ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഉപമന്യുവിനെ hänen കുടുംബാംഗങ്ങൾ വളയംചെയ്തു നിൽക്കുന്നപ്പോൾ, ദയാലുവായ ഗിരിജയുടെ കരുണയുള്ള പുഞ്ചിരി കണ്ടു, ഭാഗ്യശാലി ഭഗവാൻ ശിവൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം ഉപമന്യുവിനോട് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്这样 പറഞ്ഞു. “കുട്ടാ, നീയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളും ഇഷ്ടാനുസരണം എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കൂ. ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ മകനായി അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്ഷീരസമുദ്രം, മധുസമുദ്രം, തൈരുസമുദ്രം – ഈ സമുദ്രങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നെ നൽകി. അതുപോലെ തന്നെ, നെയ്യുസമുദ്രം, പഴങ്ങൾക്കും മധുരങ്ങൾക്കും ഉള്ള സമുദ്രം, പലഹാരങ്ങളുടെ മലകൾ, ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങളുടെ സമുദ്രം – എല്ലാം അനുഭവിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നെ അനുവദിക്കുന്നു. മഹാദേവൻ, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവാണ് നിന്റെ പിതാവ്; ഈ സംശയമില്ലാതെ, ഭാഗ്യശാലിയായ ഉപമന്യുവേ, സർവലോകങ്ങളുടെ മാതാവാണ് നിന്റെ മാതാവ്. ഞാൻ നിന്നെ അമരത്വം, ഗണങ്ങളുടെ ശാശ്വതാധിപത്യം നൽകുന്നു; വേറെ ആശംസകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിർഭയമായി പറയൂ – ഞാൻ നൽകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാദേവൻ ഉപമന്യുവിനെ തന്റെ കൈകളാൽ അണിയിച്ചും, തലയിൽ സുഗന്ധം വെയ്ക്കുകയും, ഭവയും ദേവിയും ചേർന്ന് അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. ദേവി, തന്റെ മകനെ കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ, യോഗവിദ്യയും പരമ ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും ഉപമന്യുവിന് നൽകി. ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹവും ശാശ്വതയൗവനം ലഭിച്ച ഉപമന്യു, സന്തോഷത്തിൽ ശബ്ദം തടഞ്ഞ് മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചു. അവൻ, കയ്യിൽ ചേര്ത്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, പാപമില്ലാത്ത കണ്ണുകളുള്ള മഹാദേവനോടു മറ്റൊരു ആശംസ ചോദിച്ചു: “ദേവാ, ദൈവങ്ങളിലെ ദൈവമേ, എനിക്ക് അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും, നിന്റെ സാന്നിധ്യവും എപ്പോഴും ഉണ്ടാകട്ടെ.” ഉപമന്യുവിന്റെ ഈ അഭ്യർത്ഥന കേട്ട് ശങ്കരൻ പുഞ്ചിരിച്ച്, ആ ആശംസയും അനുവദിച്ചു; പിന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി. അവനെ, Vasudeva-Krishna, പാപമില്ലാത്ത പ്രവർത്തികളുള്ളവൻ, കാണുകയും, Dhaumyaയുടെ മൂത്ത സഹോദരനിൽ നിന്ന് ദിവ്യമായ പാശുപത വ്രതം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. കൃഷ്ണൻ ആ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ഈ പാപനാശകമായ കഥ, സുതാ, ഞാൻ പറയാം. ശാശ്വതനായ വാസുദേവൻ, സ്വമനസ്സ് കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിട്ടും, മനുഷ്യജീവിതത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നപോലെ ശരീരശുദ്ധി നടത്തി. ഒരു മകൻ ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ, അനുഭവം ചെയ്യാൻ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ കൃഷ്ണൻ austerity നടത്താൻ പോയി. അവിടെ ഉപമന്യുവിനെ കണ്ടു. കൃഷ്ണൻ, Dhaumyaയുടെ മൂത്ത സഹോദരനെ കണ്ടു, വലിയ ആദരത്തോടെ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി വന്ദിച്ചു. ആ മഹർഷിയെ കാണുന്നതിലൂടെ, കൃഷ്ണന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ച എല്ലാ അശുദ്ധികൾ നശിച്ചു. വലിയ തേജസ്സുള്ള ഉപമന്യു, കൃഷ്ണന്റെ ശിരസ്സിൽ ചിതഭസ്മം ചളിച്ച ശേഷം, അഗ്നി, വായു എന്നിങ്ങനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു. സന്തോഷത്തോടെ, ഉപമന്യു കൃഷ്ണനു ദിവ്യമായ പാശുപത ജ്ഞാനം നൽകി; ഉപമന്യുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, കൃഷ്ണൻ പാശുപതത്തിന് അർഹനായി. ഒരു വർഷം austerity കഴിഞ്ഞു, സമാധാനത്തോടെ, സമ്ബയും അനുയായികളുമൊത്ത് മഹേശ്വരനെ കണ്ടു; കൃഷ്ണന് മകൻ ലഭിച്ചു. അത് മുതൽ, കൃഷ്ണൻ ദിവ്യ പാശുപതം ലഭിച്ച ശേഷം, വ്രതനിഷ്ഠരായ എല്ലാ തപസ്വികൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിലനിന്നു. ജീവികൾക്ക് മോക്ഷത്തിനായി മറ്റൊരു ആചരണം ഞാൻ പറയുന്നു: സ്വർണ്ണത്തിൽ കെട്ടിയ ഒരു കട്ട, staff, സീറ്റ്, കൂളി, staff, മഷിക്കൂട്, പേന – പുരുഷന്മാരോ സ്ത്രീകളോ ഇവ നിർമ്മിക്കണം. കത്തികൾ, കത്തികൾ, vessel എന്നിവയും ചിതഭസ്മം ചളിച്ച പാശുപതനു നൽകണം. സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ചെമ്പ് – കഴിവനുസരിച്ച് – ഇതൊക്കെ നിർമ്മിച്ച് യോഗിയെ ആദരിക്കണം. ഈ ദാനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, കുടുംബവും ഉൾപ്പെടെ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ദിവ്യമായ രുദ്രാവസ്ഥയിൽ എത്തും – സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഈ ദാനത്തിലൂടെ ഗൃഹസ്ഥൻ ലോകബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; യോഗികൾക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ ശിവൻ ദ്രുതമായി പ്രസന്നനാകും. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, രാജ്യം, മക്കൾ, സമ്പത്ത്, കുതിരകൾ, വാഹനങ്ങൾ, എല്ലാം – ആകെയുള്ളവ – ദാനം ചെയ്യണം. ഈ അസ്ഥിരമായ ശരീരത്തിൽ, ശാശ്വത ലക്ഷ്യമായ, പാശുപത മാർഗം – ലോകസമുദ്രം കടക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന – ഉത്സാഹപൂർവ്വം പിന്തുടരണം. ഇവയെല്ലാം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞു; സംശയിക്കേണ്ട. ആരെങ്കിലും ഈ കഥ വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തും.