ലിങ്ഗപുരാണമ്

വേദങ്ങളെ അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് രുദ്രന്റെ രണ്ടു രൂപങ്ങൾ അറിയാം—ഒന്ന് ഭയാനകവും മറ്റൊന്ന് മംഗളകരവുമാണ്; ഈ രണ്ടും തങ്ങളുടെ തന്തുതലങ്ങളിൽ അനേകം രൂപങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഈ ലോകമൊട്ടും നിങ്ങളുടെ തേജസ്സാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേയും മഹാശക്തനേയും, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണമേ എന്നാണ് ദേവന്മാർ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ഇന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, ഞങ്ങൾ പ്രധാന ദേവന്മാർ, മറ്റ് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ—all, മഹേശ്വരനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, യമൻ തുടങ്ങിയവർ, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും ജയിച്ചശേഷം ഹരിയെ മനസ്സിൽ “സിംഹം” എന്ന് വിളിച്ചു. എല്ലാം താങ്ങി, ശരീരം എട്ട് രൂപങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നവനേ, ദേവന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണമേ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ അപേക്ഷ. ആ ദേവന്മാരോടും പ്രാചീനമുനിമാരോടും ദൈവികനായ പ്രഭു这样 പറഞ്ഞു: “ജലം ജലത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെയും, പാലു പാലിൽ, നെയ്യ് നെയ്യിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെയും...” അന്നത്തെ സമയം വിഷ്ണു ഒരുവൻ മാത്രമായ് ശിവനിൽ ലയിച്ചിരുന്നു; മറ്റൊരുവിധം ഇല്ല. ഈയവനാണ് നരസിംഹന്റെ ആത്മാവും അതിമാന്യശക്തിയുമുള്ളവനും. ലോകവിഘാതനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ സിംഹ-മാനുഷന്‍ ആരാധ്യനാണ്; ഭക്തി നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവനോട് നമസ്കരിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാശക്തനായ വീരഭദ്രൻ അവിടത്തെ സകലഭൂതങ്ങളിലും നിന്നുമാണ് അപ്രത്യക്ഷനായത്. ആ സമയം മുതൽ ശങ്കരൻ നരസിംഹന്റെ ചർമ്മം ധരിച്ചു; അവന്റെ മുഖം കപാലമാലയിൽ പ്രധാനിയായ് സ്ഥാപിതമായി. ഭയമില്ലാതെ ദേവന്മാർ അത്ഭുതഭരിതദൃഷ്ടിയോടെ ഈ കഥ പാരായണം ചെയ്തു, പിന്നെ അവർ വന്നതുപോലെ പിരിഞ്ഞു. ഈ പരമമായ, പവിത്രമായ കഥ വേദങ്ങളോടൊപ്പം വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും സകലദുഃഖങ്ങളും നശിക്കും. ഈ കഥ ഭാഗ്യവും, കീർത്തിയും, ദീർഘായുസ്സും, ആരോഗ്യവും, ശക്തിവർദ്ധനവും നൽകുന്നു; എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും രോഗങ്ങളും നീക്കും. അകാലമരണത്തെ അകറ്റി, മഹാശാന്തിയും മംഗളവും വരുത്തുന്നു; ശത്രുസമൂഹത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും എല്ലാ ഭരണാധികാരികളെയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ നീക്കി, എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെ അകറ്റി, വിഷവും ഗ്രഹദോഷവും ഇല്ലാതാക്കി, പുത്രന്മാരെയും പുത്രപൗത്രാദികളെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂർണ്ണമായ യോഗശക്തികൾ നൽകുകയും ശിവജ്ഞാനം വെളിപ്പെടുത്തുകയും പരമലോകത്തിലേക്കുള്ള പടവഴിയാകുകയും ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നേടാനുള്ള ഏക മാർഗ്ഗവുമാണ് ഇതു. വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ അകറ്റി, ദേവതകളുടെ പരമസത്യം നൽകുന്നു; ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ, ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും മറ്റ് സിദ്ധികളും നൽകുന്നു. പിനാകധാരിയായ പരമരൂപം, ശരഭസ്വരൂപത്തിൽ, ഭക്തിമൂല്യത്തിലും ക്ഷമയിലും ഉറച്ചവർക്കാണ് വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടത്. ശിവോത്സവങ്ങളിലും, ചതുര്ദശിയും അഷ്ടമിയും ദിവസങ്ങളിൽ, ശിവസ്വരൂപമുള്ളവർ ഈ കഥ പാരായണം ചെയ്യുകയും കേൾക്കുകയും വേണം. ശിവസന്നിധിക്കായുള്ള പ്രതിഷ്ഠാസമയത്തും, കള്ളന്മാരിൽ, കടുവകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ഭയത്തിലും, ഭൂകമ്പം, കാട്ടുതീ, മണൽമഴ, ഉല്കാപാതം, കാറ്റ്, വരൾച്ച, അത്യധികം മഴ എന്നിവയിലുമാണ് ഇത് പാരായണം ചെയ്യേണ്ടത്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശിവഭക്തനായ, വ്രതസ്ഥനായ ഒരു പണ്ഡിതൻ ഈ പരമസ്തുതിയെ മുഴുവൻ വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, അവൻ രുദ്രപദം പ്രാപിച്ചു രുദ്രന്റെ അനുയായിയാകും. ഇതിനു ശേഷം, ജടാധാരിയായ ഭഗവാൻ ഭാഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ ജലന്ധരനെ എങ്ങനെ വധിച്ചു എന്നത് ദേവന്മാർ ചോദിച്ചു. ജലധരൻ—ജലചക്രത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ എന്ന് പ്രശസ്തനായവൻ—എങ്ങനെ ആകുന്നു എന്ന്, വ്രതനിഷ്ഠനായ രോമഹർഷണനോട് അവർ ചോദിച്ചു. ജലന്ധരൻ, തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടിയ, രൂപത്തിൽ തന്നെ യമന്റെ തുല്യനായവൻ, ദേവന്മാരെയും, ഗന്ധർവന്മാരെയും, യക്ഷന്മാരെയും, നാഗന്മാരെയും, രാക്ഷസന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു. അജജനായ ബ്രഹ്മാവിനേയും ദേവസംഘത്തെയും ജയിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിനെ കീഴടക്കി. പിന്നീട്, ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ, സർവ്വവിശ്വനാശകനായ, ഗുരുവായ വിഷ്ണുവിനെ സമീപിച്ചു; അവരിൽ ദിനരാത്രം അവസാനമില്ലാത്തൊരു യുദ്ധം അരങ്ങേറി. ജലന്ധരനും മഹാപ്രഭുവുമായുള്ള ആ യുദ്ധത്തിൽ, മധുസൂദനൻ തോറ്റു; ജലന്ധരൻ അവനെ ജയിച്ച് ജനാർദ്ദനനെയും കീഴടക്കി. അവൻ ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദിതിപുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “എല്ലാവരെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു; ശങ്കരൻ മാത്രം യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനാണ്.” ഇഷാനനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും, നന്ദിയെയും അടങ്ങുന്നവരെ ഒരക്ഷണത്തിൽ കീഴടക്കി, “ഞാൻ മാത്രം നിങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ആകും; നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവനേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ഇന്ദ്രപദവിയിലേക്ക് ഉയർത്താം,” എന്ന് പറഞ്ഞു. ജലന്ധരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ ദാനവന്മാർ—all അതിക്രൂരരും മരണത്തെ നേരിടാൻ സന്നദ്ധരുമായവർ—വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കൂകി, ദൈത്യന്മാരോടൊപ്പം, റഥങ്ങളുമായി, ആനകളുമായി, കുതിരകളുമായി, ആയുധധാരികളായി, യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഭവൻ, ദൈത്യരാജാവിനെ മേരുപർവ്വതംപോലെ നിലകൊള്ളുന്നത് കണ്ടു; അവൻ ജയിക്കാനാവാത്തവനെന്ന് കേട്ടതും, ഭാഗന്റെയും നേത്രന്റെയും കണ്ണുകൾ നശിപ്പിച്ചവനെന്ന് അറിഞ്ഞതും—all, ലോകസംരക്ഷകനായ പ്രഭു ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ചു. സംബനും സനന്ദിയും അനുചരന്മാരുമൊത്ത്, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, “അസുരാധിപനേ, ഇപ്പോൾ ഈ യുദ്ധത്തിന് എന്ത് ഉപയോഗം?” എന്ന് ചോദിച്ചു. ജലന്ധരൻ, അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം തുളച്ച, സന്തോഷത്തോടെ മരിക്കാനൊരുങ്ങിയവൻ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അത് കാതിൽ കുത്തുപോലെയായിരുന്നു. അദേവസൈന്യാധിപൻ ദേവാധിപനോട് പറഞ്ഞു: “വാക്കുകൾ മതിയാകും, മഹാബാഹുവേ, ദേവദേവനേ, വൃഷഭധ്വജനെ!” “ഇവിടെ യുദ്ധത്തിനായി ഞാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു, ഹരനേ, ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള ആയുധങ്ങളോടെ!” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ത്രിശൂലധാരിയായ പ്രഭു, തന്റെ വലിയ വടംവിരലിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ, മഹാസമുദ്രത്തിൽ ഭയാനകമായ ഒരു ചക്രായുധം കളിയായി സൃഷ്ടിച്ചു. സമുദ്രത്തിൽ വെള്ളയുള്ള ചക്രം നിർമ്മിച്ച പ്രഭു, ഇതുപയോഗിച്ച് ത്രിലോകവും ദേവന്മാരെയും, ദക്ഷനെയും, അന്ധകനെയും, ത്രിപുരത്തെയും, യാഗങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ചതും, ലോകങ്ങളുടെ സംഹാരകനുമാണ് താനെന്ന് ഓർത്ത്, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.