ലിങ്ഗപുരാണമ്

नारदो ऽभ्यर्च्य शैलेशे शङ्करं सङ्गमेश्वरे हिरण्यगर्भे स्वर्लीने ह्य् अविमुक्ते महालये

നാരദൻ ശൈലേശനെയും ശങ്കരനെയും സംഗമേശ്വരനെയും ഹിരണ്യഗർഭനെയും സ്വർളീനനെയും അവിമുക്ത മഹാലയത്തെയും ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.

रौद्रे गोप्रेक्षके चैव श्रेष्ठे पाशुपते तथा विघ्नेश्वरे च केदारे तथा गोमायुकेश्वरे

രൗദ്രക്ഷേത്രത്തിലും ഗോപരക്ഷകത്തിലും ഉത്തമമായ പാശുപതക്ഷേത്രത്തിലും വിഘ്നേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലും കേദാരത്തിലും ഗോമായുകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലും നാരദൻ ആരാധന നടത്തി.

हिरण्यगर्भे चन्द्रेशे ईशान्ये च त्रिविष्टपे शुक्रेश्वरे यथान्यायं नैमिषं प्रययौ मुनिः

ഹിരണ്യഗർഭക്ഷേത്രത്തിലും ചന്ദ്രേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലും ത്രിവിഷ്ടപത്തിലെ ഈശാന്യക്ഷേത്രത്തിലും ശുക്രേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലും യഥാക്രമം നാരദൻ യാത്രചെയ്തു, പിന്നെ നൈമിഷാരണ്യത്തിലേക്ക് എത്തി.

नैमिषेयास्तदा दृष्ट्वा नारदं हृष्टमानसाः समभ्यर्च्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन्

അപ്പോൾ നൈമിഷാരണ്യവാസികൾ സന്തോഷഹൃദയങ്ങളോടെ നാരദനെ കണ്ടു, അവനെ ആരാധിച്ച് യോഗ്യമായ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി.

सो ऽपि हृष्टो मुनिवरैर् दत्तं भेजे तदासनम् सम्पूज्यमानो मुनिभिः सुखासीनो वरासने

നാരദനും സന്തോഷത്തോടെ മഹർഷിമാർ നൽകിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു. അവർ ആദരപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, സുഖകരമായ ആ അസിൻത്തിൽ അവൻ വിശ്രമിച്ചു.

चक्रे कथां विचित्रार्थां लिङ्गमाहात्म्यमाश्रिताम् एतस्मिन्नेवकाले तु सूतः पौराणिकः स्वयम्

അവൻ അത്ഭുതമായ അർത്ഥങ്ങളുള്ള, ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രതിപാദിക്കുന്ന കഥ ആരംഭിച്ചു. അതേ സമയം തന്നെ, പുരാണങ്ങൾ വായിക്കുന്ന സൂതൻ അവിടെത്തി.

जगाम नैमिषं धीमान् प्रणामार्थं तपस्विनाम् तस्मै साम च पूजां च यथावच्चक्रिरे तदा

പണ്ഡിതനായ സൂതൻ തപസ്സുകാരെ വണങ്ങാൻ നൈമിഷാരണ്യത്തിലേക്ക് എത്തി. അവർക്കു വേണ്ടിയുള്ള ആദരവും പൂജയും അവർ നിർവ്വഹിച്ചു.

नैमिषेयास्तु शिष्याय कृष्णद्वैपायनस्य तु अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत

നൈമിഷാരണ്യവാസികൾ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ആയവർ, സൂതനിൽ നിന്ന് പുരാണം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം തോന്നിച്ചു.

दृष्ट्वा तम् अतिविश्वस्तं विद्वांसं रोमहर्षणम् अपृच्छंश्च ततः सूतम् ऋषिं सर्वे तपोधनाः

വിശ്വാസം നിറഞ്ഞ, പണ്ഡിതനായ രോമഹർഷണനെ കണ്ടു, എല്ലാ തപസ്സുകാരും ആ സൂതർഷിയെ ചേർന്നു ചോദിച്ചു.

