ലിങ്ഗപുരാണമ്

വേദികവും സ്മൃതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങൾക്കും വിവാഹത്തിനുമാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്; ഈ ദേവി ലോകങ്ങളുടെ പോഷകയും, നിനക്കും എനിക്കും സൃഷ്ടികർത്താവുമാണ്. ഈ ലോകം രുദ്രന്റെ രൂപങ്ങളാൽ നിലനിൽക്കുന്നു—ഭൂമി, അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, വായു, ആകാശം—ഇതൊക്കെയും അവനിൽനിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. എന്നിരുന്നാലും, പർവ്വതനും ഞാനും പറഞ്ഞതുപോലെ, അവളെ അവനു നൽകേണ്ടതുണ്ട്; അവൾ അജ, ശ്വേത, കൃഷ്ണ, രക്ത—പ്രകൃതിയാണവൾ, പ്രഭോ. പർവ്വതാധിപനുമായുള്ള ഈ ബന്ധം നിനക്കും അതിമംഗളമാണ്; നീ താമരയിൽ ജനിച്ചവൻ, ഞാൻ കാല്പത്തിൽ നാഭിതാമരയിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്. ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവായ ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞു: “ഈ മഹാപർവ്വതത്തിനും എനിക്കും ഗുരുവാണ് നീ.” അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും മഹർഷികളും, ജ്ഞാനത്തിൽ സമ്പന്നനായ ദേവപ്രഭു ശങ്കരനും പത്മനാഭനും എഴുന്നേറ്റ് അവളെ നമസ്കരിച്ചു. താമരനയനനായ ഹരി, തന്റെ കൈകളാൽ ശിവന്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകി, വെള്ളം സ്വയം ശിരസിലേക്കും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പർവ്വതന്റെയും തലകളിലേക്കും ചൊരിഞ്ഞു. “ഇവൾ എന്റെ അനിയത്തി, മേനാദേവിയുടെ മകൾ; അവളെ ഞാൻ നിനക്കു വിവാഹം നൽകുന്നു,” എന്നുപറഞ്ഞ് അവളെ വെള്ളം ചേർത്ത് ശിവനു സമർപ്പിച്ചു. ഹരിയും വെള്ളം ചേർത്ത് സ്വയം ദേവനു സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, വേദാർത്ഥത്തിൽ നിപുണരായ സർവ്വമുനികളും പറഞ്ഞു: “ദാതാവും, ഗ്രാഹകനും, ഫലവും, വസ്തുവും—ഇതെല്ലാം പരിഗണിച്ചാൽ, ഹരൻ തന്റെ മായയാൽ സർവ്വവിശ്വവുമാണ്.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ ഹരനു നമസ്കരിച്ചു; ആനന്ദത്തിൽ അവരുടെയൊക്കെയും രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു. ദേവതകളും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ആകാശത്തിൽനിന്ന് പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു. ദിവ്യമായ മൃദംഗധ്വനികൾ മുഴങ്ങി, അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു, ശരീരധാരിയായ വേദങ്ങൾ മഹാദേവനു നമസ്കരിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും മഹർഷികളും ദേവപ്രഭുവുമായ ഉമാപതിയും, പർവ്വതപുത്രിയായ ഉമയെ ദൈവസന്നിധിയിൽ ലജ്ജയോടെ നിൽക്കുന്നവളെ നോക്കി ആസ്വദിച്ചു. ദോഷരഹിതമായ അവളുടെ കാന്തിയുള്ള രൂപം ശിവൻ നിരന്തരം ആസ്വദിച്ചു; അവളും നന്ദിവാഹനനായ ദേവനെ നോക്കി. അവൾ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഒരു വരം നൽകുന്നു.” ഹരിയും ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു: “നിനക്കുള്ള ഭക്തി വളരട്ടെ,” എന്നും ബ്രഹ്മാ എന്ന നാമം അവനു സമ്മാനിച്ചു. വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവ് പ്രഭുവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു: “ഞാൻ ആചാര്യഭാവത്തിൽ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യുന്നു. നീ അനുമതി നൽകുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതുവരെ ചെയ്യാത്ത കർമം ഇപ്പോൾ നടത്തട്ടെ.” ശിവൻ, ദേവപ്രഭു, ലോകനാഥൻ, പറഞ്ഞു: “ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യുക.” “നിന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം ഞാൻ എല്ലാം ചെയ്യാം, ദേവപ്രഭുവേ, പിതാമഹനേ,” എന്നും പറഞ്ഞു, ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടു മടങ്ങി, ദേവിയുടെയും ദേവന്റെയും കൈകൾ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തു. അഗ്നിദേവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി, കൈകൾ ചേർത്ത് നമസ്കരിച്ചു. വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, നിർദ്ദേശിച്ച ആചാരപ്രകാരം, ബ്രഹ്മാവ് അവിടെയുള്ള