ലിങ്ഗപുരാണമ്

ജലന്ധരൻ തന്റെ ശക്തി പ്രദർശിപ്പിച്ച്, സമുദ്രാഗ്നിയുടെ വായ് തൻ്റെ കൈകൊണ്ട് തകർത്തു പിടിച്ചു. അതേ നിമിഷത്തിൽ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ സമുദ്രമായി മാറി. ആഗ്നേയശക്തിയിൽ ആകാശത്തിലെ എയർാവതാദി മഹാസ്ഥലഹസ്തികൾ സമുദ്രത്തിൽ വീണു, ദേവേന്ദ്രനും തന്റെ രഥത്തോടൊപ്പം നൂറ് യോജന ദൂരത്തേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു. ഗരുഡൻ പോലും ഞാൻ പാമ്പിന്റെ ഉപരിപാശം കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു, വിശ്ണുവേ; ഉർവശി പോലുള്ള ഉത്തമസ്ത്രീകളെ ഞാൻ മറ്റൊരു തടവിൽ കൊണ്ടുപോയി. ഇന്ദ്രൻ, എങ്ങിനെയോ, തന്റെ ഭാര്യയായ ശചിയെ മാത്രം തിരികെ നേടി; എന്നോട് വണങ്ങി, "ദൈത്യാധിപതിയായ പ്രഭുവേ, നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലേ? ഞാൻ ജലന്ധരൻ, ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവേ," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, മഹാദേവൻ തന്റെ കൺനിരയിൽ നിന്നു തീയുടെ ഒരു ചെറിയ അംശം കൊണ്ട് ഒരു രഥം സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈത്യരുടെ അതിശക്തിയുള്ള കുതിരകളും ആനകളും, പാമ്പുകൾ ചുറ്റിയവയും, ദൈത്യാധിപൻ തന്റെ ശത്രുവായ ത്രിപുരവിരോധിയെയും കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിനോട് (അവൻ്റെ ബുദ്ധിയില്ലാതെ) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ദേവ-അസുരവൃന്ദങ്ങളുമായ് എനിക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ല; ഞാൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഒരു നിമിഷത്തിൽ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അതിനാൽ, യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് ഭയം ഇല്ല, പ്രഭുവേ; പക്ഷേ, യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം വളരെ വലുതാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല." "അതിനാൽ, മദന, ദക്ഷ, യജ്ഞക്കാരൻ, ത്രിപുരവിരോധി, നീയും, എന്റെ വീരന്മാരുമായ്, ഭൂതാധിപന്മാരുമായ്, ഹരിയും, ദേവവൃന്ദങ്ങളുമായ്, എനിക്ക് നേരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ശക്തി ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിലകൊള്ളുക." ഇങ്ങനെ മഹാദേവനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാദേവന്റെ ശത്രുവിന്റെ പുത്രൻ (ജലന്ധരൻ) നീങ്ങാതെ, യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളെ ഓർക്കാതെ, മനസ്സിൽ അഹങ്കാരവും അശാന്തതയും നിറച്ച്, തന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് Sudarshana ചക്രം എടുത്തു, കൊല്ലാൻ തയ്യാറായി. അവൻ, വലിയ പ്രയാസത്തോടെ, അതിജയിച്ച രഥചക്രം കൊണ്ട് തട്ടി, ചക്രം അവനെ രണ്ടായി പിളർത്തി, അവൻ്റെ ഭുജങ്ങളിൽ വെച്ചു നിൽപ്പിച്ചു. ശക്തിയുള്ള ഒരു പർവതം വജ്രം കൊണ്ട് രണ്ടായി പിളർത്തപ്പെടുന്നതുപോലെ, മഹാദൈത്യൻ അഞ്ജനപർവതത്തോട് സമാനമായി വീണു. ഒരു നിമിഷത്തിൽ, ഭൂമി അവന്റെ ഭയാനകമായ രക്തം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു; രുദ്രൻ്റെ ആജ്ഞയിൽ, ആ രക്തവും മാംസവും മാംസമേ ആയി മാറി. വലിയ, ഭയാനകമായ രക്തപ്പൂൾ രൂപപ്പെട്ടു; ജലന്ധരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടു ദേവ-ഗന്ധർവവർഗങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു. അവർ വലിയ സിംഹഗർജ്ജനത്തോടെ "ശബാശ്, ദേവമേ!" എന്ന് പറഞ്ഞു. ജലന്ധരൻ്റെ നാശം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, കേട്ടാൽ, അല്ലെങ്കിൽ യഥാവിധി പാരായണം ചെയ്യിപ്പിച്ചാൽ, ഗണപതിയുടെ കൃപ ലഭിക്കും. ഇതിനുശേഷം, "വിഷ്ണു Sudarshana ചക്രം മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ നേടി?" എന്ന് സുതനോട് ചോദിച്ചു. ദേവന്മാരും അസുരാധിപന്മാരും തമ്മിൽ അതി ഭയാനകമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി, എല്ലാ ജീവികൾക്കും നാശം വരുത്തി. അസുരന്മാരുടെ ആയുധങ്ങൾ, ഗദ, അമ്പു, കുന്തം എന്നിവ കൊണ്ട് ദേവന്മാർ പരാജയപ്പെട്ടു, ഭയത്താൽ ഓടി. തുടർന്ന്, ദേവന്മാർ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി, ഹരിയെ, ദേവാധിപതിയെ, ദേവദേവരുടെ പ്രഭുവിനെ വണങ്ങി. അവരെ കണ്ടു, ഭഗവാൻ ഹരി, ദേവാധിപൻ, ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എത്തി, വണങ്ങി, "കുട്ടികളേ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു? ആഭരണങ്ങളും വീരതയും നഷ്ടപ്പെട്ട്, ദുഃഖവും അകൃത്യവും നിറഞ്ഞു? നിങ്ങളുടെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവരായ ദേവതകൾ, എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?" എന്ന് ചോദിച്ചു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദൈവങ്ങൾ, ആ നിലയിൽ, വണങ്ങി, ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിനോട് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ പറഞ്ഞു: "ദേവാധിപനായ, വിജയിയായ ജനാർദനാ, ഞങ്ങൾ എല്ലാം അസുരന്മാരാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ട്, നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു. ദേവാധിപൻ, പരമപുരുഷൻ, നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗം; നീയാണ് പരമാത്മാവ്, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവും." "നീയാണ് പോഷകൻ, നാശകർ, ഭോക്താവ്, ദാനകർ, ജനാർദനാ; അതിനാൽ, ദാനവരെ നീ നശിപ്പിക്കണം." ദൈത്യന്മാർ വൈഷ്ണവ, ബ്രഹ്മ, രുദ്ര, യമ, കുബേര, സോമ, നൈരൃതി, വരുണൻ തുടങ്ങിയ ശക്തികളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. വायु, അഗ്നി, ഈശാന, വർഷ, സൂര്യ, രുദ്ര, ഭീമ, കംപ, ജിംഭ, മറ്റു ശക്തികളാൽ കൂടിയും സംരക്ഷിതരാണ്. അവരൊക്കെ, കമലനയനാ, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നേടിക്കൊണ്ട് അജേയരായി മാറിയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ചക്രം, സൂര്യരാശിയിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചതാണ്, ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, Dadichi, Cyavana എന്നിവർ അതിനെ മങ്ങിയതാക്കി; നിന്റെ staff, Sharnga ബോ, ആയുധങ്ങൾ ദൈത്യന്മാർ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് നേടിയിട്ടുണ്ട്. പഴയകാലത്ത്, ത്രിപുരനാശകൻ ജലന്ധരനെ കൊല്ലാൻ ഒരു രഥചക്രം, മൂർച്ചയുള്ള ഭയാനകമായത്, സൃഷ്ടിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് നീ അവരെ കൊല്ലേണ്ടത്. അങ്ങനെ, ആ ആയുധം കൊണ്ടാണ് അവർ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടത്, നൂറു ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല. ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കമലനയനൻ ഹരി, ബ്രഹസ്പതി, മറ്റു ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരേ, എല്ലാ നിത്യദേവതകളോടൊപ്പം, മഹാദേവനോടു പോകാം." "എല്ലാം നേടിയതോടെ, ദേവതകളുടെ വേണ്ടി ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കും. ജലന്ധരനെ കൊല്ലാൻ, ത്രിപുരനാശകൻ ഒരു ആയുധം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു." "രഥചക്രം ലഭിച്ചാൽ, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ധുന്ധു അടിയൊഴിച്ച ദൈത്യന്മാരും, അവരുടെ കൂട്ടരും, അമ്പത് എട്ടു ദൈത്യന്മാരും, അവരുടെ കുടുംബങ്ങളുമൊക്കെ, ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കും." ഇങ്ങനെ ദേവതകളോട് പറഞ്ഞ്, മഹാദേവനെ ഓർത്ത്, ദേവതകൾ ശിവനെ ആരാധിച്ചു; ഹിമവത്പർവതത്തിലെ ശുഭപ്രദേശത്ത്, യഥാവിധി ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു. ആ ലിംഗം, മേരുപർവതത്തോട് സമാനമായത്, വിശ്വകർമൻ നിർമ്മിച്ചു; ജനാർദനൻ (ത്വരിത), രുദ്രൻ, റൗദ്രൻ എന്നിവരും അതിൽ സ്ഥാപിച്ചു. അവൻ, ആ ജ്വലിക്കുന്ന, അഗ്നിപോലും ഭംഗിയുള്ള രൂപം സ്നാനം ചെയ്ത്, പൂജിച്ചു, രുദ്രനെ സ്തുതിച്ചു, അഗ്നിയെ വണങ്ങി. ഭവ തുടങ്ങിയ നാമങ്ങളുള്ള ശിവനെ, ആയിരം നാമങ്ങൾ യഥാക്രമം, പുണ്യമായ അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങി "സമാപ്തിക്ക് നമ: " എന്നതിൽ അവസാനിപ്പിച്ച്, യഥാസമയ പൂജിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ജലന്ധരൻ്റെ അഹങ്കാരവും ശക്തിയും, ദൈവങ്ങളുടെ ഭയം, വിഷ്ണുവിന്റെ ദേവതകളോടുള്ള കരുണ, ശിവപൂജയുടെ മഹത്വം, Sudarshana ചക്രത്തിന്റെ പ്രാപ്തി, ദൈവങ്ങൾക്കായുള്ള യജ്ഞവും, ദൈത്യനാശവും—all ഈ ശൃംഖലയിൽ സ്തുത്യർഹമായും, ഭക്തിയോടെ, കഥയാകുന്നു.