पुराणसंहितां पुण्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् त्वया सूत महाबुद्धे कृष्णद्वैपायनो मुनिः

ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, പുണ്യമുള്ള പുരാണസംഗ്രഹം മഹാബുദ്ധിയുള്ള സൂതാ, നീ കൃഷ്ണദ്വൈപായനമുനിയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചു.

उपासितः पुराणार्थं लब्धा तस्माच्च संहिता तस्माद्भवन्तं पृच्छामः सूत पौराणिकोत्तमम्

പുരാണത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിയാൻ നീ അവനെ സേവിച്ചു, അവിടെ നിന്ന് ആ സംഹിത ലഭിച്ചു. അതിനാൽ, പുരാണവാചകന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സൂതാ, ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.

पुराणसंहितां दिव्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नारदो ऽप्यस्य देवस्य रुद्रस्य परमात्मनः

ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം നിറഞ്ഞ ദിവ്യപുരാണസംഹിത നാരദനും ഈ ദേവനായ പരമാത്മാവായ രുദ്രനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലഭിച്ചു.

क्षेत्राण्यासाद्य चाभ्यर्च्य लिङ्गानि मुनिपुङ्गवः इह संनिहितः श्रीमान् नारदो ब्रह्मणः सुतः

ക്ഷേത്രങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച് ലിംഗങ്ങളെ ആരാധിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ മഹർഷി നാരദൻ ഇവിടെ സന്നിഹിതനാണ്.

भवभक्तो भवांश्चैव वयं वै नारदस्तथा अस्याग्रतो मुनेः पुण्यं पुराणं वक्तुमर्हसि

ഞങ്ങളും നാരദനും ഭവഭക്തരാണ്. ഈ മഹർഷിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നീ ഈ പുണ്യപുരാണം പറയണം.

सफलं साधितं सर्वं भवता विदितं भवेत् एवमुक्तः स हृष्टात्मा सूतः पौराणिकोत्तमः

നിന്റെ വഴി എല്ലാം ഫലപ്രദമായി പൂർത്തിയായി, നീ എല്ലാം അറിയുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സൂതൻ, പുരാണവാചകന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സിൽ ആകുന്നു.

अभिवाद्याग्रतो धीमान् नारदं ब्रह्मणः सुतम् नैमिषेयांश्च पुण्यात्मा पुराणं व्याजहार सः

ധീരനായ സൂതൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ നാരദനെയും നൈമിഷാരണ്യവാസികളെയും ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി, പുണ്യാത്മാവായ അവൻ പുരാണം പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.

नमस्कृत्य महादेवं ब्रह्माणं च जनार्दनम् मुनीश्वरं तथा व्यासं वक्तुं लिङ्गं स्मराम्यहम्

മഹാദേവനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും ജനാർദ്ദനനെയും മഹർഷിയായ വ്യാസനെയും വണങ്ങി, ലിംഗത്തെ സ്മരിച്ച് ഞാൻ ഈ കഥ ആരംഭിക്കുന്നു.

शब्दं ब्रह्मतनुं साक्षाच् छब्दब्रह्मप्रकाशकम् वर्णावयवम् अव्यक्तलक्षणं बहुधा स्थितम्

ശബ്ദം എന്നത് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ശരീരമാണ്, അത് നേരിട്ട് ശബ്ദബ്രഹ്മയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അക്ഷരങ്ങളാൽ രൂപംകൊണ്ടത്, വ്യക്തമല്ലാത്തതിന്റെ ലക്ഷണമുള്ളത്, പലവിധങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നു.

अकारोकारमकारं स्थूलं सूक्ष्मं परात्परम् ओङ्काररूपम् ऋग्वक्त्रं समजिह्वासमन्वितम्

അ, ഉ, മ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു അക്ഷരങ്ങൾ — സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവും അതിലുപരിയും — ഒം എന്ന രൂപത്തിൽ, ഋഗ്വേദത്തിന്റെ വായായും, തുല്യമായ നാവുകളോടുകൂടിയും നിലകൊള്ളുന്നു.

