ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശിവനും പാർവതിയും ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ, അവരിൽ നിന്നു അത്യന്തം ഭയാനകവും ദേഹധാരിയായുമുള്ള ഒരു ബാലരൂപി പ്രതിഭാവൻ ഉദിച്ചു. അവൻ എല്ലാ മംഗളതയുടെ ആധാരമായിരുന്നു, ബാലൻപോലെ നൃത്തം ചെയ്തു. അത്ഭുതകരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളുമണിഞ്ഞു, മഹാദേവന്റെ പുത്രനായ ഗജാനനൻ തന്റെ പിതാവിനെയും അമ്മയായ അംബികയെയും ആദരവോടെ വന്ദിച്ചു. പുതിയതായി ജനിച്ച തന്റെ പുത്രനെ കണ്ട ഭഗവാൻ ഭവൻ, ഗജാനനനെ സർവ്വലോകാധിപതിയായും എല്ലാ കടമകളും നിർവഹിക്കേണ്ടവനായി നിയമിച്ചു. ലോകഗുരുവായ മഹാദേവൻ തന്റെ സ്നേഹപൂർവം കൈകളിൽ പുത്രനെ എടുത്ത്, അവനെ അങ്കത്തിലേറ്റു തലമുടിയിൽ സുഗന്ധം വലിച്ചു. "മകനേ, ഭക്തന്മാരുടെയും ദ്വിജന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി, അസുരന്മാരുടെ സംഹാരത്തിനായാണ് നീ ഭുവിയിൽ അവതരിച്ചത്," എന്നു ശിവൻ പറഞ്ഞു. "ഭൂമിയിൽ യാഗങ്ങൾ യുക്തമായ ദക്ഷിണയില്ലാതെ നടക്കുമ്പോൾ, സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിൽ നീ അവയ്ക്ക് തടസം സൃഷ്ടിക്കണം. ഈ ലോകത്തിൽ യുക്തിയില്ലാതെ ഉപദേശിക്കുന്നവരെയും പഠിക്കുന്നവരെയും ആചരണങ്ങൾ അന്യായമായി ചെയ്യുന്നവരെയും, അവരുടെ ജീവൻ നീ എടുത്തുകൊള്ളണം. ജാതിച്യുതരായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരെയും, സ്വധർമ്മം വിട്ടുപോയവരെയും നീ സംഹരിക്കണം." "എന്നാൽ, നിത്യവും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്ന സ്ത്രീപുരുഷന്മാർക്ക് നീ നിനക്കു തുല്യമായ സ്ഥാനം നൽകണം. ബാലന്മാരെയും യുവാക്കളെയും വൃദ്ധന്മാരെയും, ഭക്തരായവരെ എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കണം. ഭഗവാൻ വിനായക, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എല്ലായിടത്തും നിന്നെ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുകയും വേണം. ഇതിൽ സംശയമില്ല." "മകനേ, യജ്ഞങ്ങൾ, പൂജകൾ ചെയ്യുന്നവരും, ഭഗവാൻ നാരായണനെയോ ബ്രഹ്മാവിനെയോ എന്നെയോ ആരാധിച്ചാലും, ആദ്യം നിന്നെ തന്നെ ആരാധിക്കണം. വെദികമായോ സ്മാർതമായോ ലോകീയമായോ ചെയ്യുന്ന യാഗങ്ങൾക്കും ആദ്യം നിന്നെ ആരാധിക്കാതെ എന്തും മംഗളമായതല്ല; അദോഷം സംഭവിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ — എല്ലാവരും ശുദ്ധമായ അഹാരപാനങ്ങളാൽ നിന്നെ പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ വിജയം നേടാം." "സുഗന്ധം, പൂവ്, ധൂപം തുടങ്ങിയവകൊണ്ട് നിന്നെ ആരാധിക്കാതെ, ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്നെ എവിടെയും പ്രാപിക്കാനാവില്ല. വിനായകനെ ആരാധിക്കുന്നവരെ തന്നെ ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും ആരാധിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഫലങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നിന്നെ ആരാധിക്കാതെ പോയാൽ, അജജനായ ഹരിയെയും എന്നെയും ഇന്ദ്രനെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും പോലും നീ തടസ്സപ്പെടുത്തും." ഇങ്ങനെ ശിവൻ കല്പനകൾ നൽകിയതിനു ശേഷം, മഹാഗണപതി തന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം തടസ്സങ്ങളുടെ സമുദായം സൃഷ്ടിച്ചു, അച്യുതനെ വന്ദിച്ച് അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. അന്ന് മുതൽ ഈ ലോകത്ത് ഗണപതിയെ ആരാധിക്കാൻ എല്ലാവരും ആരംഭിച്ചു; ഗണേശ്വരൻ ദൈത്യന്മാരുടെ ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇങ്ങനെ സ്കന്ദന്റെ മൂത്താനായ ഗണപതിയുടെ ജനനകഥ മുഴുവനായി വിവരിച്ചു; ഇതു വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവനും സൗഖ്യം ലഭിക്കും. അതിനുശേഷം, "ശംഭുവിന്റെ നൃത്തം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചു, എന്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു അതു?" എന്ന ചോദ്യമുയർന്നു, കാരണം സ്കന്ദന്റെ മൂത്താനായവന്റെ ജനനം കേട്ടുകഴിഞ്ഞു. അസുരരായ ദാരുകൻ, തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടുകയും ദേവന്മാരെയും പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. ദാരുകന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവ്, ഈശാനൻ, കുമാരൻ, വിഷ്ണു — എല്ലാവരും വേദനിച്ചു. യമനും ഇന്ദ്രനും വരെ എത്തി, ദാരുകൻ സ്ത്രീഹന്താവെന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു; സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച ദാരുകനെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായിരുന്ന ബ്രഹ്മാദികൾ സ്തുതിച്ചു. അവന്റെ പീഡനത്തിൽ പെട്ട എല്ലാവരും ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവായ മഹാദേവനോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിനരികിലേക്ക് പോയി, അവിടെ എല്ലാം വിവരിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ലാവരും മഹാദേവനെ വന്ദിച്ചു; ബ്രഹ്മാവ് പലവിധം നമസ്കരിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു: "ദാരുകൻ എന്ന ദൈത്യൻ ഞങ്ങളെ നേരത്തെ തോൽപ്പിച്ചിരുന്നു; ദാരുകനെ, സ്ത്രീഹന്താവിനെ, സംഹരിച്ച് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ." ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ അപേക്ഷ കേട്ടശേഷം, ഭഗവാൻ ഭഗയുടെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച മഹാദേവൻ ദേവതകളുടെ ദേവിയായ ഗിരിജയോടു മന്ദഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, സുന്ദരിമുഖിയായേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു അപേക്ഷ ഉന്നയിക്കുന്നു. സ്ത്രീഹന്താവായ ദാരുകനെ സംഹരിക്കണമേ." ശിവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ലോകങ്ങളുടെ അഭയമായ ദേവി ദൈവശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, ജനനത്തിനായി മനസ്സുറപ്പിച്ചു. ദേവതകളുടെ ദൈവത്തിൽ അവൾ ഒരു ഭാഗം ചേർത്തു; ആ സമയത്ത് ബ്രഹ്മാവിനും ഇന്ദ്രാദിദേവന്മാർക്കും ഇതൊന്നും ഗ്രഹിക്കാനായില്ല. ഗിരിജയെ ശംഭുവിന്റെ പുറകിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, സർവ്വജ്ഞനായ ചതുരാനനനും അവളുടെ മായയിൽ അകപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് പാർവതി ദൈവശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; ശിവന്റെ കണ്ഠത്തിൽ കുടിയിരിക്കുന്ന വിഷം അവളുടെ ശരീരമായിത്തീർന്നു. തന്റെ മൂന്നാമത്തെ കണ്ണിലൂടെ ശിവൻ അവളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; കാമന്റെ ശത്രു ആയ ശിവൻ കാളിയെ — വിഷം നിറഞ്ഞ കറുത്ത കഴുത്തും ജടാമുടിയും ഉള്ള ദേവിയെ — സൃഷ്ടിച്ചു. കാളി ഉദിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് മഹത്വവും വിജയവും ലഭിച്ചു; അസുരന്മാർക്ക് പരാജയവും ഭവാനിക്കും പരമേശ്വരനുമുള്ള സംതൃപ്തിയും ഉണ്ടായി. തീപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, വിഷം നിറഞ്ഞ കറുത്ത കഴുത്തോടെ ജനിച്ച കാളിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഉപേന്ദ്രനും പദ്മജനായ ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവസിദ്ധസംഘങ്ങൾ ഭയത്തോടെ ഓടി മറഞ്ഞു. കാളിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു കണ്ണ് ഉദിച്ചുവന്നു, തലയിൽ വെളിച്ചം പകർന്ന ചന്ദ്രക്കലയും, കഴുത്തിൽ ഉഗ്രതയുള്ള ത്രിശൂലവും, കൈയിൽ കൂര്മ്മമായ ത്രിശൂലവും, ഭയാനകമായ ഭൂഷണങ്ങളും ഉണ്ടായി. ദൈവിക വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച ദേവിയോടൊപ്പം, സിദ്ധന്മാരുടെയും പിശാചുകളുടെയും നേതാക്കളും വീണ്ടും ജനിച്ചു. പാര്വതിയുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ദൈവങ്ങളുടെ അദ്ധിപതിമാരെ നശിപ്പിച്ചിരുന്ന ദാരുകൻ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു. ദേവിയുടെ അത്യന്തം ക്രോധത്തിലും ഉന്മാദത്തിലും മുഴുകി, സർവ്വലോകവും അവളുടെ കോപാഗ്നിയിൽ പീഡിതമായി.