അഗ്നിയിൽ ലാജകൾ അർപ്പിച്ചു. വിഷ്ണുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വരവേറ്റു, അവരെ സമഗ്രമായി ആദരിച്ചു, അഗ്നിയെ മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. കൈകൾ വിട്ട്, ദേവന്മാരും മനുഷ്യരുമായി എല്ലാവരും ആന്തരികമായി ആനന്ദിച്ചു. പിന്നീട്, ബ്രഹ്മാവ് ഉമാപതിയായ ദേവപ്രഭുവിനു നമസ്കരിച്ചു, പാദപ്രക്ഷാലനത്തിനും ആചമനത്തിനും വെള്ളം അർപ്പിച്ചു. മധുപർക്കവും ഒരു പശുവും സമർപ്പിച്ചു; വീണ്ടും ശിവനു നമസ്കരിച്ച്, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ഇന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ നിന്നു. ഭൃഗുവിന്‍റെ നേതൃത്വത്തിൽ മഹർഷികളും സൂര്യനും തുടങ്ങിയവർ, നന്ദിവാഹനനായ ശിവനെ അക്ഷത, എള്ള്, ലാജ എന്നിവ കൊണ്ട് പൂജിച്ചു, സ്തുതിച്ചു. ദേവന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, അഗ്നിയെ അന്ത്യത്തിൽ സ്വയം ഉൾക്കൊണ്ട്, ശിവൻ, ലോകക്ഷേമത്തിനായി, ദേവിയുമായി ഐക്യമായി. ഭവന്റെ വിവാഹം ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, വേദപാരായണത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുദ്ധദ്വിജന്മാരെ പാരായിപ്പിച്ചാലോ, ഗണപതിയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും; ഭവനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കും; പണ്ഡിതന്മാർ ഇത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നിടത്ത് ഭവൻ സ്വയം വസിക്കും. അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, ഉചിതമായി പൂജിച്ചു, ഈ കഥ വിവാഹസമയങ്ങളിൽ പാരായണം ചെയ്യണം, പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയരുടെ വിവാഹത്തിൽ. ഈ ഭവവിവാഹത്തിന്റെ അപരിമിതമായ ഈ കഥ പൂർണ്ണമായി പ്രസ്താവിക്കണം; അങ്ങനെ നന്ദിവാഹനനായ ശിവൻ, ഹിമവാന്റെ പുത്രിയായ ദേവിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. നന്ദിയും മറ്റു ഗണങ്ങളുമായി, ദേവപ്രഭുവായ ശിവൻ, അതിമഹത്വത്തോടെ, ദൈവികമായ വാരണസിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഭവാനി, ആനന്ദം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ, അവിടെ അവിമുക്തത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന നന്ദിവാഹനനെ വന്ദിച്ചു, ആ ക్షേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം ചോദിച്ചു. ചന്ദ്രചൂഡൻ ഉത്തമമായ അവിമുക്തക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിച്ചു: “അവിമുക്തത്തിന്റെ മഹിമയെ പൂർണ്ണമായി വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. ദേവരാജ്ഞിയായവളേ, മഹർഷികൾ ആദരിക്കുന്നവളേ, മോക്ഷഫലങ്ങളുടെ ഉറവിടമായ അവിമുക്തം എങ്ങനെ വിശദമായി വിവരിക്കും? അവിടെ, പാപികൾ പോലും ഒരേ ജന്മത്തിൽ മരിച്ചാൽ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും; മറ്റിടങ്ങളിൽ, പാപം നശിക്കുന്നത് വാരണസിയിലാണ്. വാരണസിയിൽ ചെയ്ത പാപം പിശാച്, നരകങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്ക് നയിക്കും; എന്നിരുന്നാലും, ആയിരം പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും, പിശാച് ജന്മം ലഭിക്കേണ്ടി വരികയാണെങ്കിൽ പോലും, അതു സ്വർഗത്തിലെ ആയിരം ഇന്ദ്രന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമല്ല; കാരണം, കാശി-നഗരിയിൽ ത്രിലോകദേവനും സർവ്വവ്യാപിയും വസിക്കുന്നു. അവിടെ, ഓംകാരേശ്വരൻ, ചർമ്മധാരിയായ ദേവൻ, വസിക്കുന്നിടത്ത് മരിച്ചവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഇല്ല.” ഇങ്ങനെ അവിമുക്തത്തിന്റെ മഹത്വം സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ച്, ശിവൻ തോട്ടം കാണിച്ചു. ഗണാധിപന്മാരെ വിട്ട്, അവിടെ ദൈവം വിനായകനായി, ഗജാനനനായി ജനിച്ചു. അസുരന്മാർക്ക് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാനും, ദേവന്മാർക്ക് വിജയം നൽകാനും, ഈ ഉത്തമകഥയുടെ സാരം ഇതാണ്. --- (വേദങ്ങളുടെ അക്ഷരനിഷ്ഠയോടെയും വിവരണത്തിന്റെ ക്രമാനുസൃതിയോടെയും ഈ കഥ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.