यजुर्वेदमहाग्रीवम् अथर्वहृदयं विभुम् प्रधानपुरुषातीतं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम्

യജുർവേദത്തിന്റെ കഴുത്തും അതർവ്വവേദത്തിന്റെ ഹൃദയവും ഉള്ളത്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും പ്രധാനനും പുരുഷനെയും അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നതും, ഉത്ഭവവും ലയവും ഇല്ലാത്തതുമാണ്.

तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकाण्डजम् सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम्

തമസ്സിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഇത് കാലരുദ്രനായി അറിയപ്പെടുന്നു; രജസ്സിൽ സ്വർണ്ണണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനായി; സത്ത്വത്തിൽ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവായി; ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ മഹേശ്വരനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

प्रधानावयवं व्याप्य सप्तधाधिष्ठितं क्रमात् पुनः षोडशधा चैव षड्विंशकम् अजोद्भवम्

പ്രധാനത്തിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ച്, ഏഴു ഘടകങ്ങളായി സ്ഥിരമായത്, പിന്നെ പതിനാറായി, പിന്നെയും ഇരുപത്താറായി, ജനനം ഇല്ലാത്തതായും നിലകൊള്ളുന്നു.

सर्गप्रतिष्ठासंहारलीलार्थं लिङ्गरूपिणम् प्रणम्य च यथान्यायं वक्ष्ये लिङ्गोद्भवं शुभम्

സൃഷ്ടിക്കും നിലനില്പിനും സംഹാരത്തിനും വേണ്ടി ലിംഗരൂപം ധരിച്ചവനെ ഞാൻ യഥായോഗ്യം നമസ്കരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ലിംഗത്തിന്റെ ശുഭമായ ഉത്ഭവം വിവരിക്കുന്നു.

ईशानकल्पवृत्तान्तम् अधिकृत्य महात्मना ब्रह्मणा कल्पितं पूर्वं पुराणं लैङ्गम् उत्तमम्

ഈശാനന്റെ കല്പത്തിന്റെ കഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് ലിംഗപുരാണം രചിച്ചു.

ग्रन्थकोटिप्रमाणं तु शतकोटिप्रविस्तरे चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते व्यासैः सर्वान्तरेषु वै

അത് അനവധി ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കു സമമായതും, നൂറുകോടി വരെ വ്യാപിച്ചതുമായിരിന്നു; വ്യാസന്മാർ അതിനെ നാലുലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളായി സംക്ഷിപ്തമാക്കി എല്ലാ കാലങ്ങളിലും പ്രചരിപ്പിച്ചു.

व्यस्तेष्टा दशधा चैव ब्रह्मादौ द्वापरादिषु लिङ्गमेकादशं प्रोक्तं मया व्यासाच्छ्रुतं च तत्

പത്തു വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് ദ്വാപരയുഗം മുതലായ കാലങ്ങളിൽ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളുള്ള ലിംഗത്തെ ഞാൻ ഉപദേശിച്ചു, അതും ഞാൻ വ്യാസനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുമാണ്.

अस्यैकादशसाहस्रे ग्रन्थमानमिह द्विजाः तस्मात्संक्षेपतो वक्ष्ये न श्रुतं विस्तरेण यत्

ഇവിടെ, ദ്വിജന്മാരേ, ഇതിന്റെ ആകെ ശ്ലോകങ്ങൾ പതിനൊന്നായിരം; അതിനാൽ ഞാൻ വിശദമായി കേട്ടിട്ടില്ലാത്തത് സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു.

चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते कृष्णद्वैपायनेन तु अत्रैकादशसाहस्रैः कथितो लिङ्गसम्भवः

കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ നാലുലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളായി സംക്ഷിപ്തമാക്കിയ ഈ പുരാണത്തിൽ, ലിംഗത്തിന്റെ ഉത്ഭവം പതിനൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളിലായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

सर्गः प्राधानिकः पश्चात् प्राकृतो वैकृतानि च अण्डस्यास्य च सम्भूतिर् अण्डस्यावरणाष्टकम्

ആദ്യം പ്രധാനസൃഷ്ടി, പിന്നെ പ്രകൃതിസൃഷ്ടിയും വികൃതിസൃഷ്ടിയും; ഈ അണ്ഡത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും അതിന്റെ എട്ട് ആവരണങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു.