വിജ്ഞാതോ ഽഹം ത്വയാ പുനഃ തസ്മാത്തത്പുരുഷത്വം വൈ മമൈതത്കനകാണ്ഡജ

അവിടെ നീ വീണ്ടും എന്നെ തത്പുരുഷനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടാണ് കനകാണ്ഡാ, എനിക്ക് ഈ തത്പുരുഷത്വം ഉണ്ടായത്.